تسجيل الدخول[Blood Sacrifice]
Ang "The Vault" ay hindi lamang isang imbakan ng yaman; ito ay isang katedral ng bakal at teknolohiya na nakabaon nang limang daang talampakan sa ilalim ng permafrost ng Moscow. Sa loob ng silid na ito, ang bawat hininga ay naririnig, at ang bawat tibok ng puso ay tila isang tambol na nagbabadya ng kamatayan.
Si Paola ay nakatali sa isang silya ng titanium, ang kanyang mga mata ay naniningkit sa tindi ng liwanag mula sa mga surgical lamps sa itaas. Sa harap niya, sa loob ng dalawang hiwalay na glass pods, ay naroon ang dalawang bata. Si Leo, ang anak niya kay Kristoff, ay gising at umiiyak, ang kanyang maliliit na kamay ay humahampas sa salamin. Sa kabilang pod naman ay ang batang kamukha ni Leo—si Alexei, ang anak na kinuha sa kanya ni Dante noong gabing akala niya ay nakunan siya sa gitna ng trahedya sa Sanctuary.
"Ang code..." simula ni Paola. Ang kanyang boses ay tila galing sa malayo."Yes! Sabihin mo!" udyok ni Alejandro."8... 4... 2... 0..." ang mga numero ay lumalabas sa kanyang labi nang kusa."Ano ang huling digit?" sigaw ni Sebastian. "What is the name?!"Tumingin si Paola sa kanyang paligid. Nakita niya ang kasakiman sa mata ni Alejandro. Ang poot sa mata ni Isabella. Ang lason sa mata ni Elena. Ang desperasyon sa mata ni Lorenzo. At ang pagsisisi sa mata ni Kristoff.Nagtama ang mata nila ni Kristoff. Sa huling sandali, nakita ni Paola ang isang bagay na wala sa kahit kanino sa silid na iyon. Isang tunay na takot—hindi para sa sariling buhay, kundi para sa kanya."Ang pangalan..." sabi ni Paola.Tumahimik ang lahat. Kahit ang putukan sa labas ay tila huminto para pakinggan ang kanyang sasabihin."Ang pangalan ay... Sofia," bulong ni Paola.Biglang bumukas ang isang hidden compartment sa ilalim ng fireplace. Isang maliit na metal box ang lumabas. Ngunit bago pa man may makagalaw, isa
[The Altar of Deception]Ang putok ng baril ay umalingawngaw sa malawak na courtyard ng Sanctuary, tila isang kulog na bumasag sa katahimikan ng gabi. Ang init ng dugo ay tumalsik sa pisngi ni Paola, ngunit sa halip na sakit, ang naramdaman niya ay ang bigat ng isang katawang bumagsak sa kanyang harapan."Kristoff!" ang hiyaw ni Paola.Hindi si Alejandro. Hindi ang bata. Si Kristoff North, ang lalaking pilit niyang kinasusuklaman ngunit hindi magawang burahin sa kanyang puso, ang tumalon sa harap ng bala ni Sebastian Vane. Nakaluhod si Kristoff, hawak ang kanyang tiyan kung saan mabilis na kumakalat ang pulang mantsa sa kanyang puting polo."Napakabayani," pangungutya ni Sebastian Vane habang dahan-dahang naglalakad palapit, ang kanyang baril ay nakatutok pa rin. "Ang huling tagapagmana ng mga North, namatay para sa isang Valeriano. Isang trahedya na karapat-dapat sa mga pahina ng kasaysayan ng Mafia.""Tumakbo ka na... Paola..." ubo ni Kristoff, may kasamang dugo na lumabas sa kanyan
Sa sandaling iyon, isang tawag ang pumasok sa telepono ni Kristoff. Inilagay niya ito sa speaker habang patuloy na lumalapit kay Paola."Kristoff," ang boses ni Don Alejandro ay umalingawngaw sa madilim na lagusan. "Huwag mong papatayin ang anak ko hangga't hindi mo nakukuha ang huling digit. At tandaan mo, ang huling digit ay lalabas lamang kapag ang kanyang heart rate ay umabot sa 200 beats per minute. Kailangan mong takutin siya hanggang sa dulo ng kanyang buhay."Tumingin si Kristoff kay Paola at ngumiti nang malapad. "Narinig mo ang Papa mo, Paola? Trabaho ko ang takutin ka hanggang sa mamatay ka. At maniwala ka, mag-e-enjoy ako."Tumalon si Julian sa harap ni Paola para protektahan ito, ngunit isang sipa mula kay Kristoff ang nagpadala sa bata sa pader, dahilan upang mawalan ito ng malay.Ngayon, si Paola at si Kristoff na lamang ang natira sa madilim, mabaho, at masikip na lagusan. Walang takasan. Walang mga bodyguard. Tanging ang katotohanan ng kanilang marahas na mundo."Alam
"Hindi," sagot ni Kristoff. "Ang ama mo ay mas masahol pa sa akin. Niloloko niya ako, at niloloko rin kita. Ngunit ngayon, wala na ang mga laro. Ang pamilya Falcone at ang pamilya Valeriano ay magkakaisa na. At ang kasunduan ay selyado ng iyong kamatayan."Itinaas ni Kristoff ang kanyang baril at itinutok ito sa noo ni Paola."Anumang huling salita, aking mahal na reyna ng mga ilusyon?" pangungutya ni Kristoff.Tumingala si Paola, hindi sa baril, kundi sa kisame ng parking lot. "Alam mo, Kristoff, sa 'panaginip' ko, namatay ka para sa akin. Pero sa totoong mundo, ako ang papatay sa iyo."Sa isang iglap, isang malakas na pagsabog ang narinig mula sa itaas na palapag ng ospital. Ang mga sprinkler system ay bumukas, at ang buong parking lot ay nabalot ng tubig at usok. Sa gitna ng kaguluhan, isang maliit na pigura ang mabilis na kumilos mula sa mga anino.Ang bata kanina.May hawak itong isang itim na folder. "Paola, takbo!" sigaw ng bata.Binaril ni Marco ang mga tauhan ni Lorenzo, na n
[Ang Puting Silid ng Katahimikan][Ang Puting Silid ng Katahimikan]Ang bawat tibok ng puso ni Paola ay tila isang mabilis na tambol na nagbababala ng papalapit na panganib. Sa loob ng marangyang suite ng St. Jude Medical Center, ang hangin ay naging kasing bigat ng tingga. Ang rebelasyon ng kanyang ama—si Don Alejandro—na ang lahat ng kanyang naranasang "pantasya" ay bunga lamang ng mga psychoactive drugs ay tila isang malupit na biro na sumira sa kanyang natitirang katinuan.Ngunit ang batang humawak sa kanyang braso sa gitna ng kadiliman ay totoo. Ang lamig ng balat nito, ang higpit ng pagkakahawak, at ang pamilyar ngunit nakapangingilabot na boses ay hindi gawa-gawa lamang ng kanyang isip."Sino ka?" muling bulong ni Paola, habang ang kanyang mga mata ay pilit na inaaninag ang pigura sa dilim. "Hindi ka maaaring maging si Alexei. Ang anak ko ay...""Ang anak mo ay isang anino, Paola," sagot ng bata. Ang boses nito ay walang emosyon, parang isang matandang nakulong sa katawan ng is
"At ikaw, Kristoff," lumingon ang Arbitrator sa lalaki. "Akala mo ba ay ikaw ang biktima rito? Ikaw ang nagtanim ng binhi ng sumpa sa sinapupunan ni Paola. Alam mong ang dugo ng mga North at Valeriano ay hindi kailanman dapat maghalo, ngunit ginawa mo ito para magkaroon ka ng 'insurance' laban kay Don Valeriano. Isang anak na magiging mas malakas kaysa sa kahit sinong bampira o tao. Isang halimaw na kontrolado mo."Ang katahimikan sa koridor ay nakakabingi. Ang dalawang magkasintahan—ang dalawang makasalanan—ay nakatingin sa isa't isa, hindi bilang mga biktima ng tadhana, kundi bilang mga arkitekto ng kanilang sariling impyerno."Ginamit natin ang isa't isa," bulong ni Kristoff. Ang kanyang boses ay walang emosyon. "Mula pa sa simula.""Ito ang pundasyon ng inyong 'pag-ibig'," sabi ng Arbitrator. "Isan





![ACADEMIC AFFAIRS [SPG]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

