Pustaka
Cari
Beranda / Romance / His Regret Began When I Abandoned Him (Tagalog) / Kabanata 5

Share

Kabanata 5

Penulis: Lady-Noir
last update Tanggal publikasi: 2026-06-09 10:27:33

Lumipas ang dalawang buwan nang walang anumang balita mula kay Camelia.

Nananatiling nakaupo si Calvin sa kanyang upuan sa opisina, nakatitig sa madilim na screen ng kanyang cellphone.

Walang missed calls.

Walang mensahe.

Walang kahit isang palatandaan na balak pang bumalik ni Camelia.

“Talaga bang iiwan na niya ako?” naiirita niyang bulong.

Nakatayo si Ronal sa harap ng mesa niya, maingat ang kilos.

“Sir, may meeting po tayo sa loob ng sampung minuto.”

“Ikansela mo,” maikling sagot ni Calvin.

Nag-alangan si Ronal.

“Mahalagang pulong po ito kasama ang mga investor—”

“Sabi kong ikansela mo,” putol ni Calvin. “Wala ako sa mood.”

Tumango si Ronal at tahimik na lumabas.

Mariing hinaplos ni Calvin ang kanyang mukha.

Sa kanyang isip, paulit-ulit na umiikot ang isang pangungusap:

Siguradong magmamakaawa siyang bumalik.

Ngunit habang lumilipas ang mga araw, nagsisimulang mabasag ang paniniwalang iyon.

Sa tuwing bumubukas ang pinto ng bahay, agad siyang lumilingon na may parehong pag-asa.

Sa tuwing nagvi-vibrate ang kanyang cellphone, walang saysay na bumibilis ang tibok ng kanyang puso.

“Ano ba ang hinihintay mo?” mapait niyang tawa sa sarili. “Hindi ba ito naman talaga ang gusto mo?”

Ngunit hindi kailanman tuluyang lumabas ang kanyang galit.

Sa halip, siya mismo ang kinaiinisan niya.

Mas huli na siyang natutulog.

Mas maaga siyang nagigising.

At kumakain lamang kung kinakailangan.

Madalas bumisita si Samantha, ngunit tila isa na lamang itong obligasyon.

Hindi ito nagtatanong.

At hindi rin nagpapaliwanag si Calvin.

“Mukha kang pagod,” sabi ni Samantha isang hapon.

“Ayos lang ako,” sagot ni Calvin nang hindi man lang tumitingin sa kanya.

“Kung ganoon, bakit parang may hinihintay ka?” mahinang tanong ni Samantha.

Natahimik si Calvin.

“Wala akong hinihintay na kahit sino.”

Bahagyang ngumiti si Samantha at hindi na ipinagpatuloy ang usapan.

Ang mahalaga ay sa kanya na si Calvin.

Samantala, sa ibang lugar...

Magaan ang hakbang ni Camelia habang palabas ng isang convenience store.

Kakabili lamang niya ng tubig at tinapay.

Ngunit ilang hakbang pa lamang ang kanyang nalalakad nang biglang umikot ang kanyang paningin.

“Bakit bigla na lang—”

Agad niyang tinakpan ang kanyang bibig upang pigilan ang pagsusuka.

Sinubukan niyang huminga nang malalim.

Ngunit lalo lamang lumabo ang kanyang paningin.

Nanghina ang kanyang mga tuhod.

Nakakapit pa lamang siya sa pader nang tuluyan siyang mawalan ng malay.

“Miss? Miss, ayos lang po ba kayo?”

Nag-aalalang sigaw ng isang estranghero ang huling narinig niya.

Nang muling magmulat ng mata si Camelia, nasa emergency room na siya.

Sumalubong sa kanya ang matapang na amoy ng antiseptic.

May isang nurse na sumusukat ng kanyang blood pressure habang may doktor na nakatayo sa tabi ng kama.

“Mabuti at nagising na kayo,” magiliw na sabi ng doktor. “Nahimatay kayo kanina.”

“Nahihilo ako...” mahina niyang sagot.

“Hindi nakapagtataka,” sabi ng doktor. “Masyadong mababa ang blood pressure ninyo. At may isa pa kaming natuklasan.”

Sandaling tumingin ang doktor sa medical report.

“Buntis kayo.”

Nanigas si Camelia.

“Ano?”

“Buntis kayo,” mahinahong ulit ng doktor. “Humigit-kumulang walong linggo na.”

Parang malakas na hampas ang mga salitang iyon.

Dahan-dahan siyang napalingon sa kisame.

Kumakabog ang kanyang ulo.

“Imposible...” mahina niyang sabi. “Imposible.”

“Gusto po ba ninyong tawagan namin ang pamilya ninyo?” tanong ng nurse.

“Huwag.”

Masyadong mabilis ang kanyang sagot.

“Hindi na kailangan.”

Matapos ang karagdagang pagsusuri, mag-isa lamang na nakaupo si Camelia sa ward.

Bahagyang nanginginig ang kanyang mga kamay habang hawak ang resulta ng kanyang pagsusuri.

“Hindi...” bulong niya. “Ayoko.”

Ipinikit niya ang kanyang mga mata at huminga nang malalim.

“Hindi ko dadalhin sa sinapupunan ko ang anak ng lalaking iyon.”

Ilang araw ang lumipas.

Muling bumalik si Camelia sa ospital para sa konsultasyon.

Ibang doktor ang humarap sa kanya.

Seryoso ang ekspresyon nito habang tinitingnan ang kanyang mga resulta.

“May isang bagay na kailangan ninyong malaman,” sabi nito.

“Tila hindi maganda ang kondisyon ng inyong matris. Kapag ipinatigil ninyo ang pagbubuntis na ito, malaki ang posibilidad na hindi na kayo muling magkaanak sa hinaharap.”

Matagal na natahimik si Camelia.

“Mataas ang panganib,” pagpapatuloy ng doktor. “Hindi namin ipinagbabawal ang anumang desisyon, ngunit obligasyon naming ipaalam ito sa inyo.”

Yumuko si Camelia.

Muling bumalik sa kanyang alaala ang sampung taong pag-ibig na itinago niya.

Ang gabing akala niya ay para lamang patunayan ang isang bagay.

At ang araw na nagpasya siyang umalis.

“Gusto ko lang siyang mahawakan para hindi niya masabing ang unang pag-ibig niya ang unang babaeng nakaantig sa kanya,” mahina niyang bulong. “Hindi ito ang gusto ko...”

“Paumanhin?” tanong ng doktor.

Umiling si Camelia.

“Wala po iyon.”

Nang gabing iyon, nakaupo siya sa gilid ng kama habang yakap ang kanyang mga tuhod.

Kausap niya ang sarili sa halos hindi marinig na tinig.

“Kung hindi ko siya maaaring mapasakin...” mahina niyang sabi, “kahit papaano, may bahagi pa rin siya sa akin.”

Tahimik siyang umiyak.

Hindi dahil umaasa siyang darating si Calvin.

Kundi dahil ngayon niya lubos na naunawaan kung gaano kalungkot ang desisyong iyon.

“Poprotektahan kita,” bulong niya habang hinahaplos ang kanyang tiyan. “Hindi ko alam kung paano, pero susubukan ko.”

Ilang linggo ang lumipas.

Nakita ni Camelia ang isang balita sa telebisyon ng maliit na café na pansamantala niyang pinagtatrabahuhan.

Malapit nang maganap ang engagement nina Calvin Ashford at Samantha Rose.

Malinaw na nakalabas sa screen ang kanilang larawan.

Matagal na nakatitig si Camelia roon.

“Oh,” mahina niyang sabi.

Paulit-ulit niyang sinasabi sa sarili na ayos lang siya.

Ngunit masakit pa rin.

Hindi matalim na sakit.

Kundi parang may unti-unting gumuho sa loob ng kanyang dibdib.

Naalala niya ang lahat ng lumang salita.

Mga pangakong hindi kailanman inilaan para sa kanya.

At mga ngiting hindi niya kailanman tunay na naging pag-aari.

“Tama na,” bulong niya.

Nang gabing iyon, inimpake ni Camelia ang kanyang mga gamit.

Isinara niya ang kanyang maleta.

Pagkatapos ay naupo siya at marahang hinawakan ang kanyang tiyan.

“Aalis tayo,” mahina niyang sabi. “Pupunta tayo sa pinakamalayong lugar na maaari.”

“At ayoko nang malaman pa ang kahit ano tungkol sa kanya,” matatag niyang dagdag. “Hindi ngayon. At hindi rin sa hinaharap.”

Napatingin si Camelia sa bintana.

Mukhang banyaga na ang lungsod na minsan niyang tinawag na tahanan.

Marahan siyang bumuntong-hininga bago tumayo.

“Magsisimula tayo muli,” sabi niya sa sarili. “Nang hindi lumilingon sa nakaraan.”

Bahagyang nanginginig ang kanyang mga labi.

“Paalam magpakailanman, Calvin.”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab sebelumnya Bab selanjutnya

Bab terbaru

  • His Regret Began When I Abandoned Him (Tagalog)   140

    Kabanata 140Napakatahimik ng opisina ni Calvin sa itaas na palapag ng gusali ng sangay ng kumpanya, na Malayang-malayo sa kaalalahan at ingay ng project site sa labas na hindi talaga humihinto mula pa kaninang umaga. Sa kabila ng malalaking bubog na pader ay makikita ang tanawin ng timog na lungsod na puno ng matataas na gusali at abalang trapiko, samantalang sa loob ng silid, ang mahinang ugong lamang ng air conditioner at ang paminsan-minsang tik-tak ng orasan sa pader ang naririnig.Nakatira si Camelia sa mahabang sopa malapit sa bintana, bahagyang nakasandal ang kaniyang katawan, habang ang dalawang kamay ay humahawak sa isang maliit na bag sa kaniyang kandungan. Paminsan-minsan ay sumusulyap siya patungo sa pinto ng opisina, na tila umaasang biglang lilitaw ang lalaki."Nasa pagpupulong pa rin..." mahinang bulong niya habang nagpapakawala ng isang buntong-hininga.Bumalik ang kaniyang mga mata sa tanawin sa labas ng bintana, ngunit malinaw na wala roon ang kaniyang isip. Mula ta

  • His Regret Began When I Abandoned Him (Tagalog)   139

    Kabanata 139Napakainit ng hapon sa timog na lungsod. Mataas ang sikat ng araw sa kalangitan, na nagpapakawala ng nakasisilaw na puting liwanag sa project site ng sangay ng kumpanya ng mga Ashford. Isang manipis na usok ng alikabok ang pumapaibabaw sa hangin tuwing may dumadaan na sasakyan ng proyekto, samantalang ang tunog ng mga dril, ang mga tagubilin ng kapatas, at ang kalansing ng mga bakal ay umaalingawngaw sa paligid. Sa gitna ng lahat ng kaalalahanang iyon, kitang-kita ang kaanyuan ni Calvin.Nakatayo ang lalaki sa outdoor area na may puting safety helmet sa kaniyang ulo at madilim na safety vest na nakabalot sa kaniyang matangkad na pangangatawan. Ang puting polo na suot niya sa ilalim ng vest ay nagsisimula nang dumikit nang bahagya sa kaniyang balat dahil sa pawis. Hawak ng isa niyang kamay ang blueprint, habang ang isa naman ay nakaturo sa istruktura ng gusali na kasalukuyan pa ring itinatayo."Kailangang patibayin pa ang bahaging ito," matatag na pahayag ni Calvin sa kapa

  • His Regret Began When I Abandoned Him (Tagalog)   138

    Kabanata 138Dumating ang umaga sa presidential hotel suite habang ang gintong liwanag ay dahan-dahang lumulusot sa mga siwang ng matataas na kurtina. Ang sikat ng araw ay tumatama sa makintab na sahig na marmol, na bumubuo ng mga mainit na guhit na umaabot hanggang sa gilid ng kama. Unang nagising si Camelia. Habang ang kanyang buhok ay nakalugay pa rin sa kanyang likod at nakasuot ng manipis na cardigan sa ibabaw ng kanyang pambahay na damit, nakatayo siya malapit sa aparador habang pumipili ng damit pampatrabaho ni Calvin.Maingat na gumagalaw ang kanyang mga kamay, hinahaplos ang hanay ng mga mamahaling suit na nakabitay nang maayos."Ang madilim na abo o ang itim?" mahina niyang ibinulong habang lumingon upang tingnan si Calvin, na kalahating nakasandal pa rin sa headboard ng kama.Tiningnan ni Calvin ang kanyang asawa na ang gilid ng kanyang mga labi ay nakataas, malinaw na mas interesadong tumingin kay Camelia kaysa mag-isip tungkol sa kulay ng kanyang suit."Kahit alin diyan a

  • His Regret Began When I Abandoned Him (Tagalog)   137

    Kabanata 137Lalo pang lumalim ang gabi. Ang mga ilaw ng lungsod sa labas ng bintana ng presidential suite ay nagpapakalat ng banayad na liwanag sa loob ng silid, na naglilikha ng isang mainit na kapaligiran na sumasalungat sa malamig na hangin mula sa air conditioner. Matapos ubusin ang haponan na dinala ni Ziyi—na pinagsuhan at pinagsaluhan nilang dalawa—si Camelia ay nakaupo habang nakasandal sa malaking sofa malapit sa bintana, habang si Calvin naman ay nakaupo sa kanyang tabi na ang isang braso ay kaswal na nakapatong sa kanyang mga balikat.Ang katahimikan sa pagitan nila ay hindi na nakakailang.Sa halip, naramdaman itong komportable.Parang dalawang tao na sa wakas ay nakahanap ng daan pabalik sa kanilang tahanan.Lumingon si Calvin, nakatitig sa mukha ni Camelia na mukhang mas kalmado kaysa noong hapon na iyon. Ang kanyang mga daliri ay dahan-dahang nag-ipit ng isang strand ng kanyang buhok sa likod ng kanyang tainga, tsaka ang kanyang mga mata ay bahagyang kumitid, na parang

  • His Regret Began When I Abandoned Him (Tagalog)   136

    Kabanata 136Dumating na ang gabi. Sa likod ng salaming bintana ng presidential suite sa hotel kung saan siya nakatira, nakatayo si Calvin na ang isang kamay ay nakahawak sa kanyang baywang, habang ang isa naman ay nakahawak sa kanyang telepono, na ang screen ay nagliliwanag at muling nagdidilim.Ang pangalan ni Camelia ay nakadisplay pa rin sa call history.Ito na ang ikawalong tawag, ngunit hindi pa rin sumasagot si Camelia.At ang mensahe na ipinadala niya isang oras na ang nakalipas ay nakamarka pa ring unread.[Mahal, pakinggan mo muna ako][Nakalipas na lang siya][Huwag ka nang magalit nang masyadong matagal]Walang reply.Nagpakawala si Calvin ng isang mahabang hininga, tsaka ibinagsak ang kanyang sarili sa sofa sa isang pagod na kilos. Ang kanyang suit jacket ay naalis na at nakasabit sa likod ng upuan, ang kanyang kabata ay bahagyang maluwag, na nagpagawa sa kanyang karaniwang perpektong hitsura na magmukhang gulo-gulo ngayon."Bakit kailangang ngayon pa..." ibinulong niya h

  • His Regret Began When I Abandoned Him (Tagalog)   135

    Kabanata 135Nawala na rin sa wakas ang yakap, ngunit ang init ng biglaang pagkikitang iyon ay nanatili pa rin sa hangin.Nakatayo si Calvin nang tuwid sa gitna ng sangay na opisina sa timog, habang si Ziyi naman ay humakbang paatras nang kalahating hakbang, ang kanyang ngiti ay dahan-dahang naging pagtataka."Bakit hindi mo ginanti ang yakap ko?" tanong niya habang nakatagilid ang ulo, ang kanyang tingin ay may dalang tunay na kyuryosidad.Nagpakawala si Calvin ng isang dahan-dahang hininga, tsaka bahagyang inayos ang kulyar ng kanyang kamiseta na nagusot dahil sa yakap.Ang kanyang ekspresyon ay nanatiling kalmado, ngunit mayroong distansya na sadyang nilikha niya."Gusto ko lang irespeto ang asawa ko."Bumagsak ang mga salitang iyon nang ganoon na lamang—kalmado, malinaw, at walang pag-aatubili.Ang ngiti sa mukha ni Ziyi ay agad na napawi."Ang asawa mo?" inulit niya nang mahina, halos hindi makapaniwala.Tumango si Calvin."Oo."Nagbago ang mukha ng babae, ang halo ng pagkagulat

  • His Regret Began When I Abandoned Him (Tagalog)   Kabanata 4

    Marahang nagsara ang pinto ng bahay matapos umalis si Samantha. Unti-unting naglaho ang tunog ng kanyang mga yabag, na nag-iwan ng kakaibang katahimikan sa sala.Nananatiling nakaupo si Calvin sa sofa. Nakasandal ang kanyang katawan, habang nakalaylay ang isang braso sa gilid nito. Hindi pa nakapat

  • His Regret Began When I Abandoned Him (Tagalog)   Kabanata 3

    Matapos maghintay nang matagal, sa wakas ay nakatanggap si Calvin ng tawag mula kay Ronal. Agad niya itong sinagot.“Kumusta?” matalim niyang tanong sa sandaling kumonekta ang tawag. “Nalaman mo na ba kung nasaan siya?”Sa kabilang linya, malalim munang huminga si Ronal.“Paumanhin po, Sir. Wala ka

  • His Regret Began When I Abandoned Him (Tagalog)   Kabanata 2

    Hinila ni Calvin si Camelia papasok sa kanyang mga bisig at marahas na pinawi ang natitirang distansya sa pagitan nila. Walang pag-aalinlangan na idiniin niya ang kanyang mga labi sa labi ni Camelia, puno ng pagnanais at pananabik, na para bang ang lahat ng pagpipigil na itinago niya sa loob ng mah

  • His Regret Began When I Abandoned Him (Tagalog)   Kabanata 1

    “Ako ay hihiwalayan ko siya. Ikaw lang ang mahal ko.”Malinaw na narinig ang boses ni Calvin Ashford.Natigilan si Camelia Collyn sa likod ng bahagyang nakabukas na pinto ng VIP room sa isang club. Mahigpit niyang kinapitan ang hawakan ng maliit niyang bag hanggang sa pumuti ang kanyang mga daliri,

Bab Lainnya

Anda juga akan menyukai

Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status