เข้าสู่ระบบแชร์
Chapter 12 - หวง?
วันที่เผยแพร่:
2026-08-14 13:55:21แสงไฟสีทองจากโคมระย้าเหนือศีรษะทอดเงาอ่อนบนแก้มแดง ๆ ของหญิงสาวที่นั่งพาดอยู่บนตักเขาแน่นิ่งด้วยแรงกอดของชายหนุ่มที่ไม่ยอมให้เธอลุกหนีไปไหนอีกแล้ว หลังจากจูบเมื่อครู่ที่กลืนกินเธอจนแทบหมดสติไปชั่ววินาที
“อยากเป็นเด็กเลี้ยงของพี่มากขนาดนั้นเลยเหรอ”
ชายหนุ่มยิ้มมุมปากนิด ๆ ราวกับกำลังครุ่นคิดว่าจะต้อนเหยื่อหอมหวานอย่างกระต่ายน้อยยังไงให้สนุกที่สุดดี
“ใครจะอยากเป็น!”
เธอเถียงขึ้นเสียงแข็งทันที ใบหน้างามแดงแจ๋ไปหมดจนสามารถสังเกตได้แม้จะอยู่ภายใต้ไฟสลัว
“ก็เห็นถามแบบนี้นึกว่าอยากเป็น”
“ซูจะไปอยากเป็นเด็กเลี้ยงลำดับที่ร้อยของพี่ทำไม”
คนสวยเบือนหน้าหนีจากลมหายใจร้อนผ่าวที่เป่ารินรดผิวแก้มชวนให้ใจเต้นแรง
เรื่องอะไรจะยอมตกอยู่ในสถานะเด็กเลี้ยงลำดับที่ล้านของเขาล่ะ คิดเหรอว่าคนมีอำนาจระดับนี้จะไม่มีเด็กในสังกัดไว้
“เป็นอันดับหนึ่ง”
“…”
ธีโอหัวเราะในลำคอแผ่วแต่คำพูดนั้นหนักแน่นก่อนจะก้มลงกระซิบข้างหูเธอต่อด้วยกลิ่นไวน์ที่ยังอุ่นค้างอยู่ในลมหายใจ
“เพราะพี่ไม่เคยเลี้ยงใคร”
คำพูดนั้นแม้จะไม่มีความหวานหรือโรแมนติกใด ๆ แต่กลับเหมือนกระชากหัวใจให้เต้นผิดจังหวะ เพราะคำว่าอันดับหนึ่งที่หลุดจากปากเขามันช่างเรียบง่าย ไม่มีอะไรแบบแฝงภายใน แต่แล้วทำไมหัวใจเธอมันถึงเตลิดไปไกลขนาดนี้
เพราะเขาคือ Top fan อันดับหนึ่งของเธอ
และตอนนี้เธอก็คือเด็กเลี้ยงอันดับหนึ่งของเขาเช่นกันอย่างนั้นใช่ไหมนะ…
หรือที่เขาพูดไปอย่างนั้นแถมยิ้มให้เธอมันเป็นเพราะว่าเราสองคนกำลังมัวเมาในฤทธิ์แอลกอฮอล์กับสัมผัสร้อนแรงเมื่อครู่หรือเปล่า
อ่า แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าวิธีดื่มไวน์ที่เขาสอนเธอมันร้อนแรงมากจริง ๆ
นี่เขาป้อนไวน์ทางปากกับผู้หญิงมากี่คนแล้วนะ?
“ทำไมหน้าแดงแบบนั้น เมาแล้วเหรอ”
คนตัวสูงเอ่ยถามขณะที่เอื้อมไปหยิบขวดไวน์มารินใส่แก้วและดื่มเข้าไปก่อนประกบริมฝีปากลงมาอีกครั้งจนหยาดน้ำสีแดงเข้มไหลเข้ามาในโพรงปากหอมหวานที่อบอวลไปด้วยกลิ่นของไวน์และลิ้นร้อนที่ต้อนเข้ามา…
ฟังดูเหมือนเป็นการถามที่ไม่ต้องการคำตอบใด ๆ เพราะดูแล้วเพื่อนพี่ชายคนนี้คงไม่ได้คิดจะป้อนไวน์ให้เธอแค่แก้วสองแก้วหรอก
“อือ…”
ในวินาทีที่หญิงสาวกลืนของเหลวลงคอและกำลังจะแลกจูบกับคนพี่เสียงใครคนหนึ่งก็ดังขึ้น
“อ่า นายครับ ขอโทษจริง ๆ นะครับ”
“…”
ธีโอถอนหายใจออกมาเบา ๆ และยอมถอดถอนริมฝีปากออกไปแต่ยังคงโอบร่างเล็กไว้บนตัก
เขามองไปยังริมฝีปากอวบอิ่มที่บวมเจ่อและมีหยดไวน์แดงติดนิด ๆ พลางใช้กลีบปากร้อนเช็ดเครื่องดื่มออก ก่อนจะหันมาหาลูกน้องที่เธอเข้ามาด้วยท่าทีไม่สบอารมณ์นัก
ตายเลยได้ไหม เขาจุ๊บเธอต่อหน้ามือขวาเลย แบบไม่มีท่าทีลังเลหรือปิดบังใด ๆ ด้วย
“มีอะไร”
“แขกชั้นล่างมีปัญหานิดหน่อยครับ”
“แล้วจัดการกันเองไม่ได้เหรอ”
“แขกที่ว่าคือคุณนลินลูกสาวคุณเสกสรรค์น่ะสิครับ แล้วเธอยืนยันว่าจะเจอนายให้ได้”
“Shit วุ่นวายกับกูจริง ๆ ”
ร่างสูงสบถออกมาเพราะลูกพันธมิตรทางธุรกิจนั้นจัดว่าอยู่ในเกณฑ์น่ารำคาญเลยก็ว่าได้ เธออายุแค่ยี่สิบแต่มาคลับทีไรขยันสร้างเรื่องตลอด
“นั่งเล่นรอไปก่อนนะ”
เขาประคองร่างบางให้ลงจากตักไปนั่งบนโซฟาตามเดิมโดยไม่ลืมที่จะสำรวจร่างกายเซ็กซี่ภายใต้ชุดเดรสสีดำว่าเสื้อผ้ายังอยู่ในสภาพโอเคไหม
เพราะเมื่อกี้เขาน่าจะเลื้อยมือไปทั้งต้นขาขาว สะโพกอวบอิ่ม และเอวคอดกิ่วนานพอสมควร
“หรือจะลงไปข้างล่างด้วยกัน”
“มะ ไม่เป็นไรดีกว่าค่ะ” เสียงหวานตอบกลับทั้งที่ใบหน้ายังแดงก่ำใจเต้นแรง
พอเห็นใบหน้าหล่อเหลากลับสู่โหมดเรียบตึงจริงจังแบบนี้มันมีเสน่ห์ต่อใจมากจริง ๆ
ใครใช้ให้ทั้งหล่อ หุ่นดี ตัวหอมขนาดนี้ล่ะ ถึงจะไม่ชอบขี้หน้าสักเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ได้เป็นพระอิฐพระปูนที่จะไม่รู้สึกอะไรเลยนะ…
“เดี๋ยวรีบขึ้นมา”
เขากล่าวเท่านั้นพร้อมสาวเท้าออกไปจากบริเวณตามด้วยลูกน้องจำนวนหนึ่งทันที แต่ก็ยังไม่ลืมกำชับให้บอดีการ์ดอีกสองคนดูแลความเรียบร้อยของซูริเป็นอย่างดี
พอคนพี่ต้องไปจัดการกับแขกข้างล่างซูริก็พิงหลังไปบนโซฟาและหลับตาลงด้วยเหงื่อที่ผุดซึมเต็มกรอบหน้าราวกับไปวิ่งมาราธอนมา
จูบแรกของเธอมันร้อนแรงสูบพลังงานจนหมดตัวเลย…
นั่งไปสักพักศีรษะน้อยก็เริ่มโอนเอนไปมา คงเป็นเพราะเวลาที่เริ่มดึกขึ้นเรื่อย ๆ และฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปหลายอึก
จนในที่สุดร่างบางก็ฟุบหลับลงบนโซฟาเข้านิทราทั้งที่เสียงเพลงยังคงดังก้องกับหัวใจที่เต้นแรงไม่แพ้กัน…
ครึ่งชั่วโมงถัดไป
หลังจากเคลียร์เหตุการณ์ข้างล่างเสร็จธีโอก็รีบขึ้นมาชั้นบน และภาพที่เห็นก็ทำเอาเขาแอบหลุดยิ้มเอ็นดู เพราะตอนนี้แมวพยศหลับป๊อกสิ้นฤทธิ์บนโซฟา โดยมีผ้าห่มมาคลุมตัว
“พอดีผมเห็นคุณซูริหลับไป เลยหาผ้าห่มมาคลุมไว้ครับ” ลูกน้องคนสนิทอีกคนเอ่ยเสียงเบาเพราะกลัวคุณผู้หญิงตื่น
“ทำดีมาก”
ธีโอพยักหน้าชื่นชมคนสนิทและเดินเข้าไปสะกิดคนตัวเล็กที่กำลังนอนหลับตาพริ้มอยู่ เพราะได้เวลากลับไปที่พักแล้ว
แต่ดูเหมือนว่าเธอจะหลับไม่รู้เรื่อง เขาเลยจำเป็นต้องช้อนอุ้มร่างเบาหวิวในท่าเจ้าหญิงออกจากไนต์คลับ ก่อนพาคนน้องกลับคอนโด...
ซึ่งกว่าจะส่งเธอถึงเตียงได้ก็วุ่นวายพอสมควร เพราะคนน้องมีสภาพเมาแอ๋จนตัวอ่อนไปหมด เขาเลยต้องเดารหัสประตูห้องของเธอเอามั่ว ๆ โดยใช้หลักการเลขวันเกิด และปรากฏว่าถูกเฉยเลย
แต่นั่นก็ดีแล้ว…เพราะถ้าเขาส่งเธอไม่ถึงเตียง กลิ่นกายหอม สัมผัสนุ่มนิ่มจากเธออาจจะทำให้เขาเผลอทำอะไรกับน้องสาวเพื่อนสนิทไปมากกว่าการจูบแล้วก็ได้
ต่อมา
หลังจากที่ถูกป้อนไวน์ทางปากครั้งนั้น ธีโอก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขายังหน้าตึงใส่ ด่าเธอแก่แดดตลอดทุกวัน
ในขณะที่ซูรินั้นก็พยายามทำทุกอย่างปกติเช่นกัน เพราะถ้าเขาไม่คิดอะไร เธอก็จะทำเหมือนคืนนั้นไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แค่เมาแล้วจูบกัน…แค่นั้น จบ
ถึงรสชาติในวันนั้นมันจะหลอกหลอนอยู่ในความคิดจนฝันถึงบ่อย ๆ ก็ช่างมัน
ยังไงเธอและเขาก็ไม่ได้มีสถานะอะไรกันอยู่แล้ว
“วันนี้ตอนเย็นพี่จะไปทำธุระ เดี๋ยวจะให้คนมารับ”
“…”
ธีโอกล่าวระหว่างที่ขับรถซูเปอร์คาร์สุดหรูเข้ามาในตัวมหาวิทยาลัยช่วงบ่ายดึงให้ซูริที่กำลังตกอยู่ในภวังค์ความคิดกลับมาสู่ความเป็นจริง
“ค่ะ”
“ใส่เสื้อซับมาหรือเปล่า”
“…”
ซูริกลอกตาไปมาเล็กน้อย มันจะอะไรกันนักหนากับการแต่งตัวของเธอเนี่ย
“กลัวคนเห็นนมซูเหรอ”
“อย่าพูดไม่เพราะ”
“ไม่เพราะตรงไหน เวลามีเซ็กซ์คนเขาพูด Dirty talk กันด้วยซ้ำ”
เธอสู้กลับเพราะการพูดถึงหน้าอกตัวเองมันไม่เพราะตรงไหน คอมเมนต์จากอาหวังบางคนยังส่อไปทางสิบแปดบวกมากกว่า
“เลิกพูดจาไร้สาระน่ารำคาญได้แล้ว” เสียงทุ้มเอ็ดเธอเล็กน้อยโดยที่จ้องเขม็งเข้ามายังนัยน์ตากลมโตที่ฉายแววเบื่อโลก
ก็ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงรู้สึกไม่พอใจในตัวเธอขึ้นทุกวัน ทั้งการแต่งตัว หรือแค่ยืนเฉย ๆ ก็รู้สึกแปลกในอก ไม่เข้าใจตัวเองเลย
“ถ้ารำคาญนักก็อย่ามายุ่งกับซู”
พอพูดจบคนน้องก็เดินออกมาจากรถและตรงไปที่ตึกกลางทันที
รำคาญเป็นคนเดียวหรือไง เธอเองก็รำคาญทั้งเขาและใจตัวเองไม่ต่างกันหรอก
บทล่าสุด
No.1 Fan เด็กเลี้ยงอันดับหนึ่งของมาเฟีย Chapter 48 - รักแฟน [END]
“กูน่ะต้องถามว่ามึงมาทำเหี้ยอะไรห้องน้องกูตอนเที่ยงคืน”ไคย่างสามขุมเข้ามาหาและกอดอกอยู่ตรงหน้าธีโอด้วยท่าทีไม่เป็นมิตรนัก แต่ครั้งนี้มันนิ่งผิดปกติและในจังหวะที่ไคกำลังจะเอ่ยปากพูดประโยคถัดไป ธีโอก็ตัดสินใจทำอะไรที่ไม่เคยมีใครคิดว่าเขาจะทำขึ้นมา“เดี๋ยว ๆ ไอ้สัตว์ มึงคุกเข่าทำห่าอะไร”แม้ไคจะฉุนที่ธีโอมาหาน้องเขาตอนกลางคืน แต่ก็ตกใจกับการคุกเข่ามาก“กูขอโทษ” ธีโอกล่าวเสียงต่ำแต่ชัดเจนทุกคำ“ขอโทษเรื่อง แล้วคุกเข่าทำไม”“ที่คุกเข่าเพราะกูทรยศความไว้ใจของมึง แต่ตอนนี้กูก็ไม่อยากทรยศตัวเองเหมือนกัน”“…”เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาตามฉบับลูกครึ่งยืนนิ่งเมื่อได้ยินคำว่าทรยศจากปากเพื่อนสนิทแต่ในขณะเดียวกันสองหนุ่มที่มาด้วยอย่างเดรกและเซนก็แอบแปะมือบิงโกกันข้างหลังแม่งดูก็รู้ว่าพวกมันเป็นคนพาไอ้ไคมา! จบนี่ต้องจัดการให้เข็ด“กูรักน้องมึง และกูก็รักของกูมาสักพักแล้ว มึงจะกระทืบ ตัดเพื่อน หรืออะไรก็เอาเลย แต่กูคงเลิกรักซูไม่ได้”ธีโอเอ่ยความในใจออกไปจนหมดสิ้น เขายังคุกเข่าอยู่ต่อหน้าไค ในขณะที่ไคก็มองนิ่ง ๆ ไม่ตอบอะไรกลับมาสักคำจนตอนนี้ระหว่างร่างสูงมีเพียงความเงียบเข้าปกคลุมเขาเองก็ไม่เคยคุกเข่
No.1 Fan เด็กเลี้ยงอันดับหนึ่งของมาเฟีย Chapter 47 - จะตาย (NC 20+ )
“ใส่ก็งอน ไม่ใส่ก็น้อยใจ จะเอายังไงครับที่รัก หืม”น้ำเสียงแหบพร่ากล่าวอย่างขี้เล่นพลางกระแทกเข้าใส่โพรงเนื้อนุ่มนิ่มในจังหวะเนิบนาบเพื่อให้เธอได้ปรับตัว ถึงแม้ว่าภายในของเธอจะตอดรัดเขาแน่นสนิทจนแทบขยับไม่ได้ แต่เพราะอย่างนี้แหละเขาถึงฝันถึงเธอทุกคืน“อื้อ~”ซูริทั้งเขิน เสียว และบิดมวนทรมานจนแทบจะดิ้นตายคาเตียง เขาเรียกเธอว่าแฟน เขาเรียกเธอว่าที่รักและตอนนี้เรากำลังใกล้ชิดกันหลังจากที่โหยหามาสองวันฝ่ามือใหญ่จับเรียวขาขาวยกขึ้นมาพาดบ่าและดันสะโพกอวบอิ่มให้ลอยขึ้นจากเตียง ก่อนกระหน่ำสอดกระแทกเข้าสู่โพรงเนื้อนุ่มรัว ๆ ด้วยความคิดถึง“อ่า ไม่ได้เอาตั้งสองวัน จะลงแดงตายอยู่แล้วรู้ไหม”ชายหนุ่มเอ่ยออกมาอย่างไม่เคอะเขิน เขายอมศิโรราบให้ร่างบางนี้ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้สัมผัสกันแล้วจะปรนเปรออะไร จะจูบไปตามจุดไหนก็อยากทำทั้งหมดทุกพื้นที่ ทุกตารางนิ้วที่ริมฝีปากจะสามารถเลื่อนผ่านเขาจะจูบเธอให้หมดทุกซอกทุกมุม…เพราะเธอเป็นของเขา ของเขาแค่คนเดียว“อ๊ะ อ๊า”คนตัวเล็กขยำผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่ คลื่นความร้อนระอุแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กายที่เต็มไปด้วยร่องรอยรักจากเขากายแกร่งถาโถมกระแทกเข้ามาราวกับเค
No.1 Fan เด็กเลี้ยงอันดับหนึ่งของมาเฟีย Chapter 47 - ต้องง้อบนเตียงเท่านั้น (NC 20+ )
เพนต์เฮาส์ของไคธีโอมาถึงภายในเวลาไม่ถึงยี่สิบนาที และเพราะเขาเป็นหนึ่งในแขกที่ได้รับอนุญาตให้ขึ้นไปได้ทุกเวลา รวมถึงมีคีย์การ์ดและรหัสผ่านที่ได้รับจากไค ธีโอก็เลยสามารถเข้าออกเพนต์เฮาส์แห่งนี้ได้ทุกเมื่อติ๊ง!ชายหนุ่มยืนอยู่ในลิฟต์ส่วนตัวไม่กี่นาทีก็ขึ้นมาถึงชั้นส่วนตัวของไค ถึงจะเป็นเพนต์เฮาส์หลักร้อยล้านแต่ก็ไม่ใช่ว่าลิฟต์จะมาจอดตรงหน้าเอาดื้อ ๆ เพราะมีประตูป้องกันความเป็นส่วนตัวอีกขั้นติ๊ง ติ๊งมือใหญ่กดออดเรียกคนที่อยู่ในห้องด้วยหัวใจเต้นแรงขึ้นเรื่อย ๆ แต่กดเท่าไหร่เธอก็ไม่ออกมาเปิดประตูให้สักทีแล้วสมองเขาก็ยิ่งเป็นพวกชอบใช้วิธีทางลัดเป็นอย่างเดียวเสียด้วยสิTheo : ถ้าไม่ออกมาเปิดประตู พี่จะกดสัญญาณไฟไหม้ เลือกเอาชายหนุ่มกดส่งข้อความไปให้หญิงสาว เพราะตอนยืนอยู่เขาเห็นปุ่มสัญญาณไฟไหม้พอดี และด้วยความที่เป็นคนถนัดกับอะไรพวกนี้ก็เลยปิ๊งไอเดียตี๊ด!แน่นอนว่ามันได้ผล เพราะถ้าเขากดสัญญาณไฟไหม้ขึ้นมาจริง ๆ มันจะเดือดร้อนกันไปทุกชั้น“มีอะไร…อ๊ะ”ทันทีที่คนน้องเปิดประตูออกมาด้วยใบหน้าบึ้งตึงเขาก็ฉวยโอกาสดันเธอเข้าไปในห้องพร้อมปิดประตูและดึงเธอเข้ามากอดแนบพลางซุกไซ้จมูกลงไปที่กลุ่มผ
No.1 Fan เด็กเลี้ยงอันดับหนึ่งของมาเฟีย Chapter 46 - ต่างคนต่างโกรธ
ร่างสูงเดินออกมาขึ้นรถตู้ที่เพิ่งไปรับไคกลับมาจากสนามบินแล้วสั่งให้คนขับรถตรงออกจากเพนต์เฮาส์โดยไม่หันกลับไปมองอีกเลยไม่ใช่เพราะไม่ได้คิดอะไร แต่เพราะคิดมากจนแทบบ้าต่างหากทั้งเป็นห่วง ทั้งความคิดอะไรต่อมิอะไรแล่นเต็มหัวมากมาย ความรู้สึกรุนแรงมันโจมตีเขาทันทีที่เห็นหน้าเธอเขาแค่อยากรู้ว่าเธอน้อยใจหรืองอนอะไร แต่ว่าเธอกลับไม่มองตาเขาเลยด้วยซ้ำ ซึ่งนี่มันไม่ใช่ซูริที่เขารู้จักเลย“หงุดหงิดฉิบหาย แม่ง!” เสียงทุ้มสบถดังลั่นรถ ตอนนี้หัวใจเขาเต้นไม่เป็นจังหวะเลยด้วยซ้ำถ้าเธอโกรธเขา เขาก็โกรธเธอเหมือนกันนั่นแหละ มีอย่างที่ไหนออกจากคอนโดมาโดยไม่บอกเขาสักคำแถมยังหนีกลับบ้านแล้วทิ้งเขาเฉยเลยพยายามคิดหาเหตุผลแล้วก็ไม่เข้าใจว่าเธอน้อยใจเรื่องอะไร เมื่อคืนเขาก็ไม่ได้ใกล้ผู้หญิงคนไหน ไม่ได้ทำอะไรนอกลู่นอกทางเลยเขาซื่อสัตย์กับเธอยิ่งกว่าหมาอีกแล้วแบบนี้อะไรมันทำให้เธอร้องไห้จนตาบวมแบบนั้นล่ะ มองผ่าน ๆ ยังรู้เลยว่าร้องไห้มาทั้งคืนแต่ไม่ยอมบอกกันเนี่ยนะที่ผ่านมาเขายังชัดเจนไม่พอให้เธอเชื่อใจอีกเหรอ…“ไปคลับเลย ไม่ต้องแวะคอนโด”เสียงทุ้มเอ่ยสั่งคนขับรถให้ตรงไปที่ไนต์คลับแทนที่จะกลับไปคอนโด เพราะ
No.1 Fan เด็กเลี้ยงอันดับหนึ่งของมาเฟีย Chapter 45 - กลับมาเป็นคนเดิม
วันถัดมาหญิงสาวเปิดเปลือกตาอันหนักอึ้งของตัวเองขึ้นอย่างยากลำบาก ไม่ใช่เพราะเหนื่อย ไม่ใช่เพราะง่วงแต่เพราะเมื่อคืนร้องไห้ไปเยอะมากจนปวดตาไปหมด-Beep-และแน่นอนว่าเสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ก็ยังดังไม่หยุด ทั้งข้อความ ทั้งสายที่ไม่ได้รับมีแต่ชื่อของธีโอซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะกระหน่ำโทรมาหาพระแสงอะไรทั้งที่เมื่อคืนน่าจะคุยกันเคลียร์แล้วนะคือเมื่อคืนพอเขากลับไปคอนโดแล้วไม่เจอเธอก็รีบโทรมาหาด้วยความเป็นห่วง และแน่นอนว่าซูริรับสายอย่างรวดเร็วไม่ได้รับเพราะอยากให้เขาง้อ แต่รับเพราะบอกว่ามานอนบ้านตัวเองเพื่อให้เขาไม่ต้องมาวุ่นวายอะไรอีกเธอไม่ได้หนีปัญหานะ แค่อยากพาตัวเองออกมาจากที่นั่นมากกว่า คงไม่มีใครอยากเอาหัวใจไปให้คนไม่เห็นค่าดูถูกเล่นหรอกมั้งก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าจะทั้งโทรทั้งส่งข้อความแสดงความเป็นห่วงน้องสาวเพื่อนอะไรขนาดนั้นตอนนี้เขาทำเกินหน้าที่ไปมากแล้ว ไม่ต้องซื่อสัตย์ขนาดนั้นก็ได้-Beep-มือเรียวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูแจ้งเตือนและกลอกตาไปมาอย่างเบื่อหน่ายไม่ใช่ว่าหัวใจมันไม่เจ็บนะ มันยังเจ็บอยู่เพราะนี่คือแผลสดแต่ต้องท่องไว้ว่า...เขาไม่รัก เขาไม่รัก เขาไม่รัก ท่องสามครั้งให้ขึ้นใ
No.1 Fan เด็กเลี้ยงอันดับหนึ่งของมาเฟีย Chapter 44 - ดูถูกความรู้สึก
คำพูดโหดร้ายของธีโอทำให้ซูริเดินออกมาเดินจากบริเวณทันทีโดยที่เดรกไม่ต้องนำ เพราะเธอหาเหตุผลที่จะทนฟังต่อด้วยหัวใจที่ปวดร้าวไม่ได้จริง ๆขาทั้งสองข้างเหมือนคนหมดแรงแต่เธอก้าวออกมาอย่างมั่นคง กลืนก้อนสะอื้นลงลำคอ หายใจเข้าไปเต็มปอด ทั้งที่มันแน่นจุกจนเหมือนมีใครต่อยเข้าอย่างจังเธอเดินฝ่าฝูงชนออกจากคลับโดยไม่หันกลับไปมองเสียงเพลงที่ดังคลอ เสียงผู้คนพูดคุยกันด้วยบทสนทนาหลากหลายบางคนก็มาดื่มเพราะเศร้า บางคนก็มาดื่มเพราะอยากสนุกแต่ตอนนี้ซูริมีเพียงความรู้สึกเดียวคือเจ็บร้าวไปหมด“เดี๋ยวพี่ไปส่งนะซู” เสียงเดรกดังขึ้นด้วยความเป็นห่วงเพราะเขาเดินตามซูริออกมา“ไม่เป็นไรค่ะพี่เดรก แต่รบกวนไม่ต้องบอก ‘เขา’ ได้ไหมคะว่าซูมา”“ได้ พี่ไม่บอกหรอก” เขาตอบอย่างจริงจัง เป็นใครได้ยินแบบนั้นก็คงปวดใจเหมือนกัน“ขอบคุณค่ะ ซูขออยู่คนเดียวสักพักนะคะ”เธอไม่เอ่ยชื่อเขาแม้แต่คำเดียวแล้วเดินออกมาให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้ ไฟถนนนอกคลับนั้นดูสว่างจ้าเมื่อเทียบกับความมืดในใจเธอเดินไปเรื่อย ๆ ไม่มีจุดหมาย ฝนไม่ได้ตกแบบในหนัง แต่ดวงตาเธอเปียกชื้น น้ำตาไหลราวกับไม่เคยไหลมาก่อนแบบนี้ในชีวิตทั้งที่ในถนนเส้นนี้ไม่ได้
บางทีคุณอาจจะชอบ
สุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์83.1K viewsหย่ารักทวงใจ
เหยียนอี่เฟย368.5K viewsราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!
หยาน อัน309.9K viewsเจ้านายสายฟ้าแลบ
เจ้าเหมียวแวววาว184.4K viewsคลั่งรักเด็กยี่สิบ
เม็ดขนุน218 viewsหย่าแล้วแต่ยังหลง อดีตสามีขออยู่ด้วย
อู่จิ่ว 570 viewsคลั่งรักดีไซเนอร์สาว
แบร์รี่รัต159 viewsสลับชะตา บุปผาคู่
ศรีอักษรรินทร์160 views
