พันธะรักร้ายนายวิศวะจอมดุ

พันธะรักร้ายนายวิศวะจอมดุ

last updateLast Updated : 2026-07-13
By:  Duck.bellCompleted
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
38Chapters
587views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

"เธอมันไม่เคยหยุดที่จะทำตัวน่ารำคาญสักวันเลยสินะ" "เหอะ! น่ารำคาญเหรอ รำคาญมากแล้วมาแต่งกับฉันทำไม" "อยากลองของแปลกมั้ง"

View More

Chapter 1

บทนำ

พันธะรักร้ายนายวิศวะจอมดุ

จอมทัพ x ไคร่า

พลาดมีอะไรกันเพราะโดนยั่วแต่คนดุอย่างเขาก็ไม่ได้เลวที่จะไม่รับผิดชอบ เมื่อเจาะไข่แดงเธอไปแล้วสิ่งที่เขาทำต่อมาคือลากเธอไปจดทะเบียนสมรส!

************

จอมทัพ อายุ 22ปี

นักศึกษาวิศวะคอมฯปีสี่/ เจ้าของผับดัง C Club

เขาคือผู้ชายที่ถูกขนานนามว่า ‘หล่อดุ’ และเป็นเจ้าของเรือนร่างสูงใหญ่ 190 เซนติเมตรที่สาวๆพากันหลงใหลแถมหน้าตาคมเข้มนิ่งๆ แต่แอบดุดันใช่เล่นก็ยังถูกสเปกสาวๆค่อนมหาวิทยาลัยอีกด้วย

แต่ความลับคือไม่มีใครรู้ว่าเขาได้ผูกพันธนาการกับสาวบัญชีไว้แล้ว

*************

ไคร่า อายุ 20ปี

นักศึกษาบัญชีปี2/ ลูกสาวผู้มีอิทธิพล(มาเฟีย)

เธอคือหญิงสาวที่มีใบหน้าสะสวย เป็นที่ต้องตาต้องใจของหนุ่มๆแต่เธอกลับไม่รู้สึกแยแสสิ่งที่หนุ่มๆให้ความสนใจกับตัวเอง

เธอสวย เธอเริ่ด และเธอดื้อมาก

แต่ทั้งหมดที่กล่าวมากำลังจะถูกปราบโดย…

คนดุที่พี่ชายเห็นดีเห็นงามให้ตบแต่งเพราะดันรู้เรื่องที่เธอทำพลาดที่สุดในชีวิต!

**************

ติ๊ง!

เสียงข้อความดังขึ้น มือเรียวสวยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดอ่านข้อความด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง แต่พอเห็นชื่อเจ้าของข้อความที่ส่งเข้ามาใบหน้าสวยก็ทำท่าเซ็งอย่างเบื่อหน่ายออกมาทันที

เฮียทัพ: เปิดประตู ฉันอยู่หน้าห้อง

อ่านจบไคร่าสาวสวยหน้านิ่งแบบนางเอกตัวร้ายในละครก็แอบถอนหายใจพร้อมกลอกตามองบนด้วยความเบื่อหน่ายอีกระลอก ก่อนที่จะยอมหยัดกายขึ้นจากโซฟาเดินไปกระชากประตูเปิดออกด้วยความไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นัก

ปึก!

 "มายุ่งวุ่นวายอะไรนักหนา" ประโยคที่แฝงไปด้วยความน่ารำคาญและเจือไปด้วยความหงุดหงิดไม่ชอบใจถูกพ่นออกไปทันทีที่ประตูเปิดออกแล้วพบกับร่างสูงเจ้าของเรือนผมสีเทาควันบุหรี่แสนโดดเด่นที่มาพร้อมกับหน้าตาแสนหล่อเหลาแต่กลับแฝงความดุอยู่ในทีกำลังยืนล้วงมือในกระเป๋ากางเกงจังก้าอยู่ข้างหน้าด้วยความนิ่งขรึม

เขาคือ...จอมทัพ เป็นลูกชายคนโตของนักรบกับลูกพีชมีน้องชายหนึ่งคนชื่อภูผาและมีลูกพี่ลูกน้องสองคนชื่อน้ำขิงกับสิงโต เขาเป็นเจ้าของผับและกำลังศึกษาในคณะวิศวกรรมปีที่สี่ สถานะโสด สเปกชอบผู้หญิงเรียบร้อยว่านอนสอนง่าย

และแน่นอนว่าเขาไม่ค่อยถูกชะตากับเจ้าของห้องอย่างไคร่า ทว่า...

"ก็ไม่ได้อยากยุ่งนักหรอก ถ้าฉันเป็นคนเลวๆ คนหนึ่งที่เจาะไข่แดงลูกชาวบ้านเขาแล้วปล่อยไม่คิดจะรับผิดชอบ" น้ำเสียงเรียบนิ่งแต่แววตาแฝงความเบื่อหน่ายตวัดจ้องมองใบหน้าสวยตรงหน้าเงียบๆ ก่อนที่จะก้าวขาเดินผ่านหน้าเข้าไปนั่งบนโซฟาที่เจ้าของห้องเพิ่งลุกออกมาก่อนหน้านี้อย่างถือวิสาสะ

"หมายความว่าไง?" ไคร่าเอ่ยถามด้วยสีหน้าขมวดคิ้วหลังจากที่หมุนตัวเดินตามหลังร่างสูงของจอมทัพเข้าไปติดๆ ทันทีที่เห็นผู้ชายที่เธอไม่ค่อยถูกชะตาด้วยสักเท่าไหร่และ 'เป็นคนที่พรากความบริสุทธิ์' ของเธอไปนั่งลงบนโซฟาแล้วเธอจึงตั้งคำถามด้วยความไม่เข้าใจทันที

แต่สิ่งที่ได้รับกลับมากลับเป็นคำสั่งพร้อมประโยคคำพูดที่ทำให้เธอแทบช็อกแทน

"ไปแต่งตัว ฉันจะพาไปจดทะเบียนสมรสที่เขต"

"เฮียว่าไงนะ! จะบ้าเหรอไคไม่ไปเด็ดขาด เราไม่ได้รักกันเราแค่พลาดมีอะไรกัน เฮียไม่ต้องรับผิดชอบก็ได้ ไคโอเคไม่ได้ซีเรียส"

ไคร่ารีบปฏิเสธเสียงแข็งพร้อมกับยืนยันที่จะไม่ไปจดทะเบียนสมรสตามคำสั่งของจอมทัพอย่างเด็ดขาด 

จริงที่เธอเสียความบริสุทธิ์ที่รักษามาทั้งชีวิตอย่างดีให้กับคนที่นั่งพิงพนักโซฟาซึ่งกำลังจ้องหน้าของเธอด้วยแววตาเรียบนิ่งกึ่งรำคาญอยู่ตอนนี้ แต่เรื่องรับผิดชอบไม่จำเป็นต้องเล่นใหญ่พาเธอไปจดทะเบียนสมรสแบบนั้นเลยสักนิด

เพราะมันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ ที่ใครๆ เขาคิดจะทำกัน ที่สำคัญ มันคือความผิดพลาดไม่ใช่ความรัก เธอเมาเขาก็เมา เพราะฉะนั้น ก็ปล่อยเรื่องทุกอย่างให้มันจบไปแค่คืนนั้นก็เพียงพอแล้ว 'ไม่จำเป็นต้องมาผูกมัดด้วยพันธะเป็นลายลักษณ์อักษรขนาดนี้'

"แต่ปู่กับป๊าเธอซีเรียส เพราะท่านทั้งสองรู้เรื่องนี้แล้ว และฉันก็แสดงความรับผิดชอบด้วยการบอกว่าจะพาเธอไปจดทะเบียนสมรสแล้วด้วย ศักดิ์ศรีของตัวเองหัดรักษาไว้บ้างก็ดีนะ ไม่ใช่โอเคไปหมด โดนแทงยับจนเดินไม่ไหวก็ยังพูดว่าไม่ซีเรียสได้อีก"

"นี่!"

"ไปแต่งตัวซะ ฉันจะนั่งรออยู่ตรงนี้"

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
38 Chapters
บทนำ
พันธะรักร้ายนายวิศวะจอมดุจอมทัพ x ไคร่าพลาดมีอะไรกันเพราะโดนยั่วแต่คนดุอย่างเขาก็ไม่ได้เลวที่จะไม่รับผิดชอบ เมื่อเจาะไข่แดงเธอไปแล้วสิ่งที่เขาทำต่อมาคือลากเธอไปจดทะเบียนสมรส!************จอมทัพ อายุ 22ปีนักศึกษาวิศวะคอมฯปีสี่/ เจ้าของผับดัง C Clubเขาคือผู้ชายที่ถูกขนานนามว่า ‘หล่อดุ’ และเป็นเจ้าของเรือนร่างสูงใหญ่ 190 เซนติเมตรที่สาวๆพากันหลงใหลแถมหน้าตาคมเข้มนิ่งๆ แต่แอบดุดันใช่เล่นก็ยังถูกสเปกสาวๆค่อนมหาวิทยาลัยอีกด้วยแต่ความลับคือไม่มีใครรู้ว่าเขาได้ผูกพันธนาการกับสาวบัญชีไว้แล้ว*************ไคร่า อายุ 20ปีนักศึกษาบัญชีปี2/ ลูกสาวผู้มีอิทธิพล(มาเฟีย)เธอคือหญิงสาวที่มีใบหน้าสะสวย เป็นที่ต้องตาต้องใจของหนุ่มๆแต่เธอกลับไม่รู้สึกแยแสสิ่งที่หนุ่มๆให้ความสนใจกับตัวเองเธอสวย เธอเริ่ด และเธอดื้อมากแต่ทั้งหมดที่กล่าวมากำลังจะถูกปราบโดย…คนดุที่พี่ชายเห็นดีเห็นงามให้ตบแต่งเพราะดันรู้เรื่องที่เธอทำพลาดที่สุดในชีวิต!**************ติ๊ง!เสียงข้อความดังขึ้น มือเรียวสวยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดอ่านข้อความด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง แต่พอเห็นชื่อเจ้าของข้อความที่ส่งเข้ามาใบหน้าสวยก็ทำท่าเซ็งอย่
last updateLast Updated : 2026-07-13
Read more
บทที่1 "พันธะผูกมัด"
@สำนักงานเขต"เฮียใหญ่ หนูไม่จดนะ" เสียงเอาแต่ใจของ 'ไคร่า' เจ้าของใบหน้าสวยโดดเด่นพกความมั่นใจมาตั้งแต่เกิด ทว่าตอนนี้กำลังทำหน้าเครียดที่สุดในชีวิตกำลังเอ่ยบอกกับพี่ชายคนโตอย่างเคย์เดนที่เดินทางมาเป็นพยานการจดทะเบียนสมรสครั้งนี้ทันทีที่เธอเหยียบสำนักงานเขตเธอกำลังยืนขวางทางพี่ชายหน้านิ่งที่ดุพอๆ กับผู้ชายอีกคนที่บังคับให้เธอมาที่นี่และเดินเข้าไปในสำนักงานไปแล้วไม่ให้เดินเข้าไปในสำนักงานได้สำเร็จอย่างเอาแต่ใจ ไคร่าคือลูกสาวคนเล็กของท่านไคโรกับคุณหญิงแพรวาเจ้าของธุรกิจชั้นนำหลายอย่างในประเทศและเป็นผู้มีอิทธิพลที่สืบทอดมาตั้งแต่รุ่นท่านโยธา เธอเป็นลูกสาวคนเดียวและเป็นหลานสาวคนเดียวของตระกูล เรื่องความเอาแต่ใจดื้อด้านจึงตกเป็นของเธอแต่เพียงผู้เดียวเนื่องจากได้รับการตามใจมาตั้งแต่เด็กๆ บวกกับบุคลิกที่ไม่สนใจใคร กล้าชนกล้าสู้ และมีความมั่นอกมั่นใจตั้งแต่เด็กๆ ทำให้ไคร่าดูเป็นสาวสวยที่มีบุคลิกแรงเอาแต่ใจหยิ่งยโสและไม่ยอมใครง่ายๆ ถึงแม้ว่าใบหน้าสวยนั้นจะมีความอ่อนหวานจากฝั่งแม่อยู่บ้างเล็กน้อยแต่ก็เหมือนจะถูกนัยน์ตาเอาจริงเอาจังกลบไปจนหมด"จดไปเถอะ ไอ้ทัพมันแสดงความรับผิดชอบกับปู่และป๊าขน
last updateLast Updated : 2026-07-13
Read more
บทที่2 "พันธะสัญญา"
สองชั่วโมงต่อมา...@คอนโดอาร์โน"เก็บเสื้อผ้าเสร็จแล้วใช่ไหม" ทันทีที่คนกำลังนั่งเล่นโทรศัพท์บนโซฟากลางห้องโถงอย่างจอมทัพเห็นเจ้าของห้องอย่างไคร่าเดินลากกระเป๋าใบใหญ่สองใบออกมาจากห้องนอน เขาก็หยัดกายขึ้นเก็บโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋ากางเกงยืนรอรับคนตัวเล็กลากกระเป๋ามาหาเพื่อที่จะได้คุยเรื่องสัญญาที่ฝั่งผู้ใหญ่ของไคร่าได้เสนอไว้ให้เจ้าตัวได้รับทราบ"อืมเสร็จแล้ว นี่...ถามหน่อยสิทำไมต้องย้ายไปอยู่ด้วยกัน แค่จดทะเบียนสมรสเฉยๆ แต่แยกกันอยู่ไม่ได้เหรอ" ตอนที่นั่งเก็บเสื้อผ้าและข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ ตามคำสั่งของจอมทัพหลังจากกลับมาจากสำนักงานเขต ไคร่าได้แต่นั่งคิดอยู่คนเดียวว่าทำไมเธอกับจอมทัพต้องย้ายไปอยู่ด้วยกันด้วย ต่างคนต่างอยู่ห้องตัวเองไม่ได้เหรอ อย่างน้อยๆ ความเป็นส่วนตัวมันก็มีมากกว่าการอยู่ด้วยกันอีกอย่างการจดทะเบียนสมรสเพื่อแสดงความรับผิดชอบต่อครอบครัวของเธอก็ทำไปแล้ว ที่เหลือก็แค่ต่างคนต่างอยู่ต่างใช้ชีวิตของตัวเองส่วนกระดาษใบนั้นที่ได้มาจากสำนักงานเขตก็เก็บไว้รอวันที่หมดสัญญาทว่าคำตอบที่เธอได้รับกลับมาจากคนตัวสูงตรงหน้าคือ..."แล้วผัวเมียที่ไหนเขาแยกกันอยู่บ้างล่ะ" เหอะ ทำเอาเธออยาก
last updateLast Updated : 2026-07-13
Read more
บทที่ 3 "สามีภรรยาหรือคู่กรณี"
Chom Thap Part...หลังจากที่ผมกับไคร่าขึ้นมาบนห้องส่วนตัวของผมเรียบร้อยแล้ว ผมก็หยุดเดินกลางห้องโถงของห้องก่อนที่จะหมุนตัวหันไปหาไคร่าที่เดินตามหลังมาด้วยสีหน้าที่ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเธอไม่ได้เต็มใจที่จะมาอยู่กับผมแต่แล้วจะให้ผมทำยังไงได้ล่ะในเมื่อคนที่ทำให้ผมต้องทำแบบนี้ก็เป็นเธอเองนั่นแหละ...ย้อนกลับไปหลายสัปดาห์ก่อนหน้านี้...หลังจากที่ผมกับไคร่าพลาดมีอะไรกันในคืนที่ไอ้เคย์เดนพี่ชายของเธอฝากเธอไว้กับผมที่ผับคืนนั้น หลังจากวันนั้นไคร่าก็ทำเหมือนไม่ชอบขี้หน้าของผมเอามากๆ เจอกันทีไรก็ต้องมีเรื่องกัดกันตลอด แล้วถามว่าผมชอบขี้หน้ายัยตัวแสบนี่นักเหรอ แน่นอนว่าผมก็ไม่ชอบเหมือนกัน และไม่ชอบมากๆ ด้วยเพราะไคร่าเป็นผู้หญิงที่โคตรดื้อและเอาแต่ใจมากๆ สร้างวีรกรรมไว้มากมายจนพี่ชายที่รักเธอมากๆ ทะนุถนอมเธอมาโดยตลอดอย่างไอ้เคย์เดนเอือมระอา จนตอนนี้ตัดสินใจปล่อยให้เธอเผชิญโลกกว้างด้วยตัวเองเป็นที่เรียบร้อย สร้างปัญหาอะไรไว้ก็ให้แก้เองจะได้เข็ดหลาบแต่ถามว่ายัยเด็กดื้อที่ยืนทำหน้านิ่งหยิ่งยโสอยู่ตรงหน้าผมตอนนี้เธอเข็ดไหม ก็ต้องบอกว่าไม่เข็ด แถมไอ้คู่กรณีที่เป็นถึงขั้นลูกชายนักการเมืองชื่อดังก็ยังตาม
last updateLast Updated : 2026-07-13
Read more
บทที่ 4 "คุกรุ่นแบบแปลกๆ"
หลายนาทีผ่านไป..."เลขาที่เฮียให้ผมรับทำงานวันนี้เธอป่วย เธอบอกว่าจะมาเริ่มงานเป็นพรุ่งนี้แทนอะเฮีย" ไอ้ตั้มเดินเข้ามารายงานเรื่องเลขาที่ผมให้มันรับเข้ามาทำงานว่าวันนี้เธอคนนั้นมาทำงานไม่ได้เพราะว่าป่วย ผมก็ไม่ได้ว่าเพราะคนมันป่วยจะให้ทำยังไงได้ ไม่สามารถมาวันนี้ก็มาเป็นพรุ่งนี้ละกัน"อืม ไม่เป็นไร เอาบัญชีที่กูยังทำไม่เสร็จมาดูหน่อย เดี๋ยวกูทำต่อเอง" ผมบอกไอ้ตั้มไปแค่นั้นก็นั่งเซ็นเอกสารการเบิกจ่ายของสำหรับเดือนนี้ต่อ"ครับเฮีย" แต่พอไอ้ตั้มมันเดินออกไปจากห้องแล้ว ผมก็ฉุกคิดบางอย่างขึ้นมาได้ก็เลยเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสารตรงหน้าแล้วมองไปยังร่างเล็กที่นั่งไคว้หางเล่นโทรศัพท์อยู่บนโซฟาหนังสีดำที่กำลังทำสีหน้าซังกะตายแทนไคร่าเรียนบัญชีนี่หว่า งั้นผมให้ยัยนี้ช่วยเช็กตัวเลขให้ผมดีกว่า เพราะวันนี้ผมโคตรปวดตามากๆ เลยทำรายงานที่คอนโดเสร็จก็ต้องมานั่งทำงานเช็กพวกเรื่องเอกสารบิลเบิกจ่ายพวกนี้อีก"เธอเรียนบัญชีใช่ไหม""อืม แต่ยังเรียนไม่จบ ไม่ต้องมาสั่งให้ทำฉันทำไม่เป็น" เหอะ สงสัยเมื่อกี้ได้ยินที่ไอ้ตั้มพูดแน่ๆ ก็เลยชิงปฏิเสธก่อน เอาตัวรอดเก่งชะมัดยัยปลาไหล่"เดี๋ยวฉันสอน" แต่คิดว่าผมจะยอมจบแค่
last updateLast Updated : 2026-07-13
Read more
บทที่ 5 "สำนึกด้วยว่าเธอคือเมียฉัน"
kira Part...ชื่อไคร่าให้ความรู้สึกถึงผู้หญิงที่มีความแข็งแกร่ง สง่างาม และมีความเป็นผู้นำ แต่ตอนนี้ฉันกลับต้องมานั่งเซ็งหดหู่กับชีวิตหลังจากที่ทะเลาะกับเฮียทัพผู้ชายเฮงซวยนั่น แถมยังรู้สึกมืดแปดด้านคิดไม่ตกว่าเขามีเหตุผลอะไรอีกนอกเหนือจากเหตุผลที่ฉันรู้เขาถึงได้เลือกลากฉันไปจดทะเบียนสมรสแล้วข่มเหงรังแกฉันแบบนี้ถ้าเก็บเรื่องคืนนั้นไว้เงียบๆ ตอนนี้ฉันก็ไม่ต้องมานั่งหงอยไม่มีความสุขแบบนี้หรอก ตัวทำลายความสุขของฉันชัดๆ ไอ้บ้าเอ้ย!"นั่งคนเดียวเหรอครับ" ฉันนั่งเซ็งหงุดหงิดกับเฮียทัพคนบ้านั่นก็ยกแก้ววิสกี้ที่สั่งมาเมื่อกี้ขึ้นมาดื่มดับความหงุดหงิดเงียบๆ แต่จู่ๆ ก็มีผู้ชายตัวสูงๆ ผิวขาวหน้าตาหล่อใช้ได้ แต่หน้าแบบนี้มันไม่ใช่สเปกฉันเลย เขาดูอ่อนน้อมถ่อมตนดูใจดีดูอบอุ่นเกินไป พูดง่ายๆ คือดูจืดอะ "นั่งสองคนมั้งค่ะก็เห็นอยู่ว่านั่งคนเดียว""หึ ผมก็ว่างั้น" เขาตอบกลับมาแค่นั้นก็ถือวิสาสะนั่งลงบนเก้าอี้ตรงข้ามกับฉัน ทำเอาฉันที่ไม่คิดว่าเขาจะกล้านั่งถึงกับทำหน้าเหวอเลยทีเดียวมิติใหม่ของคนแปลกหน้าเหรอเนี่ย มันสามารถนั่งลงกันแบบที่เจ้าของโต๊ะไม่ได้อนุญาตแบบนี้เลยเหรอ"ผมชื่ออินครับ เรียนวิศวะคอมป
last updateLast Updated : 2026-07-13
Read more
บทที่ 6 "ประทับตรา"
@คอนโดอาร์โน "ลงไปนอนพื้นไปหรือไม่ก็นอนโซฟาก็ได้" หลังจากที่กลับมาถึงคอนโด ฉันก็จัดการตัวเองให้เรียบร้อยจากนั้นก็ขึ้นไปนอนบนเตียงกำลังจะหลับตานอนอยู่แล้วเชียว ทว่าเฮียทัพที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จก็เดินออกมาจากห้องแต่งตัวจากนั้นก็ตามที่เห็น เขาล้มตัวนอนลงบนเตียงเดียวกันกับฉัน ฉันก็เลยต้องบอกเขาให้ลงไปนอนบนพื้นหรือไม่ก็นอนบนโซฟาก็ได้ แต่ดูคนข้างๆ ฉันตอบมาสิ... "เรื่องอะไรฉันต้องนอนพื้น เตียงก็เตียงของฉัน ห้องก็ห้องของฉัน" "เหอะ!" เชื่อเขาเลย แต่มันก็จริงอย่างที่เขาบอกเตียงก็เตียงของเขา ห้องก็ห้องของเขา เพราะฉะนั้นฉันลงไปนอนข้างล่างเองก็ได้ หมับ! "จะไปไหนนอนได้แล้วน่าจะอะไรนักหนา" แต่จู่ๆ เฮียทัพก็ยื่นมือมาจับข้อมือของฉันหลังจากที่เขาเห็นว่าฉันเตรียมจะหยัดกายขึ้นลงไปนอนข้างล่างแทนพร้อมกับพูดเสียงกึ่งรำคาญอย่างที่เห็น ฉันที่เริ่มจะหงุดหงิดขึ้นมาบ้างเลยหันไปพูดใส่อารมณ์กับเขาในที่สุด "เฮียก็ลงไปนอนข้างล่างซี้!" "ได้กันมาแล้วจะเขินอะไรอีกกับอีแค่นอนเตียงเดียวกัน" เหอะ ฉันไม่ได้เขินแต่ฉันไม่อยากนอนร่วมเตียงกับเขาต่างหากล่ะ "ไม่ได้เขิน แต่ไม่อยากนอนใกล้กันไง เข้าใจยากตรงไหน" "ไม่อยาก
last updateLast Updated : 2026-07-13
Read more
บทที่7 "เหมือนถูกยัดเยียดให้ยอมรับ"
@มหาวิทยาลัย"เรื่องไอ้ลูกนักการเมืองนั่น ถ้าเจอมันอีกอย่าลืมโทรบอกฉัน""...""ไคร่า! ได้ยินที่ฉันพูดไหม" หลังจากที่เฮียทัพขับรถมาถึงลานจอดรถวีไอพีในมหาวิทยาลัยที่เราทั้งคู่เรียน จู่ๆ เขาก็พูดถึงเรื่องที่เป็นปัญหากับฉันมานานอย่างไอ้เรื่องที่ฉันได้ไปแส่ไว้เมื่อหลายเดือนก่อนซึ่งฉันที่ได้ยินเรื่องนี้ปุ๊บก็รู้สึกเซ็งขึ้นมาทันที ก็เลยได้แต่นั่งเงียบไม่ตอบโต้เฮียทัพ เพราะฉันเบื่อกับเรื่องนี้เต็มทนแล้วแค่ได้ยินก็สามารถทำให้คลื่นไส้อยากอาเจียนได้อะ คิดดูสิ แต่พอได้ยินเฮียทัพตะเบ็งเสียงถามเหมือนจะหงุดหงิดที่ฉันเอาแต่เงียบ ฉันก็เลยต้องหันไปมองเจ้าของเสียงตรงหน้านิ่งๆ จากนั้นก็เผยปากตอบเสียงเรียบด้วยความเบื่อหน่ายกลับไป"ได้ยิน แต่มันเป็นเรื่องของฉัน ฉันจัดการเองได้""จัดการยังไง กี่เดือนแล้วที่ไอ้เวรนั่นมันยังตามราวีเธอ" ใช่ กี่เดือนแล้วที่ไอ้ลูกนักการเมืองห่วยแตกนั่นมันตามราวีฉัน มันนานมากแล้ว เฮียเคย์กับเฮียเปอร์เคยช่วยจัดการไปแล้วรอบหนึ่ง ตอนนั้นมันก็หายเงียบไปแต่ให้ตายเถอะฉันดันเจอมันอีกครั้งพร้อมกับภาพที่มันกำลังลากผู้หญิงที่มีสภาพใบหน้าและตามตัวมีแต่รอยแผลโดนทำร้ายอะ แล้วจะให้ฉันทนดูเฉย
last updateLast Updated : 2026-07-13
Read more
บทที่ 8 "สามีสุดฮอตที่ทำเมียหงุดหงิด"
@สนามบาสเสียงพูดคุยแสนน่ารำคาญและน่าเบื่อหน่ายจากทุกประโยคที่เข้ามาในโสตประสาทของฉันตอนนี้ล้วนเป็นเรื่องที่พูดคุยเกี่ยวกับหนุ่มๆ ในสนามบาสทั้งนั้น แต่ที่ทำให้ฉันรำคาญที่สุดก็คือ 'ชื่อจอมทัพ' ดังเข้ามาในหูของฉันทุกสองนาทีจากฝั่งขวาบ้างละ ซ้ายบ้างละ ข้างบนบ้างละ ด้านล่างบ้างละ เรียกว่าฉันได้ยินมันทุกสารทิศเลยทีเดียว เพราะตอนที่เดินเข้ามานั่งบนอัฒจันทร์ยัยพลอยใสมันเลือกเดินมานั่งตรงกลางไงล่ะและใช่ค่ะ ฉันถูกยัยเพื่อนตัวดีทั้งสองคนลากเข้ามานั่งอยู่บนอัฒจันทร์ของสนามบาสได้สำเร็จ ถามว่าฉันอยากมานั่งเสนอหน้าอยู่ตรงนี้ไหม แน่นอนว่าฉันไม่อยากมา ตอนเรียนเสร็จเมื่อสิบนาทีที่แล้วฉันเลือกที่จะกดเรียกรถในแอพเพื่อมารับฉันแล้วกลับคอนโดซะ เพราะไม่อยากรอเฮียทัพด้วย แต่ยัยเพื่อนตัวดีทั้งสองคนมันไม่ยอม มันใช้ความสามารถทุกวิถีทางเพื่อให้ฉันได้มานั่งอยู่ตรงนี้นั่งอยู่ท่ามกลางเสียงพูดคุยที่ดังระเบ็งเซ็งแซ่น่ารำคาญตอนนี้ เหอะ อยากกลับบ้านโว้ย!!"แกดูผู้ชายที่ตัวสูงๆ คนนั้นสิที่มีรอยสักอะ หล่อเนอะ โคตรแบดอะ ดูทรงแบบไม่สนใจใครดูดุแต่โคตรมีเสน่ห์อะ" ฉันนั่งกอดอกหน้านิ่งพยายามเก็บสีหน้าและอาการที่อยากจะวีนเต็
last updateLast Updated : 2026-07-13
Read more
บทที่ 9 "อยากลองของแปลก"
@คอนโดอาร์โน"เธอดูหงุดหงิดนะ เป็นอะไรหรือเปล่า""ไม่ต้องมายุ่งได้ไหม" หลังจากที่กลับมาถึงคอนโด ฉันเดินนำอยู่ข้างหน้าเฮียทัพอยู่ดีๆ แต่จู่ๆ เขาก็ทักฉันแบบนั้นฉันก็เลยหันขวับพร้อมกับโต้กลับไปด้วยน้ำเสียงใส่อารมณ์ทันที เฮียทัพที่เดินตามหลังฉันมาก็เลยชะงักพร้อมกับแสดงสีหน้าขมวดคิ้วไม่เข้าใจว่าฉันเป็นอะไร ก่อนที่จะค่อยๆ เปลี่ยนสีหน้าเป็นการจ้องหน้าฉันนิ่งๆ พร้อมกับใช้ลิ้นดุนกระพุ้งแก้มเหมือนจะไม่ค่อยพอใจฉันสักเท่าไหร่แทนที่ฉันสวนกลับไปแบบนั้น ฉันก็ไม่รู้หรอกว่าตอนนี้ตัวเองเป็นอะไร แต่ใช่ ฉันหงุดหงิด และรู้สึกหงุดหงิดมากๆ ด้วย อยากวีน อยากเหวี่ยงแต่ฉันทำไม่ได้เพราะไม่รู้ว่าตัวเองกำลังหงุดหงิดเรื่องอะไรกันแน่ระหว่างหงุดหงิดที่เฮียทัพคอยกวนประสาทอยู่ตลอดเวลากับหงุดหงิดพวกผู้หญิงพวกนั้นที่เอาแต่กรี๊ดเฮียทัพจนน่ารำคาญกันแน่แต่...หมับ!"เวลาพูดกับผัวพูดให้มันเพราะๆ เสียงหวานๆ ทำหน้าดีๆ หน่อย แล้วถ้าไม่พอใจอะไรมาก็บอกกันตรงๆ" เหอะ บอกกันตรงๆ เหรอ ฉันมีอะไรต้องบอกเขางั้นเหรอ แล้วนี่กำลังไม่พอใจฉันอยู่ใช่ไหมถึงได้กระชากแขนฉันไปจับอย่างรุนแรงและบีบจนฉันรู้สึกเจ็บแบบนี้"ไม่มี แล้วก็ปล่อยแขนฉัน
last updateLast Updated : 2026-07-13
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status