LOGINHello, melancholics! How did you like this chapter? Do you think she made the right decision to go to that weight clinic? Let me read your thoughts in the comments section.
Gabby's POVMonday…Today is the day.Isang beses ko pa ulit pinagmasdan ang sarili sa salamin bago tuluyang tumayo mula sa vanity table ko at nagspray ng Vanilla scent kong pabango.“Hmmm…” mahinang sabi ko habang nakangiti. “Smells like cupcakes and marshmallows.”Bitbit ang cute kong handbag ay confident akong lumabas ng kwarto para salabungin ang Mama kong mas excited pa yata sa’kin. Bitbit pa n’ya ang lunch bag ko na s’ya mismo ang nagprepare.“Anak, nariyan na ang sundo mo. Sige na at baka malate ka pa.”Inabot n’ya sa’kin ang pink na lunch bag.
Gabby's POV“Haagh! Haagh! Haagh!” hinihingal na sabi ko habang pinipilit tapusin ang hip thrust reps ko.Agad akong bumagsak sa sahig matapos kong mabuo ang 5 sets at 15 reps na leg exercise. Medyo nangingig pa nga ang legs ko dahil sa ngalay pero ayos lang dahil alam kong super laki na naman nh glutes ko nito pagkatapos.Usually naman ay hindi ako nahihirapan ng ganito tapusin ang routine ko pero dahil dinadagdagan ko ang plates ay mas naging challenging s’ya.Gano’n naman talaga dapat kapag nag-eexercise.You should gradually increase the difficulty ‘cause you’re not gaining if there's no pain.“Good job, Gabby.”Pagod akong
Gabby's POVGustuhin ko mang umakyat ng kwarto at magpahinga ay hindi ko magawang maiwan si Mama kasama si Sergio. Kailangan ko kasing pakinggan ang bawat tanong ni Mama sa kanya at baka may nakakahiya na pa lang sinasabi ang Nanay ko nang hindi ko alam.“Naku! Ang galing mo naman pa lang binata ka. Ikaw ang SSC President ng school ninyo?” Bakas ang mangha sa boses ni Mama habang nakangiting nakikinig kay Sergio. Ako ang nahihiya sa ginagawa ng n’ya. Jusko!Paano ba naman ay nakapangalawang baba pa si Mama sa lamesa na para bang nakikinig s’ya sa storytelling ng crush n’ya. Habang ako anman ay ito at hindi man lang magawang hilamusan ang mukha ko sa takot na may masabing nakakahiya si Mama. “Hindi naman po.”“Ang unique rin ng name mo, ha? Sergio. May Spanish roots ka ba?” Gusto ko na langn talaga busalan ang bibig ni Mama. Feeling close na kasi s’ya masyado kay Sergio. Eh hindi naman kami friends! Huhuhu.“May Mexican roots po ang father side ko.”“Wow! Kaya pala mukha kang Latin—”
Gabby's POVTahimik lang akong nakayakap sa likuran habang pinapaandar ni Sergio ang motorsiklo. Malamig ang hangin na sumasampal sa mukha ko pero hindi ko alintana iyon dahil mainit naman ang katawan n’ya. Minsan talaga naiisip ko kung isa ba s’ya sa mga anghel ni Lord. Paano ba naman kasi ay sa tuwing may nangyayaring kamalasan sa buhay ko palaging s’yang sumusulpot na parang kabute para iligtas ako. Kagaya na lang ngayon. Paano naman s’ya napadpad sa lugar ng Tita ko ngayon?“Ahh… Sergio?”Sinilip ko s’ya mula sa side mirror. Nakapokus lang s’ya sa daan pero nakita ko ang bahagyang paggalaw ng mga mata n’ya na tila ba sinisilip din ako sa salamin. “What?”“Ahmm…” Humigpit ang kapit ko sa upuan ng motorsiklo. “Ano pa lang ginagawa mo rito?”Hindi nakaligtas sa mga mata ko ang gumuhit na ngisi sa mga labi n’ya. “Do you think I’m following you?” Awtomatikong namula ang buong mukha ko sa sinabi n’ya. Hindi naman kasi iyon ang gusto kong palabasin. Curious lang naman talaga ako! Bak
Gabby's POVSiguro nga ay ipinanganak lang talaga ako para gawing katatawanan ng lahat ng tao. Hindi ko rin maintindihan kung ano ba ang ginawa ko para mangyari sa’kin ang lahat ng kamalasan sa Mundo.Hindi naman mahirap ang hinihingi ko, ‘di ba? Gusto ko lang naman na i-trato nila ako ng normal.Pero dahil lang sa mataba ako… hindi na nila ako magawang irespeto. Na parang nawalan na ako ng karapatan maging tao oras na lumampas sa 50 kilograms ang timbang ko. Awtomatiko na akong nawalan ng karapatan maging maganda. Ultimo paglalagay ko ng kolorete sa mukha ay nagawan nila ng paraan kutyain. Talaga ba? Baboy na may suot na lipstick. “Tita Ellen!” suway ni Mama sa matanda. Lumapit pa ito at pumagitna sa aming dalawa na akala mo naman ay dadaganan ko si Lola Ellen dahil sa sinabi n’ya. “Grabe naman po kayo sa anak ko. Hindi naman po ‘ata tama na pagsabihan ninyo ng gan’yan ang bata.”Tumaas ang manipis na kilay ng matandang babae. “At bakit hindi? Ilang taon na ba iyan para hindi mak
Gabby's POVHindi talaga magandang ideya ang pagpayag kong sumama kay Mama. Wala nang ibang ginawa ang mga pinsan ko kundi asarin ako simula no’ng pagdating ko. “Grabe! Nag-aayos rin pala mga Gabby, ‘no? In fairness, ah? Hindi bagay sa’yo!” “Hahahaha!”Inakbayan pa ako ni Lester na parang lalaki. Napangiwi ako sa bigat ng braso n’ya. “A… Ano ba…” mahinang reklamo ko. Napasulyap s’ya sa’kin habang malawak na nakangisi. Halatang sinasadya n’ya talagang bigatan pa lalo ang braso n’ya. Agad gumuhit ang sakit sa mukha ko nang tatlong beses n’ya akong inalog gamit ang malakas na pwersa. Muntik pa nga akong mataob sa lamesa namin kung hindi lang s’ya nakakapit sa balikat ko. “Ito naman si pinsan! Nagbibiruan lang naman tayo rito. Huwag ka naman mas’yadong seryoso!” Nasundan iyon ng tawanan ng lima pa naming pinsan. Lahat kami ay nakaikot sa table na ito. Bandang sulok kaya hindi ako napapansin ni Mama na mukhang paiyak na. Ayun kasi s’ya kina Tita Olive at nakikipagchikahan. Hindi man







