Se connecter(ห้าปีผ่านไป) คีย์ Part @คลีนิคทันตกรรม พ่อคร้าบ...ไนท์กลัว “ “ไม่ต้องกลัว ไม่เห็นมีอะไรน่ากลัวเลย เชื่อพ่อนะครับคนเก่ง” “จริงเหรอครับ” มิดไนท์ คือลูกชายชองผมกับน้องฟ้าใส ตอนนี้เจ้าตัวเล็กห้าขวบเเล้ว “ไม่เห็นมีอะไรเจ็บเลย สุดหล่อของน้าเเคร์” ที่นี่เป็นคลีนิคทันตกรรมของเเป้งเเคร์ น้องสา
พี่คีย์กำลังจุดเตาพิงไฟให้ ตอนนี้ฉันกำลังนั่งอยู่บนโซฟาหน้าเตาผิง พอจุดเตาเสร็จ พี่คีย์ก็เข้ามานั่งโอบกอดฉันเอาไว้ ฉันเเทบจะไม่สนใจพี่คีย์ เพราะสนใจเเต่ไอศครีมในมือ "พอเเล้วครับ พี่ไม่ให้กินเเล้ว เดี๋ยวน้องก็เเพ้อีก" พี่คีย์เอาไอศครีมออกจากมือของฉัน เเล้วเขาก็พามันออกไปทิ้งต่อหน้าต่อตาของฉ
ฟ้าใส Part -ช่วง Winter ฤดูหนาวในปีนึง- ว้าว~ วิวสวยสุดยอดไปเลย...ตอนนี้เราอยู่ประเทศญี่ปุ่น อากาศตอนนี้ติดลบสององศา เรามากันในช่วง Winter (หน้าหนาว) ตอนนี้อากาศค่อนข้างเย็น ติดลบไปประมาณสององศา เเต่ยังไม่มีหิมะตกลงมา คนอะไรนับวันยิ่งหล่อ มีเสน่ห์ขึ้นเรื่อยๆ พี่คีย์ดูไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนไปเลย
ตอนนี้ฉันเรียนจบเเล้ว ...ก็เข้ามาทำงานที่บริษัทของครอบครัวนี่เเหละ บริษัทของพ่อเป็นบริษัทที่ผลิตทั้งละคร ผลิตทั้งดารานักแสดงเเถวหน้ามากมาย เเละก็ตรงกับสายที่ฉันเรียน ...ฉันเริ่มทำงานจากการฝึกเเละเรียนรู้งานเเทบจะทุกเเผนก ..เเต่ในส่วนของฉันไม่ได้หนักมาก ...เพราะฉันมีฟ้าครามคอยช่วยในงานด้านบริหาร
ฉันเป็นฝ่ายจูบ …จูบชนิดที่ว่าเอาใจพี่คีย์สุดๆ เขาจะใจเเข็งได้สักเเค่ไหนเชียว ฉันช้อนสายตาขึ้นไปมองสบตากับพี่คีย์ ในขณะที่ริมฝีปากก็ยังคงจูบ เเต่ฉันจูบไม่เก่งไง ฉันสอดใส่ลิ้นเข้าไปขนาดนี้เเล้วจะไม่จูบตอบกลับมาจริงๆ เหรอ สายตาฉันก็ยั่วยวน อีกทั้งหน้าอกหน้าใจก็เเนบลงบนอก เเต่พี่คีย์ยังคงนิ่ง… (ห้
“ไม่เอา…มันน่าเกียจอ่ะ ฟ้าไม่อยากให้พี่เห็น” คนตัวเล็กส่ายหน้าร้องไห้งอเเงออกมาอย่างหนัก “ฟังพี่นะ ในสายตาของพี่ไม่ว่าเธอจะเป็นยังไงเธอก็เป็นเธอ” “เเต่ตอนนี้มันน่าเกียจอ่ะ…ผื่นขึ้นเต็มไปหมดเเล้ว” “พี่จะทำให้หายเอง …เเค่นี้ไม่ได้ทำให้พี่มองน้องเปลี่ยนไปหรอก” “จะ…จริงนะ” “อืม” “กอดหน่อยได้
(ตอนเย็น) สายฝนโหมกระหน่ำตกลงมาอย่างหนักในเวลาห้าโมงเย็นจนกระทั่งตอนนี้ก็ไม่มีท่าทีจะหยุด คนตัวเล็กในชุดเสื้อยืดกางเกงขาสั้นเดินลงมาด้านล่าง ตั้งใจลงมาชงนมร้อนๆ ขึ้นไปดื่มบนห้องในระหว่างนั่งทำรายงาน ภายในบ้านเงียบมากไม่แน่ใจว่าคนอื่นๆ อยู่ในห้องหรือยังไม่กลับมากันแน่ ดวงหน้าสวยเผลอเหลือบมองไ
(บนรถ) “รถเธอเมื่อวานพี่ให้ช่างยกไปไว้ที่อู่ซ่อมรถแล้ว” “ขอบคุณค่ะ“ ปลายฝนลังเลที่จะพูดถามถึงเรื่องผู้หญิงกลุ่มนั้น เธอเองก็ไม่แน่ใจว่ามันจะใช่อย่างที่ตัวเองคิดไหม เลยเลือกที่จะเก็บคำถามเหล่านั้นเอาไว้ก่อน “ปกติพี่ขับบิ๊คไบค์ไม่ใช่เหรอ ทำไมวันนี้ขับรถยนต์มาละ” “เธออยากซ้อนท้ายพี่อีกหรือไง”
เวลาล่วงเลยไปจนถึงเที่ยงคืน ไม่รู้เลยว่ามันมาถึงขั้นนี้ตอนไหน จากที่นอนห่างกัน หนุนหมอนคนละใบ ตอนนี้กลายเป็นว่าระยะห่างแทบจะไม่มี ใบหน้าหล่อซุกซบอยู่บนหน้าอก ท่อนแขนหนาโอบกอดรอบเอว รับรู้ได้ถึงไออุ่นของกันและกัน ดวงตากลมโตกลอกกลิ้งไปมา เหม่อมองฝ้าเพดานอยู่นานนับกว่าหลายนาที ก็ยังบังคับให้ใจที่
@ตึกกิจกรรม บรื้นๆ บรื้น~ เสียงรถบิ๊คไบค์ดังกระหึ่มขับเข้ามาจอดเรียกสายตาของคนที่อยู่รอบบริเวณนั้นให้หันมามอง พรึบ กระจกหมวกกันน็อคถูกเปิด สายตาคมกริบเพ่งมองไปยังคนตัวเล็กที่กำลังเดินเข้ามาหา ปกติเธอใส่กระโปรงสั้นขนาดนั้นเลยเหรอวะ …เห็นแล้วขัดใจฉิบหาย! “พี่มาเร็วจัง” เดินมาถึงก็มองสำรวจแต่







