บททั้งหมดของ PIKUTIN ANG BILYONARYO: บทที่ 1 - บทที่ 10

Hinalungkat ni Glen lahat na mga dokumentong naitago niya at inipon sa ibabaw ng kanyang desk. Matapos tingnan ang oras ay muling natuon sa mga iyon ang kanyang mga mata at napako sa nag-iisang litratong nakuha niya mula sa kaibigan. Ang litrato ng lalaking may yakap-yakap na asong Shepsky. Bukod sa pagiging animal lover nito'y tiwala siyang sapat na ang karagdagang mga impormasyong mayroon siya para masimulan niya ang plano.Dinampot niya ang litrato at huminga ng malalim. Vladimir Andromida. Anong klaseng lalaki nga kaya ito? Ang alam niya ay nagmula ito sa isang napakayaman at makapangyarihang angkan sa La Salvacion. Sa linya pa lamang ng makakapal na kilay ay halatang masungit ito at suplado. Pero marami na siyang nakasalamuhang tulad nito, minsan ay mas masahol pa. Ang ikinababahala niya ay ang nasa likod ng mga mata nitong kahit sa picture ay may kakayahang nakawin ang kaluluwa.Isa siyang social worker na kasalukuyang nakadistino sa bayan ng Baco, Oriental Mindoro. Naging masid

A year agoMabilis na kumalat ang apoy sa buong lambak at ang usok ay tila dambuhalang dragon na sinakop ang buong himpapawid. Mahigpit na ikinapit ni Glen ang isang kamay sa sanga ng punong inakyat niya at pinahid ang gumitaw na pawis sa kanyang noo. Napangiwi ang dalaga dahil sa hapding gumuhit sa kanyang balat. Buong mukha niya ay tila sunog na rin dahil sa matinding init ng nagliliyab na apoy na sumingaw hanggang sa burol na kanyang kinaroroonan. Inayos niya ang suot na mask at nag-aalalang tumingala. Paano na ang mga ibon at ang mga Tamaraw sa bahaging iyon na tinutupok ng apoy? Tag-araw pa naman at imposibleng umulan.Maya't maya pa ay natanaw niya ang dumarating na mga trucks ng bombero at ang grupo ng mga cowboys sakay ng mga kabayo. Pinasok ng mga ito ang lambak at sinuong ang apoy habang nagsisimulang magpaulan ng malakas na buhos ng tubig ang mga firetrucks. Kailangang mayroon din siyang gawin. Hindi pwedeng nakatunganga lamang siya rito at nanonood.Bumaba siya ng puno at

Vlad tightened his grip on the champagne glass he's holding. Leaning against the edge of the glass panel in the main hall, he was occupied by mix thoughts while watching his brothers very entertained with the baby in the movable crib. Apparently, they are doing it to annoy him.Kung tutuusin, walang dahilan para pagurin niya ang utak sa pag-iisip. Hindi siya ang ama ng batang iyon. But this is somehow agitating. Glen and the baby were succeeding invading his mind. Parang sumali ng marathon ang isip niya sa haba ng milyang tinakbo para lang bigyan ng katarungan ang pagdating ng dalaga at ng sanggol sa kanyang buhay."Why don't you join them?" Dumantay sa balikat niya ang kamay ni Gabrylle, kasabay ng paglipad ng kanyang paningin patungo sa grupo ng mga kaanak nilang gumagawa ng makeshift altar sa gitna ng bulwagan."No, thanks." Inalog niya ang alak sa kanyang baso at sumimsim. Napatitig siya sa interior designer na nagmamando sa grupong nag-aayos ng mga bulaklak. Kanina pa iyon pasuly

2003Nakatitig si Vladimir sa ina na inaayos ang kanyang baseball cap matapos nitong ipasusuot sa kanya ang itim na jacket ng kanyang Itay. Nakangiti ang babae at nakatago sa ilalim ng abaya ang buhok nitong may kulay. Sabi nito pupunta sila sa bayan at may panonooring parada pero hindi niya maintindihan kung bakit kailangan nilang magbihis ng ganoon. Balot na balot at halos itago na pati ang mukha."Inay, hindi po ba natin dadalawin si Itay sa kulungan?" tanong niya habang nag-aabang sila ng traysikel sa gilid ng daan."Mamaya pagkatapos ng parada, anak, pupuntahan natin siya," malumanay nitong sagot at pinisil ang kanyang palad na hawak nito.Agad nitong pinara ang traysikel na parating ngunit hindi iyon huminto kahit wala namang sakay. May kasunod na dumaan at gaya ng una ay hindi huminto."Maglalakad na lang tayo. Baka hindi na natin abutan ang parada," masiglang wika ng kanyang Inay. "Kaya mo namang maglakad hanggang sa bayan hindi ba?" Ang maamo nitong mukha ay nakatunghay sa ka

Vladimir caught a deep sigh of relief after Lyam turned to his direction and nodded."She's fine, no need to worry. It must be the shock that got her. She'll wake up soon." Pagtitiyak nito at tumayo matapos suriing maigi si Glen.Nawalan ng malay-tao kanina ang dalaga matapos siyang makita na walang anumang saplot sa katawan. He was just fooling around. She's too touchy that he thought of teasing her a little. He forgot that she's virgin and she might never see a naked man in the flesh before. That shows in her fragile and tentative demeanor whenever their eyes met."But I suggest you wear something proper. Baka himatayin ulit iyan 'pag nakita kang nagtiyaga riyan sa kakarampot na towel," may halong biro na wika ng kapatid.Tumango siya at hinango ang sarili mula sa couch. Nagsuot siya ng pantalon at shirt. Unti-unti nang nagkakakulay ang mukha ng dalaga. Hindi tulad kanina na dinaig ang papel sa sobrang putla. Ang gumigitaw na mumunting pawis sa noo at ilong nito ay mistulang tipak n