Mag-log inดีใจกับพี่กายกับนุ้งไวน์เนอะกว่าจะผ่านเรื่องราวดราม่าตั้งมากมายมาได้ แต่เชื่อว่าพวกเขาจะต้องมีความสุขที่สุดแน่ ๆ แสนขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านจริง ๆ ที่เดินทางมาด้วยกันจนถึงวันนี้นะคะ ทุกคอมเมนต์ ทุกยอดกดใจ ทุกการเข้าชั้น ทุก ๆ อย่างจากคุณนักอ่านที่รักทุกท่านมีความหมายกับนักเขียนหน้าใหม่คนนี้มากจริง ๆ ✨💜🙏 แสนยิ้ม และมีความสุขได้เพราะทุกคนเลยค่ะ แล้วเจอกันเรื่องหน้าในเร็ว ๆ นี้นะคะ อย่าเพิ่งทิ้งแสนไปไหนน้าา รักจริง ๆ ค่ะ
และในที่สุดพิธีแต่งงานก็จบลงอย่างสมบูรณ์ สามีภรรยาป้ายแดงยืนส่งแขกอยู่ครู่หนึ่งก็พากันขึ้นไปบนห้องหอที่มีพ่อกับแม่ของทั้งสองฝ่ายรออยู่แล้วภายในห้องประกอบไปด้วย วรเวช และนุชนาท พ่อกับแม่ของวรัญชิตา และกรรชัยกับอาเมเลียแม่ของการัณย์ที่ถึงแม้จะเลิกรากับพ่อไปตั้งแต่เขายังเด็ก แต่วันนี้เป็นวันสำคัญของลู
ความหวานของคู่รักมหาเศรษฐีทำเอาทีมงานที่คอยจัดเตรียมความเรียบร้อยของงานแต่งสุดอลังการแถวนั้นอดยิ้มตามไม่ได้กลายเป็นว่าหลังจากผ่านเรื่องร้าย ๆ มาทั้งหมด วรัญชิตากับการัณย์ก็ขึ้นแท่นคู่รักสุดฮอตขวัญใจชาวเน็ตไปโดยปริยาย เพราะการแสดงออกอย่างคลั่งรักของเขาทำให้สาว ๆ หลายคนแต่งตั้งให้เขาเป็นแฟนหนุ่มในฝัน
“แต่งค่ะ” หลังจากคำตอบแสนหวานจากคนที่เขารักที่สุดออกมา การัณย์ก็ไม่รอช้ารีบสวมแหวนที่นิ้วนางข้างซ้ายของเธอทันที เขาลุกขึ้นมากอดหญิงสาวบนเตียงด้วยความรักใคร่เป็นที่สุด“พี่สัญญาว่าจะดูแลน้องไวน์กับลูกของเราให้ดีที่สุด เชื่อใจพี่นะครับ” “ค่ะ” วรัญชิตาเอ่ยออกมาทั้งน้ำตาที่เอ่อคลอไปเต็มเบ้าตา มันเป็นหย
“อ๊า อื้อ…” คนตัวเล็กครางเสียงสั่น เธอรู้สึกถึงการหวิวในท้องน้อยมากขึ้นเรื่อย ๆ ในขณะที่การัณย์ก็ยังคงมอบความเสียวซ่านจนสมองขาวโพลนไปหมด และในที่สุดหญิงสาวก็ทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดอย่างมีความสุข“อ๊า…” เธอปลดปล่อยหยาดธาราสีใสออกมาจนมันอาบย้อมแก่นกายที่ยังคงกระแทกเข้าออกอย่างไม่ลดละจนฉ่ำวาวไปหมดการัณย
โพรงปากน้อยดูดดุนแท่งร้อนราวกับกำลังกินไอศกรีมแท่งโปรด แม้ว่าจะเป็นการจูบความเป็นชายของเขาครั้งแรก แต่เธอก็ทำทุกอย่างได้ดีเพราะสัญชาตญาณนำพา ยิ่งยามที่เธอใช้ปลายลิ้นเล็กตวัดเลียกายแกร่งและออกแรงดูดเม้มจนเกิดเสียงลามกขึ้น คนใต้ร่างยิ่งร้องครางออกมาอย่างเสียวซ่านความกระสันที่เมียตัวน้อยปรนเปรอให้ ทำเ
“อยากกอดเมีย…” “แต่พี่เพิ่งตื่นขึ้นมาเองนะคะ เมื่อกี้ยังจะตายอยู่เลย…” หญิงสาวพยายามเบือนหน้าหนีด้วยความเขินอาย หัวใจของเธอเต้นระรัวจนแทบจะหลุดออกมา เพราะเธอไม่ได้อยู่ในระยะใกล้ชิดกับเขามาสองอาทิตย์แล้ว“ก็คิดถึง อยากกอด อยากจูบ รู้ไหมว่าสองอาทิตย์ที่เราห่างกันพี่ทรมานแค่ไหน ใจจะขาดอยู่แล้ว” “ไม่ไ
ปัง ปัง ปัง!เสียงเคาะประตูดังลั่นห้อง ปลุกการัณย์ให้ตื่นจากการหลับใหล เขาเปิดเปลือกตาอย่างยากลำบากจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ซัดไปหลายแก้วเมื่อคืนแล้วขังตัวเองอยู่ในห้องนอนแสนหม่นหมองใครกันที่เข้ามาในเพนต์เฮาส์ของเขาได้…คนที่มีคีย์การ์ดของที่นี่ก็มีแต่วรัญชิตากับเอมี่นี่นา ไม่สิ ยังมีอีกคนคือเก้ากวินทร์พ
“ทำไมล่ะกาย เราถือคีย์การ์ดกายมาเป็นปีแล้วนะ” “มันก็ใช่ แต่ตอนนั้นผมให้คุณเพราะคุณบอกว่ามีปัญหากับที่บ้านแล้วไม่มีที่ไป…และตอนนี้ผมต้องให้เกียรติคนรักของผม เพราะฉะนั้นขอคืนด้วย” “คนรัก? กายหมายความว่ายังไง กับน้องแฟนปลอม ๆ นั่นอะนะ” เอมี่พยายามเก็บอาการตัวสั่นของตัวเอง“ถ้าหมายถึงน้องไวน์ก็ใช่…แต่
ในที่สุดการเดินทางหลายชั่วโมงก็ผ่านพ้นไป ตอนนี้วรัญชิตาได้เดินทางถึงบ้านพักที่ครอบครัวซื้อไว้ที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์เรียบร้อยแล้ว“คุณไวน์…” คริสและมาร์ลีนรีบเดินมากอดต้อนรับอย่างอบอุ่น“คิดถึงจังเลยค่ะ” ด้วยทักษะภาษาอังกฤษที่ดีเลิศจากการเรียนโรงเรียนนานาชาติมาทั้งชีวิต เธอจึงสามารถสื่อสารได้คล่องแค
แต่เรื่องของวรัญชิตาก็มีอิทธิพลกับหัวใจของเขามากจริง ๆ แค่ภาพใบหน้าสดใสที่แปรเปลี่ยนไปด้วยน้ำตาในคืนนั้นเขาก็รู้สึกเจ็บปวดราวกับถูกบดขยี้มันผิดที่เขาเองที่ไปให้คำตอบกับเธอแบบนั้น…ผิดที่เขาเองที่ไม่เคลียร์สถานะกับเธอและยังสงสัยในความรู้สึกของตัวเองทั้ง ๆ ที่มันชัดเจนกว่าสิ่งใดแถมวันนั้นมันมีเรื่องข







