ログイン(ห้าปีผ่านไป) คีย์ Part @คลีนิคทันตกรรม พ่อคร้าบ...ไนท์กลัว “ “ไม่ต้องกลัว ไม่เห็นมีอะไรน่ากลัวเลย เชื่อพ่อนะครับคนเก่ง” “จริงเหรอครับ” มิดไนท์ คือลูกชายชองผมกับน้องฟ้าใส ตอนนี้เจ้าตัวเล็กห้าขวบเเล้ว “ไม่เห็นมีอะไรเจ็บเลย สุดหล่อของน้าเเคร์” ที่นี่เป็นคลีนิคทันตกรรมของเเป้งเเคร์ น้องสา
พี่คีย์กำลังจุดเตาพิงไฟให้ ตอนนี้ฉันกำลังนั่งอยู่บนโซฟาหน้าเตาผิง พอจุดเตาเสร็จ พี่คีย์ก็เข้ามานั่งโอบกอดฉันเอาไว้ ฉันเเทบจะไม่สนใจพี่คีย์ เพราะสนใจเเต่ไอศครีมในมือ "พอเเล้วครับ พี่ไม่ให้กินเเล้ว เดี๋ยวน้องก็เเพ้อีก" พี่คีย์เอาไอศครีมออกจากมือของฉัน เเล้วเขาก็พามันออกไปทิ้งต่อหน้าต่อตาของฉ
ฟ้าใส Part -ช่วง Winter ฤดูหนาวในปีนึง- ว้าว~ วิวสวยสุดยอดไปเลย...ตอนนี้เราอยู่ประเทศญี่ปุ่น อากาศตอนนี้ติดลบสององศา เรามากันในช่วง Winter (หน้าหนาว) ตอนนี้อากาศค่อนข้างเย็น ติดลบไปประมาณสององศา เเต่ยังไม่มีหิมะตกลงมา คนอะไรนับวันยิ่งหล่อ มีเสน่ห์ขึ้นเรื่อยๆ พี่คีย์ดูไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนไปเลย
ตอนนี้ฉันเรียนจบเเล้ว ...ก็เข้ามาทำงานที่บริษัทของครอบครัวนี่เเหละ บริษัทของพ่อเป็นบริษัทที่ผลิตทั้งละคร ผลิตทั้งดารานักแสดงเเถวหน้ามากมาย เเละก็ตรงกับสายที่ฉันเรียน ...ฉันเริ่มทำงานจากการฝึกเเละเรียนรู้งานเเทบจะทุกเเผนก ..เเต่ในส่วนของฉันไม่ได้หนักมาก ...เพราะฉันมีฟ้าครามคอยช่วยในงานด้านบริหาร
ฉันเป็นฝ่ายจูบ …จูบชนิดที่ว่าเอาใจพี่คีย์สุดๆ เขาจะใจเเข็งได้สักเเค่ไหนเชียว ฉันช้อนสายตาขึ้นไปมองสบตากับพี่คีย์ ในขณะที่ริมฝีปากก็ยังคงจูบ เเต่ฉันจูบไม่เก่งไง ฉันสอดใส่ลิ้นเข้าไปขนาดนี้เเล้วจะไม่จูบตอบกลับมาจริงๆ เหรอ สายตาฉันก็ยั่วยวน อีกทั้งหน้าอกหน้าใจก็เเนบลงบนอก เเต่พี่คีย์ยังคงนิ่ง… (ห้
“ไม่เอา…มันน่าเกียจอ่ะ ฟ้าไม่อยากให้พี่เห็น” คนตัวเล็กส่ายหน้าร้องไห้งอเเงออกมาอย่างหนัก “ฟังพี่นะ ในสายตาของพี่ไม่ว่าเธอจะเป็นยังไงเธอก็เป็นเธอ” “เเต่ตอนนี้มันน่าเกียจอ่ะ…ผื่นขึ้นเต็มไปหมดเเล้ว” “พี่จะทำให้หายเอง …เเค่นี้ไม่ได้ทำให้พี่มองน้องเปลี่ยนไปหรอก” “จะ…จริงนะ” “อืม” “กอดหน่อยได้
ฟ้าใส Part (สองวันผ่านไป) พี่คีย์ยังโกรธฉันอยู่ ง้อเท่าไหร่ก็เหมือนว่าจะไม่ได้ผล เขาเห็นเเค่ฉันส่งยิ้มให้ผู้ชายเเค่นั้น เเล้วถ้ารู้ว่าฉันทำมากกว่านั้นฉันไม่เเย่เลยเหรอ เพราะความจริงคือฉันเเรดมากกว่านั้นอีก เเต่ต่อไปนี้คงไม่กล้าทำอีกเเล้วล่ะ ฉันไม่กล้าเสี่ยงหรอกน่ะ กับการเเค่เช็คเรตติ้ง เเต่โ
และในเมื่อมาถึงขั้นนี้เเล้ว ผมก็คงต้องไปต่อ ผมดันของตัวเองเข้าไปจนสุดในคราเดียวพร้อมกับเริ่มขยับเอวด้วยจังหวะเนิบนาบ ร่องสวาทของเธอคับเเน่นมาก บีบรัดเเก่นกายจนขยับเเทบจะไม่ได้ ผมไม่เคยต้องใจเย็น เเละยับยั้งเเรงมากถึงขนาดนี้มาก่อน "อ่ะส์ๆ อ่ะส์ๆๆ" ฟ้าใสร้องครางออกมาด้วยน้ำเสียงกระเส่าและดูเหมือนว
ฟ้าใสเกร็งตัวมากขึ้น เเต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่ได้จะขัดขืนใดๆ ภายใต้กางเกงมันพร้อมที่จะสอดใส่เต็มที เเต่ผมต้องเล้าโลมให้ฟ้าใสมีอารมณ์ร่วมกับผมก่อน อยากทำให้เธอรู้สึกดี ไม่อยากเร่งรีบ ผมจูบน้องอยู่นานมากๆ ก่อนที่จะถอนจูบออกกระซิบถามข้างๆ ใบหูของเธอเบาๆ "พี่ขอนะคะ" ถ้าให้ทนผมคงลงแดง..ทนไม่ไหวอีกแล้ว
เเต่ในจังหวะนั้นมีผู้ชายคนนึงเดินเข้าไปพูดอะไรบางอย่างกับฟ้าใส จนคนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นมาด้านบน คงมองมาที่ผม ผมเลยเเกล้งหันไปมองอย่างอื่น "นั่นไอ้คีนรุ่นน้องในคณะเราป่ะ มันเป็นเเฟนน้องฟ้าใสเหรอว่ะ? ไอ้นี่เเม่งปาดหน้ารุ่นพี่อีกเเล้ว" ไอ้ริวหันไปคุยกับไอ้บาสเเละไอ้กันต์ ผู้ชายคนนั้นคงเป็นรุ่นน้องคณะวิ







