Home / วัยรุ่น / One Night แล้วไง…ก็จะเอา (หมาเด็กไม่ยอม) / บทที่ 25 แก๊งนี้มีแต่คนแบบนี้หรอ?

Share

บทที่ 25 แก๊งนี้มีแต่คนแบบนี้หรอ?

Author: Lovemotu2
last update publish date: 2026-03-19 21:14:41

“พี่คิรัณ แวะคาเฟ่นี้ให้น้องหน่อย น้องจะพาที่โมเนกินเค้กและก็ถ่ายรูป” เด็กสาวที่ตอนนี้ทำหน้าที่เป็น
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • One Night แล้วไง…ก็จะเอา (หมาเด็กไม่ยอม)   บทที่ 25 แก๊งนี้มีแต่คนแบบนี้หรอ?

    “พี่คิรัณ แวะคาเฟ่นี้ให้น้องหน่อย น้องจะพาที่โมเนกินเค้กและก็ถ่ายรูป” เด็กสาวที่ตอนนี้ทำหน้าที่เป็นไกด์จำเป็นบอกแก่พี่ชายที่ทำหน้าที่ขับรถไปส่งเธอที่บ้านสวนจังหวัดกาญจนบุรี “ได้สิ โลมายัง” คิรัณที่ตอนนี้ทำหน้าที่เป็นคนขับรถให้สองสาวถามขึ้น “เรียบร้อย พี่ไม่ต้องรีบหรอก แม่ไม่อยู่ กว่าเราแวะเที่ยวเสร็จแม่กลับมาพอดีจะได้เจอแม่ด้วย” คาเทียร์บอกกับพี่ชายที่ต้องการพาโมเน่ไปสวัสดีแม่ด้วยเพราะไหน ๆ ก็ไปส่งคาเทียร์ก็ถือโอกาสแวะสวัสดีแม่ แล้วก็พาโมเน่ไปหาแม่ด้วย “อือ เรื่อยๆ ไม่รีบ พี่โมเน่หิวมั้ย” คิรัณหันไปถามหญิงสาวที่ไม่ยอมกินอะไรเลยตอนเช้า มีแต่เขาและคาเทียร์ที่กินขนมรองท้องมาก่อน “ยังไม่หิวเท่าไร นายขับไปคาเฟ่นั้นก่อน ฉันกำลังเลือกท่าโพสถ่ายรูปอยู่” โมเน่ที่กำลังหาเรฟในการถ่ายรูปคาเฟ่ที่คาเทียร์ส่งให้อย่างตั้งใจบอกกับชายหนุ่มให้ทำหน้าที่ในการขับรถยังไม่ต้องหันมาสนใจเธอ “แบบนี้ดีมั้ยหนู” โมเน่เอามือถือยื่นให้กับเด็กสาวดูว่าเธอตั้งใจถ่ายแบบไหนเพื่อให้เธอเตรียมตัวถ่ายให้ “ดีเลยล่ะ ร้านนั้นมีเค้กสวย ๆ ด้วย เราไปซื้อมาวางเ

  • One Night แล้วไง…ก็จะเอา (หมาเด็กไม่ยอม)   บทที่ 23 ทำโทษคนขี้งอน NC

    โมเน่เงียบมาตลอดทางหลังจากที่รู้ว่าเมื่อก่อนคิรัณมีสาวเอาขนมมาให้บ่อย พอคิรัณถามอะไรก็ไม่ตอบ ต้องให้คาเทียร์เป็นสื่อกลาง“คาเทียร์ ถามพี่โมเน่ให้หน่อย หิวมั้ย” คาเทียร์อ้าปากจะถามต่อแต่เสียงของโมเน่ก็สวนกลับมาอีกครั้ง“บอกคิรัณว่าไม่หิวค่ะ ไปส่งพี่แล้วไปหาข้าวกินกันเลย”“เอ่ออ.......” เสียงของคาเทียร์“คาเทียร์บอกพี่โม.......”“หยุดทั้งสองคนเลยนะ คาเทียร์ขอโทษที่พลั้งปาก แต่พวกพี่หันมาคุยกันเองได้มั้ยอ่า”คาเทียร์พูดออกมาด้วยน้ำเสียงสำนึกผิดและมีน้ำตาคลอที่ทำให้ทั้งสองคนทะเลาะกันโมเน่จึงหันมาหาคาเทียร์เพื่อปลอบประโลมทันทีเพราะเรื่องนี้คาเทียร์ไม่ผิด แต่เป็นเธอที่รู้สึกงอนเอง“ไม่ใช่ความผิดของหนูหรอกนะ เดี๋ยวเราแวะกินบะหมี่หมูแดงมั้ย และค่อยกลับห้อง พี่เริ่มหิวขึ้นมาละ”“เออ ใช่ๆ พี่ก็หิวเหมือนกัน” คิรัณพูดสมทบขึ้นมาเพื่อให้น้องสาวตัวเล็กของเขารู้สึกดีขึ้น “ค่ะ เอาชายห้านะคะ อันอื่นไม่อร่อย” เธอพูดด้วยน้ำเสียงอู้อี้และเอียงหลังพิงเบาะรถเพื่อรอให้ถึงร้านก๋วยเตี๋ยว และในระหว่างทางเธอก็นั่งเงียบมาตลอดทางเลย “ถึงร้านก๋วยเตี๋ยวแล้วครับ คาเทียร์” คิรัณหันไปเรี

  • One Night แล้วไง…ก็จะเอา (หมาเด็กไม่ยอม)   บทที่ 22 เป็นแฟนแบบ Official

    เช้าวันรุ่งขึ้นโมเน่และคิรัณพาคาเทียร์น้องสาวมาสอบเข้ามหาลัยที่อยู่คนละมอกับพวกเขาสองคน เมื่อมาถึงเขาก็เห็นเหล่าบรรดานักเรียนต่างพากันมาสานฝันสู่รั้วมหาลัย “พี่นั่งรอแถว ๆ ตรงนี้นะ ถ้าสอบเสร็จก็ออกมาตรงนี้” โมเน่บอกกับคาเทียร์ที่ตอนนี้เตรียมอุปกรณ์เพื่อที่จะไปสอบเรียบร้อย แล้วก็ทิ้งของทุกอย่างไว้ที่เธอเพื่อเข้าสู่สนามสอบ ส่วนชายหนุ่มหลังจากที่เขาพาเธอมานั่งโต๊ะนี้ก็เอาแต่คุยโทรศัพท์กับใครก็ไม่รู้ และเดินออกไปคุยไกล ๆ ทำตัวมีพิรุธตลอด “ได้ค่ะ หนูจะตั้งใจสอบ ไปก่อนนะคะ” สาวน้อยเดินไปแล้วทิ้งให้เธอนั่งเล่นมือถือรอ เหมือนกับคนอื่น ๆ ที่พากันมานั่งรอคนที่สอบเข้ามหาลัย ระหว่างที่นั่งอยู่นั้น จู่ ๆ ก็มีชายหนุ่มสวมใส่ชุดนักศึกษาเดินเข้ามาหาเธอแล้วนั่งประชิดติดกัน “สวัสดีครับ ใช่ โมเน่ นศ. มหาวิลัย xxx มั้ยครับ” “ใช่ค่ะ” โมเน่พูดและขยับตัวออกเล็กน้อย “ผมเอกนะครับ เรียนบริหารปีสี่เหมือนกัน อยู่มหาลัยนี้ล่ะครับ” เขาเอ่ยแนะนำตัวกับหญิงสาวอย่างเป็นมิตร “อ่อ ค่ะ” โมเน่ก้มลงกดมือถือและพิมพ์ข้อความหาคิรัณที่เอาแต่โทรศัพท์ให้หันกล

  • One Night แล้วไง…ก็จะเอา (หมาเด็กไม่ยอม)   บท 20 ความใส่ใจ

    ช่วงสายของวันนั้น หลังจากที่โมเน่มาเรียนที่มหาลัยเธอก็เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในความฝันให้กับเพื่อนของเธอฟัง และผลที่ตามมาคือ โกโก้หัวเราะจนท้องแข็งกับวีรกรรมของเธอที่เก็บเอาเรื่องราวไปปะติดปะต่อและฝันออกมาได้เป็นเรื่อง ๆ “แกนะแก โมเน่ ทำไปได้ ฮ่า ๆ” โกโก้ยังไม่หยุดหัวเราะกับเรื่องที่เพื่อนของเธอเล่าให้ฟัง “ก็ตอนนั้นมันวางฟอร์มนิน่า” เธอทำหน้ามุ่ยตอบเพื่อนรักไป. “ตลกมาก แล้วไหนกระเป๋า ใบนี้หรอ ขอดูหน่อยสิ” โกโก้ขอจับกระเป๋าของโมเน่ที่เธออยากได้นักหนามาดู ก็พบว่ามันสวยจริง ๆ แล้วก็ส่งคืนเพื่อนไป ในระหว่างนั้นเอง คิรัณ ที่เดินมาจากด้านหลังของโกโก้ก็เอ่ยทักคนทั้งคู่ “คุยอะไรกันอยู่ครับ” คิรัณที่เดินมาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยถามขึ้น “ป่าว เม้าท์ตามประสาผู้หญิง” โมเน่โกหกคิรัณหน้าตาย “แล้วนี่มาทำไม เพิ่งแยกกันเมื่อกี้นิ” โมเน่เลิกคิ้วถามด้วยความสงสัย “ผมลืมของไว้ที่พี่เลยมาเอา ไม่งั้นเรียนไม่ได้แน่ ๆ ครับ” โมเน่พยายามคิดตามว่าเขาลืมอะไร เพราะวันนี้เธอเอากระเป๋าใบเล็กที่เขาซื้อให้กับไ

  • One Night แล้วไง…ก็จะเอา (หมาเด็กไม่ยอม)   บทที่ 21 เดจาวู น้องสาวคนสวย

    หนึ่งเดือนต่อมา“พี่คิรัณ คิดถึงจังเลย” สาวน้อยที่สวมชุดเอี๊ยมกระโปรงดอกไม้สดใสวิ่งเข้ามากอดคิรัณที่ท่ารถรังสิตเมื่อเห็นชายหนุ่มเดินเข้ามาหา“ไงตัวเล็ก นั่งรถมาเป็นไงบ้าง” ชายหนุ่มจับหัวทุยของเด็กสาวขยี้ไปมาด้วยความเอ็นดู“ก็ไม่เท่าไรค่ะ แล้วพี่สาวคนสวยของน้องไม่มาเหรอ” คาเทียร์ถามหาโมเน่ทันทีหลังจากที่เธอมองไปรอบ ๆ แล้วไม่เห็นหญิงสาวเดินคู่มากับพี่ชาย“พี่อยู่นี่จ้า” โมเน่ที่เดินตามหลังมาเนื่องจากแวะไปเข้าห้องน้ำ เอ่ยทักน้องสาวของคิรัณอย่างเป็นกันเอง เพราะหลังจากวันนั้นที่เธอฝันร้าย คิรัณก็มีโอกาสให้เธอได้วีดีโอคอลกัน ทำให้หญิงสาวทั้งสองคนพอจะรู้จักกันอยู่บ้าง“ว้าว ตัวจริงพี่สวยกว่าตอนที่เห็นในวีดีโออีกนะคะ” คาเทียร์ที่เห็นโมเน่ครั้งแรกตัวเป็น ๆ ถึงกับตกตะลึงในความสวยของหญิงสาวตรงหน้า“เราก็สวย ปะ กลับกันดีกว่า หนูคงเพลียเพราะนั่งรถมานาน” โมเน่เสนอไอเดียให้กลับคอนโดก่อนแล้วค่อยออกไปหาอะไรกิน“ได้ค่ะ” สาวน้อยรู้สึกเสียดายที่เธอมีโอกาสมาอยู่ได้แค่สองวัน เพราะต้องมาสอบเข้ามหาลัยแถวรังสิต พอสอบเสร็จก็ต้องกลับไปเรียนต่อเพราะยังไม่ปิดเทอม ทำให้เธอไม่มีโอกาสได้อยู่คุยกับพี่สาวคนสวยที่ขึ้นช

  • One Night แล้วไง…ก็จะเอา (หมาเด็กไม่ยอม)   บทที่ 19 ก็แค่…….NC 18+

    “พี่โมเน่ พี่โมเน่” “พี่โมเน่ครับ” “พี่โมเน่ตื่นก่อน” คิรัณพยายามเขย่าตัวโมเน่ให้ตื่น เพราะจู่ๆ โมเน่ก็ลุกขึ้นมานั่งคล้ายคนละเมอ ตบตีอากาศไปมา และตีโพยตีพายหาว่าเขานอกใจ แต่สิ่งที่ทำให้ชายหนุ่มอดยิ้มไม่ได้คือเธอสารภาพรักกับเขา แม้จะอยู่ในความฝัน มันก็ทำให้เขารู้สึกดีใจไม่น้อยว่าในที่สุดเธอก็ตกหลุมรักเขาจนได้ “กรี๊ด ไม่นะ ม่ายยยยยย” โมเน่ลืมตาโพลงขึ้นมา เอามือตบหน้าตัวเองเบา ๆ “นี่ฉันฝันไปเหรอเนี้ย” โมเน่หันไปมองหน้าคิรัณและผวากอดเขาด้วยความกลัวว่าจะสูญเสียเขาไปเหมือนในฝัน เพราะการฝันครั้งนี้มันทำให้เธอรู้ว่า เธอรักเจ้าหมาน้อยตัวนี้ของเธอแค่ไหน “ฮือออ ฉันนึกว่าฉันจะเสียนายไปซะแล้ว คิรัณ” โมเน่ที่อยู่ในอ้อมกอดของคิรัณพูด เสียงอู้อี้ในลำคอและมีน้ำตาซึมออกมาเปื้อนเสื้อของชายหนุ่มเล็กน้อย “ไม่เป็นไร ๆ พี่แค่ฝันร้ายไปเท่านั้น ผมอยู่ตรงนี้ไม่ได้ทิ้งพี่ไปไหน” คิรัณปลอบประโลมเธอด้วยอ้อมกอดที่แสนอบอุ่นของเขาพร้อมทั้งโยกตัวไปมาเบา ๆ เหมือนเด็กน้อยที่ต้องการการปลอบโยน ทุกอย่างมันเกือบจะดีอยู่แล้วจนกระทั่งประโยคต่อมาที่เขาพูดขึ้น ทำให้โมเน่ช้อนสายตามองเขาทันที “โอ๋เอ๋ โอ๋เอ๋ ขวัญเอยขวัญมา ไม

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status