ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / His Regret Began When I Abandoned Him (Tagalog) / Kabanata 5

แชร์

Kabanata 5

ผู้เขียน: Lady-Noir
last update วันที่เผยแพร่: 2026-06-09 10:27:33

Lumipas ang dalawang buwan nang walang anumang balita mula kay Camelia.

Nananatiling nakaupo si Calvin sa kanyang upuan sa opisina, nakatitig sa madilim na screen ng kanyang cellphone.

Walang missed calls.

Walang mensahe.

Walang kahit isang palatandaan na balak pang bumalik ni Camelia.

“Talaga bang iiwan na niya ako?” naiirita niyang bulong.

Nakatayo si Ronal sa harap ng mesa niya, maingat ang kilos.

“Sir, may meeting po tayo sa loob ng sampung minuto.”

“Ikansela mo,” maikling sagot ni Calvin.

Nag-alangan si Ronal.

“Mahalagang pulong po ito kasama ang mga investor—”

“Sabi kong ikansela mo,” putol ni Calvin. “Wala ako sa mood.”

Tumango si Ronal at tahimik na lumabas.

Mariing hinaplos ni Calvin ang kanyang mukha.

Sa kanyang isip, paulit-ulit na umiikot ang isang pangungusap:

Siguradong magmamakaawa siyang bumalik.

Ngunit habang lumilipas ang mga araw, nagsisimulang mabasag ang paniniwalang iyon.

Sa tuwing bumubukas ang pinto ng bahay, agad siyang lumilingon na may parehong pag-asa.

Sa tuwing nagvi-vibrate ang kanyang cellphone, walang saysay na bumibilis ang tibok ng kanyang puso.

“Ano ba ang hinihintay mo?” mapait niyang tawa sa sarili. “Hindi ba ito naman talaga ang gusto mo?”

Ngunit hindi kailanman tuluyang lumabas ang kanyang galit.

Sa halip, siya mismo ang kinaiinisan niya.

Mas huli na siyang natutulog.

Mas maaga siyang nagigising.

At kumakain lamang kung kinakailangan.

Madalas bumisita si Samantha, ngunit tila isa na lamang itong obligasyon.

Hindi ito nagtatanong.

At hindi rin nagpapaliwanag si Calvin.

“Mukha kang pagod,” sabi ni Samantha isang hapon.

“Ayos lang ako,” sagot ni Calvin nang hindi man lang tumitingin sa kanya.

“Kung ganoon, bakit parang may hinihintay ka?” mahinang tanong ni Samantha.

Natahimik si Calvin.

“Wala akong hinihintay na kahit sino.”

Bahagyang ngumiti si Samantha at hindi na ipinagpatuloy ang usapan.

Ang mahalaga ay sa kanya na si Calvin.

Samantala, sa ibang lugar...

Magaan ang hakbang ni Camelia habang palabas ng isang convenience store.

Kakabili lamang niya ng tubig at tinapay.

Ngunit ilang hakbang pa lamang ang kanyang nalalakad nang biglang umikot ang kanyang paningin.

“Bakit bigla na lang—”

Agad niyang tinakpan ang kanyang bibig upang pigilan ang pagsusuka.

Sinubukan niyang huminga nang malalim.

Ngunit lalo lamang lumabo ang kanyang paningin.

Nanghina ang kanyang mga tuhod.

Nakakapit pa lamang siya sa pader nang tuluyan siyang mawalan ng malay.

“Miss? Miss, ayos lang po ba kayo?”

Nag-aalalang sigaw ng isang estranghero ang huling narinig niya.

Nang muling magmulat ng mata si Camelia, nasa emergency room na siya.

Sumalubong sa kanya ang matapang na amoy ng antiseptic.

May isang nurse na sumusukat ng kanyang blood pressure habang may doktor na nakatayo sa tabi ng kama.

“Mabuti at nagising na kayo,” magiliw na sabi ng doktor. “Nahimatay kayo kanina.”

“Nahihilo ako...” mahina niyang sagot.

“Hindi nakapagtataka,” sabi ng doktor. “Masyadong mababa ang blood pressure ninyo. At may isa pa kaming natuklasan.”

Sandaling tumingin ang doktor sa medical report.

“Buntis kayo.”

Nanigas si Camelia.

“Ano?”

“Buntis kayo,” mahinahong ulit ng doktor. “Humigit-kumulang walong linggo na.”

Parang malakas na hampas ang mga salitang iyon.

Dahan-dahan siyang napalingon sa kisame.

Kumakabog ang kanyang ulo.

“Imposible...” mahina niyang sabi. “Imposible.”

“Gusto po ba ninyong tawagan namin ang pamilya ninyo?” tanong ng nurse.

“Huwag.”

Masyadong mabilis ang kanyang sagot.

“Hindi na kailangan.”

Matapos ang karagdagang pagsusuri, mag-isa lamang na nakaupo si Camelia sa ward.

Bahagyang nanginginig ang kanyang mga kamay habang hawak ang resulta ng kanyang pagsusuri.

“Hindi...” bulong niya. “Ayoko.”

Ipinikit niya ang kanyang mga mata at huminga nang malalim.

“Hindi ko dadalhin sa sinapupunan ko ang anak ng lalaking iyon.”

Ilang araw ang lumipas.

Muling bumalik si Camelia sa ospital para sa konsultasyon.

Ibang doktor ang humarap sa kanya.

Seryoso ang ekspresyon nito habang tinitingnan ang kanyang mga resulta.

“May isang bagay na kailangan ninyong malaman,” sabi nito.

“Tila hindi maganda ang kondisyon ng inyong matris. Kapag ipinatigil ninyo ang pagbubuntis na ito, malaki ang posibilidad na hindi na kayo muling magkaanak sa hinaharap.”

Matagal na natahimik si Camelia.

“Mataas ang panganib,” pagpapatuloy ng doktor. “Hindi namin ipinagbabawal ang anumang desisyon, ngunit obligasyon naming ipaalam ito sa inyo.”

Yumuko si Camelia.

Muling bumalik sa kanyang alaala ang sampung taong pag-ibig na itinago niya.

Ang gabing akala niya ay para lamang patunayan ang isang bagay.

At ang araw na nagpasya siyang umalis.

“Gusto ko lang siyang mahawakan para hindi niya masabing ang unang pag-ibig niya ang unang babaeng nakaantig sa kanya,” mahina niyang bulong. “Hindi ito ang gusto ko...”

“Paumanhin?” tanong ng doktor.

Umiling si Camelia.

“Wala po iyon.”

Nang gabing iyon, nakaupo siya sa gilid ng kama habang yakap ang kanyang mga tuhod.

Kausap niya ang sarili sa halos hindi marinig na tinig.

“Kung hindi ko siya maaaring mapasakin...” mahina niyang sabi, “kahit papaano, may bahagi pa rin siya sa akin.”

Tahimik siyang umiyak.

Hindi dahil umaasa siyang darating si Calvin.

Kundi dahil ngayon niya lubos na naunawaan kung gaano kalungkot ang desisyong iyon.

“Poprotektahan kita,” bulong niya habang hinahaplos ang kanyang tiyan. “Hindi ko alam kung paano, pero susubukan ko.”

Ilang linggo ang lumipas.

Nakita ni Camelia ang isang balita sa telebisyon ng maliit na café na pansamantala niyang pinagtatrabahuhan.

Malapit nang maganap ang engagement nina Calvin Ashford at Samantha Rose.

Malinaw na nakalabas sa screen ang kanilang larawan.

Matagal na nakatitig si Camelia roon.

“Oh,” mahina niyang sabi.

Paulit-ulit niyang sinasabi sa sarili na ayos lang siya.

Ngunit masakit pa rin.

Hindi matalim na sakit.

Kundi parang may unti-unting gumuho sa loob ng kanyang dibdib.

Naalala niya ang lahat ng lumang salita.

Mga pangakong hindi kailanman inilaan para sa kanya.

At mga ngiting hindi niya kailanman tunay na naging pag-aari.

“Tama na,” bulong niya.

Nang gabing iyon, inimpake ni Camelia ang kanyang mga gamit.

Isinara niya ang kanyang maleta.

Pagkatapos ay naupo siya at marahang hinawakan ang kanyang tiyan.

“Aalis tayo,” mahina niyang sabi. “Pupunta tayo sa pinakamalayong lugar na maaari.”

“At ayoko nang malaman pa ang kahit ano tungkol sa kanya,” matatag niyang dagdag. “Hindi ngayon. At hindi rin sa hinaharap.”

Napatingin si Camelia sa bintana.

Mukhang banyaga na ang lungsod na minsan niyang tinawag na tahanan.

Marahan siyang bumuntong-hininga bago tumayo.

“Magsisimula tayo muli,” sabi niya sa sarili. “Nang hindi lumilingon sa nakaraan.”

Bahagyang nanginginig ang kanyang mga labi.

“Paalam magpakailanman, Calvin.”

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่แล้ว บทต่อไป

บทล่าสุด

  • His Regret Began When I Abandoned Him (Tagalog)   150

    Kabanata 150Halos isang linggo ring nanatili si Camelia sa Singapore upang samahan si Jonathan sa kanyang paggaling. Unti-unti nang bumubuti ang kalagayan ni Juna. Hindi na kasingpula ng unang araw ng kanyang pagkagising ang kanyang mukha, at naging mas matatag na ang kanyang mga hakbang, bagama't nangangailangan pa rin siya ng tulong paminsan-minsan. Nang umagang iyon, sa wakas ay bumalik na silang dalawa sa New York gamit ang pribadong eroplano ng pamilya Ashford.Sa kabuuan ng biyahe, ilang beses na sumulyap si Camelia kay Juna habang nakaupo ito sa tabi ng bintana at nagbabasa ng mga ulat ng kumpanya sa kanyang tablet. Ang makita lamang ang kanyang kapatid na gumagawa ng isang simpleng bagay na tulad niyon ay sapat na upang gumaan ang kanyang pakiramdam."Kagagaling mo lang. Huwag ka munang magtrabaho agad," mahinang pangaral ni Camelia habang sumusulyap sa screen ng tablet.Nasinghal nang mahina si Juna nang hindi inilalayo ang tingin. "Nagbabasa lang ako.""Ang pagbabasa ng mga

  • His Regret Began When I Abandoned Him (Tagalog)   149

    Kabanata 149Patuloy pa ring nakatitig si Juna kay Camelia na may bahagyang salubong na mga kilay. Ang epekto ng gamot at ng matagal na pagtulog ay hindi pa ganap na napapawi sa kanyang isip, ngunit malinaw niyang nakikita ang pagbabago sa mukha ng kanyang nakababatang kapatid. May pagod na hindi nito maitago, may kalungkutan na kahit ang maliit na ngiti ni Camelia ay hindi kayang takpan."Sino siya?" mahinang tanong muli ni Juna.Ibinaba ni Camelia ang kanyang ulo nang ilang sandali bago sa wakas ay mahimik na sumagot, "Si Calvin."Ang pangalang iyon ay nagpatahimik kay Juna nang ilang segundo. Ang kanyang tingin ay naging medyo matalim kahit na ang kanyang katawan ay mahina pa rin sa kama."Nasa coma si Calvin?" paos ang kanyang boses.Bahagyang tumango si Camelia."Bakit nag-aalala ka pa rin sa kanya?" mahinahon ngunit malinaw na tanong ni Juna. "Hindi ba't siya ang lalaking pinakanakasakit sa 'yo?"Nagpakawala si Camelia ng isang dahan-dahang hininga. Inasahan na niyang darating a

  • His Regret Began When I Abandoned Him (Tagalog)   148

    Kabanata 148Ang eroplanong nagdadala kay Camelia ay sa wakas ay lumapag sa Singapore nang malapit na ang tanghali. Ang kalangitan ng lungsod ay nagmukhang maliwanag matapos ang ulan noong umaga, at ang mga kalsada ay medyo basa pa rin habang ang kotseng sumusundo sa kanya ay nagmamaneho patungo sa ospital kung saan ginagamot si Jonathan. Simula pa kanina, halos hindi nagsasalita si Camelia. Ang kanyang mga kamay ay patuloy na nakahawak nang mahigpit sa kanyang telepono, habang ang kanyang mga isip ay naghahalo sa pagitan ng pag-asa at takot.Masyadong matagal nang natutulog si Juna.At ngayon, nang mayroon na sa wakas na mabuting balita, si Camelia ay sa halip natatakot na umasa nang masyado.Huminto ang kotse sa tapat ng matayog na gusali ng internasyonal na ospital. Sa sandaling bumukas ang pinto, mabilis na bumaba si Camelia. Dalawang bodyguard ng pamilya Ashford ang sumunod sa kanyang likod, ngunit ang babae ay naglakad na pumasok sa lobby ng ospital sa mabilis na mga hakbang."M

  • His Regret Began When I Abandoned Him (Tagalog)   147

    Kabanata 147Nang umagang iyon, ang kalangitan sa ibabaw ng kabisera ay nagmukhang madilim. Ang sikat ng araw ay natatakpan ng manipis na mga ulap, na nagpagawa sa kapaligiran sa tirahan ng pamilya Ashford na magmukhang mas kalmado kaysa sa karaniwan. Sa silid-panganan ng pangunahing bahay, ang aroma ng mainit na tsa at tinostang tinapay ay pumuno sa hangin, ngunit hindi nito tunay na nagawang mas magaan ang kapaligiran. Nakaupo si Camelia malapit kina Mira at Lola Sarah na may pagod na mukha, kahit na sinubukan niyang magmukhang maayos.Sina Aurora at Daven ay nasa itaas pa rin kasama ang nanny, naghahanda na para umalis patungo sa paaralan.Pinagmasdan ni Mira ang mukha ni Camelia nang medyo matagal bago sa wakas ay nagtanong nang mahinahon, "Nakatulog ka ba man lang kagabi?"Nagbigay si Camelia ng isang bahagyang ngiti. "Nakatulog po ako nang kaunti.""Nagsisinungaling ka," sagot ni Sarah habang nagpapakawala ng isang maliit na buntong-hininga. "Masyadong namumula at mamaga ang mga

  • His Regret Began When I Abandoned Him (Tagalog)   146

    Kabanata 146Ang kotseng nagdadala kay Samantha ay sa wakas ay huminto sa likod na bahagi ng tanggapan ng pulisya na nakikipagtulungan sa Ashford Group. Ang kalangitan ay nagsimula nang magdilim, ang mga ilaw sa kalsada ay nagliliwanag nang malamlam, habang ang hangin ng gabi ay naramdamang malamig sa balat. Sa sandaling bumukas ang pinto ng kotse, si Samantha ay mabilis na hinila palabas ng dalawang bodyguard. Ang kanyang buhok ay gulo-gulo, ang kanyang mukha ay namumutla, at ang dalawa niyang kamay ay nakaposas pa rin.Si Camelia, na nakatayo doon habang naghihintay, ay mabilis na humakbang forward. Ang kanyang dibdib ay tumataas at bumababa habang pinipigil ang mga emosyon na patuloy na nagkapatong-patong simula pa kahapon nang walang anumang labasan.Sa sandaling humarap si Samantha, isang matinding sampal ang agad na dumapo sa kanyang pisngi.Pak!Nagpakawala si Samantha ng isang munting tili sa pagkagulat. Ang kanyang mukha ay agad na tumapon sa tagiliran."Camelia!" galit niyan

  • His Regret Began When I Abandoned Him (Tagalog)   145

    Kabanata 145Napakalakas ng tihip ng simoy ng hangin mula sa dagat sa pantalan noong hapon na iyon. Ang maalat na amoy ay nahalo sa tunog ng mga busina ng barko at ang mga hakbang ng mga pampasahero na pumupuno sa maingay na lugar ng pantalan. Nakatayo si Camelia malapit sa rehas, ang kanyang paghinga ay hindi pa rin ganap na maayos matapos tumakbo kanina. Ang kanyang mahabang buhok ay gulo-gulo dahil sa hangin, habang ang kanyang mga mata ay patuloy na nakatitig sa malaking barkong pampasahero na dahan-dahang nagsisimulang lumayo mula sa pantalan."Nandiyan siya..." mahina niyang ibinulong.Nakatayo si Ronal sa kanyang tabi habang nakatitig sa screen ng kanyang telepono, nagtiim ang kanyang panga. Ang kanyang mga daliri ay mabilis na gumalaw habang nagta-type ng isang bagay bago sa wakas ay sumagot sa isang tawag."Hello, si Ronal ito mula sa Ashford Group," malamig niyang sabi at diretso sa punto. "Kailangan ko ng tulong ngayon din."Lumingon si Camelia upang tingnan siya. Nakita ni

  • His Regret Began When I Abandoned Him (Tagalog)   Kabanata 4

    Marahang nagsara ang pinto ng bahay matapos umalis si Samantha. Unti-unting naglaho ang tunog ng kanyang mga yabag, na nag-iwan ng kakaibang katahimikan sa sala.Nananatiling nakaupo si Calvin sa sofa. Nakasandal ang kanyang katawan, habang nakalaylay ang isang braso sa gilid nito. Hindi pa nakapat

  • His Regret Began When I Abandoned Him (Tagalog)   Kabanata 3

    Matapos maghintay nang matagal, sa wakas ay nakatanggap si Calvin ng tawag mula kay Ronal. Agad niya itong sinagot.“Kumusta?” matalim niyang tanong sa sandaling kumonekta ang tawag. “Nalaman mo na ba kung nasaan siya?”Sa kabilang linya, malalim munang huminga si Ronal.“Paumanhin po, Sir. Wala ka

  • His Regret Began When I Abandoned Him (Tagalog)   Kabanata 2

    Hinila ni Calvin si Camelia papasok sa kanyang mga bisig at marahas na pinawi ang natitirang distansya sa pagitan nila. Walang pag-aalinlangan na idiniin niya ang kanyang mga labi sa labi ni Camelia, puno ng pagnanais at pananabik, na para bang ang lahat ng pagpipigil na itinago niya sa loob ng mah

  • His Regret Began When I Abandoned Him (Tagalog)   Kabanata 1

    “Ako ay hihiwalayan ko siya. Ikaw lang ang mahal ko.”Malinaw na narinig ang boses ni Calvin Ashford.Natigilan si Camelia Collyn sa likod ng bahagyang nakabukas na pinto ng VIP room sa isang club. Mahigpit niyang kinapitan ang hawakan ng maliit niyang bag hanggang sa pumuti ang kanyang mga daliri,

บทอื่นๆ

บางทีคุณอาจจะชอบ

สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status