6 - in his bed

HINDI agad nakasagot si Glen matapos marinig ang sinabi ng kaibigan niyang si Rica mula sa kabilang linya. Isa ito sa mga nakaaalam ng plano niyang lapitan si Vladimir Andromida.

"Rica, sigurado ka bang binayaran na 'yong lupain?" tanong niyang nanghina sa nalaman mula sa kaibigan.

Binalita nitong naibinta na ang karatig na mga lupain sa Mt. Baco. Taniman ng gulay ang lambak na iyon. It is a hundred acres of land rich in spices, root crops and green-leafy veggies. Isa iyon sa pinagkukunan ng malaking supply ng bansa at kabuhayan ng mga Iraya.

"Iyon ang narinig ni Inang mula sa bayan at sa susunod na linggo ay sisimulan na raw ang development doon," balisang sagot ni Rica. "Magtatagal ka pa? Sana makauwi ka na rito."

"Pangako, uuwi ako sa lalong madaling panahon at isasama ko si Vladimir Andromida." Matatag niyang deklarasyon.

Kailangan na niyang bilisan ang plano. Baka kapag nagtagal pa siya roon ay wala nang tahanan ang mga Iraya na dadatnan niya pag-uwi ng Baco. Pwede naman niyang sabihin ang totoo kay Vladimir at humingi ng tulong. Pero papaano kung may koneksiyon din sa mga Andromida ang kompanyang bumili ng mga lupain? Ganoon ang mga malalaking korporasyon, nagtutulungan kaya lubhang napakahirap buwagin kahit natatapakan na ang mga dukha.

Nagpaalam ang kaibigan sa kanya at natapos ang tawag. Huminga siya ng malalim habang hinahamig ang sarili. Sa gagawin niya baka hindi lamang palo sa puwit ang ibibigay sa kanya ni Vladimir.

Pagkatapos ng misa ay isinunod ang salu-salo. Hindi muna siya sumabay sa pagkain at inaasikaso ang bata. Pinadede niya ito ng formula milk at pinatutulog sa kuna sa loob ng guest room. Ang totoo'y naiilang siya. Kahit napakabait nina Safhire at Jeneviv sa kanya. Nakokonsensya siya sa ginagawang pagsisinungaling at panloloko.

Maging kay Athrun Andromida ay hindi siya makatingin ng deretso. Ito at sina Safhire at Jeneviv ang sumundo sa kanya kahapon sa hotel. His intimidating gesture were in a different level. Though he made it sure she would feel comfortable. Unlike Vladimir's extreme psychological attacks on her. Starting from his eyes down to her strength.

Pero may isang bagay kay Vladimir na hinangaan niya bukod sa pisikal na aspeto. That guy won't judge. He seeks the truth but he never judged. Kung ibang lalaki siguro baka pinagmukha na siyang pera, gold-digger at oportunista. But he didn't and just simply told her that she is lying which is true and undeniable.

"Kumain ka na. Kanina pa kita hinahanap." Sinalubong siya ni Jeneviv pagkababa niya ng hagdanan.

"Pinatulog ko muna si baby." Ngumiti siya ng matamis at sumabay rito patungo sa mesa kungsaan naroon ang asawa nito at si Vladimir na seryosong nag-uusap.

"Here she is," Jeneviv announced cheerfully to get everyone's attention on their table.

Ngumiti siya ng kimi. "Thank you." At naupo sa silyang inurong ni Gabryell para sa kanya.

"Don't mention it." Agad nitong senenyasan ang footmen para pagsilbihan siya ng mga pagkain mula sa buffet.

They are all good people and she regretted deceiving them. Humapdi ang sulok ng kanyang mata dahil sa butil ng luha. She instantly looked away when she noticed that Vladimir is staring at her and the other guy beside him. Si Alexial Andromida.

Habang kumakain ay abala siya sa pagmamasid. Hindi marami ang bisita. Mga malalayong kamag-anak lamang at malalapit na mga kaibigan ng magkakapatid ang dumalo. Halata sa kilos ng mga ito ang karangyaan ng buhay at disiplina sa sarili pero ang napapansin niyang nakamamangha ay hindi sila kagaya ng ibang angkan na tila de numero kung kumilos. Malayang sinasabi at ginagawa ng magkakapatid ang gusto nang hindi iniisip ang opinyon ng ibang tao.

Napangiti siya nang marinig ang hagalpak ng malakas na tawanan mula sa kabilang mesa na kanina pa nagbabatuhan ng biro.

"Hindi ka sasama sa amin?" Nadidismayang tanong ni Jeneviv nang piliin niyang magpaiwan sa mansion kaysa sumama sa mga ito papunta sa museleo.

"Walang kasama si baby. Saka ang sungit ni Vladimir. Parang may dalaw." Biro niyang tumawa ng pagak.

Natawa rin si Jeneviv. "Don't worry, Glen. Walang Andromida na tumalikod sa kanilang pananagutan. Magtiwala ka lang, lalambot din siya."

Tumango lamang siya. Umalis ang lahat sa pangunguna ni Athrun Andromida. Habang siya ay tumulong sa mga kasambahay sa pagliligpit. Kahit sa paraang iyon man lang ay makabawi siya sa kabutihan ng pamilyang iyon.

Nagtungo siya sa hardin pagkatapos niyang tumulong sa paglilinis at masilip ang sanggol sa kwarto. Mula sa concrete umbrella shed na kanyang kinaroonan ay pinagmasdan niya ang ancestral mansion. Nakakalula ang aura at karangyaan niyon buhat sa labas. Sa loob naman ay tila lalamunin siya ng mga kagamitang humihiyaw sa hindi birong halaga. Gaano kayaman ang mga Andromida? May imperyo ng kapitalismo at kontrolado ang world market.

Isang tikhim ang nagpalundag sa kanya at humango mula sa malalim niyang pagninilay. Nilingon niya si Vladimir na papalapit. Akala niya magtatagal pa ito. Heto na naman ang hagupit ng puso niya at kakapusan ng hangin na maihihinga kahit hindi naman huminto ang simoy sa himpapawid.

"Papayag na akong ipapa-DNA test ang bata," pahayag nito.

Tumango siya at bumungisngis. Kumagat ito sa pain.

VLAD WAS not sure if he was making the right call for this. Lumalabas na pinatulan niya ang laro ni Glen. Pero gusto na niyang matapos ang kalokohang sinakyan ng mga kapatid niya. Nais niyang mabawing muli ang kanyang katahimikan na ginulo ng dalaga.

"Pakasalan mo muna ako bago natin ipapa-DNA test si baby." Deklarasyon nito.

Nagsalpukan ang mga bagang niya. Ito pa ang may lakas ng loob na bigyan siya ng kondisyones. Alin man ang piliin niya ay wala siyang magiging lusot. Kung hindi siya pumayag, hindi nito ipapa-test ang sanggol at patuloy na igigiit na anak niya iyon. Kung papayag naman siyang pakasalan muna ito bago ang DNA test, kahit mapatunayang hindi siya ang ama ay mahihirapan na siyang lumaya sa tali na mag-uugnay sa kanila.

"Give me sometime to think it over," he said amid his crashing teeth. Hindi maaaring maisahan siya ng babaeng ito.

"Fifteen minutes?"

"Gusto mong dumapa rito?" Akmang hihiklasin niya ang kanyang sinturon.

Namula ang pisngi nito at inirapan siya. "Twenty-four hours, take it or leave it." Angil nito.

"Twenty-four days." Apila niya.

"Hindi pwede. Masyadong matagal. Two days. Last offer."

"Two days then." Tumalikod siya at minura ang sarili. Bakit nawawala na yata sa balanse ang utak niya?

Nang gabing iyon ay hindi siya sumali sa mga kapatid na nagkakatuwaan. Nagkulong siya sa study room. Tinitingnan ang report ni Rajive at naghahanap ng pwede niyang gamiting pang-ransom ng kondisyon ni Glen.

Maghahatinggabi na siyang umakyat sa kanyang kwarto at natulog. Pero gumising din siya ng maaga at binaon muli ang sarili sa study room hanggang sa nagtawag na ng agahan. Bago dumulog sa hapag ay umakyat muna siya sa kanyang silid para maligo. Nadatnan niya si Athrun na naghihintay sa gilid ng pintuan. Mukhang inaabangan siya nito.

"Good morning," bati niya rito.

"Good morning, Vlad." Hinawakan nito ang doorknob at pinihit. "I think we should talk about that woman sleeping in your bed." Binuksan nito ang pinto at hinayaan siyang pumasok.

He was nailed on the floor looking at the naked girl on his bed with her long, dark hair sprawling on his pillow and only those sensitive parts of her body was covered by the soft linen.

"You keep denying about her and the baby. But I'm not sure anymore if this sight will justify your end," Athrun stated.

He can't argue. He is completely screwed up.