Share

บทที่ 5 ระบบจัดเต็ม NC 18+

Author: Lovemotu2
last update publish date: 2026-03-08 12:09:12

“พี่ต้องการอย่างนั้นจริง ๆ เหรอ?” คิรัณถอนจูบของเขาออกมาและถามเธอเพื่อความมั่นใจ โมเน่พยักหน้าเบา ๆ แทนคำตอบ ทำให้คิรัณไม่ลังเลที่จะสานต่อกิจกรรมเข้าจังหวะกับคนตัวเล็ก ในเมื่อเธอเองก็ไม่ใช่สาวบริสุทธิ์ แค่คืนเดียวคงไม่เป็นไร

“หึ ถึงผมจะไม่ใช่คนแรก แต่ผมก็เด็ดไม่แพ้ใครเหมือนกัน” ชายหนุ่มรำพึงรำพันกับตัวเอง และลุกขึ้นยืนเพื่อที่จะทำการปลดเปลื่องเสื้อผ้าของตนเองออก แต่ก็ไม่ทันที่เขาจะได้ทำตามอย่างที่ใจต้องการ เพราะหญิงสาวตรงหน้าลุกขึ้นยืน และเดินเยื้องย่างเข้ามาปลดกระดุมเสื้อของเขาทีละเม็ดอย่างเนิบช้า ครั้งนี้ชายหนุ่มไม่ห้ามปรามคนตัวเล็ก เขากลับลูบไล้บนไหล่ไล่มาที่เรียวแขน จากนั้นก็ดึงตัวเธอเข้ามาหาอย่างเร่าร้อน มือหนาอ้อมโค้งไปยังด้านหลังของหญิงสาวคว้านหาจุดปลดซิปเสื้อตัวจิ๋วที่ปิดบังเลือนร่างอันสวยงามของเธอ การลูบไล้แผ่นหลังของชายหนุ่ม ทำให้หญิงสาวเสียวซ่านจนขนแขนลุกขึ้นตั้ง เสียงครวญครางบ่งบอกถึงความพึงพอใจที่ถูกลูบไล้เช่นนี้  และในที่สุดชายหนุ่มก็เจอเจ้าซิปต้นตอที่เขาต้องรูดมันลงเพื่อเปิดเผยเลือนร่างอันงดงามของหญิงสาวตรงหน้า ฝ่ามือหนารูดซิปลงอย่างช้า ๆ ไม่เร่งรีบ จนในที่สุดชุดจิ๋วนั้นก็ร่วงลงไปกองที่พื้นด้านล่าง เขาเขยิบตัวออกเล็กน้อย เพื่อมองดู ร่างเปลือยเปล่าของคนตรงหน้า แต่สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกโมโหขึ้นเล็กน้อยคือ ร่างบางมีเพียงแค่แผ่นซิลิโคนปิดเนินอกกับแพนตี้ตัวจิ๋วเท่านั้น

“นี่พี่กล้าโนบราออกไปข้างนอกเลยเหรอ… หึ” เขากระซิบเสียงต่ำ ก่อนจะก้าวเข้าไปใกล้และผลักเธอลงบนเตียงอีกครั้ง

“ช่าย… มากกว่านี้ก็เคยทำมาแล้ว” เธอตอบเสียงยานคางคล้ายท้าทาย เพราะบางครั้งเธอก็ไม่ใส่ชุดชั้นในเดินลงไปซื้อของที่ร้านสะดวกซื้อ ไม่เห็นจะเป็นไรเลย

คำตอบนั้นเหมือนราดน้ำมันลงบนกองไฟ ความคิดที่ว่าเธออาจเคยอยู่ใต้ร่างของใครมาก่อนยิ่งทำให้อารมณ์ของเขาขุ่นมัวหนักกว่าเดิม เขาก้มลงใกล้ใบหน้าเธอ สายตาเข้มจัด

“ต่อไปนี้… พี่ห้ามทำแบบนั้นอีกเข้าใจมั้ย”คนตัวโตกดเสียงต่ำเพื่อบอกให้หญิงสาวรับรู้ความต้องการก่อนที่จะปลดกระดุมเสื้อของตัวเองต่อจากหญิงสาวที่ปลดค้างไว้ออก กล้ามเนื้อหน้าท้องที่ออกกำลังกายมาจนขึ้นรูปดี ปรากฏต่อสายตาของหญิงสาว

“อือ อึ๊กก อืมม”

“อู้ยยย กล้ามสวยจังเลย ขอจับหน่อยได้ม้าย” ร่างบางบนที่นอนที่สติไม่ครบร้อยเมื่อเห็นซิกแพ็คแน่น ๆ ที่ได้เห็นแต่ในฟิตเน็ตก็อยากจะลองจับดูสักครั้ง

“จับได้อยู่แล้ว และพี่ต้องเป็นของผม ของผมแค่คนเดียวเท่านั้น” ชายหนุ่มโน้มตัวก้มลงจุมพิตที่ใบหูของหญิงสาวและค่อย ๆ ไล่ลงมายังซอกคอขาว ในขณะเดียวกันหญิงสาวก็เอามือลูบไล้หน้าท้องนั้นอย่างหลงไหล

“จ๊วบ…..จ๊วบ……. อืม”

ริมฝีปากเคลื่อนไหวช้า ๆ ขบเม้นเป็นจังหวะที่ซอกคอไล่ไปถึงเนินหน้าอก เพื่อทำคิสมาร์กแสดงความเป็นเจ้าของ มือหนาเคลื่อนมาจากด้านล่างไล่ระดับจากต้นขาลูบไล้ขึ้นสู่หน้าท้องที่แบนราบ

“เกะ กะ ชะมัด” ชายหนุ่มดึงแผ่นซิลิโคนที่ปิดบังสิ่งสวยงามตรงเนินอกออก เผยให้เห็นยอดประทุนทันสีชมพูหวาน

“จ๊วบ จ๊วบ จ๊าบ จ๊วบ” ริมฝีปากหนาดูดดื่มกับการตักตวงความหวานจากยอดอกอย่างหื่นกระหาย และเขาจงใจใช้ฟันครูดเม้นเบา ๆ ที่ยอดอกอิ่ม เพื่อบ่งบอกว่าไม่พอใจที่เธอแค่ปิดจุกออกไปข้างนอก มือหนาบีบเค้นอกอิ่มเนิบช้า แต่หนักหน่วง ความเจ็บปวดจากการโดนขบเม้นและบีบเค้นแตกซ่านไปทั่วร่างกาย ร่างสาวสะท้านเอนอกรับและครวญครางจนปลุกเร้าอารมณ์สัญชาตญาณดิบในตัวหนุ่มรุ่นน้องขึ้นมาถึงขีดสุด

“อือ จะ เจ็บ” หญิงสาวเริ่มประท้วงเพราะความเจ็บปวดจากการดูดเม้นและเคล้นคลึงของคนตัวโต

            แต่ชายหนุ่มกลับไม่สนใจคำทักท้วง เขายังคงซุกหน้าลงแนบชิดและหยอกเย้ากับยอดอกนั้น ลิ้นสากตวัดรัวลิ้นลงที่ยอดอกอิ่ม จนทำให้หญิงสาวขย้ำผมของคนตัวโตที่ซุกหน้าที่อกของเธอเพื่อระบายความเสียว

“นี่คือบทลงโทษที่พี่โนบราไปข้างนอก” เขาผละริมฝีปากออกจากยอดอกที่แสนหวาน ก่อนจะโน้มตัวไปกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงที่กดต่ำ มือหนาเคล้นคลึงหน้าอกค่อย ๆ เคลื่อนต่ำลงไปทักทายกับหน้าท้องที่แบนราบ ผ่านไปจนถึงแพนตี้ตัวจิ๋วที่เป็นป้อมปราการด่านสุดท้ายบนร่างกาย

“อึก อร้ายย อึ้ยย อ่าห์”

ชายหนุ่มไม่รอช้าที่จะสอดมือหนาเขาไปทักทายกับดอกไม้งามที่ตอนนี้เริ่มมีน้ำหวานออกมาให้เชยชม

“แฉะเเล้ว พี่พร้อมแล้วใช่มั้ย” คิรัณใช้นิ้วเรียวร้ายหยอกล้อกับเกสรดอกไม้ท่ามกลางน้ำหวานที่เอ่อล้น 

“อืมม พร้อม”

“อะ…..อะไรพร้อม เสียว เสียวจังเลย” หญิงสาวคว้ามือของชายหนุ่มให้หยุดการกระทำที่ทำให้เธอรู้สึกเสียวจนควบคุมตัวเองไม่ได้

"พี่ไม่ชอบผมหยุดก็ได้นะ” ชายหนุ่มแกล้งชักมือออก

“อึก อย่า อย่าหยุดนะ อย่าหยุดได้มั้ย” เธอสั่งห้ามชายหนุ่มไม่ให้หยุดการกระทำดังกล่าว แม้มันจะเสียวแบบทรมานแต่เธอก็รู้สึกดีอย่างประหลาด

“ต้องการมากกว่านี้ใช่มั้ย ถ้าต้องการมากกว่านี้ขอร้องผมสิ” ชายหนุ่มเอ่ยกับหญิงสาวและเริ่มสอดใส่นิ้วเข้าไปในช่องทางรักที่คับแน่น

“จะ เจ็บ เจ็บอีกแล้ว ฮืออ”

“อ่าห์ ทำไมมันแน่นขนาดนี้ นี่แค่นิ้วเดียวเอง”

คิรัณสบถกับตัวเองเบา ๆ และเริ่มชักเข้าชักออกอย่างช้า ๆ แล้วเพิ่มความรุนแรงขึ้น “อึก อื้ออ..” หญิงสาวดิ้นเร่าด้วยความทรมานจากนิ้วร้าย เขาก็เพิ่มเข้าไปอีกนิ้ว 

“อ่าห์ แค่นิ้วยังบีบขนาดนี้ ถ้าเป็นไอ้นั่นของผมจะแน่นขนาดไหนเนี้ย"

ชายหนุ่มประโคมจูบให้กับหญิงสาวเพื่อให้เขาบรรเทาความปวดหนึบตรงแก่นกายที่พร้อมจะระเบิดออกมาตอนนี้ ในที่สุดช่องทางรักของหญิงสาวก็ตอดรัดนิ้วมือของเขา พายุอารมณ์ลูกแรกดับลง หญิงสาวหอบหายใจถี่เหมือนวิ่งรอบสนามสักสิบรอบ แต่นี่มันแค่เริ่มต้นเท่านั้น ของจริงมันต่อจากนี้ต่างหาก ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนถอดบ๊อกเซอร์ออกเผยให้เห็นแกนลำตัวที่ชูชัน เขาสวมเครื่องป้องกัน และเดินเข้ามาหาหญิงสาวที่ตอนนี้อ่อนระทวยอยู่บนเตียงนอน

หญิงสาวมองไม่เห็นความใหญ่โตของเจ้าสิ่งนี้เพราะขาทั้งสองข้างของเธอถูกยกให้ตั้งชั้นขึ้น เเพนตี้ตัวจิ๋วถูกถอดให้ออกไปกองอยู่กับพื้นตอนไหนก็ไม่รู้ เขาอ้าขาของเธอออกเล็กน้อยเพื่อให้ตัวเขาได้แทรกตัวเข้าไปทักทายดอกไม้งามเหมือนที่นิ้วมือของเขาได้สัมผัสไปก่อนหน้านี้ 

แกนกายที่ปวดหนึบพร้อมที่จะลงสนามอารมณ์ ถูกชายหนุ่มถูไถกับกลีบดอกไม้งาม ความอุ่นของแก่นกายแพร่กระจายจนหญิงสาวรับรู้ได้ ถึงการเคลื่อนไหวของชายหนุ่มที่โดนเกสรดอกไม้ทำให้เธอสะดุ้งจนเผลอจิกผ้าปูเตียงด้วยความเสียวซ่าน

“อ่าห์ คิรัณ พี่ ไม่ไหวแล้ว มันต้องทำยังไง มันต้องเอาเข้ามามั้ย? เอาเข้ามา อูยยย”

“พี่ว่าอะไรนะ ผมไม่ได้ยิน” คิรัณแกล้งทำเป็นไม่ได้ยินสิ่งที่หญิงสาวพูด

“อ๊ะ อ่า อย่าแกล้งพี่ พี่บอกเอามันเข้ามา พี่ต้องการเธอ” คิรัณไม่รอช้าถูไถความเป็นชายของเขากับดอกไม้งามเมื่อเห็นว่ามันพร้อมเขาจึงสอดใส่โดยไม่ลังเล

“กรี๊ด เจ็บ ๆ ๆ ” หญิงสาวทำหน้าเหยเก และส่ายหน้าแทนคำตอบ

“นี่พี่ยังไม่เคยเหรอเนี้ย” ความปวดหนึบเล่นงานเขาจนได้ และเขาก็ไม่สามารถหยุดได้ในตอนนี้

“พี่อย่าเกร็ง อ่าห์ ปวดค….ย ชะมัด” คิรัณทำหน้าเหยเกเพราะความคับแน่นที่รัดแกนกายของเขา

“มันเจ็บ”

“มันจะไม่เจ็บแล้ว”

“สวบ” ชายหนุ่มดันแกนกายเข้าไปจนสุดและแช่ไว้อย่างนั้นโดยที่ไม่ขยับเพื่อให้หญิงสาวได้ปรับตัวกับขนาดของเขา เมื่อเวลาผ่านไป เขาถึงเริ่มขยับตัวจากเนิบช้าจนแรงขึ้น แรงขึ้น

"เจ็บอีกมั้ย" เขาถามหญิงสาวในขณะที่ค่อย ๆ ขยับตัวอย่างเนิบช้าให้เธอคุ้นชินกับขนาดที่ใหญ่โตของเขา

“มะ ไม่เจ็บแล้ว แต่เสียว……..อื้ออ คิรัณ อะ อื้มมมมมม”

"ตับ ตับ ๆ ตับ"

“อึก อี้ อึก อ๊ะ  อ๊ะ อึก”

“ตับ ตับ ตับ ๆ ”

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังระงมไปทั่วห้อง ผสมปนเปกับเสียงครวญครางของทั้งคู่

“ถ้าพี่ชอบมัน ก็ร้องออกมาดัง ๆ ผมอยากได้ยินเสียงพี่” ช่องทางรักที่รัดแน่นจนเขาไม่สามารถกระแทกให้สุดทางรักได้ ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกว่ามันยังไม่เพียงพอสำหรับเขา 

เขาจึงโน้มตัวลงมาขบเม้มติ่งยอดประทุนถัน และฟอนเฟ้นอกอวบอิ่มบรรเทาความปวดร้าวของแกนกายที่ถูกตอดรัดด้วยดอกไม้งามของหญิงสาว

“อึก คิรัณ เบา เบาหน่อย มันลึกไป พะ พี่จะไม่ไหวเเล้ว” สีหน้าเหยเกเพราะความเสียวซ่านที่ชายหนุ่มรุ่นน้องมอบให้ 

“อดทน อีกนิดเดียว อ่าห์ ใครบอกให้พี่มันน่ากินไปทั้งตัวขนาดนี้วะ" คิรัณเอ่ยออกมาในขณะที่ช่วงล่างของเขาก็ขยับซอยถี่ ๆ และหนักหน่วงมากขึ้นเรื่อย ๆ

"ผมเหมือนจะเสร็จแล้ว” 

“ปั๊กปั๊ก ปั๊ก ปั๊ก ๆ ๆ ”

“ปั๊กปั๊ก ปั๊ก ปั๊ก ๆ ๆ ”

ชายหนุ่มรัวสะโพกใส่หญิงสาวไม่ยั้ง แรงตอดรัดจากช่องทางรักที่ถูกส่งมายังเเกนกายของเขาทำให้คนตัวโตที่อยู่บนร่างของหญิงสาวครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน

“อูย โอ้วว โครตดีเลยพี่”

“คิรัณ พะ พี่ จะ อะ อึก อ่าห์ สะ เสร็จ เเล้ว”

"อย่าเพิ่งเสร็จ รอผมก่อน"

“อะ อ่าห์ พี่โมเน่ พร้อมกันนะ อ่าห์”

ในที่สุดมันก็จบลงสักที เสียงหอบหายใจถี่ของทั้งคู่ระงมไปทั่วห้อง ชายหนุ่มถอดเเกนกายออกจากร่างของหญิงสาว ร่องรอยของเลือดที่ติดมากับเครื่องป้องกันเป็นสิ่งที่ย้ำเตือนว่าเขาคือคนเเรกของเธอ

คิรัณก้มลงไปจุมพิตที่หน้าผากของหญิงสาวด้วยแววตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความหลงใหล คืนนี้สำหรับเขามันยังไม่เพียงพอแค่นี้หรอก ในเมื่อเธออยากยั่วเขาก่อน เขาก็จะสอนบทเรียนใหม่ ๆ ให้เธอทั้งคืน

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • One Night แล้วไง…ก็จะเอา (หมาเด็กไม่ยอม)   บทที่ 25 แก๊งนี้มีแต่คนแบบนี้หรอ?

    “พี่คิรัณ แวะคาเฟ่นี้ให้น้องหน่อย น้องจะพาที่โมเนกินเค้กและก็ถ่ายรูป” เด็กสาวที่ตอนนี้ทำหน้าที่เป็นไกด์จำเป็นบอกแก่พี่ชายที่ทำหน้าที่ขับรถไปส่งเธอที่บ้านสวนจังหวัดกาญจนบุรี “ได้สิ โลมายัง” คิรัณที่ตอนนี้ทำหน้าที่เป็นคนขับรถให้สองสาวถามขึ้น “เรียบร้อย พี่ไม่ต้องรีบหรอก แม่ไม่อยู่ กว่าเราแวะเที่ยวเสร็จแม่กลับมาพอดีจะได้เจอแม่ด้วย” คาเทียร์บอกกับพี่ชายที่ต้องการพาโมเน่ไปสวัสดีแม่ด้วยเพราะไหน ๆ ก็ไปส่งคาเทียร์ก็ถือโอกาสแวะสวัสดีแม่ แล้วก็พาโมเน่ไปหาแม่ด้วย “อือ เรื่อยๆ ไม่รีบ พี่โมเน่หิวมั้ย” คิรัณหันไปถามหญิงสาวที่ไม่ยอมกินอะไรเลยตอนเช้า มีแต่เขาและคาเทียร์ที่กินขนมรองท้องมาก่อน “ยังไม่หิวเท่าไร นายขับไปคาเฟ่นั้นก่อน ฉันกำลังเลือกท่าโพสถ่ายรูปอยู่” โมเน่ที่กำลังหาเรฟในการถ่ายรูปคาเฟ่ที่คาเทียร์ส่งให้อย่างตั้งใจบอกกับชายหนุ่มให้ทำหน้าที่ในการขับรถยังไม่ต้องหันมาสนใจเธอ “แบบนี้ดีมั้ยหนู” โมเน่เอามือถือยื่นให้กับเด็กสาวดูว่าเธอตั้งใจถ่ายแบบไหนเพื่อให้เธอเตรียมตัวถ่ายให้ “ดีเลยล่ะ ร้านนั้นมีเค้กสวย ๆ ด้วย เราไปซื้อมาวางเ

  • One Night แล้วไง…ก็จะเอา (หมาเด็กไม่ยอม)   บทที่ 23 ทำโทษคนขี้งอน NC

    โมเน่เงียบมาตลอดทางหลังจากที่รู้ว่าเมื่อก่อนคิรัณมีสาวเอาขนมมาให้บ่อย พอคิรัณถามอะไรก็ไม่ตอบ ต้องให้คาเทียร์เป็นสื่อกลาง“คาเทียร์ ถามพี่โมเน่ให้หน่อย หิวมั้ย” คาเทียร์อ้าปากจะถามต่อแต่เสียงของโมเน่ก็สวนกลับมาอีกครั้ง“บอกคิรัณว่าไม่หิวค่ะ ไปส่งพี่แล้วไปหาข้าวกินกันเลย”“เอ่ออ.......” เสียงของคาเทียร์“คาเทียร์บอกพี่โม.......”“หยุดทั้งสองคนเลยนะ คาเทียร์ขอโทษที่พลั้งปาก แต่พวกพี่หันมาคุยกันเองได้มั้ยอ่า”คาเทียร์พูดออกมาด้วยน้ำเสียงสำนึกผิดและมีน้ำตาคลอที่ทำให้ทั้งสองคนทะเลาะกันโมเน่จึงหันมาหาคาเทียร์เพื่อปลอบประโลมทันทีเพราะเรื่องนี้คาเทียร์ไม่ผิด แต่เป็นเธอที่รู้สึกงอนเอง“ไม่ใช่ความผิดของหนูหรอกนะ เดี๋ยวเราแวะกินบะหมี่หมูแดงมั้ย และค่อยกลับห้อง พี่เริ่มหิวขึ้นมาละ”“เออ ใช่ๆ พี่ก็หิวเหมือนกัน” คิรัณพูดสมทบขึ้นมาเพื่อให้น้องสาวตัวเล็กของเขารู้สึกดีขึ้น “ค่ะ เอาชายห้านะคะ อันอื่นไม่อร่อย” เธอพูดด้วยน้ำเสียงอู้อี้และเอียงหลังพิงเบาะรถเพื่อรอให้ถึงร้านก๋วยเตี๋ยว และในระหว่างทางเธอก็นั่งเงียบมาตลอดทางเลย “ถึงร้านก๋วยเตี๋ยวแล้วครับ คาเทียร์” คิรัณหันไปเรี

  • One Night แล้วไง…ก็จะเอา (หมาเด็กไม่ยอม)   บทที่ 22 เป็นแฟนแบบ Official

    เช้าวันรุ่งขึ้นโมเน่และคิรัณพาคาเทียร์น้องสาวมาสอบเข้ามหาลัยที่อยู่คนละมอกับพวกเขาสองคน เมื่อมาถึงเขาก็เห็นเหล่าบรรดานักเรียนต่างพากันมาสานฝันสู่รั้วมหาลัย “พี่นั่งรอแถว ๆ ตรงนี้นะ ถ้าสอบเสร็จก็ออกมาตรงนี้” โมเน่บอกกับคาเทียร์ที่ตอนนี้เตรียมอุปกรณ์เพื่อที่จะไปสอบเรียบร้อย แล้วก็ทิ้งของทุกอย่างไว้ที่เธอเพื่อเข้าสู่สนามสอบ ส่วนชายหนุ่มหลังจากที่เขาพาเธอมานั่งโต๊ะนี้ก็เอาแต่คุยโทรศัพท์กับใครก็ไม่รู้ และเดินออกไปคุยไกล ๆ ทำตัวมีพิรุธตลอด “ได้ค่ะ หนูจะตั้งใจสอบ ไปก่อนนะคะ” สาวน้อยเดินไปแล้วทิ้งให้เธอนั่งเล่นมือถือรอ เหมือนกับคนอื่น ๆ ที่พากันมานั่งรอคนที่สอบเข้ามหาลัย ระหว่างที่นั่งอยู่นั้น จู่ ๆ ก็มีชายหนุ่มสวมใส่ชุดนักศึกษาเดินเข้ามาหาเธอแล้วนั่งประชิดติดกัน “สวัสดีครับ ใช่ โมเน่ นศ. มหาวิลัย xxx มั้ยครับ” “ใช่ค่ะ” โมเน่พูดและขยับตัวออกเล็กน้อย “ผมเอกนะครับ เรียนบริหารปีสี่เหมือนกัน อยู่มหาลัยนี้ล่ะครับ” เขาเอ่ยแนะนำตัวกับหญิงสาวอย่างเป็นมิตร “อ่อ ค่ะ” โมเน่ก้มลงกดมือถือและพิมพ์ข้อความหาคิรัณที่เอาแต่โทรศัพท์ให้หันกล

  • One Night แล้วไง…ก็จะเอา (หมาเด็กไม่ยอม)   บท 20 ความใส่ใจ

    ช่วงสายของวันนั้น หลังจากที่โมเน่มาเรียนที่มหาลัยเธอก็เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในความฝันให้กับเพื่อนของเธอฟัง และผลที่ตามมาคือ โกโก้หัวเราะจนท้องแข็งกับวีรกรรมของเธอที่เก็บเอาเรื่องราวไปปะติดปะต่อและฝันออกมาได้เป็นเรื่อง ๆ “แกนะแก โมเน่ ทำไปได้ ฮ่า ๆ” โกโก้ยังไม่หยุดหัวเราะกับเรื่องที่เพื่อนของเธอเล่าให้ฟัง “ก็ตอนนั้นมันวางฟอร์มนิน่า” เธอทำหน้ามุ่ยตอบเพื่อนรักไป. “ตลกมาก แล้วไหนกระเป๋า ใบนี้หรอ ขอดูหน่อยสิ” โกโก้ขอจับกระเป๋าของโมเน่ที่เธออยากได้นักหนามาดู ก็พบว่ามันสวยจริง ๆ แล้วก็ส่งคืนเพื่อนไป ในระหว่างนั้นเอง คิรัณ ที่เดินมาจากด้านหลังของโกโก้ก็เอ่ยทักคนทั้งคู่ “คุยอะไรกันอยู่ครับ” คิรัณที่เดินมาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยถามขึ้น “ป่าว เม้าท์ตามประสาผู้หญิง” โมเน่โกหกคิรัณหน้าตาย “แล้วนี่มาทำไม เพิ่งแยกกันเมื่อกี้นิ” โมเน่เลิกคิ้วถามด้วยความสงสัย “ผมลืมของไว้ที่พี่เลยมาเอา ไม่งั้นเรียนไม่ได้แน่ ๆ ครับ” โมเน่พยายามคิดตามว่าเขาลืมอะไร เพราะวันนี้เธอเอากระเป๋าใบเล็กที่เขาซื้อให้กับไ

  • One Night แล้วไง…ก็จะเอา (หมาเด็กไม่ยอม)   บทที่ 21 เดจาวู น้องสาวคนสวย

    หนึ่งเดือนต่อมา“พี่คิรัณ คิดถึงจังเลย” สาวน้อยที่สวมชุดเอี๊ยมกระโปรงดอกไม้สดใสวิ่งเข้ามากอดคิรัณที่ท่ารถรังสิตเมื่อเห็นชายหนุ่มเดินเข้ามาหา“ไงตัวเล็ก นั่งรถมาเป็นไงบ้าง” ชายหนุ่มจับหัวทุยของเด็กสาวขยี้ไปมาด้วยความเอ็นดู“ก็ไม่เท่าไรค่ะ แล้วพี่สาวคนสวยของน้องไม่มาเหรอ” คาเทียร์ถามหาโมเน่ทันทีหลังจากที่เธอมองไปรอบ ๆ แล้วไม่เห็นหญิงสาวเดินคู่มากับพี่ชาย“พี่อยู่นี่จ้า” โมเน่ที่เดินตามหลังมาเนื่องจากแวะไปเข้าห้องน้ำ เอ่ยทักน้องสาวของคิรัณอย่างเป็นกันเอง เพราะหลังจากวันนั้นที่เธอฝันร้าย คิรัณก็มีโอกาสให้เธอได้วีดีโอคอลกัน ทำให้หญิงสาวทั้งสองคนพอจะรู้จักกันอยู่บ้าง“ว้าว ตัวจริงพี่สวยกว่าตอนที่เห็นในวีดีโออีกนะคะ” คาเทียร์ที่เห็นโมเน่ครั้งแรกตัวเป็น ๆ ถึงกับตกตะลึงในความสวยของหญิงสาวตรงหน้า“เราก็สวย ปะ กลับกันดีกว่า หนูคงเพลียเพราะนั่งรถมานาน” โมเน่เสนอไอเดียให้กลับคอนโดก่อนแล้วค่อยออกไปหาอะไรกิน“ได้ค่ะ” สาวน้อยรู้สึกเสียดายที่เธอมีโอกาสมาอยู่ได้แค่สองวัน เพราะต้องมาสอบเข้ามหาลัยแถวรังสิต พอสอบเสร็จก็ต้องกลับไปเรียนต่อเพราะยังไม่ปิดเทอม ทำให้เธอไม่มีโอกาสได้อยู่คุยกับพี่สาวคนสวยที่ขึ้นช

  • One Night แล้วไง…ก็จะเอา (หมาเด็กไม่ยอม)   บทที่ 19 ก็แค่…….NC 18+

    “พี่โมเน่ พี่โมเน่” “พี่โมเน่ครับ” “พี่โมเน่ตื่นก่อน” คิรัณพยายามเขย่าตัวโมเน่ให้ตื่น เพราะจู่ๆ โมเน่ก็ลุกขึ้นมานั่งคล้ายคนละเมอ ตบตีอากาศไปมา และตีโพยตีพายหาว่าเขานอกใจ แต่สิ่งที่ทำให้ชายหนุ่มอดยิ้มไม่ได้คือเธอสารภาพรักกับเขา แม้จะอยู่ในความฝัน มันก็ทำให้เขารู้สึกดีใจไม่น้อยว่าในที่สุดเธอก็ตกหลุมรักเขาจนได้ “กรี๊ด ไม่นะ ม่ายยยยยย” โมเน่ลืมตาโพลงขึ้นมา เอามือตบหน้าตัวเองเบา ๆ “นี่ฉันฝันไปเหรอเนี้ย” โมเน่หันไปมองหน้าคิรัณและผวากอดเขาด้วยความกลัวว่าจะสูญเสียเขาไปเหมือนในฝัน เพราะการฝันครั้งนี้มันทำให้เธอรู้ว่า เธอรักเจ้าหมาน้อยตัวนี้ของเธอแค่ไหน “ฮือออ ฉันนึกว่าฉันจะเสียนายไปซะแล้ว คิรัณ” โมเน่ที่อยู่ในอ้อมกอดของคิรัณพูด เสียงอู้อี้ในลำคอและมีน้ำตาซึมออกมาเปื้อนเสื้อของชายหนุ่มเล็กน้อย “ไม่เป็นไร ๆ พี่แค่ฝันร้ายไปเท่านั้น ผมอยู่ตรงนี้ไม่ได้ทิ้งพี่ไปไหน” คิรัณปลอบประโลมเธอด้วยอ้อมกอดที่แสนอบอุ่นของเขาพร้อมทั้งโยกตัวไปมาเบา ๆ เหมือนเด็กน้อยที่ต้องการการปลอบโยน ทุกอย่างมันเกือบจะดีอยู่แล้วจนกระทั่งประโยคต่อมาที่เขาพูดขึ้น ทำให้โมเน่ช้อนสายตามองเขาทันที “โอ๋เอ๋ โอ๋เอ๋ ขวัญเอยขวัญมา ไม

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status