LOGINHindi sumagot si Sierra sa sinabi nito, sa halip ay nagtanong siya, “Kung ganoon po, ano po ang inyong balak? Pipilitin ninyong hanapin at suriin ang aking mga pansariling gamit nang walang pahintulot?”“Bakit hindi?” sagot ni Rodolfo at saka tumingin kay Marco. “Marco, lumaki si Tiara na kasama mo. Mula pa noon ay itinuring ka na niyang parang tunay na kapatid. Hindi naman masyadong hinihingi na bigyan mo siya ng katarungan, hindi ba?”Kumunot ang noo ni Marco habang nakatingin kay Rodolfo, ngunit nanatili pa rin siyang tahimik.“Sige na, gawin ninyo ang gusto ninyo.” Kinuha ni Sierra ang kanyang bag mula sa kanyang silya at inihagis ito sa sahig na may malakas na kalabog.Yumuko si Shanaia upang pulutin ang bag, at maingat itong sinuri mula sa loob hanggang sa labas, ngunit wala siyang nakitang anumang bagay. Pagkatapos ay tumama ang kanyang paningin sa wheelchair ni Sierra. “Pwede ko bang tingnan din ang iyong silya?”Bahagyang ngumiti si Sierra na puno ng lamig. Isa-isahin talaga,
Tumayo si Yazzy upang buksan ang pinto. Nang bumukas ito at makita niya si Sierra, saglit na tumigil ang kanyang paningin. May nais sana siyang sabihin, ngunit pinigilan din niya ang kanyang sarili.Naunahan naman ni Shanaia si Sierra sa pagpasok sa loob ng silid, at umupo ito sa tabi ni Tiara. May halong pag-aalala sa kanyang mukha habang nagsalita, “Tiara, huwag ka nang umiyak. Malinaw na sinasadya lang ang nangyari ngayong gabi. Nahulog ka sa bitag ng iba. Kailangan mong lakasan ang loob mo at pag-isipang mabuti kung sino ang may masamang balak sa iyo.”Puno pa rin ang isip ni Tiara ng mga larawang iyon, at ang tanging nagawa lang niya ay ang walang humpay na pag-iyak. “Hindi ko alam, hindi ko alam…”Mahinahong nagtanong si Shanaia, “Mayroon ka bang nakagalit o naging kaaway?”“Wala, wala…” Umiling-iling si Tiara habang umiiyak. Hindi sinasadya ay tumama ang kanyang paningin kay Sierra, at bigla siyang tumigil sa kanyang ginagawa. Sa sumunod na sandali, idinilat niya ang kanyang mg
Tinignan ni Rodolfo ang mga mukha ng mga taong nagbubulungan-bulungan, at ang kanyang malalim at makapangyarihang tinig ay umalingawngaw sa buong bulwagan. “Ang nangahas na gumawa ng ganitong gulo sa pagdiriwang ng kaarawan ng aking anak ay itinuturing na kaaway ng buong pamilyang Cañedo. Hindi ko hahayaang magtapos ang gabing ito nang hindi nalulutas ang bagay na ito!”Lumapit ang isa sa mga naroroon upang pakalmahin ang sitwasyon. “Rodolfo, pakiusap ay kumalma muna kayo. Ang taong nangahas na gumawa nito ay tiyak na hindi dapat patawarin nang basta-basta. Ngunit bihira tayong magkakasama nang ganito, kaya’t halina at uminom na muna tayo upang kumalma ang inyong kalooban.”Itinulak ni Rodolfo Cañedo palayo ang basong alak na iniaalok ng lalaki. “Alam ng lahat na para sa akin, ang aking anak ay parang hiyas na iningatan at minahal ko nang buong-buo! Kung mayroong mangahas na saktan at sirain ang aking mahalagang kayamanan ngayong gabi, huwag na kayong magtaka kung bakit ako kikilos n
Lumingon si Sierra sa kanyang likuran kung nasaan si Shanaia. “Kailangan kong pumunta sa cr. Pwede mo ba akong ihatid doon?”“Sure.”Iniharap ni Shanaia si Sierra sa loob ng cr ng mga kababaihan. “Kailangan mo ba ng tulong?”“Hindi na kailangan. Maghintay ka na lang sa labas.”Inakala ni Shanaia na nais lamang ni Sierra na ipakita sa iba ang kanyang kahinaan at ang hirap ng kanyang kalagayan, o kaya naman ay nagpapapansin lamang. Sa anumang kaso, sarili naman niyang pasya iyon, kaya kung anuman ang mangyari ay wala na itong kinalaman sa kanya.Sa kabila nito, pinanatili pa rin niya ang kanyang maayos na anyo at nagsalita na tila nag-aalala, “Sige lang. Tumawag ka lang sa akin kung kailangan mo ng anumang tulong.”“Okay.” Hinintay muna ni Sierra na makaalis na si Shanaia bago niya sinuri ang kanyang wheelchair. Habang nakikipag-usap siya sa mga tao kanina ay napansin niyang parang may inilagay o ipinasok si Shanaia sa loob ng kanyang silya.Mabilis niyang natagpuan ang isang tumpok ng
"President Montezides, Ms. Sierra,” bati ni Shanaia habang nakangiti.Tumango lang si Marco bilang sagot kay Shanaia at saka ibinalik ang kanyang atensyon sa mga kausap.Nakaupo noon si Sierra sa kanyang silya, nag-iisa at umiinom ng cocktail nang makita niyang papalapit si Shanaia. Agad siyang naging alerto, ngunit binigyan lang siya nito ng simpleng ngiti na tila walang halaga ang lahat.Tumingin si Shanaia kay Sierra at walang pag-aalinlangang pinuri ito. "Napakaganda mo ngayong gabi, Ms. Sierra.”"Ikaw rin, Ms. Shan." Magalang na tugon ni Sierra.Medyo payat ang pangangatawan ni Shanaia, ngunit sa panahon ngayon ay sikat ang mga babaeng may ganitong hubog, kaya lubos siyang nagtitiwala sa kanyang kagandahan at anyo.Kahit alam naman niyang pagiging magalang lamang ang sagot ni Sierra, hindi pa rin niya napigilang tumingin kay Marco.Ang lalaki ay nakasuot ng marangyang itim na kasuotan, hawak sa isang kamay ang baso ng alak, at bahagyang nakasara ang kanyang mga labi habang nakiki
Tumingin si Marco kay Tiara na kalmado pa rin ang kanyang itsura. “Ms. Cañedo, kailan ka pa nagkaroon ng karapatan na makialam sa mga bagay na kinauukulan ko?"Bahagyang nagulat si Sierra at saglit na nagpakita ang gulat sa kanyang mga mata. Hindi niya inaasahan na ipagtatanggol siya ni Marco at sasagutin nang ganoon si Tiara sa harap ng napakaraming tao.Hindi ba’t matagal na silang magkakilala at parang magkapatid na ang turingan? Bahagyang namutla ang mukha ni Tiara. “Kuya Marco, ang nasa isip ko lang naman ay ang kapakanan mo. Bakit parang mas pinapanigan mo pa ang mga taong hindi naman bahagi ng ating pamilya?”Bahagyang kumunot ang noo ni Marco. "She is my wife. My wife." Puno ng diing sinabi nito. Sumikdo ang puso ni Sierra roon. Inaamin niya na ang mga sinabi ni Marco ay gustong-gusto niya.“Kuya Marco, siya ay babaeng walang prinsipyo, walang katapatan, at siya pa ang nagpapababa ng dangal at pangalan ng pamilyang Montezides,” matigas na sagot ni Tiara. “Bakit kailangan mo
"I'll leave this matter to you." Ani Marco kay Carlos. Tumango si Carlos. "Huwag ho kayong mag-alala boss, ako ng bahala."Tumango si Marco at inangat ang sarili mula sa pagkakaupo sa damuhan at tinungo ang sasakyan. Nakasunod si Sierra sa lalaki, nang masinagan ito ng araw ay doon napansin ni Si
"This time, I wouldn't suppress myself of the things that I want to happen. Unlike what happened at the hot spring,"Nanigas sa kinatatayuan niya si Rianna. Nais niyang mangyari ang gusto ng lalaki ngunit alam niya sa kanyang sarili na hindi siya handa.Binasa ng maigi ni Deion ang mukha ng babae,
Hapon na nang tumawag si Gwen. "Good afternoon, Ms. Sierra. I'm sorry that I informed you late, but the shareholders' meeting is over just yesterday." Aniya. "And Mrs. Adamson was the one I instructed to attend in behalf of you." Tumango si Sierra. "Okay, then what's the result?" "Sa shareholders
Hindi pinansin ni Sierra ang pangalan ni Marco, bakus ay hinanap niya ang pangalan ni Deion at iyon ang in-add.Sa pinakamataas na palapag kung nasaan ang opisina ni Deion, niligpit niya ang kanyang mga gamit at saka tumayo. "Let's go," anyaya niya sa katabing si Marco.Ilang hakbang pa lang ang na







