04 หนี

06:00 น.

     “อื้ออออออ”

     หญิงสาวขยับร่างที่ไร้ซึ่งอาภรมีเพียงผ้าห่มผืนใหญ่ปิดบังเรือนร่างก่อนจะลืมตาขึ้นมาพร้อมกับอาการมึนศีรษะและปวดเมื่อยร่างกายไม่น้อยดวงตาสวยกระทบกับแสงแดดเธอกระพริบตาสองสามทีไร้อาการมึนงงเรียกสติตัวเอง เพื่อนึกย้อนว่ามีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นกับเธอและทำอะไรลงไปบ้างเมื่อคืนนี้ พอตั้งสติได้ความทรงจำมากมายหลั่งไหลเข้ามาในโสตประสาทของเธอ ถึงแม้หญิงสาวจำเหตุการณ์เมื่อคืนได้ทั้งหมดว่าเธอทำอะไรลงไปบ้างก็ตาม แต่ตอนนั้นเธอเองก็ไม่สามารถควบคุมตัวเองและฝืนฤทธิ์ของยาที่ดื่มเข้าไปไม่ได้ บวกกับการเล้าโลมของชายหนุ่มที่นอนอยู่ข้างเธอตอนนี้ทั้งที่เธอไม่รู้จักชื่อและไม่รู้ว่าเขาเป็นใครด้วยซ้ำ จำได้เพียงว่าครั้งแรกที่เธอเจอเขาคือที่ผับเมื่อคืนและครั้งล่าสุดคือตอนนี้ที่เขานอนเอาแขนหนักๆมากอดที่เอวของเธอ หญิงสาวทบทวนเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนจนปะติดปะต่อได้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น เธอก็นึกขึ้นได้ว่าสิ่งที่เธอต้องทำต่อจากนี้คือการออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุดก่อนที่เขาจะตื่นเสียก่อน พอคิดได้อย่างนั้นเธอก็รีบลุกขึ้นจากเตียงแต่ก็ต้องล้มลงนอนอีกครั้ง และเผลอร้องออกมาจากอาการเจ็บระบมตรงกลางกายสาวที่ผ่านการร่วมรักกันมาอย่างหนักหน่วง เธอรีบเอามือปิดปากเพราะกลัวเสียงของเธอจะไปรบกวนการนอนของเขาจนทำให้เขาตื่นก่อนที่เธอจะออกจากห้องของเขา

     “โอ๊ยยยย.. ซี๊ดด..ทำเจ็บจังว่ะ ไปตายอดตายอยากมาจากไหนเนี้ย หน้าตาก็ดีไม่คิดว่าจะดุขนาดนี้”

     หญิงสาวค่อยๆเอามือของเขาออกจากเอวบางของเธออย่างเบามือ หญิงสาวกัดฟันกลั้นความเจ็บแล้วก้าวลงจากเตียงเธอทำทุกอย่างด้วยความเงียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ ก่อนจะเดินไปหยิบเสื้อผ้าที่ตกอยู่ข้างเตียง แต่ก็ไม่วายบ่นชายหนุ่มไปด้วยโทษฐานที่ทำให้น้องสาวเธอเจ็บระบมจนแทบจะเดินไม่ได้ เมื่อได้สิ่งที่ต้องการแล้วเธอก็เดินไปใส่เสื้อผ้าในห้องน้ำพอเสร็จก็รีบออกมาจากห้องของการประธานหนุ่มทันที โดยทุกการกระทำหญิงสาวพยายามทำมันอย่างเบามือที่สุด แม้แต่เปิดและปิดประตูห้องชายหนุ่ม

     หญิงสาวโบกรถไปที่บ้านของเธอเมื่อมาถึงบ้านเธอเดินขึ้นไปบนห้องนอนแล้วลงตัวลงนอนบนที่นอนด้วยความอ่อนล้าพร้อมอาการเจ็บกลางกายสาวที่เหมือนว่าจะระบบมากกว่าเมื่อเช้าที่เธอตื่นขึ้นมาเสียอีก หญิงสาวไม่คิดว่าจะต้องมาเสียครั้งแรกให้กับผู้ชายแปลกหน้าแต่ก็ไม่ได้รู้สึกเสียใจหรือเสียดายอะไรกับสิ่งที่เสียไปแล้วเพราะนี่มันก็สมัยไหนแล้วโลกมันไปไกลมากเกินกว่าจะมาคิดเล็กคิดน้อยเรื่องพวกนี้

     หญิงสาวสะบัดหัวไล่ความคิดฟุ้งซ่านของตัวเองแล้วหลับตาลงตอนนี้เธอสิ่งต้องการมากที่สุดคือการนอนหลับพักผ่อนไม่อยากคิดอะไรให้รกสมอง และตอนนี้ก็ยังรู้สึกเหมือนจะมีไข้อ่อนๆด้วย

     หญิงสาวหลับตั้งแต่ช่วงสายหลังจากที่มาถึงบ้านจนถึงช่วงเย็นความหิวประท้วงให้เธอตื่นจากการนอนหลับเพราะทนต่อความหิวไม่ไหวจึงต้องลุกจากที่นอนทั้งยังอยากนอนต่ออีกหน่อยก็ตาม หญิงสาวรู้สึกดีขึ้นมากจากความเหนื่อยล้าเมื่อเช้าแต่อาการเจ็บตรงกลางกายสาวยังคงมีอยู่รวมถึงอาการไข้อ่อนๆของเธอด้วย หญิงสาวเดินลงมาชั้นล่างของบ้าน บ้านของหญิงสาวเป็นบ้านทาวน์เฮาส์สองชั้นบ้านหลังนี้เป็นสมบัติชิ้นเดียวที่พ่อกับแม่มีให้ก่อนที่จะเสียชีวิตจากอุบัติเหตุ

    หญิงสาวเดินเข้าไปในครัวเปิดตู้เย็นหาของที่พอจะกินได้แทนข้าวที่รวมสามมื้อไว้ในมื้อเดียวกัน ตอนนี้เธอไม่มีอารมณ์ทำเพราะเธอต้องการขึ้นไปนอนพักผ่อนมากเกินกว่าจะมาทำอาหารกินเองเหมือนปกติ ถึงแม้ว่าอาการเหนื่อยล้าจะดีขึ้นแต่เธอก็ยังรู้สึกว่ายังต้องการพักผ่อนต่ออีกเธอจึงเลือกหาอะไรในตู้เย็นกินลองท้องจะได้กินยา พรุ่งนี้เธอต้องไปทำงานแต่เช้าซึ่งวันนี้จากที่ต้องไปทำงานก็ต้องขาดงานเพราะฝืนร่างกายไม่ไหว เธอมีเวลาในการทำงานอีกแค่หนึ่งเดือนก่อนเปิดเทอม หญิงสาวเหลือฝึกงานเทอมสุดท้ายเท่านั้นก็จะเรียนจบแล้ว เปิดเทอมนี้เธอต้องเริ่มฝึกงานเป็นเวลาสี่เดือนและหญิงสาวก็ได้ที่ฝึกงานเป็นที่เรียบร้อยแล้วบริษัทที่หญิงสาวจะไปฝึกงานเป็นบริษัทออกแบบภายในที่มีชื่อเสียงระดับต้นๆของประเทศ

    หลังจากที่ทานข้าวและยาเรียบร้อยก็เดินขึ้นชั้นบนทันที เมื่อมาถึงเตียงนอนหญิงสาวล้มตัวลงนอนเปลือกตาของหญิงสาวค่อยๆปิดลงเมื่อหัวสัมผัสกับความนุ่มนิ่มของหมอน

ทางด้านปวีร์

10:00 น.

     ประธานหนุ่มขยับตัวตื่นช่วงสายของวันร่างแกร่งเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อบิดขี้เกียจไล่ความเมื่อย มือหนาก็ควานหาร่างนิ่มของหญิงสาวที่นอนข้างเขาตลอดทั้งคืนแต่ตอนนี้กลับเหลือมีแต่ความว่างเปล่าข้างกายพร้อมกลิ่นเฉพาะตัวของหญิงสาวที่ติดอยู่ที่หมอนและบริเวณที่หญิงสาวนอน ประธานหนุ่มเมื่อเห็นดังนั้นก็ดันตัวลุกขึ้นใช้สายตาสอดส่องมองหาไปรอบห้องที่ก็ไร้ซึ่งวี่แววของเธอ จึงทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดไม่น้อย ที่เธอหนีเขาไปแต่ไม่ทันที่จะคิดอะไรไปมากกว่านั้นเสียงเคาะประตูและเสียงเรียกที่เขาจำได้ดีว่าเป็นใครกันที่มาเรียกเขาอยู่หน้าห้อง

ก๊อกๆก๊อกๆก๊อกๆ

     “ท่านครับ คุณวีร์ ตื่นหรือยังครับ คุณปวีร์” กิตต์เรียกเจ้านายหนุ่มอยู่หน้าห้อง เหตุผลที่ต้องมาเรียกเจ้านายถึงคอนโดเพราะเขาเข้าไปบริษัทแต่เช้า เตรียมเอกสารที่ประธานหนุ่มต้องเซ็นอนุมัติในวันนี้แต่เขารอแล้วรอเล่าก็ไม่เห็นว่าเจ้านายของเขาจะมา เขานึกแปลกใจเพราะทั้งโทรและส่งข้อความไปเจ้านายก็ไม่รับสาย นึกเป็นห่วงผู้เป็นนาย เขาเลยต้องมายืนเรียกเจ้านายอยู่หน้าห้องตอนนี้แต่ไม่มีเสียงตอบรับกลับมา

“ท่านครับ เป็นอะไรหรือเปล่าครับ พี่วีร์”

ก๊อกๆก๊อกๆก๊อกๆ

     ประธานหนุ่มเดินออกมาเปิดประตูด้วยสภาพที่หาดูได้ยากแม้แต่คนในครอบครัวยังไม่เคยเห็นเขาในสภาพนี้มาก่อน เพราะประธานหนุ่มจัดได้ว่าเป็นคนที่ดูดีตั้งแต่ตัวจรดเท้า เขาเดินออกจากห้องนอนมาเปิดประตูให้เลขา ถ้าหากปล่อยให้เรียกอยู่อย่างนี้คงต้องเจ็บคอเป็นแน่

     “ท่านคะ......ครับ อื้ม เอ่อ”กิตต์ที่กำลังจะเรียกเจ้านายอีกครั้งก็ต้องเงียบเสียงและตกตะลึงกับสภาพเจ้านาย ที่บนตัวมีรอยรักหลายจุดพอสมควรซึ่งก็น่าจะเดาได้ไม่อยากว่าเจ้านายของเขานั้นไปทำอะไรมาแต่ที่น่าแปลกคือนายเขาไม่เคยพาใครมาที่ห้อง เพราะส่วนมากถ้านายเขาต้องการปลดปล่อยเขาจะเป็นคนจัดการแล้วนัดให้ไปที่โรงแรมหรือว่าเจ้านายเขาจะมีแฟน

     “มีอะไรมาทำไมแต่เช้า”ประธานหนุ่มถามกิตต์เสียงนิ่ง

     “ท่านครับนี่มันเช้าที่ไหน สายแล้วครับ ท่านลืมเหรอครับว่าวันนี้ต้องเข้าไปเซ็นเอกสารสำคัญแล้วก็อนุมัติเงินเดือนพนักงาน”

     ประธานหนุ่มหันไปมองนาฬิกาที่อยู่ในห้องรับแขกก็เห็นว่าตอนนี้เป็นเวลาสิบโมงแล้ว ตั้งแต่ทำงานมาเขาไม่เคยไปทำงานสายขนาดนี้ แต่การที่มีเด็กน้อยนอนอยู่ข้างกาย ทำให้เขารู้สึกได้ชาร์จพลังจนทำให้นอนจนลืมเวลาบวกกับกิจกรรมที่เข้าทำกับเธอเมื่อคืนจนเกือบเช้าของอีกวัน

     “นายเข้ามารอข้างใน ขออาบน้ำแป๊ป”

     “ครับท่าน”เลขาหนุ่มตอบรับเพียงแค่นั้นแล้วเดินเลี่ยงเข้ามานั่งรอเจ้านายที่ห้องรับแขก

     “วันนี้งานที่ฉันต้องทำมีอะไรบ้าง”ประธานหนุ่มถามภาระงานที่เขาต้องทำวันนี้

     “วันนี้เซ็นเอกสารสัญญาซื้อขายสี่ห้าเล่ม แล้วก็เอกสารอนุมัติเงินเดือนพนังงาน ตอนบ่ายมีประชุมฝ่าย แล้วก็มีคุยงานกับลูกค้าต่อครับ วันนี้งานของท่านมีแค่นี้ครับ”กิตต์รายงานตารางของวันนี้ให้ประธานหนุ่มฟัง

     “อืม....เอ้อ....กิตต์นายไปดูกล้องหน้าห้องฉันแล้วไปสืบประวัติผู้หญิงที่ออกจากห้องฉันเมื่อเช้ามาหน่อย”

     “ได้ครับท่าน”

     ประทานหนุ่มสั่งงานเลขาหนุ่มเสร็จก็เดินเข้าไปในห้องนอนและหันมองไปที่เตียงพลางนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนและยกยิ้มมุมปาก ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่อชำระล้างร่างกายแต่ก็มิวายนึกถึงหน้าตาน่ารักและเรือนร่างนุ่มนิ่มของเด็กน้อยของเขาแก่นกายใหญ่ที่พึ่งสงบไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก็ผงาดแข็งตัวขึ้นมาอีกครั้งเสียดื้อๆ ประธานหนุ่มจำต้องพึ่งแม่นางทั้งห้าชักรูดแก่นกายใหญ่เพื่อดับอารมณ์ความต้องการ เขาจินตนาการว่าเด็กน้อยของเขากำลังใช้ปากอวบอิ่มปรนเปรอแก่นกายใหญ่ให้เขา

     “โอ้วว อื้อ ปราง ซี๊ด เก่งมากเด็กน้อย อ๊าส์” ประธานหนุ่มครางระบายความเสียวซ่านอย่างสุขสม แต่จะดีกว่านี้ถ้าแก่นกายใหญ่ของเขาได้เข้าไปอยู่ในร่องอุ่นๆของเด็กน้อยที่บังอาจหนีเขาไป กล้ามากที่หนีเขาไป

     “Shitt!! ดีมากปราง ซี๊ด อื้มม เสียวว”เสียงครางดังระงมทั่วห้องน้ำ

     “อีกนิด ซี๊ด ที่รักปราง อ๊าส์ หนูเก่งเกินไปแล้วเด็กน้อย ซี๊ดดด ดูดหัว อู๊วววว”

     “อื้มมมมมมมมม ซี๊ดดด” ประธานหนุ่มปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาเต็มอุ้งมือ แล้วนึกขำตัวเองที่เพียงแค่นึกถึงหน้าของหญิงสาวก็เกิดอารมณ์ต้องการขึ้นมาเสียดื้อๆ

           หึ......เด็กน้อยเธอหนีฉันไม่รอดแน่ เธอเป็นเมียฉันแล้วไม่มีสิทธิ์ไปเป็นเมียใครอีก เธอตั้งเป็นของฉันคนเดียว