7 - ERIS MERCADER

Nahalata ni Raven ang pagpa-panic sa boses ng guro. Pero kalmado niya itong sinagot. 

“Teacher Mye, sorry. Pero hindi na ako ang tumatayong nanay ni Mason. Kung ano man ang concern mo ngayon diyan, ang tatay niya ang tawagan mo.”

“Hindi na ako makikialam sa kung ano mang problema ni Mason. Si Maddison na lang ang responsibilidad ko,” pahabol pa ni Raven.

[“Ha?”] 

Hindi malinaw kung nabigla o naguguluhan ang guro sa mga sinabi ni Raven sa kanya. 

[“Pero, Mrs. Go. Ikaw daw ang nagbigay nung mga candy na iyon kay Mason, kaya nararapat lang na pumunta ka rito ngayon. Mabuti na lang at naagapan namin ang mga bata, kung hindi, baka kung ano pa ang nangyari sa kanilang lahat!”]

Narinig ni Raven ang tila sabay-sabay na mga boses na nagsasalita sa background ng kausap. May ilan pa ngang tila galit at pasigaw ang pagsasalita. 

[“Naririto lahat ang mga magulang ng mga bata. Ini-insist nila na pumunta ka ngayon din dito, Mrs. Go. Please po, pakiayos n’yo po ito. Ngayon din.”]

“Teacher Mye, si Mrs. Go na ba ‘yan?”

“Teacher, kausap mo na ba? Ano’ng sabi niya? Ano’ng plano niya ngayon?” 

Mga iritableng boses ang narinig ni Raven sa kabilang linya. Malalim siyang huminga at saka muling nagsalita.

“Teacher  Mye, pwede ko bang makausap ang anak kong si Maddison?”

[“Sige po. Tatawagin ko lang siya.”]

Hindi nagtagal ay narinig ni Raven ang boses ng anak. 

[“Mama!”]

“Maddison! Kumain ka rin ba nung candy daw na pinamigay ng kapatid mo diyan sa room n’yo?”

[“Hindi, Mama. Mataba na raw ako sabi ni Mason kaya hindi niya ako binigyan. Pero lahat ng kaklase namin, binigyan niya.”]

Saka lang lumuwag ang dibdib ni Raven. 

“Alam mo ba kung saan galing ‘yung mga candy na pinamigay ng kapatid mo?”

[“Kay Auntie Ingrid!”] mabilis at siguradong sagot ni Maddison.

Inaasahan na ni Raven ang sagot na iyon, pero gusto pa rin  niyang makumpirma. Ano pa nga ba ang aasahan niya sa kapatid? Lagi naman kasi itong kinukunsinti at pinapaboran ng asawa niya. Ay! Ex-husband na pala.

Nang biglang narinig ni Raven ang galit na boses ni Mason .

[“Si Mama ang nagbigay sa akin ng mga candy, Maddison! Hindi si Auntie Ingrid! Huwag kang sinungaling!”]

Dahil sa narinig, pakiramdam ni Raven ay umakyat ang dugo sa ulo niya. Agad niyang pinatay ang tawag at saka may idinayal na numero. 

[“Raven? Ano’ng milagro ang meron at napatawag ka sa akin?”] tila tinatamad na salita ni Ingrid, na para bang wala siya sa mood na kausapin ang kapatid. 

“Ah, itatanong ko lang sana kung saan mo nabili ‘yung mga candy na ipinabaon mo kanina kay Mason? Nagustuhan daw ng mga kaklase niya sabi ng teacher nila.”

Pagkasabi niya nun ay tila biglang nagbago ang mood ng kausap.

[“Talaga ba? Nasarapan siguro sila. Mahal kasi ‘yun! Ay! Baka pala hindi mo alam. Wala ka kasing alam sa mga mamahaling mga pagkain.”]

Kinagat ni Raven ang ibabang labi para pigilan ang inis na nararamdaman sa kapatid. 

“Bibili sana ako para dalhin sa school nila. Nire-request kasi ni teacher, hinahanap daw ng mga bata.”

[“Ako na ang bibili!”] 

Naisip ni Ingrid na isang pagkakataon uli iyon para bumango pang lalo ang pangalan niya sa pamangkin, para mas lalo nitong hilingin sa ama na siya na lang ang maging nanay nito. 

[“For sure, hindi mo alam ang bililhan ng mga ganung klase ng pagkain, Raven.”] Dagdag pa ni Ingrid.

Isa pa, naisip din ni Ingrid na pwede niyang kaibiganin ang mga magulang ng mga kaklase ni Mason, para makita ni Caleb na kayang-kaya niyang mag-adjust bilang isang nanay para kay Mason. Nang sa ganun, hindi na hahanap-hanapin ng mag-ama si Raven, kung hindi siya na lang.

“Okay, ikaw ang bahala.” Kunwari ay napipilitang sagot ni Raven sa kapatid.

Agad na nawala na sa kabilang linya si Ingrid, habang si Raven ay hindi napigilan ang mapangiti. Naii-imagine pa niya ang posibleng itsura ni Ingrid ngayon. Malamang ay nagsasaya at nagdidiwang na ngayon ang kapatid kung saan man ito naroroon ngayon.

Nang bigla na lang may kumatok sa bintana ng sasakyan niya kaya naputol ang iniisip niya at mabilis na napalingon doon. 

Bahagyang ibinaba ni Raven ang salamin ng bintana. Sumulpot naman mula sa labas ang isang calling card. Napansin niyang tila kamay ng isang lalaki ang may hawak doon. Binasa ni Raven ang nakasulat sa calling card:

Eris Mercader

Partner  

Santiago-Mercader Law Office  

Ibinaba pa nang konti ni Raven ang salamin. Mula sa pagkakatingin niya sa hawak nitong calling card, umangat ang tingin niya sa taong may hawak nito. Tumambad sa kanya ang isang may itsurang lalaki.

Tumikwas ang isang kilay ni Raven na para bang kinukuwestiyon ang hangarin ng lalaki. Para namang naintindihan nung lalaki ang ginawang iyon ni Raven kaya ngumiti ito sa kanya at saka nagpaliwanag.

“Calling card ko. Baka kailangan mo ng serbisyo ng abogado. Legal separation, annulment… name it. Eris Mercader, at your service.”

Napilitan si Raven na kunin ang inaabot na card ni Eris. Pamilyar sa kanya ang pangalan na iyon. Alam niyang de-kalibre ang mga kaso na hinahawakan ng Santiago-Mercader Law Office.

“Baka hindi ko makaya ang professional f*e mo, attorney. Alam kong big shot ang law office n’yo rito sa San Clemente.”

Tumuwid ng tayo si Eris. Lalo tuloy lumitaw ang magandang tindig nito at ang magandang pagdadala nito ng suot. Pansin din ni Raven ang biloy sa magkabilang pisngi nito. At hindi nakatakas sa mga mata niya ang tila seksing pagtaas-baba ng adam’s apple nito. 

“Miss, hindi naman sa pagyayabang, pero hindi ko kailangan ng pera.”

Nagsalubong ang mga kilay ni Raven. May bahagyang kaba na bumundol sa dibdib niya. Kinutuban siya na hindi niya magugustuhan ang motibo ng lalaki sa kanya. 

“At ano naman ang ibabayad ko sa iyo kung hindi mo kailangan ng pera?”

Tumaas ang isang sulok ng mga labi ni Eris, at saka muling nagsalita. 

“Five years ago, huminto ka bigla sa kalahatian ng taon mo sa masteral mo at nagpaalam ka sa Lolo ko na mag-aasawa ka na. Ilang taon ng nag-retire si Lolo pero lagi ka pa rin niyang naiisip. So, bibigyan kita ng chance, sa halip na pera ang ibayad mo sa akin, dalawin mo na lang si Lolo. Tapos, quits na tayo.” 

Natigilan si Raven. Biglang pumasok sa isip niya ang imahe ng isang tao. Si Dean Jose Mercader. 

~CJ