CHAPTER 3

CHAPTER 3

HIS CONDITIONS

Hindi man as true lovers pero kahit as fake husband and wife na lang. I want to create memories with him at ituloy ang pagtatravel kung saan may nature.. Mapa karagatan man o ilog, wala akong magiging reklamo dahil alam kong si Jeo ang kasama ko.

“Fine, pumapayag na ako sa kondisyon mo. Pero hindi ibig sabihin nito ay may karapatan kang utusan ako,” giit nito kaya ngumiti na lang ako sabay tango.

“Plus, walang mafa-fall. Alam mong si Kaela lang ang nakikita kong ihaharap ko sa altar,” mabilis na saad niya na medyo kumurot sa puso ko.

Sanay ka na self! Napaghandaan mo na ‘to diba? Kaya dapat hindi ka na masaktan.

“Oo naman, sa tingin mo ba hindi pa rin ako nakakamove-on? I even dated months ago…..tse,” pagyayabang ko para matakpan ang sakit na kumurot sa puso ko.

I chose not to move on. Hindi rin totoo na nakapagmove on na ako. How can I? Kung sa lahat ng ka-date ko siya ang naiisip ko?

May isang ka-date ako na pinagmamalaki ang kotse niya habang panay ang overtake ang nangyari tuloy ay nakabangga siya. Nagkaroon pa ako ng maliit na sugat sa noo dahil sa kanya pero pinalampas ko na lang at hindi na muling nakipagkita.

And ang una ko pang naisip nun ay:

Kung si Jeo siguro yun hindi ako magagalusan dahil alam ko kung gaano siya kaingat sa mga sasakyan niya. Isa pa ay safety ang pinakaunang priority niya sa tuwing may byahe kami, kaya alam kong kahit sasakyan ang iniingatan niya. I am also protected.

“Good, ayokong makarinig ng confession galing ulit sayo,” aniya kaya tinawanan ko na lang ulit ang sinabi niya.

Pagkatapos kong pirmahan ang marriage contract ay lumabas na ako ng opisina niya para simulan ang aking trabaho.

Ina-apply ko lang ang mga tinuturo ni Ate Mariel. Sinimulan ko sa pag-aayos ng calendar at schedules niya. Medyo nangangapa pa pero sa wakas natapos ko rin naman, nakita ko rin na may appointment pala siya bukas sa isang yacht conference.

Inemail ko na lang sa kanya ang schedule niya for tomorrow at inayos na rin ang mga folder na nasa table ko.

Wala rin naman siyang naging utos marahil ay ayaw akong makasalamuha. Pero nagulat na lang ako ng tawagin ako nito para kumain.

Meron nga pala siyang inorder na mga pagkain kaya hindi na rin nakakapagtaka na ayain niya ako kase clearly hindi niya naman kayang ubusin yun.

“Alam kong dimo kayang ubusin lahat ng ‘to kaya it’s my pleasure to help you,” ani ko at nagsimula ng kumain.

Wala na akong pakialam dahil mga paborito ko pa talaga ang nasa lamesa ngayon. Kung hindi siya galit ay baka isipin kong naalala niya pa yung mga paborito ko noon. Sobrang impossible dahil lagi namang si Kaela ang nasa isip niya.

“Mabuti ng ipakain sayo kesa naman itapon ko,” wika niya ng hindi man lang tinatanggal ang tingin sa mga papers na nasa lamesa niya.

“Oo, tama ‘yan para hindi na ako magbaon no!.....este malaking tipid ‘to diba? Diba, Ysobelle? Sinabi ko ngang kumain ka na lang diyan,” nakangiwing saad ko habang may kagat pang chicken legs.

Nakita ko lang naman kung paano lumipad ang masamang tingin ni Jeo mula sa mga papers papunta sa ‘kin. Mabuti na lang talaga mabilis kong nalihis yung sinabi ko kase baka makita ko na lang yung sarili ko sa labas ng opisina niya.

“I have an appointment tomorrow with the yacht owners?” kaswal na tanong nito kaya nakuha niya ang atensyon ko.

“Yes! At 9:30 AM. Can I come with you?” masayang tanong ko sa kanya pero umiling lang ito.

“No! Do you think it’s a playground?” tanong niya kaya napalunok ako. Pero gustong gusto ko talagang makakita ng mga yate.

Parang nabubuhay na naman yung pakikiisa ko sa nature ng banggitin niya ang tungkol sa appointment niya bukas.