เข้าสู่ระบบ(ห้าปีผ่านไป) คีย์ Part @คลีนิคทันตกรรม พ่อคร้าบ...ไนท์กลัว “ “ไม่ต้องกลัว ไม่เห็นมีอะไรน่ากลัวเลย เชื่อพ่อนะครับคนเก่ง” “จริงเหรอครับ” มิดไนท์ คือลูกชายชองผมกับน้องฟ้าใส ตอนนี้เจ้าตัวเล็กห้าขวบเเล้ว “ไม่เห็นมีอะไรเจ็บเลย สุดหล่อของน้าเเคร์” ที่นี่เป็นคลีนิคทันตกรรมของเเป้งเเคร์ น้องสา
พี่คีย์กำลังจุดเตาพิงไฟให้ ตอนนี้ฉันกำลังนั่งอยู่บนโซฟาหน้าเตาผิง พอจุดเตาเสร็จ พี่คีย์ก็เข้ามานั่งโอบกอดฉันเอาไว้ ฉันเเทบจะไม่สนใจพี่คีย์ เพราะสนใจเเต่ไอศครีมในมือ "พอเเล้วครับ พี่ไม่ให้กินเเล้ว เดี๋ยวน้องก็เเพ้อีก" พี่คีย์เอาไอศครีมออกจากมือของฉัน เเล้วเขาก็พามันออกไปทิ้งต่อหน้าต่อตาของฉ
ฟ้าใส Part -ช่วง Winter ฤดูหนาวในปีนึง- ว้าว~ วิวสวยสุดยอดไปเลย...ตอนนี้เราอยู่ประเทศญี่ปุ่น อากาศตอนนี้ติดลบสององศา เรามากันในช่วง Winter (หน้าหนาว) ตอนนี้อากาศค่อนข้างเย็น ติดลบไปประมาณสององศา เเต่ยังไม่มีหิมะตกลงมา คนอะไรนับวันยิ่งหล่อ มีเสน่ห์ขึ้นเรื่อยๆ พี่คีย์ดูไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนไปเลย
ตอนนี้ฉันเรียนจบเเล้ว ...ก็เข้ามาทำงานที่บริษัทของครอบครัวนี่เเหละ บริษัทของพ่อเป็นบริษัทที่ผลิตทั้งละคร ผลิตทั้งดารานักแสดงเเถวหน้ามากมาย เเละก็ตรงกับสายที่ฉันเรียน ...ฉันเริ่มทำงานจากการฝึกเเละเรียนรู้งานเเทบจะทุกเเผนก ..เเต่ในส่วนของฉันไม่ได้หนักมาก ...เพราะฉันมีฟ้าครามคอยช่วยในงานด้านบริหาร
ฉันเป็นฝ่ายจูบ …จูบชนิดที่ว่าเอาใจพี่คีย์สุดๆ เขาจะใจเเข็งได้สักเเค่ไหนเชียว ฉันช้อนสายตาขึ้นไปมองสบตากับพี่คีย์ ในขณะที่ริมฝีปากก็ยังคงจูบ เเต่ฉันจูบไม่เก่งไง ฉันสอดใส่ลิ้นเข้าไปขนาดนี้เเล้วจะไม่จูบตอบกลับมาจริงๆ เหรอ สายตาฉันก็ยั่วยวน อีกทั้งหน้าอกหน้าใจก็เเนบลงบนอก เเต่พี่คีย์ยังคงนิ่ง… (ห้
“ไม่เอา…มันน่าเกียจอ่ะ ฟ้าไม่อยากให้พี่เห็น” คนตัวเล็กส่ายหน้าร้องไห้งอเเงออกมาอย่างหนัก “ฟังพี่นะ ในสายตาของพี่ไม่ว่าเธอจะเป็นยังไงเธอก็เป็นเธอ” “เเต่ตอนนี้มันน่าเกียจอ่ะ…ผื่นขึ้นเต็มไปหมดเเล้ว” “พี่จะทำให้หายเอง …เเค่นี้ไม่ได้ทำให้พี่มองน้องเปลี่ยนไปหรอก” “จะ…จริงนะ” “อืม” “กอดหน่อยได้
ฟ้าใส Part ในระหว่างที่พี่คีย์ขับรถกลับคอนโด ฉันก็เล่าเรื่องของครอบครัวของฉันให้เขาฟัง เเละคุยไปเรื่อย… บนรถเต็มไปด้วยเสียงพูดของฉันดังเจื้อยเเจ้ว พี่คีย์ก็ทำหน้าที่เป็นคนรับฟังที่ดีเหมือนเดิม "ว่างๆ เราไปล่องเรือสำราญของบริษัทเฮียออสตินดีไหมคะ…ไปดินเนอร์ด้วยกันก็ได้ที่นั่นคือดีย์มากจริงๆ" ครอ
คีย์ part “สงสัยจะเป็นเพื่อนพี่” “เพื่อน? พวกพี่ริวเหรอ” เเต่พอพูดเเบบนั้นใบหน้าของฟ้าใสก็เรียบนิ่ง เหมือนจะเดาๆ ได้ในคำพูดของผม ดวงตาคู่สวยเรียบนิ่ง จนเห็นไฟความหึงในดวงตา “เชื่อใจพี่นะคะคนดี..” คนตัวเล็กยอมพยักหน้ารับ เเต่ก็รับรู้ใบหน้าบึ้งตึง ไม่สบอารมณ์อยู่พอสมควร ผมเฟ้าใสดินไปเปิด
พี่คีย์กระเเทกเข้ามาเเบบเน้นๆ จนฉันเเทบจะยืนไม่ไหวเเล้ว เรียวขาสั่นเทา สองมือเกาะบ่าเเกร่งเอาไว้เเน่น เเละพี่คีย์เหมือนจะรู้ เขาก็เลยอุ้มกระเตงฉัน ไปต่อที่โซฟา ทั้งเสียงเนื้อกระทบเนื้อ ทั้งเสียงของฉันดังระห่มไปทั้วทั้งห้อง พี่คีย์ซอยเอวเเบบถี่ๆ ใบหน้าหล่อเหลามองใบหน้าของฉัน ในจังหวะที่เขากระเเ
พี่คีย์ระบายยิ้มอบอุ่น เขาลูบหัวของฉันเบาๆ จะว่าไปยิ่งนับวัน เราต่างก็คลั่งรักด้วยกันทั้งคู่…..สำหรับฉันไม่มีวันไหนเลยที่ฉันจะเบื่อพี่คีย์ ฉันอยากอยู่ใกล้ๆ อยากให้พี่คีย์คอยตามง้อ คอยดูเเลกันเเบบนี้ไปตลอด…. พอเปิดไฟจนสว่างจ้า ฉันก็เเอบเขินไม่น้อย…เพราะวันนี้ตั้งใจจะเอาอกเอาใจเเฟนเนื่องในวันเกิดของ







