LOGIN[Ang Paghihiganti]
Ang pulang tuldok ng laser sa dibdib ni Paola ay tila isang mantsa ng dugo sa gitna ng kadiliman. Sa labas, ang mga sirena ng Generalova estate ay humihiyaw, nakikipagpaligsahan sa dagundong ng mga pagsabog na yumaon sa pundasyon ng palasyo. Ngunit sa loob ng kwartong iyon, ang hangin ay tila naging yelo.
"Mama, huwag kang gagalaw," bulong ni Leo mula sa ventilation shaft. Ang boses ng bata ay nanginginig ngunit may kakaibang utos.
"Sino ka?" ulit ni Paola, ang kanyang mga mata ay nakapako sa anino sa tabi ng kanyang anak sa itaas. "Ipakita mo ang sarili mo!"
Isang mahinang tawa ang umalingawngaw mula sa itaas, isang tunog na walang buhay. Dahan-dahang bumukas ang grill ng vent at isang lalaki ang tumalon pababa nang may biyaya ng isang pusa. Matangkad siya, n
ng huling alaala ni Paola bago ang kadiliman ay ang amoy ng sunog na kahoy at ang malamig na titig ni Sofia Valeriano. Nang magmulat siya ng mata, hindi na ang mabatong dalampasigan o ang nagliliyab na Sanctuary ang bumungad sa kanya.Siya ay nasa loob ng isang silid na tila galing sa isang editorial ng Vogue Living. Ang mga dingding ay kulay cream na may mga gintong detalye, ang kama ay balot ng silk na abot-presyo ang bawat hibla, at ang bintana ay nagpapakita ng isang malawak na hardin ng mga puting rosas."Gising ka na, anak."Napabalikwas si Paola. Nakaupo sa isang velvet armchair sa gilid ng kama ang kanyang ina. Suot nito ang isang simpleng puting robe, hawak ang isang tasa ng tsaa. Walang bakas ng dugo o gulo sa kanyang an
"Ang code..." simula ni Paola. Ang kanyang boses ay tila galing sa malayo."Yes! Sabihin mo!" udyok ni Alejandro."8... 4... 2... 0..." ang mga numero ay lumalabas sa kanyang labi nang kusa."Ano ang huling digit?" sigaw ni Sebastian. "What is the name?!"Tumingin si Paola sa kanyang paligid. Nakita niya ang kasakiman sa mata ni Alejandro. Ang poot sa mata ni Isabella. Ang lason sa mata ni Elena. Ang desperasyon sa mata ni Lorenzo. At ang pagsisisi sa mata ni Kristoff.Nagtama ang mata nila ni Kristoff. Sa huling sandali, nakita ni Paola ang isang bagay na wala sa kahit kanino sa silid na iyon. Isang tunay na takot—hindi para sa sariling buhay, kundi para sa kanya."Ang pangalan..." sabi ni Paola.Tumahimik ang lahat. Kahit ang putukan sa labas ay tila huminto para pakinggan ang kanyang sasabihin."Ang pangalan ay... Sofia," bulong ni Paola.Biglang bumukas ang isang hidden compartment sa ilalim ng fireplace. Isang maliit na metal box ang lumabas. Ngunit bago pa man may makagalaw, isa
[The Altar of Deception]Ang putok ng baril ay umalingawngaw sa malawak na courtyard ng Sanctuary, tila isang kulog na bumasag sa katahimikan ng gabi. Ang init ng dugo ay tumalsik sa pisngi ni Paola, ngunit sa halip na sakit, ang naramdaman niya ay ang bigat ng isang katawang bumagsak sa kanyang harapan."Kristoff!" ang hiyaw ni Paola.Hindi si Alejandro. Hindi ang bata. Si Kristoff North, ang lalaking pilit niyang kinasusuklaman ngunit hindi magawang burahin sa kanyang puso, ang tumalon sa harap ng bala ni Sebastian Vane. Nakaluhod si Kristoff, hawak ang kanyang tiyan kung saan mabilis na kumakalat ang pulang mantsa sa kanyang puting polo."Napakabayani," pangungutya ni Sebastian Vane habang dahan-dahang naglalakad palapit, ang kanyang baril ay nakatutok pa rin. "Ang huling tagapagmana ng mga North, namatay para sa isang Valeriano. Isang trahedya na karapat-dapat sa mga pahina ng kasaysayan ng Mafia.""Tumakbo ka na... Paola..." ubo ni Kristoff, may kasamang dugo na lumabas sa kanyan
Sa sandaling iyon, isang tawag ang pumasok sa telepono ni Kristoff. Inilagay niya ito sa speaker habang patuloy na lumalapit kay Paola."Kristoff," ang boses ni Don Alejandro ay umalingawngaw sa madilim na lagusan. "Huwag mong papatayin ang anak ko hangga't hindi mo nakukuha ang huling digit. At tandaan mo, ang huling digit ay lalabas lamang kapag ang kanyang heart rate ay umabot sa 200 beats per minute. Kailangan mong takutin siya hanggang sa dulo ng kanyang buhay."Tumingin si Kristoff kay Paola at ngumiti nang malapad. "Narinig mo ang Papa mo, Paola? Trabaho ko ang takutin ka hanggang sa mamatay ka. At maniwala ka, mag-e-enjoy ako."Tumalon si Julian sa harap ni Paola para protektahan ito, ngunit isang sipa mula kay Kristoff ang nagpadala sa bata sa pader, dahilan upang mawalan ito ng malay.Ngayon, si Paola at si Kristoff na lamang ang natira sa madilim, mabaho, at masikip na lagusan. Walang takasan. Walang mga bodyguard. Tanging ang katotohanan ng kanilang marahas na mundo."Alam
"Hindi," sagot ni Kristoff. "Ang ama mo ay mas masahol pa sa akin. Niloloko niya ako, at niloloko rin kita. Ngunit ngayon, wala na ang mga laro. Ang pamilya Falcone at ang pamilya Valeriano ay magkakaisa na. At ang kasunduan ay selyado ng iyong kamatayan."Itinaas ni Kristoff ang kanyang baril at itinutok ito sa noo ni Paola."Anumang huling salita, aking mahal na reyna ng mga ilusyon?" pangungutya ni Kristoff.Tumingala si Paola, hindi sa baril, kundi sa kisame ng parking lot. "Alam mo, Kristoff, sa 'panaginip' ko, namatay ka para sa akin. Pero sa totoong mundo, ako ang papatay sa iyo."Sa isang iglap, isang malakas na pagsabog ang narinig mula sa itaas na palapag ng ospital. Ang mga sprinkler system ay bumukas, at ang buong parking lot ay nabalot ng tubig at usok. Sa gitna ng kaguluhan, isang maliit na pigura ang mabilis na kumilos mula sa mga anino.Ang bata kanina.May hawak itong isang itim na folder. "Paola, takbo!" sigaw ng bata.Binaril ni Marco ang mga tauhan ni Lorenzo, na n
[Ang Puting Silid ng Katahimikan][Ang Puting Silid ng Katahimikan]Ang bawat tibok ng puso ni Paola ay tila isang mabilis na tambol na nagbababala ng papalapit na panganib. Sa loob ng marangyang suite ng St. Jude Medical Center, ang hangin ay naging kasing bigat ng tingga. Ang rebelasyon ng kanyang ama—si Don Alejandro—na ang lahat ng kanyang naranasang "pantasya" ay bunga lamang ng mga psychoactive drugs ay tila isang malupit na biro na sumira sa kanyang natitirang katinuan.Ngunit ang batang humawak sa kanyang braso sa gitna ng kadiliman ay totoo. Ang lamig ng balat nito, ang higpit ng pagkakahawak, at ang pamilyar ngunit nakapangingilabot na boses ay hindi gawa-gawa lamang ng kanyang isip."Sino ka?" muling bulong ni Paola, habang ang kanyang mga mata ay pilit na inaaninag ang pigura sa dilim. "Hindi ka maaaring maging si Alexei. Ang anak ko ay...""Ang anak mo ay isang anino, Paola," sagot ng bata. Ang boses nito ay walang emosyon, parang isang matandang nakulong sa katawan ng is







