FAZER LOGINKaagad niyang kinastigo ang kaniyang isipan dahil sa pag-iisip na siya ang gustong sisirin ni Josiah. Ang lagoon ang gusto nitong sabihin at hindi siya.
Bakit ba naman kasi naghubad ang lalaki kahit ang boxer nito ay wala itong itinira. Hindi rin kasi sila nagdala ng damit, ayaw siguro ng lalaki na mabasa ito. Tanging mga sarili lang nila ang bitbit noong pumunta sila ritong dalawa. Hindi rin naman kasi nila balak magtagal ng lalaki dahil balak nilang maglakad-lakad pa.<"Nagluto ako ng pagkain sa baba. Kung ayaw mo akong makita, aalis muna ako para makakain ka. Hindi ako babalik kaagad."Wala si Josiah na narinig na sagot mula kay Axellyn sa loob ng kwarto. That was his cue to leave. Inayos niya ang pagkain ng babae bago tuluyang umalis sa bahay. Tanghali na nang bumalik siya, pero kung ano ang iniwan niya, ganoon din ang nadatnan niya.Walang nagalaw o nabawasan man lang sa pagkain na iniwan niya. Mariin siyang napasabunot sa kaniyang buhok. Hindi kumakain si Axellyn. Kagabi, kaunti lang ang kinain nito. Hindi niya maiwasang mag-alala sa babae.Nagluto siya ng panibagong pagkain at nagtimpla rin ng fresh mango juice. Inayos niya iyon sa isang maliit na wooden tray at dinala pataas.He knocked on Axellyn's door. Alam niyang hindi iyon bubuksan ng babae; he just wanted to make sure that she ate on time. Kahit hindi siya nito pansinin, huwag lang nitong pabayaan ang sarili.To his shock, she opened the door. His mouth fell open. Hindi siya nakagalaw n
"You're awake. I cooked breakfast. These are all your favorite foods. Have a seat and let's eat together." Nagkukumahog si Josiah na ipaghila siya ng upuan. Pagsilbihan dahil baka sakali ay magbago ang isip niya at mabawasan ang galit niyang nararamdaman dahil sa mga ginagawa nito ngayon para sa kaniya. Ganoon ba iyon kadali? Hindi. Dahil buong tiwala niya ang binigay niya. Parang ang ilang buwan niyang pananatili kasama ito ay isang malaking kasinungalingan. "I already did the laundry and cleaned the whole house. I wash the dishes after you're done." Walang emosyon niyang tiningnan ang lalaki. Hindi pa rin mawala ang kirot na naiwan ng mga piraso na nabasag sa kaniyang puso. Hindi pagkain ang gusto niyang gawin ngayon, dahil hindi maganda kung mananatili pa siya rito nang hindi ginagawa ang trabaho niya."Mas mabuti siguro kung umuwi na ako dahil hindi mo na ako kailangan dito. Kaya mo nang magluto, maglinis, at maglaba. Lahat ng iyon, trabaho
Her eyes flooded with her tears. She can't believe on what she saw. Mas kilala pa ni Josiah ang mga magulang niya kaysa sa kaniya dahil sa pag-iimbistiga nito sa mga magulang niya. Mas kilala pa nito ang sarili niya. "Bakit may folder ang mga magulang ko sa laptop mo? Pinapa-imbistigahan mo ba ako? Wala kang tiwala sa akin, dahil ba hanggang ngayon sa tingin mo may nagpadala sa akin dito?" Itinuro niya gamit ang nanginginig na kamay ang nakabukas na screen ng laptop ni Josiah. Nakabukas pa rin iyon, sa mga files na kita niya.Seryoso ang binata, napakalmado nito. Hindi ito umiwas ng tingin sa kaniya na para bang inaasahan na nito. Hindi rin ito kaagad sumagot sa tanong niya. "No—" Mas lalong nag-alab ang nararamdaman niya. "Huwag kang nagsinungaling sa akin. Nakita ko ang background ko sa folder na yan, pati mga magulang ko. Kaya pala ayaw na ayaw mo na hawakan ko ang gamit mo." "Mali ang iniisip mo, Axellyn. Hindi kita pinagduduhan.
"Thank you, Axellyn. That was wonderful you really never fail to amazed me all the time." "Na markahan na natin ang kuweba," natawa siya sa sarili niyang sinabi. "Yes. We still have a lot of place to mark. Marami ang hindi pa natin napupuntahan sa isla. Tapos ang rest house." Hindi niya mapigilang kurutin ang balikat ni Josiah. "Bukas naman. Ayaw ko ng gawin ulit iyon ngayong araw, Josiah. Baka hindi na ako makalakad sa laki mo." His eyes softened. "I'm sorry honey. Hindi ko ito kayang paliitin para sayo, your boyfriend is bless with long d*ck." Umiling siya. "Hindi ko naman gusto na lumiit ang sayo. It should be something that we should be proud of." "Yes honey." Hinalikan ni Josiah ang kaniyang noo. "You're always a good girl talking all of me. Pahinga ka na muna bago tayo bumalik sa rest house." Isinuot sa kaniya ni Josiah ang damit nito. Niyakap niya ang binata habang nakaupo siya sa kandungan nito at nakasand
Kaagad niyang kinastigo ang kaniyang isipan dahil sa pag-iisip na siya ang gustong sisirin ni Josiah. Ang lagoon ang gusto nitong sabihin at hindi siya. Bakit ba naman kasi naghubad ang lalaki kahit ang boxer nito ay wala itong itinira. Hindi rin kasi sila nagdala ng damit, ayaw siguro ng lalaki na mabasa ito. Tanging mga sarili lang nila ang bitbit noong pumunta sila ritong dalawa. Hindi rin naman kasi nila balak magtagal ng lalaki dahil balak nilang maglakad-lakad pa. "Don't you want to swim with me?" Yakag ni Josiah habang nasa ilalim ito ng tubig. Kumikinang ang tubig na tumatama sa mukha ng binata. Hindi siya sumagot sa binata. Bagkus inumpisahan niyang hubarin ang kaniyang suot na dress, ang kaniyang panty at bra. Wala siyang itinirang saplot sa katawan katulad ni Josiah. When he looked at Josiah direction again he was looking at her intently with his burning gazed fearing on her body. "Wala akong d
Mataas na ang sikat ng magising siya. Wala na si Josiah sa tabi niya. Kaagad siyang napabusangot. Hindi man lang siya ginising ng lalaki. Madaling araw na silang nakatulog na dalawa dahil walang kasawaan nilang sinamba ang katawan ng isa't-isa. Kaagad siyang bumangon at pumasok sa banyo para mag-aayos ng kaniyang sarili. Naghilamos siya, nagtooth brush. Ngumiti siya sa salamin noong ma satisfied sa pagaayos ng sarili. At nakangiting naglakad palabas. Naabutan niya si Josiah sa sala, mayroong binabasa na papeles. Hindi niya mapigilan pagmasdan ang lalaki sa ginagawa nito. His eyes is surveying every details on the paper he was holding. Beside him sits a cup of white mug, probably his coffee. Hindi talaga totoo na pwede niyang iwan ang kaniyang trabaho para magbakasyon dahil kailangan siya ng kompanya."Come here honey. Baka matunaw ako sa mga titig mo sa akin," he said. Tumingin sa gawi niya si Josiah, ngumiti ito. Umikot naman ang mga







