LOGINCHAPTER 4
THE YACHT“Anong akala mo sa ‘kin? A kid?! Of course I want to learn more about yachts and how you deal with yacht owners,” matapang na ani ko kaya napangisi si Jeo. “Really? Yun lang ba talaga ang intensyon mo? Kaya gusto mong sumama?” nakangising tanong niya habang nakasandal na sa swivel chair niya. “Yes naman, I will help you transact sa mga yacht owners. I promised,” I said confidently.Hindi ko alam kung paano ko siya napapayag pero masayang masaya ako na umuwi sa bahay para ibalita kay mommy ang nangyare sa araw ko ng marinig ko siyang umiiyak.
Simula ng mawala si Daddy patagong umiiyak si Mommy. And I can understand her, they love each other so much kaya alam ko kung gaano kasakit kay Mommy ang nangyari. “Are you sure about marrying him, anak? I know you love him pero he loves someone diba? Ayokong saktan ang damdamin mo anak,” naluluhang ani ni Mommy ng sabihin kong magpapakasal kami ni Jeo. “I'd rather be single all through my life than marry someone not him, Mommy,” wika ko kaya niyakap niya na lang ako. “You are a pretty, intelligent and kind woman, anak. Kaya hindi ko alam kung bakit ang kaibigan mo pa ang gusto ng lalaking mahal mo,” nasasaktang aniya kaya tuluyan ng tumulo ang luha sa aking mata. Muling bumalik ang masasaganang memorya kung paano nasira ang pagkakaibigan namin ni Kaela. “Akala ko ba hindi mo siya gusto, Kaela?” mahinang tanong ko lalo na ng i-post siya ni Jeo sa i*******m. Kahit nakatalikod ay alam kong siya yun. I can clearly see the same swim suit na hiniram niya sa ‘kin. Kaya pala ayaw niyang sabihin kung saan at sino ang kasama niya. “May magagawa ba ako kung ako ang pinursue, Ysobelle? He’s a hottie tapos mayaman pa, kaya niyang ibigay lahat ng gusto ko,” walang pakialam na aniya kaya parang mas lalong umusbong ang inis ko. “Hindi siya huthutan ng pera, Kaela! Can you please stop using that excuse! Kilala natin ang isa’t isa, aminin mo na lang kung may gusto ka ba talaga sa kanya kase magpapaubaya ako para sa ‘yo,” mahabang saad ko kahit sa loob ko ay sobrang sakit na ng nararamdaman ko. Alam kong possible na pera lang ang habol niya kay Jeo pero gusto kong manggaling din sa kanya na mahal niya nga ang lalaki. Kase hindi ko alam kung anong magagawa ko kapag siya na mismo ang umamin na wala siyang balak na seryosohin ang lalaking gustong gusto ko. “Ano ‘bang tingin mo sa ‘kin? Nagseseryoso sa lalaki? Alam mong pera lang nila ang habol ko diba?” pagyayabang niya kaya hindi ko na napigilan ang sarili kong sampalin siya. Pumaling ang mukha niya sa kaliwa, napahawak siya don pero hindi man lang ako nakaramdam ng kahit anong awa. “At sinabi ko kung gaano ko siya kagusto right?, Kaela! M-marami namang lalaki diyan pero mas pinili mo si Jeo para ano perahan lang? My god!” sigaw ko sa kanya sabay tulak sa balikat niya. “Wala ka ng magagawa dahil ako ang pinili niya. Ako ang mahal niya at mananatili kang bestfriend slash secret lover!” sigaw nito sa pagmumukha ko. Is this really over for us? Is it worth it? To throw a decade of friendship over a year of acquaintance? She left after that. Mukhang wala namang ideya si Jeo sa nangyari dahil hindi niya ako kinompronta not until I confess my feelings to him.Tulala ako sa rito sa kwarto pagkatapos kumain ng biglang umilaw ang cellphone ko na nakalagay lang sa may dibdib ko.
“Meet me at 8:30 in the morning tomorrow,” text message ni Jeo. Biglang akong napatalon ng ma-realize ko na isasama niya ako sa yacht conference tomorrow. Muntik pa akong mahulog sa higaan ko sa kakatalon. “Oh My! Is this true? Wala ng bawian ha! Na-screenshot ko na, pass ko na ‘to bukas,” mabilis na reply ko kay Jeo.CHAPTER 71Dashing in his triple black tuxedo with a black sunglasses that he removed when entering the restaurant. Kapansin pansin din ang well groomed hair na mukhang isang daang beses na inayos at sinuklay para lang makuha ang hairstyle na gusto niya. Along with the handsomeness that he exudes, kumikinang ang limited edition na rolex sa kanyang palapulsuhan. I blinked many times kung baka sakaling namamalikmata lang ako. I tried thinking kung gaano ako kagalit sa kanya. But when I looked at his direction, I saw him with a child in his arms giggling and smiling. Napahawak ako sa dibdib ko. “Okay ka lang babe?” nag-aalalang tanong ni Iria ngunit hindi ko siya mabigyan ng pansin kasi nakatingin ako sa lalaking hindi ko inaasahang makikita ko rito sa isla. Napatingin lang ako ng tapikin ako ni Iria, I know visible ang sakit at hindi pagiging komportable sa itsura ko. “R-restroom lang,” nanghihinang sabi ko at hindi na sila hinayaang magtanong, tumayo na ako at nagmamadaling umali
CHAPTER 70At ayun na nga wala na akong nagawa kundi mag-ayos at magbihis para magpunta ng bayan. This will be my first time going there to enjoy because all the time, I just go there kapag kailangan ko na mag-grocery. Napadpad naman talaga ako rito dahil sa gandang taglay ng isla. I feel like I could breathe freely and wishing to move on from him. “Stop torturing yourself, Yso!” inis na bulong ko sa sarili ng maalala ko na naman siya. Yung lalaking pilit kong kinakalimutan ngunit sadyang napakahirap gawin ng bagay na iyon. Mabilis na akong umalis ng banyo upang suotin ang black dress na pinili ni Iria para sa akin. Sanay naman ako sa ganitong damit pero isang taon o mahigit na simula ng magamit ko ulit ang mga party dresses ko. “Wah! Ang ganda mo, Ysobelle!” sigaw ni Iria kaya naman napatingin ako sa pintuan. At ayun nga nakasilip siya, nag-peace sign pa siya at nilakihan ang pagkakabukas ng pinto. She is wearing a maroon short dress, halos magkasing iksi ang damit namin ng akin
CHAPTER 69:Akala ko sa pagpunta ko sa baryong ito ay may kaakibat na payapang maibibigay. Kasi masaya, payapa at tahimik ang pamumuhay ko rito, nami-miss ko man siya pero ginagawa akong busy ng lugar na ito. Wala akong choice kundi kumilos at ipagpatuloy ang buhay kesa patuloy na isipin siya….na busy na rin sa buhay kasama ang totoo niyang minamahal. “A-ate,” tawag ni Aika habang hawak ko ang buhok niya. Wala pa akong hilamos ng umagang yun pero tumakbo na ako dahil nasusuka raw siya. Kahit ako ay walang experience sa ganito, halos mag-panic na ako para lang mapatigil siya sa pagsusuka. Hindi ko akalain na siya pa ang magpapakalma sa ‘kin, gayong nasanay akong inaalo siya nung maliit pa lang kami. “A-ate, calm down. This is normal in….pregnancy,” tikhim niya at muli na namang nagsuka kahit wala na halos lumalabas sa bibig niya. “S-sinong hindi mag-papanic? Ang aga aga nagsusuka ka?!” gulantang kong tanong sa kanya pero tinaas niya lang ang kamay niya. Nagpatuloy pa ng ilang minu
CHAPTER 68: “S-sumabay na tayo sa kay A-arion, Yso.” Bigla akong napatingin sa kanya ng dahil sa biglaan niyang sinabi. Napatingin ako ngayon kay Sir Arion na titig na titig kay Itris. “Seriously? Diba ayaw mong sumabay sa kanya?” bulong ko sa kanya kaya nakita ko kung paano siya mapapikit. “B-basta, ikukwento ko sayo bukas. J-just tara na muna at gumagabi na,” pangungumbinse niya at sumakay pa talaga sa passenger seat. I have a hunch on what really is happening to them. Based on her decision and action just now, it feels like they kind of talk really well and something was fix between them?I was confused but at the same time, I am relieved that I can see shimmer in Itris eyes. Something that must have been hidden all these times and only Sir Arion can make it go unhidden. “Why aren’t you moving?” tanong ko kay Itris ng makarating kami sa tapat ng apartment ni Ate Krisan. “U-uhm, m-may pupuntahan pa kami ni Airon,” tensyonadong aniya kaya napakunot ang noo ko. I can’t just le
CHAPTER 67: “Hindi na, Yso! Maglalakad na lang ako kesa sumakay sa sasakyan niya,” matigas ni sigaw ni Itris. Alam kong narinig iyon ni Sir Arion na ngayon ay nanlilisik na ang mga matang nakatingin sa aking kaibigan. “It’s freaking 1 hour just by walking Itris! K-kahit ngayon lang please, a-ang sakit na talaga ng paa ko,” may diing bulong ko at pinandilatan siya ng mata. Mukhang napaisip din siya kasi baka hapon na kami makarating sa dagat sa gusto naming puntahan. Balak pa naman naming mag-picture at kaunting video for memories at hindi namin magagawa yun kapag nag-inarte siyang hindi sasakay. “Hayaan mo siya sa harap, dun tayo sa likod,” irap niya at pinauna pa akong pasakayin sa kotse. May kaunti rin kaming gamit kaya nagulat ako ng biglang lumabas si Sir para tumulong. Mukhang hindi naman napansin ni Itris yun kase busy siyang iaabot ang ibang bags namin. “Anak ng tokwa! Akin na nga ‘yan,” gulat na sigaw ni Itris ng maglapat ang kamay nila ni Sir Airon ng sinubukan ng lala
CHAPTER 66: Ramdam ko ang pagbaba ng energy ni Itris kaya naman maaga kaming natulog kagabi. Pagkagising ko ay akala ko mahimbing pa ang tulog niya pero wala na kaagad siya sa kama. Narinig kong may naghahalungkat sa kusina kaya hinayaan ko na muna siya at naghilamos na lang. “Ang aga mo nagising ah, palagi namang late ka lalo na kapag alam mong restday,” ani ko kaya inirapan niya ako. “Tigilan mo ako, Ysobelle. Ganitong kulang kulang ang tulog ko ha,” himig naiinis iyon pero alam kong gawa gawa niya lang yun kasi nakita kong ngumisi siya e. “Masyado mong iniisip kaya hindi ka pinapatulog,” asar ko pa kaya napatayo ako ng muntik niya na akong batuhin ng sandok. “Oo na, hindi na, titigil na nga,” sabi ko at tinaas pa ang dalawang kamay na parang umaako ng kasalanan. Naging matiwasay naman ang umagahan naming dalawa at baka hindi kami matuloy sa dagat na nakita ko online. “So, nakapunta ka na rito?” tanong ko at pinakita ang dagat na nakita ko online. White sand, malinis at mag







