Accueil / โรแมนติก / Only You! หัวใจดวงนี้เป็นของคุณ / ปั้นตุ๊กตาหิมะมั้ย 1/2 - 6 -

Partager

ปั้นตุ๊กตาหิมะมั้ย 1/2 - 6 -

Auteur: JAOTUNTEE
last update Date de publication: 2025-02-13 02:04:10

ปั้นตุ๊กตาหิมะมั้ย 1/2

- 6 -

“ทำไมพี่ภูมาอยู่ที่นี่ได้คะ?”

ถึงแม้ในใจจะเต้นระรัว ทั้งตื่นเต้น ทั้งหวั่นไหว แต่อีกใจก็อดคิดไม่ได้ว่าพี่ภูมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง หรือพี่ภูเองก็ขึ้นมาแขวนกุญแจเหมือนกัน

“อ๊ะ! พี่ภูคะ พี่ภูเห็นน้ำขิงไหมคะ หยีหลงกับน้ำขิงตั้งแต่อยู่ด้านบนแล้วค่ะ”

“น้ำขิง ไอ้วินน่าจะกำลังไปตามหา พี่แยกกับมันตอนมาถึงที่นี่”

พี่ภูดูจะไม่สบอารมณ์เอามาก ๆ ทั้งน้ำเสียง แววตา ดูน่ากลัวไปหมด

ติ๊ง!

พี่ภูเปิดโทรศัพท์อ่านข้อความสักพักก็ยื่นหน้าจอมาให้ฉันอ่าน เป็นข้อความของพี่วินที่ส่งมามีใจความว่า ‘กูเจอขิงแล้ว มึงเจอหยีรึยัง ถ้าเจอแล้วงั้นไว้เจอกันที่โรงแรมเลยนะ’ ฉันอ่านจบก็พยักหน้าเบา ๆ ให้พี่ภู พี่ภูพิมพ์ข้อความอีกนิดหน่อยแล้วเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋า ก่อนจะหันมามองหน้าฉันนิ่ง ๆ มันช่างดู … อึดอัด แอ๊!

“คือว่า ตอนนี้เรากลับโรงแรมกันไหมคะ เอาหยีลงก็ได้ หยีเดินไหวค่ะ”

งื้อออ ถึงแม้จะเสียดายแต่บอกตรง ๆ ว่าใจมันเต้น หัวใจมันฟูมากอ้อมแขนพี่ภูเป็นอะไรที่อบอุ๊นอบอุ่น กลิ่นตัวหอม ๆ ที่ลอยทะลุเสื้อโค้ตออกมา เป็นกลิ่นผู้ชายที่เคยใกล้ชิดขนาดนี้เป็นครั้งแรก หิมะที่ตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้เริ่มแสบตา ร่างกายเริ่มเปียกชื้น พี่ภูแหงนหน้ามองไปบนท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยละอองสีขาวสักพัก และก้มลงมองหน้าฉันนิ่ง ๆ ฉันได้ยินพี่ภูถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะยิ้มละมุนให้ฉันราวกับว่าเป็นคนละคนกับคนเมื่อกี้ ฉันอยากจะกรีดร้องให้ดังไปสามบ้านเจ็ดบ้าน รอยยิ้มพี่ภูเป็นอะไรที่ดีต่อใจยาหยีคนนี้มาก ๆ งื้อ พระเจ้าขาลูกอยากได้ผู้ชายคนนี้!

“ตากหิมะสมใจรึยัง?”

“เอ๊ะ?”

“ก็เราชอบไม่ใช่เหรอ อยากลองปั้นตุ๊กตาหิมะดูมั้ย?”

“ได้เหรอคะ?”

พี่ภูอุ้มฉันเดินลงมาด้านล่างของโซลทาวเวอร์ พื้นที่เต็มไปด้วยหิมะที่ขาวโพลน ฉันกอดคอพี่ภูแล้วก้มลงมองที่พื้นก็เห็นว่าเท้าของพี่ภูจมลงไปในหิมะค่อนข้างเยอะ แสดงว่าต้องตกหนักมากแน่ ๆ พี่ภูอุ้มพาฉันมาที่เก้าอี้ใต้ต้นไม้ ซึ่งไม่มีใบไม้เลยก็ว่าได้ พี่ภูใช้มือค่อย ๆ ปัดหิมะลงจากเก้าอี้ แล้วค่อย ๆ วางฉันลง แง่! โรแมนติก ดีต่อใจของยาหยีเป็นอย่างมาก

“เรานั่งรอพี่ตรงนี้แป๊บหนึ่งนะ”

พี่ภูพูดจบแล้วเดินออกไปที่ใต้ต้นไม้อีกต้น แล้วเขี่ย ๆ หาอะไรสักอย่าง ฉันแหงนหน้ามองฟ้าที่เต็มไปด้วยหิมะ หลับตาพริ้มกางมือออกให้หิมะโปรยลงมาโดนใบหน้า ฉันรู้สึกว่าหิมะตกหนักขึ้นอีกหรือเปล่านะ แต่ตอนนี้ฉันกลับไม่รู้สึกกลัวที่จะจมไปในกองหิมะเลย ฉันกลับรู้สึกอบอุ่นมากอบอุ่นในใจ ถึงแม้ว่าร่างกายจะเหน็บหนาวก็เถอะนะ ย้อนแย้งเหมือนกันแฮะ

“เดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอก”

พี่ภูกลับมาพร้อมดึงฮูดที่หลุดออกไปกลับมาใส่ให้ ก่อนจะยืนกิ่งไม้หน้าตาประหลาด ๆ เล็ก ๆ มาให้ฉันสองกิ่ง

“คืออะไรคะ พี่เอากิ่งไม้มาให้หยีมาทำไม?”

“แขนตุ๊กตาหิมะ”

พี่ภูพูดนิ่ง ๆ แล้วยื่นกิ่งไม้มาให้ฉันอีกรอบ ฉันอดยิ้มไม่ได้ผู้ชายอะไรน่ารักขนาดนี้ พระเจ้าคะ! ถ้าไม่ยกคนนี้ให้ยาหยี ยาหยีจะร้องแล้วนะ ฉันพยักหน้าแล้วเอื้อมมือไปรับกิ่งไม้มาวางไว้ที่เก้าอี้ แล้วค่อยๆ ยันเท้าข้างที่ถนัดลงมาจากเก้าอี้ แต่พี่ภูก็จับฉันกลับไปนั่งเหมือนเดิม ฉันทำหน้านิ่วคิ้วขมวด แล้วมองหน้าพี่ภู ถ้าพี่ภูไม่ให้ฉันลงไปแล้วจะปั้นตุ๊กตาหิมะยังไง

“ปั้นบนเก้าอี้นี่แหละ เดี๋ยวพี่เอาหิมะมาให้ เราจะได้ไม่ต้องขยับขามาก”

พี่ภูพูดจบพร้อมกับก้มลงข้างเก้าอี้ย่อตัวลงไปโกยหิมะขึ้นมาฉัน ฉันที่ยังมึน ๆ งง ๆ ก็ได้แต่อ้าปากหวอ จนพี่ภูชี้นิ้วไปที่กองหิมะสีขาว ฉันเลยงับปากลงและพยักหน้ารับ แล้วทำการละเลงปั้นก้อนกลม ๆ ย้ำว่าปั้นก้อนกลม ๆ จริง ๆ ทำไมดูในซีรีส์เกาหลีเขาปั้นง่ายจัง แต่ของจริงมันไม่ง่ายเลย ฉันพยายามปั้นก้อนกลม ๆ พี่ภูก็ขยันโกยหิมะมาให้ จนในที่สุดฉันก็ได้ก้อนกลม ๆ มาหนึ่งก้อนถ้วน!

“พี่ภู ดูสิ นี่คือตัวตุ๊กตาแหละสวยมั้ยคะ?”

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • Only You! หัวใจดวงนี้เป็นของคุณ    สุดท้าย..ก็เป็นเธอ - 21 -

    สุดท้าย..ก็เป็นเธอ- 21 -“พี่ภูคะ เราเคยรู้จักกันมาก่อนใช่ไหมคะ” ฉันหยุดเท้าที่กำลังเดินตามพี่ภูลง ทำให้ผู้ชายด้านหน้าเองก็หยุดชะงักพร้อมกันนั้นพี่ภูเองก็หันหน้ามามองฉันด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป จากคนขี้เล่น เป็นสายตาที่ดูจริงจังละกังวล“ทำไมยาหยีถึงถามเรื่องนี้กับพี่อีกแล้วคะ หรือไปรู้อะไรมาเหรอ” พี่ภูยืนนิ่งอยู่ที่เดิมถามฉันด้วยน้ำเสียงกังวล“ทุกครั้งที่ยาหยีถาม พี่ภูจะกังวลเรื่องนี้ทุกครั้ง พี่ภูดูมีพิรุธนะคะ มีอะไรอยากเล่าให้หยีฟังไหม” ฉันเองก็ไม่รู้หรอกว่า ไอ้ความฝันที่ผ่านมาตั้งแต่เด็ก ๆ หรือภาพที่เห็นมันคือเรื่องจริงหรือสิ่งที่ฉันมโนขึ้น จะบอกว่าเป็นเพราะความฝัน มันก็ดูจะไม่ดีสักเท่าไหร่ แต่ถ้าหากไม่มีเค้าโครงความจริงอะไร ทำไมพี่ภูไม่เคยปฏิเสธ“ยาหยีจะเป็นเจ้าสาวของพี่ภูคนเดียวเท่านั้น..คำนี้คุ้นไหมคะ”“...” ฉันเงียบฟังคำที่พี่ภูเอ่ยออกมาด้วยใบหน้าที่งงเหมือนไก่ตาแตก และฉันมั่นใจว่านั่นมันคือความฝันที่ฉันฝันเห็นและได้ยินบ่อย ๆ แล้วทำไมพี่ภูเองถึงรู้ความฝันนั้นฉันได้ละ“ถ้ายาหยีโตขึ้น ยาหยีก็จะเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดของพี่คนเดียว ยาหยีสัญญาเลยค่ะ..คำนี้คุ้นไหมคะ”“...”“หนูตอบพี่สิ

  • Only You! หัวใจดวงนี้เป็นของคุณ   ตัดสินใจยุติข้อห้าม - 20 -

    ตัดสินใจยุติข้อห้าม- 20 -“พี่ภูคะ..พี่ภูกับหยี เคยรู้จักกันมาก่อนใช่ไหมคะ” ฉันสังเกตเห็นแววตาของพี่ภูที่สั่นไหวแบบแปลกไป แต่ก็เพียงแค่พริบตาเดียวเท่านั้น พี่ภูก็ปรับอารมณ์กลับมาได้ปกติ“หนูเป็นอะไรคะ เมื่อกี้พี่ตกใจมากรู้ไหม นั่งตัวแข็งทื่อ พี่เรียกก็ไม่หือไม่อือ จนพวกพี่จะโทรเรียกรถพยาบาลแล้วนะคะ” พี่ภูยังคงเอ่ยถามฉันด้วยท่าทางกังวล“น้องตกใจมากนะภู พาไปโรงพยาบาลก่อนไหม” พี่ปันหยาเอ่ยขึ้นด้วยใบหน้าที่ค่อนข้างเรียบเฉย แต่น้ำเสียงแสดงออกถึงอาการเป็นห่วงอย่างเห็นได้ชัดในน้ำเสียง“ทำไมพี่ ๆ มาอยู่ที่นี่กันได้คะ” ฉันที่พอจะรู้สึกตัวเองดีแล้ว หันมองพี่ ๆ ทุกคนหลังจากเอ่ยถามไปด้วยความไม่เข้าใจ เพราะจำได้ว่าครั้งสุดท้ายคือฉันไม่ได้ลุกขึ้นไปเปิดประตู และพี่ภูเองก็นอนหลับอยู่ไม่ได้มีท่าทีว่าจะตื่นขึ้นมาเลยแม้แต่น้อย“เรื่องนี้พี่ก็อยากรู้ค่ะ ว่าทำไมภูผากับยาหยีถึงมาอยู่ด้วยกันในห้องสองต่อสอง..หวังว่าแกจะจำสิ่งที่แกรับปากพวกฉันได้นะภูผา” พี่ปันหยาเอ่ยย้ำในสิ่งที่ทุกคนในห้องนี้รู้อยู่แล้วว่ามันคืออะไร ด้วยสายตาที่จริงจัง จนทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ มีเพียงเสียงของเครื่องปรับอากาศที่ยังทำงานอยู

  • Only You! หัวใจดวงนี้เป็นของคุณ   ความทรงจำที่หายไป - 19 -

    ความทรงจำที่หายไป- 19 -กว่าที่ฉันจะแกะมือปลาหมึกของพี่ภูออกมาได้ ก็เล่นเอาหอบเหนื่อยเหมือนกัน ไม่รู้ว่าพี่ภูนั้นเอาเรี่ยวแรงมาจากไหนนักหนา แต่พอฉันรวบรวมความกล้าที่มีตวาดลั่นดุพี่ภูอย่างจริงจัง ผู้ชายคนนี้ก็หน้าหงิกเป็นเด็กน้อยแล้วหันหลังใส่ฉันพร้อมกับนอนหลับไปเสียอย่างนั้นครืด!ฉันลุกขึ้นไปหยิบมือถือของตัวเองที่กำลังสั่นอยู่บนโต๊ะกระจกขึ้นมา ก็เห็นว่าเป็นพี่มาวินที่โทรเข้ามาหลายสายแล้ว แต่เวลานั้นฉันกลับไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย“ค่ะพี่มาวิน” ฉันกรอกเสียงลงไปอย่างรีบร้อน เพราะไม่รู้เลยว่าพี่มาวินมีธุระอะไรหรือไม่“น้องหยี ไอ้ภูอยู่ห้องน้องไหม มันเมาแล้วบอกจะกลับห้อง แล้วออกไปเลย พี่หามันไม่เจอ” ฉันฟังเสียงที่ตื่นตกใจของพี่มาวิน พร้อมกับมองบุคคลที่ถามถึงก่อนจะกดเปิดวิดีโอคอล แล้วชูหน้าจอไปที่คนที่หลับไม่ได้สติ“ไอ้ภู! พี่ก็วิ่งหามันทั่วคอนโด ไม่คิดว่ามันจะเมาแล้วเรื้อนขนาดนี้ งั้นพี่ฝากน้องหยีดูมันด้วยนะ พี่ลงมาข้างล่างแล้วคงไม่กลับขึ้นไปแล้ว” พี่มาวินร่ายยาว ใบหน้าแสดงอาการทั้งดมโห ทั้งขำ ปนเปกันไปหมด ฉันพยักหน้าให้เป็นการรับปากแต่ยังไม่ทันที่ฉันจะได้กดวางมือถือ เสียงของผู้หญิงที่แทร

  • Only You! หัวใจดวงนี้เป็นของคุณ   สิบห้าปี..ยังหนีไม่พ้น - 18 -

    สิบห้าปี..ยังหนีไม่พ้น- 18 -“ไอ้ภู! มึงกับน้อง..” พี่มาวินตาโต นิ้วชี้ค้างกลางอากาศ แต่มีหรือพี่ภูจะสนใจ ฉันเองได้แต่นั่งนิ่ง หยิบขนมมาเคี้ยว “ไอ้ภูเอ๊ย”“เลิกเรียกกูได้แล้ว จะกินมั้ยเหล้าอะ” พี่ภูเดินมาทิ้งตัวลงข้างฉัน ก่อนที่ฉันจะลุกขึ้นไปหยิบแก้วใสมาวางให้สองใบ พร้อมกันนั้นก็หยิบหอบข้าวของไปแกะใส่จานมาวางไว้ให้ทั้งคู่“งั้นหนูกลับห้องก่อนนะคะ” ฉันเอื้อมมือไปหยิบขนมอีกชิ้นในซองมาเคี้ยวก่อนจะทำท่าจะเดินออกจากห้อง “อ่อ..พี่ภูพรุ่งนี้ไปดูทำเลร้านพร้อมหนูไหมคะ ถ้าไปก็อย่าดื่มมากนะคะ”“ครับ” ผมยิ้มหวานให้เด็กสาว เธอเองก็ยิ้มตอบก่อนจะก้าวเท้าเดินออกจากห้องไป“เล่า!” ทันทีที่ในห้องเหลือเพียงผมกับไอ้วิน วิญญาณนักข่าวก็เข้าสิงมันทันที“ก็อย่างที่มึงเห็น กูคบกับน้อง” ผมพูดจบพร้อมกระดกเหล้าเข้าปากอย่างสบายอารมณ์“แล้วเรื่องกฎของร้านมึงจะทำไง” ไอ้วินเองก็ถามคำ กินเหล้าคำพอ ๆ กับผม แต่จากสายตาของผม มันเองก็ดูเหมือนจะมีอะไรในใจเหมือนกัน“ก็ไม่ทำไง เดิมทีกูก็จะปรึกษาพวกมึงเรื่องนี้”“แล้วทำไมไม่ปรึกษา”“ยาหยีอยากออกจากที่ร้าน”“ทำไมวะ เพราะกฎนี้นะเหรอ เฮ้ย! มันต้องมีทางออกอื่น”“น้องอยากทำธุรกิจ

  • Only You! หัวใจดวงนี้เป็นของคุณ   คนนี้ของยาหยี 2/2 - 17 -

    คนนี้ของยาหยี 2/2- 17 -เธอใช้สองมือลูบแก้มตัวเองป้อย ๆ แก้เขิน ยิ่งทำให้ผมรู้สึกอยากแกล้งเธอมากกว่าเดิมขึ้นไปอีก“ไม่ชอบจริงเหรอ” ผมเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงออดอ้อนผู้หญิงด้านหน้า จนเธอหันมามองหน้าผมชัด ๆในจังหวะที่ประตูลิฟต์กำลังจะเปิดออก เธอเลือกที่จะหอมแก้มหนัก ๆ ของผมฟอดใหญ่ด้วยความเร็วและรีบวิ่งออกจากลิฟต์กลับไปทางห้องของตัวเองแบบไม่หันกลับมามองผมเลยสักนิด ผมยืนนิ่งอยู่ในลิฟต์เพียงชั่วครู่ก่อนจะเดินออกมายืนมองเธอที่รีบกดรหัสผ่านเข้าห้องไปด้วยความเอ็นดูติ๊ง!‘พี่ภูเป็นแฟนกับยาหยีนะคะ’ ผมเปิดอ่านข้อความที่มาจากคนตัวเล็กส่งมาหลังจากที่ผมทิ้งตัวลงนอนบนที่นอนนุ่มในห้องนอนของตัวเอง‘พี่ต้องเป็นคนขอไม่ใช่เหรอ’‘รอพี่ภูขอ หยีแก่ตายพอดี’'ยาหยี..เป็นแฟนพี่นะครับ’‘ตกลงค่ะ!’ผมได้แต่นอนยิ้มให้กับหน้าจอมือถือราวกับคนบ้า เราเริ่มสนทนากันมากขึ้น เริ่มศึกษานิสัยและความชอบของกันและกันมากขึ้น เวลาผ่านไปหลายเดือนที่เราใช้ชีวิตด้วยกันแบบไม่ได้บอกผู้ใหญ่หรือครอบครัว โดยเฉพาะกับคนที่ร้าน“พี่ว่าจะบอกไอ้วินกับปันหยา เรื่องของเรา” พี่ภูวางหนังสือที่กำลังอ่านลงบนหน้าอกพูดขึ้นในขณะที่ยังนอนหนุนตักของฉันที

  • Only You! หัวใจดวงนี้เป็นของคุณ   คนนี้ของยาหยี 1/2 - 17 -

    คนนี้ของยาหยี 1/2- 17 -“คืออะไรกันคะ ทำไม..” ฉันได้แต่ยืนมองหน้าป้านภาสลับกับมองหน้าพี่ภู โดยที่ไม่รู้เลยว่าฉันจะต้องพูดหรือรู้สึกอย่างไร ป้านภาเป็นคนแนะนำให้ฉันมาสมัครที่ร้านนี้แต่ไม่ได้บอกว่าเป็นร้านของใคร และพี่ภูคือลูกชายของป้านภาแต่ทำไมฉันถึงไม่เคยรู้จักมาก่อนทั้งที่บ้านเราทั้งสองรู้จักกันมาตั้งแต่ฉันจำความได้“ป้าก็อยากรู้ว่าทำไมเจ้าของรองเท้าเบอร์สามสิบแปดที่จอดหน้าห้องเจ้าภูถึงเป็นของหนูยาหยี” ป้านภามองหน้าฉันสลับกับพี่ภูอย่างต้องการหาคำตอบ แต่ยังเป็นแววตาที่เอ็นดูฉันเหมือนเดิม“มันไม่ใช่อย่างที่แม่คิดแน่นอนครับ พอดีผมขอให้น้องมาทายาให้เฉย ๆ”“ยา..ทายาอะไรลูกเป็นอะไร” ป้านภาตรงดิ่งเข้ามาหาพี่ภู จับลูกชายของเขาหมุนซ้ายหมุนขวา โดยที่ใบหน้าของพี่ภูยังคงดุตกใจเหลอหลาอย่างเห็นได้ชัด “ไหน”“แม่ครับ แม่ใจเย็น ๆ ก่อน ภูไม่ได้เป็นอะไรมาก” พี่ภูจับไหล่ของป้านภาก่อนจะก้มลงไปหอมแก้มฟอดใหญ่“คุณ พาหนูหยีกลับเข้าไปในห้องก่อนเลยค่ะ” เสียงของหญิงสูงวัยหันไปเอ่ยกับผู้เป็นสามีที่ยืนเงียบ ไม่ได้แสดงท่าทีอะไร “หนูยาหยีเข้าห้องไปก่อนนะจ๊ะ ป้ามีเรื่องอยากคุยกับเราสองคน”ฉันนึกขึ้นได้จึงยกมือไหว้ป

  • Only You! หัวใจดวงนี้เป็นของคุณ   อกหักตั้งแต่ยังไม่ได้สารภาพ 2/2 - 14 -

    ‘ตอนนี้น้องสาว..แต่พอโตขึ้นจะเป็นเจ้าสาวของพี่ภูค่ะ’ เราทั้งคู่หัวเราะให้กับท่าทางของเด็กน้อยอย่างช่วยไม่ได้‘โอเคค่ะสาวน้อย พี่เป็นเพื่อนพี่ภูของหนูนะ แล้วพี่สาวคนนี้ก็ไม่แย่งพี่ภูของหนูด้วยค่ะ ไม่ต้องหวงพี่ภูกับพี่หรอกนะ’‘จริงนะคะ’ ยาหยีเริ่มมีอาการอ่อนลงเล็กน้อย ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้เพื่อนเล็กน

  • Only You! หัวใจดวงนี้เป็นของคุณ   อยากทานข้าวผัด 2/2 - 9 -

    อยากทานข้าวผัด 2/2- 9 -หลังจากที่พี่ภูวางสายก็หยิบโทรศัพท์ใส่กระเป๋า แล้วพาฉันออกไปเดินเล่นพวกเราเดินออกจากโรงแรมมาเรื่อย ๆ ก็พบกับจุดที่มีรถบัสที่จะพาชมรอบเกาะในตอนกลางคืน เราทั้งสองคนยืนมองหน้ากันอยู่สักพัก เดิมทีแค่ตั้งใจออกมาเดินรับลม แต่ไหน ๆ ก็ไหนๆ ที่ได้ออกมาเดินเล่นแล้ว เราที่อยู่ในชุดเส

  • Only You! หัวใจดวงนี้เป็นของคุณ   อยากทานข้าวผัด 1/2 - 9 -

    อยากทานข้าวผัด 1/2- 9 -“เราไม่ใช่สเปกพี่เลยเลิกกลัวได้แล้ว” พี่ภูพูดจบก็เอามือมาจับหัวฉันโยกไปมา ราวกับฉันเป็นเด็กห้าขวบยังไงยังงั้น‘ไม่ใช่สเปก ไม่ใช่สเปก ไม่ใช่สเปก … ม่ายประบ่านะ!’ หลังจากที่ได้ยิน ฉันไม่สามารถเอาคำนี้ออกจากหัวได้จริงๆ ฉันไม่ใช่สเปกพี่ภูเลยงั้นเหรอ ความคิดที่อยากจะจีบพี่ภูของฉ

  • Only You! หัวใจดวงนี้เป็นของคุณ   ก็ไม่มีอะไรพิเศษ 2/2 - 8 -

    ก็ไม่มีอะไรพิเศษ 2/2- 8 -หลังจากที่จัดการเช็กอินห้องแล้ว พนักงานต้อนรับก็ยื่นคีย์การ์ดและพาขึ้นมาที่ห้องพัก ฉันเดินเข้ามาในห้องซึ่งห้องที่นี่ค่อนข้างกว้างมาก มีเตียงขนาดคิงไซต์สีครีมตั้งอยู่กลางห้อง ฉันเปิดประตูออกไปก็เป็นระเบียงขนาดใหญ่ มองออกไปเห็นทะเลสาบสีฟ้าครามที่ด้านนอกมีชุดโซฟาตั้งอยู่ริมร

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status