INICIAR SESIÓN
"Five million pesos?"
Hindi napigilan ni Sunshine Alcazar na ulitin ang halagang narinig niya. "Yes, Miss Alcazar. That's the agreed compensation for the surrogacy arrangement, excluding medical expenses." Napatingin siya sa babaeng nasa kabilang panig ng mesa. Hindi niya alam kung matutuwa ba siya o matatakot sa laki ng halagang iyon. Limang milyon. Sa isang iglap, parang nakita na niya ang posibilidad na mailigtas ang kaniyang ama. "May kailangan pa ba akong gawin bukod sa pagbubuntis at panganganak?" tanong niya. "The process is straightforward, but there are strict conditions. You'll undergo medical examinations, follow the doctor's instructions, and keep the arrangement confidential." Tumango si Sunny habang binabasa ang mga dokumentong nasa harapan niya. Isa siyang dalawampu't pitong taong gulang na babaeng hindi naman nangangarap maging ina. Sa totoo lang, hindi nga niya nakikita ang sarili niyang nagpapakasal sa isang lalaki. Mas gusto niya ang mga babae, at hindi iyon lihim sa mga taong malapit sa kaniya. Pero hindi naman pag-ibig ang dahilan kung bakit naroon siya. Pera. Kailangan niya ng pera. "Who is the intended parent?" tanong niya. "I'm afraid we cannot disclose that information. The client also won't know your identity. Everything will be handled through the agency." "So, basically, we're strangers who won't ever meet?" "Exactly." Napakamot siya sa noo. "Okay. At least, walang awkward introductions." Bahagyang ngumiti ang babae bago itinuro ang mga pahinang kailangan niyang lagdaan. Matagal na tinitigan ni Sunny ang kontrata. May mga kondisyon tungkol sa kaniyang kalusugan, regular checkups, at proseso ng panganganak. Nakasaad din na pagkatapos maisagawa ang legal na proseso, wala na siyang magiging responsibilidad sa bata. "Are you absolutely sure about this, Miss Alcazar?" Sandaling natahimik si Sunny. "Yes. I need the money." Kinuha niya ang ballpen at isa-isang pinirmahan ang mga dokumento. Hindi dahil madali ang desisyon. Kundi dahil wala na siyang ibang mapagpipilian. Dalawampu't pitong taong gulang pa lamang siya. Dapat ay abala siya sa pagbuo ng career, pag-iipon para sa sariling bahay, at pag-enjoy sa buhay. Pero sa halip, halos lahat ng iniisip niya ay tungkol sa kalagayan ng kaniyang ama. Maaga silang nawalan ng ina, kaya ang tatay niya ang tumayong parehong magulang sa kaniya. Hindi man sila marangya sa buhay, hindi siya hinayaang maramdaman na may kulang sa kanilang pamilya. Kaya ngayong ang ama naman niya ang nangangailangan, hindi niya kayang tumalikod. Paglabas niya ng gusali, agad na nag-vibrate ang cellphone niya. Ospital. Mabilis niyang sinagot ang tawag. "Hello?" "Miss Alcazar, magandang araw. Tumatawag po kami tungkol sa operasyon ng inyong ama. Kailangan na po nating maihanda ang kinakailangang halaga." Napahawak siya sa noo. "Yes, I understand. May inaasikaso na po ako. Maaari po bang bigyan ninyo ako ng kaunting panahon?" "Mas mabuti pong maasikaso natin agad dahil hindi na dapat patagalin ang kondisyon niya." "Please, gagawin ko po ang lahat. Huwag lang po sanang ipagpaliban ang operasyon." Pagkababa ng tawag, ilang sandali siyang nanatiling nakatayo sa gilid ng kalsada. Hindi niya alam kung saan niya hinuhugot ang lakas ng loob niya. Ang alam lamang niya, hindi niya kayang mawala ang nag-iisang magulang na mayroon siya. Nang makarating sa ospital, nadatnan niyang nakahiga ang kaniyang ama habang nanonood ng telebisyon. "Anak!" Napalingon ang matanda nang makita siya. "Hello, handsome!" Napailing ang kaniyang ama. "Mayabang talaga ang anak ko." "Of course. Baka sakaling gumanda ang mood mo kapag nakita mo ako." Umupo siya sa tabi ng kama at inayos ang kumot na bahagyang nakababa. "Kumusta pakiramdam mo, Pa?" "Okay naman. Huwag mo na akong alalahanin." "Madali mong sabihin. Hindi naman ikaw ang nagbabayad ng bill." Napatawa ang matanda. "Ang mahalaga, huwag mong pabayaan ang sarili mo." Tumango si Sunny. Hinawakan niya ang kamay nito at pinilit ngumiti. "Magpagaling ka lang, Pa. Aayusin ko ang lahat." Hindi niya sinabi ang tungkol sa surrogacy. Ayaw niyang mag-alala pa ang kaniyang ama. Sapat nang alam nitong may ginagawa siyang paraan para sa operasyon. Samantala, sa isang marangyang opisina sa Makati, abala si Sebastian Madrigal sa pagbabasa ng mga dokumentong ipinasa ng kaniyang personal assistant. "Sir, the agency has already found a suitable candidate." Hindi agad nag-angat ng tingin si Baste. "Is she qualified?" "Yes, sir. She passed the initial medical screening. The agency also confirmed that she's willing to proceed." "Good. When can we start?" "They're currently arranging the necessary procedures." Tumango siya at isinara ang folder. Sa edad na tatlumpu't dalawa, isa na si Sebastian sa mga kinikilalang batang negosyante sa bansa. Namamahala siya sa Madrigal Corporation, isang kumpanyang patuloy na lumalawak ang operasyon. Mayaman siya, matagumpay, at halos lahat ng gusto niya ay kaya niyang makuha. Maliban sa isang bagay. Ang magkaroon ng anak. Matagal na niyang gustong magkaroon ng sariling pamilya. Hindi lamang siya interesado sa pag-aasawa dahil sa kagustuhan ng pamilya niya o dahil iyon ang inaasahan sa isang lalaking katulad niya. Ayaw niyang magpakasal sa isang babaeng hindi niya mahal. Ayaw rin niyang magkaroon ng relasyong nakabatay lamang sa pera at apelyido. Kaya pinili niya ang surrogacy. Hindi niya kailangang makilala ang babaeng magdadala sa kaniyang anak. Mas gusto niyang manatiling pribado ang lahat upang maiwasan ang anumang komplikasyon. "Make sure everything remains confidential," utos niya. "Of course, sir." "I don't want her contacting me directly. Everything should go through the agency." "Understood." Bumalik si Baste sa kaniyang ginagawa. Para sa kaniya, malinaw ang lahat. Magkakaroon siya ng anak, at sisiguraduhin niyang lalaki ito sa isang maayos at mapagmahal na tahanan. Ilang linggo ang lumipas bago muling nagtungo si Sunny sa klinika para sa kinakailangang procedure. Matapos ang ilang pagsusuri, naghihintay siya sa loob ng silid habang nakikipag-usap ang doktor sa nurse. "Miss Alcazar, everything is ready." Huminga siya nang malalim at tumango. Hindi niya alam kung ano ang mararamdaman pagkatapos nito. Ang alam lang niya, kailangan niyang tapusin ang lahat para sa kaniyang ama. Makalipas ang ilang linggo, nakatanggap siya ng tawag mula sa klinika. "Congratulations, Miss Alcazar. The procedure was successful." Napatingin siya sa doktor. "Meaning?" "You're pregnant." Ilang segundo siyang hindi nakapagsalita. Dahan-dahan siyang napangiti. Hindi niya alam kung ano ang dapat niyang maramdaman. Masaya siya dahil makukuha na ng ama niya ang kinakailangang operasyon, pero hindi rin maiiwasang kabahan sa responsibilidad na pinasok niya. Paglabas niya ng klinika, agad niyang inilabas ang cellphone at tinawagan ang ospital. "Gusto ko na pong ayusin ang bayad para sa operasyon ng tatay ko." Ilang minuto siyang nakipag-usap sa billing department bago tuluyang maayos ang kinakailangang halaga. Nang makumpirma niyang maaari nang ituloy ang operasyon ng kaniyang ama, saka lamang siya nakahinga nang maluwag. "Sa wakas," mahina niyang bulong. Samantala, nakatanggap din si Sebastian ng kumpirmasyon mula sa ahensiya. Successful ang procedure. Sa unang pagkakataon sa loob ng maraming buwan, napangiti siya sa harap ng kaniyang assistant. "Good. Keep me updated." "Congratulations in advance, sir." "Thank you." Hindi pa man niya nakikita ang magiging anak, marami na siyang naiisip na plano para rito. Hindi niya alam kung babae o lalaki ang magiging anak niya. Wala rin siyang pakialam kung ano ang magiging itsura nito. Basta malusog ito. Basta magiging ligtas ang pagbubuntis. At higit sa lahat, magiging mabuting ama siya. Hindi niya alam na ang babaeng kasalukuyang nagdadala sa kaniyang anak ay isang lesbian na walang interes sa mga lalaki. Lalo niyang hindi alam na limang taon mula ngayon, ang babaeng iyon ay magiging empleyado niya. At sa halip na manatili lamang itong isang pangalan sa lihim na kontrata, magiging dahilan ito ng palagiang sakit ng ulo niya. Dahil si Sebastian Madrigal ay maaaring makuha ang halos lahat ng gusto niya. Pero ang babaeng gugustuhin niyang pakasalan? Mukhang ibang usapan iyon.“Daddy! Mommy Sunny! Dito tayo!”Halos hilahin ni Dahlia ang dalawang nakatatanda papunta sa registration booth. Halatang excited na excited ang bata habang mahigpit na hawak ang mga kamay nila.“Dahan-dahan, sweetheart,” paalala ni Baste. “Hindi naman tatakbo ang school.”“But I want to join everything!”Napangiti si Sunny.“Grabe, Dahlia. Parang ikaw ang may pinakamalaking energy dito.”“Because I'm happy!”Napatingin si Sunny kay Baste. May kakaibang gaan sa mukha ng lalaki habang pinagmamasdan ang anak.“Registration for Family Day?” tanong ng teacher sa kanila.“Yes,” sagot ni Baste.“Family name?”“Madrigal,” sagot niya.Isinulat ng teacher ang pangalan nila sa listahan at saka tumingin kay Sunny.“Mother?”Napatigil si Sunny.Bago pa siya makasagot, masayang sumingit si Dahlia.“She's Mommy Sunny!”Napangiti ang teacher.“That's sweet. Okay, Mommy Sunny, you can sign here.”Napatingin si Sunny kay Baste na halatang pinipigilan ang ngiti.“Sir, huwag kang tumawa.”“I'm not.”“Ki
“Bakit parang ang sama ng timpla mo?”Hindi man lang inangat ni Baste ang ulo mula sa laptop nang marinig ang tanong ni Alex.“I'm working.”“Alam ko. Kanina ka pa nagtatrabaho. Pero pangatlong beses mo nang binubuksan ang parehong file.”Napatingin si Baste sa screen.Tama ang kaibigan niya.“May kailangan ka ba?”“Meron. Gusto kong malaman kung bakit ka nagseselos sa girlfriend ng empleyado mo.”Matalim ang tinging ibinigay niya kay Alex.“Get out.”“Ayan! Guilty!”“Alex.”“Okay, fine. Pero pare, seryoso. May girlfriend si Sunny. At mukhang masaya sila.”“I know that.”“Then stop looking miserable.”Isinara ni Baste ang laptop.“I'm not miserable.”“Hindi nga. Mukha ka lang nawalan ng kontratang worth fifty million.”Bago pa siya makasagot, tumunog ang cellphone niya.Si Elena.Agad niya itong sinagot.“Hello?”“Sir, pasensya na po. May problema po tayo kay Dahlia.”Napatuwid siya sa pagkakaupo.“What happened?”“Wala naman pong masama sa kaniya. Ayaw lang po niyang pumasok sa schoo
“Baste, may problema ka ba?”Napatingin si Sebastian Madrigal sa kaibigang si Alex habang naglalakad sila papunta sa elevator.“Why?”“Kanina ka pa tahimik. Hindi ka naman ganito kapag kasama ako. Usually, pinagsasabihan mo akong tumahimik.”“I'm considering doing that now.”“See? Bumabalik na ang personality mo.”Napailing si Baste.Maaga silang dumating sa Madrigal Corporation dahil may business meeting silang kailangang paghandaan. May ilang dokumentong kailangan nilang tingnan bago magsimula ang araw, kaya nagpasya si Alex na samahan muna ang kaibigan sa opisina.Pagpasok nila sa elevator, may babaeng nakatayo sa loob. Maganda ito, mahaba ang buhok, maayos ang pananamit at may dalang dalawang paper bag. Sa isang kamay ay may hawak itong tray ng kape.“Good morning,” magalang na bati nito.“Good morning,” sagot ni Baste.Tumango rin si Alex.Habang umaakyat ang elevator, napansin ni Alex ang mga dala ng babae.“Looks like someone's bringing breakfast for the whole office.”Napangit
Hindi agad nawala sa isip ni Baste ang nakita niya sa birthday party ng anak. Kahit ilang beses na siyang kinausap ng mga bisita, kahit ilang litrato na ang kinunan kasama ang mga kamag-anak, paulit-ulit pa ring bumabalik sa isip niya ang mukha nina Dahlia at Sunshine. Magkahawig sila. Hindi niya alam kung bakit ngayon lang niya iyon napansin. Siguro dahil ngayon lang niya nakita ang dalawa na magkatabi, nakangiti at masayang nag-uusap. “Baste!” Napalingon siya kay Alex na kararating lamang kasama ang asawa nito. “Kanina pa kita tinatawag. Ano'ng iniisip mo?” “Nothing.” “Sinungaling. Kanina ka pa nakatingin doon.” Sinundan ni Alex ang direksiyon ng tingin niya. Nandoon sina Sunny at Dahlia, magkatabi sa maliit na mesa. Tinutulungan ni Sunny ang bata na buksan ang isang laruan habang masayang nagkukuwento si Dahlia. “Ah. Si Sunny.” “What's with her?” “Wala.” Umupo si Alex sa tabi niya at kumuha ng inumin. “Alam mo, hindi ko pa rin makalimutan ang mukha mo noong Friday nig
Maagang dumating si Sunny sa bahay ni Sebastian. Hindi dahil mahilig siyang gumising nang maaga, kundi dahil inatasan siyang tumulong sa paghahanda para sa kaarawan ni Dahlia.Personal na birthday party iyon ng anak ng CEO, pero dahil may ilang empleyadong naatasang tumulong sa pag-aasikaso, kasama siya sa listahan.Pagdating niya sa malaking bahay, saglit siyang natigilan sa harap ng gate.“Grabe. Bahay ba ito o resort?”Napanganga siya sa lawak ng bakuran. May mga makukulay na lobo, malalaking dekorasyon, at isang malaking tent na may temang prinsesa. Sa gitna ng garden ay may inflatable castle at ilang palaruan para sa mga bata.“Good morning, Ms. Alcazar.”Napalingon siya sa isang babaeng lumapit.“Good morning po. Ako po si Sunny. Pinapunta po ako ni Trina.”“Yes, we've been expecting you. I'm Elena, Dahlia's nanny. Come with me.”Sumunod si Sunny sa babae. Habang naglalakad sila, napansin niyang halos lahat ay abala sa paghahanda. May nag-aayos ng mesa, may naglalagay ng dekoras
Hindi gusto ni Sunshine ang Lunes.Hindi dahil tinatamad siyang pumasok sa trabaho, kundi dahil pakiramdam niya ay masyadong maikli ang weekend para sa lahat ng kailangang gawin.At ngayong Lunes, may dagdag pa siyang problema.Ang boss niyang nakita niya sa bar noong Biyernes ng gabi.“Good morning, Sunny!”Napalingon siya kay Trina na masiglang nakangiti habang hawak ang kape.“Good morning. Bakit parang ang saya mo?”“May sahod na malapit na!”“Ah. Akala ko may nanalo ka sa lotto.”“Mas masaya kung pareho.”Napatawa si Sunny at inilapag ang bag sa mesa. Binuksan niya ang computer at inayos ang mga dokumentong kailangan nilang tapusin bago magtanghali.Ilang minuto pa lang siyang nagtatrabaho nang marinig niya ang boses ng isang lalaking ayaw niyang marinig sa ganitong kaagang oras.“Good morning.”Sabay-sabay na tumayo ang ilang empleyado.“Good morning, sir!”Napatingin si Sunny sa pintuan.Si Sebastian Madrigal.Naka-dark blue suit ito, maayos ang buhok, at may hawak na tablet.







