6 - CANDIES

Kasalukuyang nasa meeting si Caleb ng mag-vibrate ang telepono  niya. 

Raven calling…

Napaismid si Caleb ng nakita ang pangalan ni Raven sa screen ng telepono niya. Hindi siya nagkamali ng hula.

Kinansela niya ang tawag ni Raven. Sa totoo lang, pangatlong beses na pagtawag na ni Raven iyon at sa tuwing tatawag ito ay kinakansela niya ang tawag. Alam na alam naman ni Raven ang patakaran niya. Hindi siya pwedeng tawagan kapag oras ng trabaho niya. 

Pero nakalipas lang ang ilang minuto ay muling tumawag si Raven. Sa halip na mainis sa asawa dahil sa pagsira sa patakaran niya, nakangising dinampot ni Caleb ang telepono niya para sagutin ang tawag nito. 

“Kumain na ako ng lunch, huwag ka ng mag-abalang magdala ng lunch ko,” may pagyayabang sa boses na sabi ni Caleb sa kausap.

Napahinto sa pagsasalita ang manager na kasalukuyang nagbibigay ng report niya. Ang ibang naroroon sa meeting ay hindi napigilang mapalingon sa gawi ni Caleb ng bigla itong nagsalita ng pagalit. Ang iba ay hinulaan pa sa isip nila kung sino ang kausap ng boss ng Go Prime Holdings.

[“Caleb, wala akong pakialam sa lunch mo. Kanina pa ako nandito sa opisina ni Atty. Salcedo. Nasaan ka na? Alas-tres ang appointment natin dito.”]

Saglit na natigilan si Caleb, pilit na iniisip kung ano ang sinasabi ngayon ni Raven. Nang bigla niyang naalala na may sinabi nga pala ito kagabi sa party na magkita sila ngayon ng alas tres sa opisina ng family attorney nila. Seryoso ba siya nung sinabi niya iyon?

“Raven! Ano’ng kalokohan ba ‘yan? Tigilan mo na ‘yang hiwalay-hiwalay na ‘yan! Sinasayang mo ang oras ko sa trabaho!”

[“Caleb, hanggang five ang opisina ni Atty. Salcedo. Hihintayin kita bago mag-alas-singko.”]

“Raven, nag-iisip ka ba? Kapag hiniwalayan mo ako, ano na ang mangyayari sa ‘yo? Naka-depende ka lang sa akin, huwag kang mayabang! Sa tingin mo, papayagan ka ng mga magulang mo na makipaghiwalay sa akin? Mag-isip ka nga!”

Lalong natahimik ang lahat ng mga taong nasa loob ng conference room. Ni ang huminga yata ay hindi nila magawa dahil baka makalikha sila ng mahinang tunog at maging dahilan ng lalong pagkagalit ng amo nila.

[“Alam kong kapag hiniwalayan kita ay hindi na ako magiging Mrs. Go. Pero buo na ang desisyon ko. At kung hindi ako tatanggapin ng mga magulang ko ng dahil doon, hindi ko naman ikamamatay iyon. Kaya huwag mo akong alalahanin. Nakakapagod ng maging asawa mo, Caleb. Sa buong taon ng pagsasama natin, ako lang ang nage-effort na mahalin ka at si Mason. Kaya, tama na.”]

Magsasalita pa sana si Raven pero pinatayan siya bigla ng telepono ni Caleb. Napabuga na lang ng hangin si Raven. Sigurado siyang hindi na pupunta si Caleb ngayon base sa takbo ng usapan nila. 

Naiinis na nag-martsa si Raven papunta sa sasakyang gamit niya, sumakay, at saka pinaharurot paaalis doon sa parking lot ng tanggapan ng abogado. 

Hindi pa nakakalayo si Raven nang may sumunod sa kanya na isang itim na sports car. Dahil sa nararamdamang inis, hindi napansin iyon ni Raven at nagpatuloy lang sa pagmamaneho. Pero nang muli niyang naisip ang hindi pagsulpot ni Caleb ngayon sa opisina ng abogado ay tila umakyat ang dugo niya sa ulo at napagbuntunan ang accelerator ng dala niyang sasakyan. 

Diniinan niya ang tapak ng gas hanggang sa bumilis ng bumilis ang patakbo ni Raven. Meron siyang nilampasan na tatlong sports car na tila nagkakarera. Nagulat pa ang mga driver ng mga sasakyang iyon ng nakita nilang nilampasan sila ng sasakyang minamaneho ni Raven. 

Dahil sa pagkabigla, bigla tuloy nag-menor ang tatlong sasakyan na nilampasan ni Raven. May halong inis na mabilis na dinampot ng driver ng unang sasakyan ang walkie talkie na nasa tabi niya.

“Sino ‘yung lumampas sa atin? Nakita n’yo ba? Ang yabang nun, ah?”

“Hindi. Hindi ko nakita. Nagulat na lang din ako,” sabi ng pangalawa. 

“Wait. Tsine-tsek ko na ang plaka niya sa website ng LTO.” 

Palibhasa ay magaling sa computer ang huling driver kaya kayang-kaya niyang i-hack ang sistema ng kung alin mang tanggapan. 

Pagkarating sa isang pakurbadang daan, hindi man lang nag-menor si Raven sa pagpapatakbo kaya mas lalong humanga sa kanya ang tatlong sakay ng tatlong sports car.

“Got it! Nakita ko na. Nakarehistro sa pangalan ng mga Santana ang sasakyan na ‘yan!” 

“Santana?” Ang pangalawang driver ang nagsalita. “Baka si Ingrid ‘yan!”

“Si Ingrid? Parang hindi yata kapani-paniwala ‘yan. Eh, nilalansi lang niya tayo lagi kapag nakikipag-karera siya sa atin,” sabi ng unang driver.

“May point ka diyan, bro. Ang tanong, sino ‘yan?” tanong ng ikatlong driver. 

Samantala, nakasunod pa rin si Eris sa sasakyan ni Raven. Napapangiti na lang siya sa nakikita niyang pagda-drive nito. Hindi niya akalaing kaya pa ring magpatakbo ni Raven ng ganun kabilis katulad dati. 

Nasubaybayan niya si Raven. Sa edad na katorse ay sumasali na ito sa mga kompetisyon sa eskwelahang pinasukan, kung saan din nag-aaral noon si Eris. Nang tumuntong ito sa edad na disinuwebe ay nakakuha agad siya ng lisensya para sa pang-karera niya. Doon na ito nagsimulang sumali sa mga pambansang paligsahan ng pagkakarera. 

Hindi natapos doon ang karera ni Raven sa racing world. Ang sumunod na sinalihan nito ay pang buong mundong kumpetisyon na. At sa murang edad din na iyon ay napabilang na siya sa Top 10 sa World Rally Championship. Isang babae at bata pa. Mula pa noon ay hinangaan na siya ni Eris.  

Pero nung nasa ikatlong taon na si Raven sa kolehyo, nagtaka si Eris ng bigla itong huminto sa pag-aaral. Nabalitaan na lang ni Eris na nagpakasal si Raven kay Caleb Go. 

Mula noon ay naging plain housewife na lang ang dating magaling na karerista. Nanghinayang si Eris sa talento ng babae. 

Habang si Raven naman ay ibinuhos na lang ang oras at panahon sa asawa at sa naging mga anak. At mula rin noon, hindi na lumalampas sa sitenta ang pagpapatakbo ng sasakyan ni Raven. Hanggang ganun na lang kabilis ang pagpapatakbo niya sa kalsada.  

Napilitan si Raven na biglang ihinto ang minamanehong sports car ng nakita niya sa screen ng radyo niya ang pangalan ng guro ng mga anak. Dinig na dinig ang malakas na pag-ingit ng mga gulong ng sasakyan niya dahil sa biglang pag-preno niya.

Nakita ni Eris ang paghinto ni Raven sa gilild ng kalasada. Pero sa halip na hintuan ang sasakyan ni Raven ay nilampasan niya lang ito. Sinilip niya na lang sa rear mirror niya ang sasakyan ng babae habang palayo siya roon sa lugar kung saan ito huminto.

Sinagot ni Raven ang tawag na nakakonekta sa speaker ng kanyang sasakyan. 

“Teacher Mye?”

[“Mrs. Go, kailangan mong pumunta rito ngayon sa school. May concern ka ngayon rito sa anak mong si Mason. May dala-dala siyang mga candy kaninang pagpasok niya at binigyan lahat ng mga kaklase niya. Ngayon, lahat ng kaklase niyang kumain nung candy, masakit ang mga tiyan!”] 

~CJ