แชร์

5. Ang Pagbabalik

ผู้เขียน: Middle Child
last update วันที่เผยแพร่: 2025-06-15 20:35:05

Nang muling bumalik si Roselynn sa Pilipinas, pakiramdam niya ay parang binilang niya ang bawat araw na parang countdown sa pagkain ng instant noodles — matagal, paulit-ulit, at minsan, walang lasa.

Limang taon. Limang taon ng pagmumuni-muni, pagtitipid sa abroad, at binge-watching ng mga K-drama habang iniisip kung kailan siya magiging leading lady ng sarili niyang buhay.

Pero ayun na nga — bumalik na siya. Buhay, buo, at mas empowered. Hindi na siya 'yung dating Roselynn na palaging umiiyak sa banyo habang kinakain ang last slice ng cheesecake. Ngayon, kaya na niyang ipaglaban ang sarili. At oo, pati ‘yung cheesecake.

Umagang-umaga, lumapag ang eroplano sa isang abalang terminal na amoy kape, jetlag, at konting ulam sa loob ng maleta.

"Roselynn! Dito!" sigaw ni Becky sabay baba ng bintana ng kanyang kotseng medyo masungit na rin ang aircon. Kumakaway siya na parang nasa parade, habang naglalakad si Roselynn na bitbit ang kanyang maleta, backpack, at konting dignity.

Ang bilis talaga ng panahon. Parang kailan lang, sila'y mga teenagers na sabay umiiyak dahil sa heartbreak sa F******k Messenger. Ngayon, mga dalagang tunay na may mga trauma… este, karanasan na sa buhay.

Magkasabay umuwi sina Roselynn at Drake nang araw na 'yon. Si Becky — certified bestie at bunsong kapatid ni Drake — ang sumundo sa kanila. Wala raw siyang choice. “Pag-ibig sa kapatid at kaibigan ‘to, ha,” aniya habang nagmamaneho na parang Grab driver na walang star rating.

Kinagabihan, sinundo ni Drake si Roselynn para sa family dinner. Gaya ng inaasahan, halos magpiyesta ang magulang nila sa tuwa. Literal na may lechon. At hindi pa man sila opisyal, tinawag na siyang “manugang” ng nanay ni Drake habang iniabot ang mangkok ng sinigang.

“Anak, ikaw na bahala sa anak kong si Drake ha. Masyado ‘yong pihikan sa gulay,” ani Tita habang kinikindatan siya.

Kinabukasan, nakapustura na si Roselynn para mag-apply ng trabaho. Todo blouse, slacks, at confidence. Kaso, nagka-emergency si Drake — nabahing daw nang sunod-sunod at hindi makalabas ng bahay. Sabi niya, “baka flu, baka allergy, baka destiny.”

Kaya ayun, si Becky na naman ang sumundo sa kanya. Sakay sa kotse, naupo si Roselynn sa passenger seat, kinabit ang seatbelt, at bumuntong-hininga.

“Saan tayo magda-drive thru?” tanong ni Becky, “Kailangan mo ng fries para sa lakas ng loob.”

Ngumiti si Roselynn. “Oo nga, baka mas ma-hire ako kung amoy gravy ako.”

"Alam mo ba, pagkauwi mo kagabi, sinabon agad ako ng nanay ko!" reklamo ni Becky habang nginangasab ang isang ensaymada. "At syempre, ikaw na naman ang comparison queen niya. Parang ako raw ay barangay tanod sa tabi ng Miss Universe!"

Napailing si Roselynn. "Ano na namang pa-sakit sa dibdib ang sinabi ni Tita?"

"Sabi ba naman niya, ‘O ayan si Roselynn, ang kinis, parang baby’s butt, ang bihis, parang may sariling stylist! Ikaw, parang hinabol ng bagyo tapos ginupitan ng lasing!’ Tapos dinagdagan pa niya ng ‘Ano ba naman, Becky! Maawa ka sa mata ng tao. Magdamit kang parang babae, hindi yung mas siga ka pa sa kuya mong si Drake!’"

Tumawa si Roselynn habang umiiwas sa talsik ng ensaymada ni Becky. "Grabe si Tita, kung makalait akala mo contestant sa Drag Race!"

"Hindi ba?" umirap si Becky. "Sabi ko nga sa kanya, ‘Eh kung sumama na lang ako kay Roselynn pa-U.K., baka ngayon flawless na rin ako at marunong nang gumamit ng moisturizer!’"

"Ay naku, wag kang magreklamo. Doon, ang gatas mahal, at ang init ng tsaa hindi pang kaluluwa kundi pang sunog ng dila!" sagot ni Roselynn, sabay turo sa manibela. "O, mag-drive ka na lang. Huwag mo nang isipin ang ‘verbal spa treatment’ ni Tita."

Nagkatawanan sila habang binabagtas ang kalsada.

Pagkalipas ng halos isang oras, narating na nila ang Andrade Technology Corporation.

"Naku, sana hindi malate si Kuya kung mag-aapply siya rito. Yung boss diyan, masungit raw—grouchy version ng Santa Claus." bulong ni Becky habang nagta-type sa phone. "Kuya, bilisan mo! Baka sumablay ka na naman gaya nung interview mo sa Petron, kung saan sinabi mong ‘gasoline boy’ ang dream job mo."

"Grabe ka sa Kuya mo," natatawang ungol ni Roselynn.

Habang abala si Becky sa pagmemensahe, sinubukan ni Roselynn mag-search sa phone tungkol sa kompanya. Baka sakaling may tips siya makuha para sa interview.

Ang lumitaw? Mga walang kakuwenta-kuwentang artikulo gaya ng:

“Asher Andrade: Mysterious Young Tycoon or Secret K-pop Trainee?”

“10 Facts About Andrade Corp That Will Make You Say ‘Huh?’”

"Puro kalokohan laman nito," bulong niya sa sarili.

Ang presidente raw ng kumpanya ay si Asher Andrade, 29, fresh pa sa kalendaryo at kalendaryo lang din ang merong detalye tungkol sa buhay nito. Hindi pa tiyak kung single ito, may asawa, o secretly kasal sa trabaho.

“Parang familiar yung pangalan,” bulong ni Roselynn habang kinikilatis ang litrato nito.

Napalunok siya. Naalala niya bigla yung dati niyang pinapantasyang lalaki sa high school.

Pero ngumisi rin siya. “Nako, Roselynn, fantasy mo lang iyon. Malay mo, masungit pala iyan at mahilig makipaglaro sa mga babae?"

Naalala rin niya yung chismis dalawang taon na ang nakalipas—yung napaka-K-drama level ng pag-aagawan ng magkapatid sa pamumuno ng kumpanya.

Yung original na tagapagmana raw, si Simon, nadethrone. Tapos bigla raw may lumutang na long-lost apo, si Asher, na parang karakter sa teleserye: “Biglang Lilitaw, Biglang CEO.”

“Parang telenovela lang ang kwento nito, ha…” bulong niya habang pinipigilan ang sarili na kiligin sa profile pic ni Boss Asher na parang Calvin Klein model.

************

ANG kumpanyang pag aapplyan niya, ay nakakaintimidate na, kahit pa sa building pa lang siya nakatingin, "ang taas naman nito."

Nagmamadali si Drake na pumasok doon. Ng aral pa siya tungkol sa kumpanya, dahil ayaw niyang mapahiya sa harapan ni Roselynn.

Dapat, makapasa siya sa interview na ito!

Ang panel sa interview, ay matataas na executives. Lima sila doon, kabilang si Asher Andrade.

Matapos mainterview ang isang taong mula sa kilalang university, tumingin ang interviewee sa magiging expression ni Asher.

Napansin niya, na ang boss niya ay nakatingin sa surveillance camera, "ano naman ang tinitingnan ni Mr. Andrade doon?"

"Next!" sumigaw ang isang interviewee para sa susunod na applicant,

Ang camera, ay nakatuon sa labas, kung saan ang mga applikante ay naghihintay na matawag. Makikita doon kung paano sila nagbebehave privately.

Biglang nangunot ang noo ni Asher, ng makita ang isang pamilyar na pigura ng isang babae.

"Siya!!" sabi niya sa isipan niya.

Twenty three na ngayon si Roselynn, at hindi na siya ang dating bata na basta na lang makaupo, at walang pakialam sa paligid. Malaki ang ipinagbago niya. Ang kanyang simpleng ngiti ay nagbibigay sa kanya ng malakas na sex appeal!

Biglang bumalik sa isipan ni Asher ang nakaraan nila five years ago, kung saan, umuungol ang babaeng ito at umiiyak sa harapan niya, dahil sa gabi gabi niyang pag gamit sa katawan nito.

********

"Darating na si kuya," sabi ni Becky kay Roselynn.

Umupo ng tuwid si Roselynn at inalis ang kanyang mga mata sa cellphone na kanina niya pa tinititigan.

Hindi kasi malaman ni Roselynn, kung bakit parang kilala niya si Asher.. parang nakita na niya ito somewhere.. o literal na ang mga mayayamang lalaki ay halos magkakapareho ng mga sports? ang basketball?

Pero parehas kasi ito ng apelido, at ang crush niya noon na si Andy noong high school.

"Sorry Rosie, nalate ako," medyo hinahapo pa si Drake ng lumapit sa kanya.

"Okay lang, hindi ka pa naman natatawag," nakangiting sagot niya.

"Wag na nga kayong mag public displays na dalawa, nakakahiya naman sakin no! baka maisipan ko na rin magjowa niyan," reklamo pa ni Becky.

"Saka ka na lang maghanap, kapag nagpakasal na kami ni Roselynn," biro ni Drake.

"Go! magpakasal na kayo! para lalong matuwa ang mga magulang natin, at ng matupad na nila ang pangarap nila na magkaanak ng isang kagaya ni Roselynn," umikot pa ang mga mata ni Becky ng sabihin iyon.

Tumangu tango lang si Drake, saka tiningnan si Roselynn.

Sa totoo lang, naguguluhan pa si Roselynn.

Masaya siya sa buhay niya ngayon, dahil nalagpasan niya ang kanyang traumatizing past dahil kay Drake. Malaki ang naitulong nito sa kanya.

Bago pa magtapat sa kanya si Drake, alam na niyang may pagtingin ito sa kanya. Pero ang kanyang nakaraan, ay nagbigay sa kanya ng pakiramdam na wala siyang kwentang tao. Kaya pinili niyang iwasan ang damdamin ng lalaki, at ng lahat ng lalaki na umaaligid sa kanya..

Kahit pa ayaw niya, nanatili si Drake na nariyan sa kanyang tabi, hindi tumigil ng panunuyo sa kanya, at tinulungan siyang unti unting makabangon mula sa nakaraan.

Akala niya, noong ipagtapat niya sa lalaki na naging surrogate mom siya, ay iiwasan na siya nito, subalit hindi!

Nanatili ito sa tabi niya, at sinabi na hindi naman niya kasalanan iyon, naging biktima lang siya ng pagkakataon.

Kaya iniisip niyang napakaswerte niya dahil may isang Drake na maunawain na dumating sa buhay niya.

"Next! Drake Yulo!" tinig mula sa loob.

"Ako na.." paalam ni Drake sa kanya.

"Good Luck.." sagot niya sa lalaki.

Pagpasok niya sa loob, agad niyang naramdaman ang matalim na tinging iyon sa kany, kaya iniligid niya ang kanyang mga mata para hanapin iyon. Sino pa? ang presidente ng korporasyon!

Nakita ni Asher kung paano makipag flirt si Drake kay Bianca kanina.

Maganda ang naging interview kay Drake, banayad, at professional ang mga tanungan.

Muling bumalik ang mga mata ni Asher sa camera, upang muling magmasid.

Napansin niya na si Roselynn ay nininerbiyos para sa interview ng iba. Para itong nanay na naghihintay sa anak kung pumasa sa exam!

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • No Strings Attached:The Zillionaire Alluring Surrogate Woman   148. Ending 2

    Maagang umaga sa Japan. Banayad ang lamig ng hangin, sapat lang para mangiliti sa balat at magpaalala na buhay ang bawat sandali. Dahan-dahang bumubukas ang liwanag ng araw, at sa malayo, unti-unting lumilitaw ang hugis ng Mount Fuji—matayog, payapa, at tila tahimik na saksi sa lahat ng pangarap na minsang inakala ni Izzy na hindi niya maaabot.Nakatayo siya sa balkonahe ng maliit nilang inuupahang bahay, yakap ang kanilang anak. Nakasandal sa dibdib niya ang munting ulo, mahimbing ang tulog, habang ang maliliit na kamay ay bahagyang nakapulupot sa kanyang damit—parang takot na bitawan ang mundo kahit nasa panaginip pa lamang.Sa likod niya, tahimik na lumapit si Lee. Walang salita, walang pagmamadali. Isang simpleng yakap mula sa likuran, sapat na para maramdaman ni Izzy ang init at katiyakan na matagal niyang hinanap noon.“Maganda,” mahina niyang sabi, hindi malinaw kung ang tinutukoy niya ay ang tanawin… o ang buhay na hawak niya ngayon.Ngumiti si Lee. “Oo,” sagot niya, nakatingi

  • No Strings Attached:The Zillionaire Alluring Surrogate Woman   147. Epilogue

    Tahimik ang hallway ng ospital, ngunit sa loob ng silid, puno ng tensyon at pag-asa ang hangin. Pawisan si Izzy, mahigpit ang kapit sa kamay ni Lee habang pilit niyang hinahabol ang bawat paghinga. Sa bawat kirot na dumadaan sa katawan niya, bumabalik sa isipan niya ang mahabang paglalakbay na tinahak niya—mula sa isang babaeng puno ng takot, sugat, at pagdududa, hanggang sa babaeng handang magsilang ng bagong buhay.“Lee…” hingal niyang tawag, nanginginig ang boses. “Natatakot ako.”Agad yumuko si Lee, inilapit ang noo sa kanya. “Nandito ako, Mahal. Hindi kita bibitawan. Tulad ng lahat ng hinarap natin… haharapin din natin ‘to. Magkasama. Wag kang masyadong mag alala.. hindi ako aalis sa tabi mo..”Pumikit si Izzy, at sa gitna ng sakit, may ngiti siyang namuo. Hindi na siya nag-iisa. Hindi na siya tumatakbo. Sa halip, buong tapang niyang hinaharap ang pinakamatinding sandali ng kanyang buhay—dala ang pagmamahal, tiwala, at pag-asa.Sa labas ng silid, naroon sina Mary Ann, Noel, at Ya

  • No Strings Attached:The Zillionaire Alluring Surrogate Woman   146. Extra 10

    Limang buwan na ang lumipas mula nang hinarap ni Izzy ang lihim na katotohanan—ang panahong minsang muntik nang sumira sa lahat ng pinaghirapan niyang buuin. Sa paglipas ng mga araw, unti-unti niyang natutunan na hindi pala isang iglap ang paghilom. Isa itong serye ng maliliit na hakbang: ang pagtanggap sa sarili, ang pagpapatawad sa nakaraan, at ang pagpiling magtiwala muli kahit may takot pa ring kasamang kaba.Ang bawat umaga ay may bagong simula. May mga araw na tahimik lang—nagpipinta siya sa studio, pinagmamasdan ang paghalo ng mga kulay, at hinahayaang magsalita ang emosyon sa bawat brush stroke. May mga araw ding puno ng halakhak—kasama si Yanna sa kapehan, nagkukuwento tungkol sa maliliit na pangarap at malalaking plano. At sa bawat araw, palaging naroon si Lee—hindi bilang tagapagligtas, kundi bilang tahimik na presensya na nagpapaalala sa kanya na hindi siya nag-iisa.Sa wakas, naramdaman ni Izzy na may lugar na siyang puwedeng tawaging tahanan. Hindi lang ito isang espasyo

  • No Strings Attached:The Zillionaire Alluring Surrogate Woman   145. Extra 9

    Isang linggo matapos ang pag-open up ni Izzy kay Lee, dumating ang pinakamalaking hamon ng kanyang bagong buhay—isang pagsubok na tila sinadya upang alamin kung hanggang saan ang kaya niyang ipaglaban. Isang umaga, habang tahimik ang apartment at ang araw ay dahan-dahang sumisilip sa bintana, binuksan niya ang email na hindi niya inaasahang babago sa takbo ng lahat.Mula ito sa lumang kumpanyang matagal na niyang iniwan. May kalakip na video, ilang dokumento, at isang mahabang paliwanag. Habang binabasa niya ang mga linya, unti-unting nanlamig ang mga kamay niya. Isang financial scam—isang lihim na matagal nang ikinubli ng iba—at ang pangalan niya ay malinaw na nakasulat sa ilang dokumento. Hindi bilang utak ng krimen, ngunit bilang taong maaaring kasuhan. Mga papeles na iniwan sa kanya. Mga pirma na ginamit ang tiwala niya.Parang huminto ang mundo ni Izzy.Bumalik ang lahat ng kinatatakutan niya—ang pakiramdam na wala siyang kontrol, ang galit sa sistemang minsan na siyang dinurog,

  • No Strings Attached:The Zillionaire Alluring Surrogate Woman   144. Extra 8

    Matapos ang art exhibit, unti-unting nagbukas ang mundo ni Izzy—parang isang pintuang matagal nang nakapinid at ngayo’y marahang tinulak ng liwanag. Hindi na lang pintura at canvas ang bumubuo sa araw-araw niya. May puwang na para sa pamilya, para sa mga kaibigang hindi siya iniwan, at—pinakamahirap sa lahat—para sa posibilidad ng pag-ibig. Ngunit kahit unti-unting gumagaan ang dibdib niya, may mumunting kaba pa ring naninirahan sa puso niya. Isang takot na pamilyar: ang muling masaktan, ang muling sumugal ng damdamin, at ang posibilidad na ang pagbibigay ng puso niya kay Lee ay mauwi sa parehong pagkawasak na minsan na niyang naranasan.Isang gabi, habang naglalakad sila ni Lee sa tabi ng ilog, tahimik ang paligid. Ang hangin ay malamig, at ang ilaw ng mga poste ay lumilikha ng mahahabang anino sa semento—parang mga alaala ng nakaraan na pilit sumusunod. Tahimik silang naglalakad, magkatabi ngunit may distansya, parehong may iniisip na hindi agad masabi.Para silang nagkakahiyaan, na

  • No Strings Attached:The Zillionaire Alluring Surrogate Woman   143. Extra 7

    Linggo ng hapon, tahimik ang maliit na studio apartment ni Izzy. Ang liwanag ng araw ay pumapasok sa bintana, tumatama sa sahig at sa isang lumang mesa na matagal nang hindi nagagamit. Sa ibabaw nito, nakalatag ang isang sketchbook—may bahid ng alikabok, may bakas ng mga pahinang hindi na muling binuksan.Matagal na niyang iniwan ang pagpipinta.Hindi dahil nawala ang talento, kundi dahil natakot siyang gamitin ito. Bawat blangkong pahina ay parang salamin na handang maghusga. Bawat brush stroke ay tila may kaakibat na tanong: Tama ba ‘to? Sapat ba ako? May karapatan ba akong mangarap?Noon pa man, iyon ang naging sugat niya—ang takot sa pagkakamali, ang takot sa panghuhusga, at ang takot na baka muling maulit ang nakaraan. Ang mga taong tumawa. Ang mga salitang nanakit. Ang pakiramdam na kahit anong gawin niya, may makikitang mali.Hinawakan niya ang lapis, ngunit agad din itong ibinaba.Tumunog ang cellphone niya, binasag ang katahimikan. Si Yanna.“Izzy, may alam akong art exhibit.

  • No Strings Attached:The Zillionaire Alluring Surrogate Woman   142. Extra 6

    Ilang buwan na rin mula nang magsimula si Izzy sa bagong buhay niya. Sa papel, marami na siyang nagawa—may trabaho, may mga bagong kaibigan, at may direksyon na kahit paano. Ngunit sa loob niya, hindi pa rin ganap ang katahimikan. Ang nakaraan ay parang anino na ayaw siyang iwan. Sa bawat hakbang p

  • No Strings Attached:The Zillionaire Alluring Surrogate Woman   141. Extra 5

    Tatlong buwan ang lumipas mula nang unti-unting maayos ang tensyon sa pamilya ni Izzy. Hindi man perpekto, may katahimikan na. Wala na ang biglaang sigawan, wala na ang mabibigat na tanong na walang sagot. Sa wakas, may espasyo na siyang huminga—para sa sarili niya.Mas nakakapag-focus na siya sa t

  • No Strings Attached:The Zillionaire Alluring Surrogate Woman   140. EXTRA 4

    Tatlong linggo ang lumipas mula nang harapin ni Izzy ang lihim na mensahe ni Amanda—tatlong linggong puno ng tahimik na pakikipaglaban sa sarili. Sa panlabas, tila maayos na ulit ang lahat. Pumapasok siya sa trabaho, nakakatawa paminsan-minsan kasama sina Yanna at Darius, at nakakatulog nang mas ma

  • No Strings Attached:The Zillionaire Alluring Surrogate Woman   139. EXTRA 3

    Tatlong buwan na ang lumipas simula nang magsimula si Izzy sa bagong buhay niya. Tatlong buwang puno ng tahimik na pagsubok—mga umagang pilit niyang sinasalubong ng ngiti, at mga gabing dinadaan niya sa katahimikan. Sa unang tingin, tila maayos ang lahat. May trabaho na siya, may mga bagong kaibiga

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status