LOGINAyan, ginigil mo yan hahaha
Third Person.Maaliwalas ang pagpasok ng sinag ng araw mula sa malaking bintana ng honeymoon suite. Sa loob ng kwarto, mabigat at payapa ang paghinga ng bagong kasal.Nakahiga si Black, ang kaniyang matipunong dibdib ay nagsisilbing unan sa mahimbing na natutulog na si Yna.Ang katawan ng kaniyang asawa ay puno pa rin ng mga mapupulang marka mula sa matinding pag-angkin niya rito kagabi.Sa unang pagkakataon sa buong buhay niya, naramdaman ni Black ang kumpletong kapayapaan.Binitawan na niya ang pagiging Hari ng Underground. Nang salakayin niya ang warehouse ng pamilyang kumakalaban sa kanila isang araw bago ang kasal, siniguro niyang tapos na ang madugong yugto ng buhay niya.O iyon ang akala niya.Wala siyang kaalam-alam na sa mga guho ng warehouse na iyon, may isang aninong nakaligtas ang bumalik kahapon sa mismong reception para maningil.Basag ang katahimikan nang biglang mag-vibrate ang kaniyang cellphone sa ibabaw ng nightstand.Mabilis itong kinuha ni Black, maingat na hindi m
Nang marinig niya ang sagot ko, pumikit siya nang mariin at sa isang malakas, madiin, at walang-pag-aalinlangang galaw... ibinaon niya nang buong-buo ang kaniyang sarili sa loob ko.“AHHHH! BLACK!”Isang napakalakas at basag na tili ang kumawala sa mga labi ko. Napakagat ako sa labi ko hanggang sa malasahan ko ang sarili kong dugo. Pakiramdam ko ay pinupunit ang buong pagkatao ko sa sobrang laki at tigas ng pumasok sa akin, ngunit kasabay niyon ay ang umaapaw at nakakapasong sarap.“FUCK!” Isang malalim at dambuhalang ungol ang pinakawalan ni Black. Napatukod siya sa magkabilang gilid ng ulo ko, ang panga niya ay umigting nang husto habang dinadama ang higpit ng aking loob.“You're so damn tight... fuck, Yna. Ang sarap mo,” garalgal na mura niya. Ang mga ugat sa leeg niya ay litaw na litaw habang pinipigilan ang sariling gumalaw agad.Nang maramdaman niyang medyo naka-adjust na ang katawan ko sa laki niya, dahan-dahan niyang inatras ang kaniyang balakang. Ramdam na ramdam ko ang pagdau
Isang nakakapasong katahimikan ang bumalot sa loob ng maluwang at madilim na kwarto. Tanging ang mahinang ugong ng aircon at ang mabilis na pagkabog ng sarili kong dibdib ang naririnig ko.Nakatayo si Black sa harap ko. Ang kaniyang mga mata—na madalas ay malamig at walang emosyon sa harap ng ibang tao—ay ngayon ay naglalagablab sa isang matindi at purong pagnanasa.“Finally,” malalim at paos na bulong niya. Dahan-dahan siyang humakbang palapit, “No more running, Yna. No more hiding behind conditions or rules.”Napalunok ako nang malalim. Umatras ako nang kaunti hanggang sa maramdaman ko ang lamig ng pader sa aking likuran. Wala na akong kawala, at ang totoo... ayaw ko na ring kumawala.“I-I'm not running away, Black,” nanginginig ngunit buong-tapang kong sagot, sinalubong ang madilim niyang titig. “Nandito na ako. Sa'yo.”Isang malademonyo at mapagmataas na ngisi ang sumilay sa mga labi niya. Sa isang mabilis na galaw, iniangat niya ang kamay niya at hinawakan ang batok ko, marahas ng
“I don't care about the guests. I care about my wife,” matigas niyang sagot. Luminga-linga siya sa paligid, tila naghahanap ng pinakamabilis na exit point.“Brother.”Isang bago ngunit malalim na boses ang pumutol sa reklamo ni Black. Napalingon kami at nakita ang isang lalaking halos kasing-tangkad at kasing-lamig ng aura ni Black.Nakasuot ito ng navy-blue tailored suit. Pero ang ikinagulat ko ay ang napakagandang babaeng nakakapit sa braso niya, na may buhat-buhat na isang napakacute na batang lalaki na nakasuot ng maliit na tuxedo.Si sir Darken at Ma’am Angel.“Darken,” tipid na bati ni Black, nag-abot sila ng kamay.“I never thought I'd see the day the underground king gets tied down,” mapang-asar na komento ni Darken. Tiningnan niya ako at bahagyang tumango. “Congratulations, Mrs. Saviano. You did the impossible.”Ngumiti ako. “Thank you, Sir Darken.”“Just Darken. We are family now,” anito, bago lumingon sa asawa niya na may nakakalokong ngiti. Ang kaninang malamig na aura ni D
Bumukas ang malalaking pintuan ng cathedral, at kasabay nito ay ang pagtugtog ng isang napakagandang instrumental version ng ‘Beautiful in White’.Tumambad sa akin ang daan-daang puting rosas na nakapalamuti sa bawat sulok ng simbahan.Ang mga chandelier ay nagbibigay ng ginintuang liwanag na lalong nagpapatingkad sa mga luhang namumuo sa aking mga mata.Ngunit sa lahat ng kislap at ganda ng paligid, isa lang ang nakakuha ng buong atensyon ko.Si Black.Nakatayo na siya ngayon sa dulo ng altar.Nakasuot ng isang perpektong black tuxedo na lalong nagpalitaw sa matipuno niyang pangangatawan. Ang kaniyang buhok ay maayos na nakasuklay, at ang kaniyang madidilim na mga mata—na madalas ay malamig at puno ng panganib—ay ngayon ay nag-uumapaw sa emosyon.Nakita ko ang pagtaas-baba ng kaniyang dibdib, at nang magsimula akong humakbang sa red carpet, nakita ko ang pagbagsak ng isang patak ng luha mula sa kinatatakutang Mafia Boss.Ang bawat hakbang ko palapit sa kaniya ay pag-iwan ko sa lahat n
Napasinghap ako. Anong ibig niyang sabihin?“But Hunter came back with bad news,” patuloy ni Black. “Nalaman kong patay na sila. Nalaman ko ang tungkol sa insidente 15 years ago. At dahil gusto kong malaman ang totoo, I investigated. I dug into the underground files.”Huminga siya nang malalim. “15 years ago, may malaking shot-out na naganap sa pagitan nina dad at ng mga kalaban sa underground. Ang mga magulang mo, kayo... nadamay kayo, Yna. Nasa maling lugar at maling oras kayo. Not like us, the enemy, they don’t even care about civilians. Ginawa nilang collateral damage ang mga buhay niyo… luckily, you ran.”Kumunot ang noo ko, hindi ko alam kung maniniwala ba ako. “A-ang mga kalaban niyo?”Pero sa pagkakaalam ko, hindi sinungaling si Black… at tama siya, hindi siya ang tipo ng mananakit ng walang kasalanan sa kanila.“Yes,” matigas na sagot ni Black, ang mga mata ay dumilim sa galit. “They ran after tha, they paid law… at, at ang tanging makikita sa record ay ang malalaking pangalan







