Chapter 6

NANGINGINIG ANG mga kamay at hindi mapakali ang mga paa ni Maxene habang nakaupo sila sa sala ng bahay ng lalaki. Hindi na siya nito hinayaan pa na makaalis kanina at talaga kinarga nito ang dalawa niyang anak at tumalikod mula sa kaniya. Wala na siyang nagawa pa kundi ang sundan na lang ito habang tumutulo ang luha.

Bago sila umalis sa airport ay may isang babae itong sinundo doon at sa mukha pa lang ng babae nang makita sila nito ay napuno na kaagad ng pagkamuhi ang mga mata dahilan para malaman niya kaagad kung sino ito sa buhay ng lalaki idagdag pa na hinalikan nito kanina ang lalaki sa labi.

Napakabilis ng pangyayari at ngayon ay nasa bahay na sila nito. Hindi ito nag-aksaya ng panahon at mabilis nitong isinakay ang dalawa niyang anak sa kotse nito kasama siya. Si Dorie ay nasa kabilang kotse dala nito ang kanilang mga bagahe. Sa totoo lang ay kanina pa siya na-aawkwardan sa paligid ngunit wala siyang magawa.

Ang kanyang mga anak ng mga oras na iyon ay nasa pangangalaga ni Dorie sa may second floor. Nanatili siyang nakayuko ngunit ramdam na ramdam niya ang matalim na mga titig ng dalawa sa kaniya hanggang sa tuluyan niyang narinig ang tinig ng lalaki. “Hindi ka ba talaga magsasalita?” may bahid ng inis na tanong nito sa kaniya na dahilan kung bakit napakuyom ang kanyang mga kamay.

Bakit ba parang ito pa ang may ganang magalit sa kaniya? Dahil ba itinago niya ang mga anak niya mula rito?

NAPABUNTONG-hininga naman si Finn at pagkatapos ay napahilot sa kanyang sentido. Hanggang sa mga oras na iyon ay hindi pa rin siya makapaniwala sa nalaman niya na may anak na pala siya at hindi lang isa kundi dalawa sila. Nang oras na makita niya ang mga ito at mahakawakan niya sa sarili niyang mga kamay ay wala siyang ibang naramdaman kundi ang kasiyahan. Masaya siya at hindi niya alam kung saan nanggagaling ang saya na iyon. Dahil ba hindi mawawala sa kaniya ang lahat?

Ilang sandali pa ay nilingon niya si Beatrice na hindi rin maipinta ang mukha. Alam niyang galit ito ngunit hindi iyon ang tamang oras para suyuin niya ito dahil marami silang dapat pag-usapan ng ina ng mga anak niya. Idagdag pa na kailangan na niyang tawagan ang abogado ng kanilang pamilya. Tiyak na hindi ito kaagad maniniwala kaya ipapa-DNA test niya ang dalawa kahit na sigurado siya na anak niya nga ang mga ito lalo pa at alam niya na noong gabing iyon ay wala talaga siyang ginamit na proteksyon.

Paniguradong hindi lang ito ang magugulat kundi pati na rin sigurado ang mga kaibigan niya. Hindi niya tuloy maiwasang hindi isipin kung alam ba nina Vena ang tungkol sa mga anak niya at kung alam ba ng mga ito na siya ang ama ng anak ng kaibigan nito. Gusto niya din itong tanungin tungkol dito dahil hindi pwedeng hindi.

“Pwede bang iwan mo muna kami?” suyo niya kay Beatrice. Alam niya na hindi sila makakapag-usap ng maayos kung naroon ito kaya kailangan niya muna itong paalisin.

Mas naging pangit pa naman ang mukha nito dahil sa sinabi niya at hindi nito itinago ang pagkadismaya nang magtama ang kanilang mga mata. “Ako pa talaga ang paalisin mo Finn? I needed an explanation too.” may halong hinanakit na sabi nito sa kaniya.

Alam niya na may karapatan din naman itong malaman ang totoo ngunit hindi naman siya naglihim dito dahil maging siya ay ngayon niya lang din naman nalaman ang totoo kaya wala din siyang kaalam-alam. Muli siyang humugot ng malalim na buntong-hininga. “Kailangan muna naming mag-usap. Kakausapin din kita mama—” hindi pa man niya natatapos ang kanyang sinasabi nang bigla na lang itong tumayo.

“Fine!” sigaw nito at tumalikod at naglakad palabas na hindi na lumilingon pa. Dahil dito ay mas lalo lang sumasakit ang ulo niya dahil napakarami niyang problema ngayon kahit na yung pinaka-problema niya ay na-solusyunan na.

Napasandal na lang siya sa kanyang kinauupuan at napahilot sa kanyang sentido. Sumasakit na ang ulo niya at pakiramdam niya ay doon pa lang umi-epekto ang alak na ininom niya sa kasal kanina. Ilang sandali pa ay tumayo na rin siya at nilingon ang babaeng nasa harap niya na nakayuko pa rin at mukhang guilty sa ginawa nito. “Kung ayaw mong makipag-usap sa akin ngayon, fine. Pero mamayang gabi, I want all your excuses sa pagtatago sa akin sa mga anak ko.” sabi niya at humakbang na ngunit muli siyang tumigil. “And also, kung tatangkain mong itakas na naman ang dalawa, sinisiguro ko na kapag nahuli kita ay hinding-hindi mo na sila makikita pa.” banta niya rito at tuluyan nang umalis sa harap nito. Kailangan niya munang magpahinga at ibabad ang sarili niya sa malamig na tubig upang magising ang bawat ugat sa katawan niya.

…