登入(ห้าปีผ่านไป) คีย์ Part @คลีนิคทันตกรรม พ่อคร้าบ...ไนท์กลัว “ “ไม่ต้องกลัว ไม่เห็นมีอะไรน่ากลัวเลย เชื่อพ่อนะครับคนเก่ง” “จริงเหรอครับ” มิดไนท์ คือลูกชายชองผมกับน้องฟ้าใส ตอนนี้เจ้าตัวเล็กห้าขวบเเล้ว “ไม่เห็นมีอะไรเจ็บเลย สุดหล่อของน้าเเคร์” ที่นี่เป็นคลีนิคทันตกรรมของเเป้งเเคร์ น้องสา
พี่คีย์กำลังจุดเตาพิงไฟให้ ตอนนี้ฉันกำลังนั่งอยู่บนโซฟาหน้าเตาผิง พอจุดเตาเสร็จ พี่คีย์ก็เข้ามานั่งโอบกอดฉันเอาไว้ ฉันเเทบจะไม่สนใจพี่คีย์ เพราะสนใจเเต่ไอศครีมในมือ "พอเเล้วครับ พี่ไม่ให้กินเเล้ว เดี๋ยวน้องก็เเพ้อีก" พี่คีย์เอาไอศครีมออกจากมือของฉัน เเล้วเขาก็พามันออกไปทิ้งต่อหน้าต่อตาของฉ
ฟ้าใส Part -ช่วง Winter ฤดูหนาวในปีนึง- ว้าว~ วิวสวยสุดยอดไปเลย...ตอนนี้เราอยู่ประเทศญี่ปุ่น อากาศตอนนี้ติดลบสององศา เรามากันในช่วง Winter (หน้าหนาว) ตอนนี้อากาศค่อนข้างเย็น ติดลบไปประมาณสององศา เเต่ยังไม่มีหิมะตกลงมา คนอะไรนับวันยิ่งหล่อ มีเสน่ห์ขึ้นเรื่อยๆ พี่คีย์ดูไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนไปเลย
ตอนนี้ฉันเรียนจบเเล้ว ...ก็เข้ามาทำงานที่บริษัทของครอบครัวนี่เเหละ บริษัทของพ่อเป็นบริษัทที่ผลิตทั้งละคร ผลิตทั้งดารานักแสดงเเถวหน้ามากมาย เเละก็ตรงกับสายที่ฉันเรียน ...ฉันเริ่มทำงานจากการฝึกเเละเรียนรู้งานเเทบจะทุกเเผนก ..เเต่ในส่วนของฉันไม่ได้หนักมาก ...เพราะฉันมีฟ้าครามคอยช่วยในงานด้านบริหาร
ฉันเป็นฝ่ายจูบ …จูบชนิดที่ว่าเอาใจพี่คีย์สุดๆ เขาจะใจเเข็งได้สักเเค่ไหนเชียว ฉันช้อนสายตาขึ้นไปมองสบตากับพี่คีย์ ในขณะที่ริมฝีปากก็ยังคงจูบ เเต่ฉันจูบไม่เก่งไง ฉันสอดใส่ลิ้นเข้าไปขนาดนี้เเล้วจะไม่จูบตอบกลับมาจริงๆ เหรอ สายตาฉันก็ยั่วยวน อีกทั้งหน้าอกหน้าใจก็เเนบลงบนอก เเต่พี่คีย์ยังคงนิ่ง… (ห้
“ไม่เอา…มันน่าเกียจอ่ะ ฟ้าไม่อยากให้พี่เห็น” คนตัวเล็กส่ายหน้าร้องไห้งอเเงออกมาอย่างหนัก “ฟังพี่นะ ในสายตาของพี่ไม่ว่าเธอจะเป็นยังไงเธอก็เป็นเธอ” “เเต่ตอนนี้มันน่าเกียจอ่ะ…ผื่นขึ้นเต็มไปหมดเเล้ว” “พี่จะทำให้หายเอง …เเค่นี้ไม่ได้ทำให้พี่มองน้องเปลี่ยนไปหรอก” “จะ…จริงนะ” “อืม” “กอดหน่อยได้
“น้องเฟย์ครับ” เสียงของพี่โฬมดึงสติของฉันกลับมา เปิดเปลือกตาขึ้นมองดวงหน้าหล่อขยับถอยห่างกลับไปที่เดิม พี่โฬมยกมือมาขยี้ผมของฉันเบาๆ พี่โฬมให้ฉันมองขนตาที่นิ้วมือของเขาเพื่อบอกว่าเขาทำอะไรเมื่อครู่ พอเห็นแบบนั้นฉันก็ยิ่งรู้สึกใบหน้าร้อนผ่าว >น่าอายชะมัด เขาแค่จะเอาขนตาออกให้...แต่เป็นฉันที่คิดไ
เฟย์ Part ..เมื่อยืนอยู่หน้าประตูห้องของพี่โฬมความประหม่าบางอย่างคล้ายกำลังจะก่อตัวขึ้น ชั่งใจเพียงเสี้ยววินาทีก็ตัดสินใจยกมือเคาะประตู บานประตูเปิดออกมาด้วยเจ้าของห้อง ไม่ทันได้พูดอะไรพี่โฬมก็เอ่ยขอด้วยน้ำเสียงและใบหน้าที่ดูน่าสงสาร “เฟย์ทำแผลให้พี่ได้มั้ย” ไม่ทันได้คิดร่างกายฉันตอบสนองด้วยการพย
ฉันจึงนั่งลงข้างๆ ตัดสินใจเล่าเรื่องที่ได้ยินให้ควีนกับบิวตี้ฟังทั้งหมด พอเล่าจบพวกเพื่อนก็พร้อมใจกันเบะปาก บิวตี้ : “ดูจากเมื่อกี้ที่ร้านก๋วยเตี๋ยวแล้วพี่โฬมไม่มองนางแม้แต่หางตาเลยนะ” ควีน : “เออพี่เขาก็ชัดเจนดี กูยังเขินแทนมึงเลย” >เฟย์ : “งั้นกูควรเอาเรื่องที่ได้ยินไปบอกพี่โฬมให้เขาระวังตัวด
“ไว้ค่อยเล่า” ตอบควีนไปเพียงแค่นั้น ก็ละสายตาจากพวกรุ่นพี่ผู้หญิงโต๊ะนั้นกลับมาจดจ้องที่ชามก๋วยเตี๋ยว “นังตัวดีมันมานู้นแล้ว” บิวตี้พยักเพยิดหน้าไปที่หน้าร้าน “เก็บคำด่าของคุณพวกมึงไว้ก่อน” เจ้าตัวรีบพูดดักทาง แต่ก็ไม่ทันบิวตี้ที่มันอ้าปากเตรียมพร้อมรอด่า ในขณะที่กำลังกินก๋วยเตี๋ยวคนที่ทำให้ฉันว้







