Chapter 6

Hindi gusto ni Sunshine ang Lunes.

Hindi dahil tinatamad siyang pumasok sa trabaho, kundi dahil pakiramdam niya ay masyadong maikli ang weekend para sa lahat ng kailangang gawin.

At ngayong Lunes, may dagdag pa siyang problema.

Ang boss niyang nakita niya sa bar noong Biyernes ng gabi.

“Good morning, Sunny!”

Napalingon siya kay Trina na masiglang nakangiti habang hawak ang kape.

“Good morning. Bakit parang ang saya mo?”

“May sahod na malapit na!”

“Ah. Akala ko may nanalo ka sa lotto.”

“Mas masaya kung pareho.”

Napatawa si Sunny at inilapag ang bag sa mesa. Binuksan niya ang computer at inayos ang mga dokumentong kailangan nilang tapusin bago magtanghali.

Ilang minuto pa lang siyang nagtatrabaho nang marinig niya ang boses ng isang lalaking ayaw niyang marinig sa ganitong kaagang oras.

“Good morning.”

Sabay-sabay na tumayo ang ilang empleyado.

“Good morning, sir!”

Napatingin si Sunny sa pintuan.

Si Sebastian Madrigal.

Naka-dark blue suit ito, maayos ang buhok, at may hawak na tablet. Tulad ng dati, seryoso ang mukha nito na para bang may utang na loob ang buong mundo sa kaniya.

Nang mapadaan ang tingin nito sa mesa ni Sunny, bahagya itong huminto.

“Ms. Alcazar.”

Napatuwid agad siya.

“Good morning, sir.”

“Did you enjoy your weekend?”

Napatingin si Trina sa kaniya. Hindi nito alam kung bakit biglang naging interesado ang CEO sa weekend ng bagong empleyado.

“Opo, sir. Thank you.”

“Good.”

Nagpatuloy na sa paglalakad si Baste.

Nang makalayo ito, dahan-dahang lumapit si Trina kay Sunny.

“Bakit ka tinanong kung nag-enjoy ka sa weekend?”

“Hindi ko rin alam.”

“May alam ba siya?”

Napatingin si Sunny sa kaniya.

“Trina, huwag kang gumawa ng kuwento. Nagkataon lang na nagkita kami sa labas.”

“Sa labas saan?”

“Sa bar.”

Nanlaki ang mga mata ni Trina.

“YOU SAW THE CEO AT A BAR?”

“Puwede bang hinaan mo ang boses mo? Hindi ito breaking news.”

Napailing si Trina at bumalik sa trabaho, pero hindi nawala ang ngiti nito.

Samantala, sa executive office, nakaupo si Baste habang binabasa ang report na iniabot ng secretary niya.

“Sir, the revised documents are ready. Ms. Alcazar prepared the initial files.”

“Send them here.”

“Yes, sir.”

Pagkaalis ng secretary, sandaling napatingin siya sa glass wall ng opisina. Mula roon ay tanaw ang ilang bahagi ng administrative department.

Nakita niya si Sunny na nakayuko sa computer habang may kausap na katrabaho. May pagkakataong napapangiti ito, at may pagkakataon ding napapailing habang nagta-type.

Naalala niya ang Biyernes ng gabi.

Ang leather pants, boots, at itim na fitted top nito. Ang babaeng lumapit at humalik sa kaniya. Ang yakap na tila matagal nang magkakilala ang dalawa.

Hindi niya alam kung bakit naaalala pa niya iyon.

Hindi naman niya kailangang malaman ang personal na buhay ng empleyado niya.

“Sir?”

Napalingon siya sa secretary.

“Anything else?”

“Your nine-thirty meeting.”

Bumalik siya sa tablet.

“Let's go.”

Makalipas ang ilang oras, may ipinatawag na maliit na meeting sa conference room. Kailangan ni Sunny na magdala ng ilang dokumento at magtala ng mga napag-usapan.

Pagpasok niya, naroon na si Baste kasama ang dalawang department head.

“Good morning po.”

“Take a seat,” sabi ni Baste.

Umupo siya sa tabi ng isang manager at inilabas ang notebook.

Nagsimula ang meeting. Maayos namang nakasunod si Sunny sa mga pinag-uusapan hanggang sa may isang manager na humingi ng kopya ng report.

“Ms. Alcazar, do you have the latest version?”

“Opo, sir.”

Inilabas niya ang folder at iniabot ito. Ngunit nang buksan ng manager ang dokumento, napansin nitong ibang report ang laman.

“Is this the updated file?”

Napatingin si Sunny.

Sandali niyang sinuri ang unang pahina.

“I'm sorry, sir. Mukhang naisama ko po ang previous version.”

Napatingin si Baste sa kaniya.

“Didn't you check the documents before bringing them here?”

“Opo, sir. Pero mukhang nagkapalit po ang dalawang folder.”

“Please be more careful next time.”

Tumango si Sunny. “Yes, sir.”

Hindi na siya nakipagtalo. Agad niyang hinanap ang tamang file sa tablet at ipinadala sa manager.

Pagkatapos ng meeting, nagpaiwan si Baste.

“Ms. Alcazar.”

Lumingon siya.

“Sir?”

“I need you to double-check every document before submitting it. A small mistake can delay an entire department.”

Naramdaman ni Sunny ang hiya. Alam niyang pagkakamali niya iyon.

“Understood, sir. I'll make sure it won't happen again.”

Tumango si Baste.

“That's all.”

Paglabas niya ng conference room, napabuntong-hininga siya.

“Okay, Sunny. Lesson learned. Folder is not just folder. Folder is life.”

Hindi niya napansing nasa likuran niya si Alex, na dumalaw sa opisina ni Baste para sa isang business discussion.

“Talking to yourself?”

Napalingon siya.

“Hindi po. Nagre-review lang.”

“Of what?”

“Mga pagkakamali ko sa buhay.”

Napatawa si Alex.

“Ah, marami ba?”

“Sir, kung gusto n'yo pong magtanong, kailangan n'yo pong pumila.”

Lalong natawa si Alex.

“Gusto kita. Ang bilis mong sumagot.”

“Thank you po. Pero hindi po ako naghahanap ng bagong problema.”

“I'm Alex, by the way.”

“Sunny.”

“I know. I've heard about you.”

Napataas ang kilay niya.

“Good things, I hope.”

“Let's just say you're memorable.”

Napailing si Sunny. “Mukhang hindi magandang balita iyon.”

Nang makabalik siya sa departamento, nakita niyang may bagong email mula sa executive office. May kailangan siyang ayusin na schedule para sa isang meeting kinabukasan.

Maayos niyang tinapos ang trabaho at siniguradong tama ang lahat ng detalye bago ipinasa.

Bandang alas-tres, dumaan siya sa pantry para kumuha ng tubig. Pagbukas niya ng refrigerator, may nakita siyang maliit na cake sa loob na may nakasulat na pangalan.

Sebastian.

Napangiti siya.

“May birthday?”

“Hindi,” sagot ng boses sa likuran niya.

Napalingon siya.

Si Baste.

Muntik niyang mabitawan ang bote ng tubig.

“Sir! Hindi ko po alam na nandito kayo.”

“It's a pantry, Ms. Alcazar. Employees are allowed here.”

“Opo naman. Hindi ko po sinasabing bawal kayo.”

Tumingin siya sa cake.

“It's Dahlia's birthday,” sabi ni Baste.

Napangiti si Sunny. “Ah, birthday po ng anak ninyo?”

Tumango ito.

“Happy birthday to her, sir.”

“Thank you.”

Sandaling natahimik ang dalawa. Kumuha si Baste ng bottled water habang si Sunny naman ay nagsara ng refrigerator.

“She's turning five?” tanong niya.

“She's five already.”

“Cute age. Marami nang tanong niyan.”

Bahagyang ngumiti si Baste. “Too many questions, actually.”

Napatawa si Sunny.

“Baka mana sa inyo, sir.”

Napatingin ito sa kaniya.

“Why?”

“Wala po. Mukha kayong maraming tanong sa buhay.”

“Is that supposed to be an insult?”

“Observation lang po.”

Umiling si Baste, pero sa pagkakataong iyon ay hindi niya napigilang mapangiti nang bahagya.

“Get back to work, Ms. Alcazar.”

“Yes, sir. Enjoy your water.”

Lumabas si Sunny sa pantry at iniwan siyang nakatayo roon.

Nang makabalik siya sa mesa, may mensahe mula kay Trina.

May cake sa pantry. Baka gusto mo.

Sumagot siya.

Alam ko. Birthday daw ng anak ni Sir.

Ilang segundo pa ay nag-reply si Trina.

At nakausap mo na naman si Sir?

Napailing si Sunny.

Trina, trabaho ang pinunta ko rito. Hindi social club.

Sa executive office, binuksan naman ni Baste ang cellphone niya. May litrato si Dahlia na ipinadala ng yaya. Nakasuot ang anak niya ng pink na damit at nakangiting hawak ang maliit na cake.

Hindi niya maiwasang ngumiti.

“Happy birthday, sweetheart,” bulong niya.

Pagkatapos ay tumingin siya sa schedule ng araw.

Marami pa siyang kailangang tapusin bago makauwi.

Hindi niya alam kung bakit, pero naalala niya ang sinabi ni Sunny tungkol sa maraming tanong.

Napailing siya.

Mukhang hindi lang pala sa opisina magulo ang babaeng iyon.

At sa hindi niya inaasahan, kahit ilang beses na silang nagkakasagutan, unti-unti na siyang nasasanay sa presensiya nito.

Samantala, nagmamadaling tinapos ni Sunny ang huling dokumento bago mag-out.

“Finally!” bulalas niya habang pinapatay ang computer.

“See you tomorrow!” bati ni Trina.

“See you. Sana bukas, walang folder na magpapalit ng pagkatao ko.”

Nagtawanan sila.

Paglabas niya ng gusali, huminga siya nang malalim. Mahaba ang araw, pero kahit papaano ay maayos naman ang naging takbo nito.

Hindi niya alam na sa loob ng executive office, may isang lalaking nakatingin sa listahan ng mga empleyadong nakatakdang tumulong sa birthday celebration ni Dahlia kinabukasan.

At naroon ang pangalan niya.

Sunshine Alcazar.