Share

Kabanata 5

Author: Lady-Noir
last update Petsa ng paglalathala: 2026-06-09 10:27:33

Lumipas ang dalawang buwan nang walang anumang balita mula kay Camelia.

Nananatiling nakaupo si Calvin sa kanyang upuan sa opisina, nakatitig sa madilim na screen ng kanyang cellphone.

Walang missed calls.

Walang mensahe.

Walang kahit isang palatandaan na balak pang bumalik ni Camelia.

“Talaga bang iiwan na niya ako?” naiirita niyang bulong.

Nakatayo si Ronal sa harap ng mesa niya, maingat ang kilos.

“Sir, may meeting po tayo sa loob ng sampung minuto.”

“Ikansela mo,” maikling sagot ni Calvin.

Nag-alangan si Ronal.

“Mahalagang pulong po ito kasama ang mga investor—”

“Sabi kong ikansela mo,” putol ni Calvin. “Wala ako sa mood.”

Tumango si Ronal at tahimik na lumabas.

Mariing hinaplos ni Calvin ang kanyang mukha.

Sa kanyang isip, paulit-ulit na umiikot ang isang pangungusap:

Siguradong magmamakaawa siyang bumalik.

Ngunit habang lumilipas ang mga araw, nagsisimulang mabasag ang paniniwalang iyon.

Sa tuwing bumubukas ang pinto ng bahay, agad siyang lumilingon na may parehong pag-asa.

Sa tuwing nagvi-vibrate ang kanyang cellphone, walang saysay na bumibilis ang tibok ng kanyang puso.

“Ano ba ang hinihintay mo?” mapait niyang tawa sa sarili. “Hindi ba ito naman talaga ang gusto mo?”

Ngunit hindi kailanman tuluyang lumabas ang kanyang galit.

Sa halip, siya mismo ang kinaiinisan niya.

Mas huli na siyang natutulog.

Mas maaga siyang nagigising.

At kumakain lamang kung kinakailangan.

Madalas bumisita si Samantha, ngunit tila isa na lamang itong obligasyon.

Hindi ito nagtatanong.

At hindi rin nagpapaliwanag si Calvin.

“Mukha kang pagod,” sabi ni Samantha isang hapon.

“Ayos lang ako,” sagot ni Calvin nang hindi man lang tumitingin sa kanya.

“Kung ganoon, bakit parang may hinihintay ka?” mahinang tanong ni Samantha.

Natahimik si Calvin.

“Wala akong hinihintay na kahit sino.”

Bahagyang ngumiti si Samantha at hindi na ipinagpatuloy ang usapan.

Ang mahalaga ay sa kanya na si Calvin.

Samantala, sa ibang lugar...

Magaan ang hakbang ni Camelia habang palabas ng isang convenience store.

Kakabili lamang niya ng tubig at tinapay.

Ngunit ilang hakbang pa lamang ang kanyang nalalakad nang biglang umikot ang kanyang paningin.

“Bakit bigla na lang—”

Agad niyang tinakpan ang kanyang bibig upang pigilan ang pagsusuka.

Sinubukan niyang huminga nang malalim.

Ngunit lalo lamang lumabo ang kanyang paningin.

Nanghina ang kanyang mga tuhod.

Nakakapit pa lamang siya sa pader nang tuluyan siyang mawalan ng malay.

“Miss? Miss, ayos lang po ba kayo?”

Nag-aalalang sigaw ng isang estranghero ang huling narinig niya.

Nang muling magmulat ng mata si Camelia, nasa emergency room na siya.

Sumalubong sa kanya ang matapang na amoy ng antiseptic.

May isang nurse na sumusukat ng kanyang blood pressure habang may doktor na nakatayo sa tabi ng kama.

“Mabuti at nagising na kayo,” magiliw na sabi ng doktor. “Nahimatay kayo kanina.”

“Nahihilo ako...” mahina niyang sagot.

“Hindi nakapagtataka,” sabi ng doktor. “Masyadong mababa ang blood pressure ninyo. At may isa pa kaming natuklasan.”

Sandaling tumingin ang doktor sa medical report.

“Buntis kayo.”

Nanigas si Camelia.

“Ano?”

“Buntis kayo,” mahinahong ulit ng doktor. “Humigit-kumulang walong linggo na.”

Parang malakas na hampas ang mga salitang iyon.

Dahan-dahan siyang napalingon sa kisame.

Kumakabog ang kanyang ulo.

“Imposible...” mahina niyang sabi. “Imposible.”

“Gusto po ba ninyong tawagan namin ang pamilya ninyo?” tanong ng nurse.

“Huwag.”

Masyadong mabilis ang kanyang sagot.

“Hindi na kailangan.”

Matapos ang karagdagang pagsusuri, mag-isa lamang na nakaupo si Camelia sa ward.

Bahagyang nanginginig ang kanyang mga kamay habang hawak ang resulta ng kanyang pagsusuri.

“Hindi...” bulong niya. “Ayoko.”

Ipinikit niya ang kanyang mga mata at huminga nang malalim.

“Hindi ko dadalhin sa sinapupunan ko ang anak ng lalaking iyon.”

Ilang araw ang lumipas.

Muling bumalik si Camelia sa ospital para sa konsultasyon.

Ibang doktor ang humarap sa kanya.

Seryoso ang ekspresyon nito habang tinitingnan ang kanyang mga resulta.

“May isang bagay na kailangan ninyong malaman,” sabi nito.

“Tila hindi maganda ang kondisyon ng inyong matris. Kapag ipinatigil ninyo ang pagbubuntis na ito, malaki ang posibilidad na hindi na kayo muling magkaanak sa hinaharap.”

Matagal na natahimik si Camelia.

“Mataas ang panganib,” pagpapatuloy ng doktor. “Hindi namin ipinagbabawal ang anumang desisyon, ngunit obligasyon naming ipaalam ito sa inyo.”

Yumuko si Camelia.

Muling bumalik sa kanyang alaala ang sampung taong pag-ibig na itinago niya.

Ang gabing akala niya ay para lamang patunayan ang isang bagay.

At ang araw na nagpasya siyang umalis.

“Gusto ko lang siyang mahawakan para hindi niya masabing ang unang pag-ibig niya ang unang babaeng nakaantig sa kanya,” mahina niyang bulong. “Hindi ito ang gusto ko...”

“Paumanhin?” tanong ng doktor.

Umiling si Camelia.

“Wala po iyon.”

Nang gabing iyon, nakaupo siya sa gilid ng kama habang yakap ang kanyang mga tuhod.

Kausap niya ang sarili sa halos hindi marinig na tinig.

“Kung hindi ko siya maaaring mapasakin...” mahina niyang sabi, “kahit papaano, may bahagi pa rin siya sa akin.”

Tahimik siyang umiyak.

Hindi dahil umaasa siyang darating si Calvin.

Kundi dahil ngayon niya lubos na naunawaan kung gaano kalungkot ang desisyong iyon.

“Poprotektahan kita,” bulong niya habang hinahaplos ang kanyang tiyan. “Hindi ko alam kung paano, pero susubukan ko.”

Ilang linggo ang lumipas.

Nakita ni Camelia ang isang balita sa telebisyon ng maliit na café na pansamantala niyang pinagtatrabahuhan.

Malapit nang maganap ang engagement nina Calvin Ashford at Samantha Rose.

Malinaw na nakalabas sa screen ang kanilang larawan.

Matagal na nakatitig si Camelia roon.

“Oh,” mahina niyang sabi.

Paulit-ulit niyang sinasabi sa sarili na ayos lang siya.

Ngunit masakit pa rin.

Hindi matalim na sakit.

Kundi parang may unti-unting gumuho sa loob ng kanyang dibdib.

Naalala niya ang lahat ng lumang salita.

Mga pangakong hindi kailanman inilaan para sa kanya.

At mga ngiting hindi niya kailanman tunay na naging pag-aari.

“Tama na,” bulong niya.

Nang gabing iyon, inimpake ni Camelia ang kanyang mga gamit.

Isinara niya ang kanyang maleta.

Pagkatapos ay naupo siya at marahang hinawakan ang kanyang tiyan.

“Aalis tayo,” mahina niyang sabi. “Pupunta tayo sa pinakamalayong lugar na maaari.”

“At ayoko nang malaman pa ang kahit ano tungkol sa kanya,” matatag niyang dagdag. “Hindi ngayon. At hindi rin sa hinaharap.”

Napatingin si Camelia sa bintana.

Mukhang banyaga na ang lungsod na minsan niyang tinawag na tahanan.

Marahan siyang bumuntong-hininga bago tumayo.

“Magsisimula tayo muli,” sabi niya sa sarili. “Nang hindi lumilingon sa nakaraan.”

Bahagyang nanginginig ang kanyang mga labi.

“Paalam magpakailanman, Calvin.”

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • His Regret Began When I Abandoned Him (Tagalog)   155

    Kabanata 155Hindi pa rin tuluyang bumibitaw si Camelia sa kamay ni Calvin kahit na pabalik na sila sa loob ng ballroom. Ang kanyang mga daliri ay patuloy na nakahawak nang mahigpit sa braso ng lalaki, na para bang natatakot siyang bigla itong mawala sa sandaling magbaba siya ng bantay. Ang musika ay mahinang tumutugtog pa rin sa buong silid, at ang mga panauhin ay bumalik na sa pakikipag-usap tulad ng karaniwan, ngunit ang ilang mga tao ay nagsimula nang makapansin kay Calvin na nakatayo sa tabi ni Camelia.At sa loob lamang ng ilang segundo, ang kapaligiran ay agad na naging maingay."...Teka.""Si Calvin Ashford ba 'yan?""Hindi ba't nasa coma siya?"Ang mga bulungan ay nagsimulang kumalat sa iba't ibang sulok ng ballroom.Lumingon muli si Camelia upang tingnan si Calvin para lamang makasigurado na hindi siya nananaginip. Ngunit ang lalaki ay mukha lamang relaxed habang inaayos ang kulyar ng kanyang puting suit."Tunay ka talagang buhay, 'di ba?" mahinang tanong ni Camelia.Sumulya

  • His Regret Began When I Abandoned Him (Tagalog)   154

    Kabanata 154Si Camelia ay nakatayo pa rin nang matigas sa balkonahe ng ballroom, ang kanyang paghinga ay hindi pantay. Ang kanyang mga labi ay mainit pa rin pagkatapos ng biglaang halik na iyon, habang ang lalaking nakamaskara sa kanyang harap ay mukhang kalmado na para bang hindi niya kakatapos lamang na halos patigilin ang tibok ng kanyang puso.Sa loob ng ilang segundo, si Camelia ay nakatingin lamang sa kanya gamit ang mga matang malalaki na puno ng kawaniang-paniwala.Pagkatapos ay sumabog agad ang kanyang mga emosyon."Napakabaliw mo talaga!" sigaw niya habang itinutulak nang malakas ang dibdib nito.Ang lalaking nakamaskara ay umurong nang kalahating hakbang, ngunit isang mahinang tawa ang kumawala sa kanyang mga labi.Lalo pang nainis si Camelia."Sinabi ko na sa 'yo na may asawa na ako!""Alam ko.""Kung ganoon, bakit mo pa ako patuloy na ginagambala?!"Itinagilid nang bahagya ng lalaki ang kanyang ulo. "Dahil seryoso ako."Nag-ihip ng dila sa pagkadismaya si Camelia. "Wala

  • His Regret Began When I Abandoned Him (Tagalog)   153

    Kabanata 153Ang mga kristal na ilaw sa marangyang ballroom ng hotel ay patuloy pa ring nagpapakalat ng mainit na liwanag kahit na ang piging ng kasunduan ng kasal ay halos matapos na. Ang musikang orkestra ay mahinang tumutugtog sa sulok ng silid, na nakikihalo sa mga pag-uusap ng mga panauhin na nagpapatuloy pa rin sa pag-enjoy ng hapunan at alak. Sa pangunahing entablado, ang mga puti at pilak na palamuting bulaklak ay napakarangal pa ring tignan sa paligid nina Juna at Ziyi, na walang patid sa pagtanggap ng mga pagbati.Tunay na napakaganda ni Ziyi nang gabing iyon. Ang mahabang puting gown na may mga detalye ng perlas ay eleganteng bumabagay sa kanyang pigura, habang ang kanyang itim na buhok ay nakaayos sa isang simpleng sanggalang na may ilang mga strand na banayad na bumabagsak sa tabi ng kanyang mukha. Sa kanyang tabi, nakasuot si Juna ng katugmang puting suit na nagpagawa sa kanya na magmukhang mas sariwa kumpara noong dalawang taon ang nakalipas nang una siyang magising mul

  • His Regret Began When I Abandoned Him (Tagalog)   152

    Kabanata 152Ang dalawang taon ay lumipas nang mas mabilis kaysa sa inaasahan ni Camelia. Maraming bagay ang nagbago sa loob ng panahong iyon. Ang Collyn Group ay muling nakatayo nang matatag, ang mga pangunahing proyekto ay nagsimula nang tumakbo nang maayos, at ang pangalan ni Camelia ay dahan-dahang naging kilala sa internasyonal na mundo ng disenyo. Ang kanyang mga gawa ay ilang beses na lumitaw sa mga sikat na magazine ng moda at interior, at maging ang ilang mga kilalang tao ay nagsimula na ring magsuot ng kanyang mga likha.Ngunit sa likod ng lahat ng mga tagumpay na iyon, may isang bagay na hindi kailanman tunay na nagbago.Si Calvin ay hindi pa rin nagkakamalay.Nang gabing iyon, ang ballroom ng isang marangyang hotel sa sentro ng lungsod ay puno ng mga inanyayahang panauhin. Ang mga kristal na ilaw ay nagpapakalat ng banayad na liwanag sa buong silid, habang ang tunog ng musika ng piyano ay nagdudulot sa kapaligiran ng kasunduan na magmukhang mainit at elegante.Ang araw na

  • His Regret Began When I Abandoned Him (Tagalog)   151

    Kabanata 151Muling naging tahimik ang silid ng ICU matapos ang mga daliri ni Calvin, na tila gumalaw kanina, ay muling nanatiling walang galaw nang walang anumang tugon. Si Camelia ay nakakahawak pa rin nang mahigpit sa kanyang kamay, ang kanyang mga mata ay nakatitig sa mukha ng lalaki habang pinipigil ang kanyang paghinga, umaasa na ang mga talukap ng mata ni Calvin ay muling gagalaw.Ngunit walang anuman.Ang monitor sa tabi ng kama ay patuloy na tumutunog nang pantay tulad ng dati. Walang pagbabago. Walang palatandaan na si Calvin ay tunay na nagkakamalay.Dahan-dahan, ang pag-asang pansamantalang nagliwanag sa loob ng dibdib ni Camelia ay muling bumagsak.Dahan-dahang ibinaba niya ang kanyang ulo habang nagpapakawala ng isang nanginginig na hininga."Akala ko..." mahina niyang ibinulong, "akala ko nagising ka na..."Ang kanyang kamay ay nakahawak pa rin kay Calvin nang mahigpit na para bang natatakot siyang bumitaw kahit kaunti lang.Ilang segundo ang nakalipas, ang kanyang puso

  • His Regret Began When I Abandoned Him (Tagalog)   150

    Kabanata 150Halos isang linggo ring nanatili si Camelia sa Singapore upang samahan si Jonathan sa kanyang paggaling. Unti-unti nang bumubuti ang kalagayan ni Juna. Hindi na kasingpula ng unang araw ng kanyang pagkagising ang kanyang mukha, at naging mas matatag na ang kanyang mga hakbang, bagama't nangangailangan pa rin siya ng tulong paminsan-minsan. Nang umagang iyon, sa wakas ay bumalik na silang dalawa sa New York gamit ang pribadong eroplano ng pamilya Ashford.Sa kabuuan ng biyahe, ilang beses na sumulyap si Camelia kay Juna habang nakaupo ito sa tabi ng bintana at nagbabasa ng mga ulat ng kumpanya sa kanyang tablet. Ang makita lamang ang kanyang kapatid na gumagawa ng isang simpleng bagay na tulad niyon ay sapat na upang gumaan ang kanyang pakiramdam."Kagagaling mo lang. Huwag ka munang magtrabaho agad," mahinang pangaral ni Camelia habang sumusulyap sa screen ng tablet.Nasinghal nang mahina si Juna nang hindi inilalayo ang tingin. "Nagbabasa lang ako.""Ang pagbabasa ng mga

  • His Regret Began When I Abandoned Him (Tagalog)   Kabanata 4

    Marahang nagsara ang pinto ng bahay matapos umalis si Samantha. Unti-unting naglaho ang tunog ng kanyang mga yabag, na nag-iwan ng kakaibang katahimikan sa sala.Nananatiling nakaupo si Calvin sa sofa. Nakasandal ang kanyang katawan, habang nakalaylay ang isang braso sa gilid nito. Hindi pa nakapat

  • His Regret Began When I Abandoned Him (Tagalog)   Kabanata 3

    Matapos maghintay nang matagal, sa wakas ay nakatanggap si Calvin ng tawag mula kay Ronal. Agad niya itong sinagot.“Kumusta?” matalim niyang tanong sa sandaling kumonekta ang tawag. “Nalaman mo na ba kung nasaan siya?”Sa kabilang linya, malalim munang huminga si Ronal.“Paumanhin po, Sir. Wala ka

  • His Regret Began When I Abandoned Him (Tagalog)   Kabanata 2

    Hinila ni Calvin si Camelia papasok sa kanyang mga bisig at marahas na pinawi ang natitirang distansya sa pagitan nila. Walang pag-aalinlangan na idiniin niya ang kanyang mga labi sa labi ni Camelia, puno ng pagnanais at pananabik, na para bang ang lahat ng pagpipigil na itinago niya sa loob ng mah

  • His Regret Began When I Abandoned Him (Tagalog)   Kabanata 1

    “Ako ay hihiwalayan ko siya. Ikaw lang ang mahal ko.”Malinaw na narinig ang boses ni Calvin Ashford.Natigilan si Camelia Collyn sa likod ng bahagyang nakabukas na pinto ng VIP room sa isang club. Mahigpit niyang kinapitan ang hawakan ng maliit niyang bag hanggang sa pumuti ang kanyang mga daliri,

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status