Share

Rye 29:

Author: Hiraya_23
last update publish date: 2026-07-31 10:02:29
“Do you have permission to enter this floor?”

Ang boses ni Hunter ay mababa, sobrang lalim, at may dalang mapanganib na babala na parang kulog na nag-umpisa sa kalayuan.

Naramdaman ko ang paggalaw ni Tristan sa tabi ko. Sa halip na matakot sa dambuhalang lalaki na nasa harapan namin, mas lalo pang hinigpitan ni Tristan ang pag-akbay sa akin.

“Good evening, Sir,” magalang ngunit matigas na sagot ni Tristan, nakataas nang bahagya ang kaniyang baba. “I was just here to accompany my girlfriend for a
Hiraya_23

<3

| 6
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter
Comments (3)
goodnovel comment avatar
Hiraya_23
Si Tristannn maaaaa huhuhuhu
goodnovel comment avatar
Ann
more more pa Ms. A
goodnovel comment avatar
Ann
oeemmggiiiee hunter alam na nya pero kawawa Naman si Tristan
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • Naglalagablab na Secrets and Revenge   Rye 132:

    Lumipas ang dalawang araw.Nakatayo ako sa harap ng malaking salamin sa kwarto ko. Pinagpapawisan ang mga palad ko at ilang beses ko nang inayos ang buhok ko.Ngayong gabi ang date namin.Jusko po, bakit ba ako kinakabahan nang ganito?! Dati, kapag nagkikita kami ni Hunter, iniisip ko kung paano lang tahimik na aayusin suit niya o kung paano ko itatago ang pagbubuntis ko.Pero ngayon, kinakabahan ako dahil ito ang unang beses na haharap ako sa kaniya bilang isang babaeng makikipag-date sa lalakeng unti-unti na niyang nagugustuhan.Nakasuot ako ng isang simpleng itim na midi dress na nagpapakita ng kurba ko pero hindi masyadong masikip. Sa leeg ko ay kumikinang ang silver na kwintas na may sapphire pendant na ibinigay niya sa akin.Tok. Tok.Bumilis ang kabog ng dibdib ko. Mabilis kong kinuha ang maliit kong purse at binuksan ang pinto.Nakatayo doon si Hunter. Nakasuot siya ng isang perpektong dark navy suit na walang necktie, ang unang dalawang butones ng kaniyang dress shirt ay buka

  • Naglalagablab na Secrets and Revenge   Rye 131:

    CRYSTAL RYE’S POVTahimik ang buong penthouse matapos sabihin ni Hunter ang mga salitang 'yon.“Magbihis ka,” biglang sabi niya matapos ang ilang minutong katahimikan, umatras siya ng isang hakbang para bigyan ako ng espasyo.Napakurap ako. “A-Ano? Saan tayo pupunta?”“Out,” tipid na sagot niya. “We’ve been locked in this penthouse for days. You need fresh air, and I need you to stop staring at four walls until you overthink again.”“Pero… ligtas na ba sa labas?” alanganing tanong ko.Inayos ni Hunter ang manggas ng kaniyang shirt, muling nagbabalik ang kaniyang pamilyar at arroganteng kumpiyansa sa sarili. “With me? You are always safe.”Pagkalipas ng kalahating oras, nakasuot ako ng simpleng floral sundress at flat sandals. Bumaba kami gamit ang private elevator ng penthouse diretso sa VIP parking basement.Sa halip na ang kulay itim na armored SUV na karaniwang ginagamit ng mga tauhan niya, isang simpleng silver sedan ang binuksan ni Hunter para sa akin. Walang convoy. Walang karag

  • Naglalagablab na Secrets and Revenge   Rye 130:

    CRYSTAL RYE’S POVLumipas ang dalawang araw na ganoon ang sistema.Hindi umalis si Hunter sa penthouse. Nandoon lang siya sa sala, nagbabasa ng libro, paminsan-minsang tumutugon sa ilang email sa laptop, at sabay kaming kumakain ng tanghalian at hapunan.Walang hawakan na hindi kailangan. Kapag inaabot niya ang tubig sa akin, sinisigurado niyang hindi dumidikit ang mga daliri niya sa kamay ko. Kapag nanonood kami ng balita sa gabi, nakaupo siya sa hiwalay na sofa habang ako ay nasa kabila.Napakarespetuoso niya. Sobrang tino niya.Pero sa halip na mapanatag ako… mas lalo akong nabagabag.Nakatayo ako sa gitna ng kwarto ko, tinititigan ang dalawang malalaking kahon ng mamahaling vitamins at prenatal supplements na ipinadala ng personal doctor ni Hunter kaninang umaga.May kasama pang note mula sa klinika na naglalaman ng eksaktong oras kung kailan ko dapat inumin ang bawat isa.Bumigat ang dibdib ko.“Kaya ba siya nandito?” pabulong kong tanong sa sarili ko. “Kaya ba siya nagluluto ng

  • Naglalagablab na Secrets and Revenge   Rye 129:

    Lumipas ang buong linggo.Naging mas maayos ang takbo ng mga araw sa penthouse.Idinadaan namin sa asaran, sa pasimpleng sulyap, at sa mga maliliit na galaw.Isang hapon, habang nag-aayos ako ng mga gamit ng baby na ipinadala ni Gregor mula sa mall, pumasok si Hunter sa kwarto. May hawak siyang isang maliit na box.“What are you doing?” tanong niya, sumandal sa hamba ng pinto.“Inaayos ko 'yung mga onesies at baby bottles. Ang dami naman kasing binili ni Gregor, akala mo naman kambal ang ipapanganak ko,” natatawang reklamo ko habang nagtutupi ng maliliit na damit.Lumapit si Hunter at inilapag ang maliit na box sa ibabaw ng kama.“I bought something else,” simpleng sabi niya.Kumunot ang noo ko. “Ano 'to? Baka mamaya kung ano na namang mamahaling gamit 'yan ha.”Binuksan ko ang box. Sa loob, may isang maliit na silver na kwintas. Ang pendant ay isang simpleng hugis ng bituin, pero ang gitna nito ay may maliit, kumikinang na asul na bato.“Hunter...” pabulong kong sabi, nakatitig sa al

  • Naglalagablab na Secrets and Revenge   Rye 128:

    Nanlaki ang mga mata ko nang marinig ko ang pangalan ni Tristan.Tumingin si Hunter sa gawi ko. Nakita niya ang pagkabigla sa mukha ko. Mabilis niyang itinaas ang kamay niya para patigilin ang abogado.“We will discuss this in my office. Now,” madiin na utos ni Hunter bago naglakad patungo sa opisina, hindi na ako tiningnan muli.Naiwan akong nakatayo sa sala, unti-unting pinoproseso ang narinig ko.Hindi isang kontrabida ang dumating. Isa lamang itong ordinaryong problema sa negosyo at legal na aspeto na konektado sa bagong buhay niya at sa lumang gulo ni Tristan.Pero iyon mismo ang masakit. Ito ang paalala na kahit gaano pa kami maging komportable sa isa't isa, ang pagiging kasama ni Hunter ay nangangahulugang kailangan kong tanggapin at mag-adjust sa kumplikado niyang mundo.Napakagat ako sa ibabang labi ko at napahawak sa tiyan ko.Kaya ko ba? Kaya ko bang mabuhay nang ganito araw-araw?Gusto ko siya. Aaminin ko na, gusto ko siya. Pero ang mundo niya... ito ang isang bagay na hin

  • Naglalagablab na Secrets and Revenge   Rye 127:

    Kinagabihan, hindi ako makatulog.Umiikot-ikot ako sa malaking kwarto. Ang tahimik ng buong penthouse. Bandang alas-dos ng madaling araw, bumangon ako at naglakad palabas ng kwarto para kumuha ng gatas sa kusina.Pero paglabas ko sa pasilyo, napansin kong nakabukas ang malaking glass door papunta sa veranda. Ang malamig na simoy ng hangin ay pumapasok sa loob, dala ang amoy ng hamog at kalsada ng Maynila.Naglakad ako papalapit. Doon, nakita ko si Hunter.Nakasandal siya sa glass railings, hawak ang isang baso ng whiskey, tahimik na pinapanood ang nagkikislapang ilaw ng syudad sa ibaba. Nakasuot lang siya ng itim na t-shirt at pajama pants.Aatras na sana ako pabalik sa loob, pero bigla siyang nagsalita nang hindi man lang lumilingon.“I heard your footsteps, Rye. Hindi mo na kailangang magtago.”Napahinto ako. Huminga ako nang malalim bago dahan-dahang lumabas ng veranda. Ang hangin ay malamig, kaya awtomatikong niyakap ko ang sarili ko.Isang tahimik na gabi ito.Nang makita ni Hunt

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status