INICIAR SESIÓN"We haven't find out yet who, but they are seem ready. Hindi lang nila ibinalandra ang resulta by DNA test ninyo ni Vester, but they also revealed the matched fingerprints of Miss Sierra and Audrey Santillan. Sa sandaling lumabas ito, mabilis na dumami ang naki-usyoso at nagpakalat. Pati na ang mga komento ay puro negatibo. And I think there is someone behind this. That's why I called because I couldn't control anymore the spreading of the news."Biglang parang nahulog sa napakalamig na lugar ang buong kalooban ni Sierra.Kakatapos lamang nilang mag-aminan, katutuklas pa lamang niya na buhay nga ang anak niyang lalaki, at sa wakas ay natagpuan na rin ni Sathalia ang matagal na niyang pinapangarap na ama. Hindi pa sila nagkakaroon ng pagkakataon na mabuo bilang isang pamilya, tapos heto at mayroon na nanamang panibagong suliranin?Bakit naman napakabilis? Wala na ba siyang karapatan sumaya?Naging seryoso ang mukha ni Marco at nagsalita ng mariin. "Have the public relation department
Ang pagkakaroon ng ugnayan ng dalawang magkapatid sa iisang babae ay isang balitang nakagugulat, na tiyak na magdudulot ng malaking gulo. Sa oras na iyon, hindi lamang ang dangal ni Marco ang masisira, kundi pati na rin ang buong pamilyang Montezides. Nabasa ni Marco ang kanyang iniisip. “Huwag kang mag-alala, hindi pa ito makakalabas sa ngayon. Sina Lorenzo, Janice, Adriana, at ang mga saksi na ibinigay ko sa pulis—lahat sila ay nagsabing si Julian ang pumatay kay Audrey. Hindi pa naniniwala ang mga pulis sa sinasabi ni Julian; sa paningin nila, gumagawa lang ito ng dahilan upang makaiwas sa parusa.” Bahagyang nakahinga nang maluwag si Sierra, ngunit may pag-aalinlangan pa rin. "Pero totoo naman na buhay pa ako. Malalaman din nila ito balang araw.” “Kaya bago pa man nila matuklasan, sisiguraduhin nating mawawala ang lahat ng ebidensya na magpapatunay na ikaw si Audrey.” Biglang may naalala si Sierra at lalong hinigpitan ang hawak sa kamay ni Marco. “Ang fingerprints—may talaan ni
Natigil ang kamay ni Marco sa ere ng ilang sandali bago ibaba ang papel sa ibabaw ng mesa. “Ang babaeng binanggit ko kagabi…” “Gusto kong marinig. Sabihin mo sa akin,” putol ni Sierra nang may halong inis at kuryosidad. “Siya ang ina ni Vester.” Natigilan si Sierra. Ang ina ni Vester? Sinabi na sa kanya noon ni Liam na dalawang babae lamang ang naging bahagi ng buhay ni Vester; siya, at ang ina ni Vester. “Ang pangalan niya ay si Audrey.” Biglang tumibok nang mabilis ang puso ni Sierra. “Ano?” Tumingin nang matindi si Marco sa kanya at dahan-dahang binigkas ang mga salita. “Ang ina ni Sylvester ay si Audrey Santillan.” Biglang nagbago ang anyo ng mukha ni Sierra. Paano ito magiging posible? Siya si Audrey. Paano naman nito nalaman na mayroon silang anak? Biglang naalala niya ang sinabi ni Marco noon—na ang ugnayan nito sa ina ni Vester ay isang aksidente lamang. Noong una, pinagkaisahan siya ni Adriana, nalasing at nawalan ng malay, at nakasiping sa isang hindi kilalang lal
“Naiintindihan mo ba ang gusto kong sabihin?” “Iyan mismo ang nasa isip mo.” Sa gulat ay biglang tumayo si Liam mula sa pagkakaupo. Nang makita niyang seryoso ang mukha ni Marco at hindi nagbibiro, muling umupo na tila hindi makapaniwala at mahinang bulong. “Nababaliw ka na ba? Paano magiging si Sierra… si Audrey?” Ang huling dalawang pangalan ay binanggit niya nang napakahina. “Maging totoo man o hindi, malalaman natin kapag lumabas na ang resulta.” Sumandal si Marco sa sofa, ipinikit ang kanyang mga mata, at pinanatiling payapa ang kanyang panlabas na anyo kahit na ang kalooban ay puno ng magulong kaisipan. Dahil sa tindi ng balita, hindi mapakali si Liam. Maya-maya'y nakaupo, maya-maya’y naglalakad pabalik-balik. Hindi siya mapakali hanggang sa hindi na mapigilan ang kuryosidad. Umupo siya sa tabi ni Marco at inalog ang kanyang braso. “Huwag kang matulog. Paano ka makakatulog sa gitna ng ganitong bagay? Sabihin mo sa akin kung ano ang nangyayari.” Wala nang itatago pa si Marc
Hindi lumingon si Sierra nang sumagot. “Ayaw kong malaman.” Sinabi niyang may ibang babae siya, at gusto pa niyang sabihin kung sino ito. Ano, inaasahan ba niyang makikipag-agawan pa siya sa kanya? Hindi niya gagawin ang ganyang mababang asal. Sa katunayan, balang araw ay aalis din siya. Kaya wala na siyang pakialam kung sino pa ang makakasiping nito. Inaasahan sana ni Sierra na magpapaliwanag si Marco, ngunit wala itong sinabi. Nakatayo lang ito sa tabi ng bintana at patuloy na humihithit ng sigarilyo. Natuwa naman siya sa sarili na nanatili siyang matino at hindi padalos-dalos sa pagtitiwala. Kung hindi, tiyak na magngingitngit siya sa galit ngayon. Nagbihis si Sierra at nagtungo sa pinto. Lumapit si Marco at hinawakan ang kanyang braso. “Saan ka pupunta?” “Sa ospital, siyempre.” “Ihahatid kita.” “Huwag na.” “Galit ka ba?” “Hindi.” Tinitigan muna sandali ni Marco si Sierra, bago iniangat ang kamay upang ayusin ang hibla ng buhok sa gilid ng kanyang noo. “Mag-text ka pag
Pumasok si Sierra sa banyo upang maligo. Habang si Marco naman ay basta na lang isinampay ang tuwalya sa sandalan ng upuan, umupo, at binuhay ang kanyang telepono. Nakita niya ang isang hindi nasagot na tawag mula sa himpilan ng pulisya. Tumawag ito ngayong gabi. May kinalaman kaya ito sa pag-usad ng kaso laban kay Julian? Tumawag siya pabalik at agad itong sinagot. “Mr. Montezides si hinahanap kayo ni Adriana Santillan. Sinabi niyang limang taon na ang nakararaan, itinulak niya pababa ng hagdan si Audrey Santillan, ngunit hindi naman namatay ang babae at nagsilang ng isang sanggol Maya-maya, inutusan daw ni Julian ang iba na itapon sa dagat ang babae at ang kanyang anak. Ngunit mariing itinatanggi ni Julian Montezides ang lahat—sinasabi niyang buhay na buhay pa rin si Audrey Santillan, at saka may idinagdag pa siyang…” Natigil sandali ang nagsasalita, tila nahihirapang banggitin ang susunod na sasabihin. Mahinahong nagtanong si Marco. “Ano pa ang sinabi niya?” “Sinasabi pa nila
“Pasensya, Mrs. Montezides ngunit wala akong nakikitang senyales ng paggising ng iyong asawa.” Malungkot na usal ni Liam, ang personal na doktor ng ni Marco. Bumagsak ang balikat ni Sierra at nahihiyang lumingon kay Senyora Elizabeth. Nang makita niya kasing magmulat kanina si Marco ay nataranta siy
Bago pa man makalapat sa pisngi ni Sierra ang palad ni Adriana ay dagli na niya itong hinawakan sa pulsuhan atsaka bahagyang pinisil. “Oh, galit ka na niyan?” Nang-aasar niyang sinabi. Kakaibang galit ang nararamdaman ni Adriana sa tuwing nababanggit ng mga tao ang tungkol sa pagkatao niya. At mas l
Biglang matameme si Liam, hindi agad siya nakapagsalita dahil hindi agad naproseso ng kanyang utak ang narinig. Napalatak siya nang tuluyang maunawaan ang ibig sabihin ng kaibigan. Aniya sa sarili ay talagang hindi na siya magkakape ng dalawang beses sa umaga para naman maka-catch up siya agad ng ts
Nang mawala na nang tuluyan ang mag-asawa ay pumako ang tingin nila sa bata. Si Vester ay nanatiling nakaupo, nakatungo ang maliit na ulo at hindi makatingin ng diretso sa stepmother at Grandma. Batid niya kasing may hindi siya magandang nagawa kaya nahihiya ito. Umiling lamang ang Senyora at hindi







