บทที่ 10

“เฟีย...” นับดาวเรียกคนรักของตัวเองด้วยความตกใจ ผมเองก็ตกใจไม่น้อย คุณน้าคนนี้คือใคร ลูกสาวที่เธอเอ่ยถึงคือใคร ทำไมถึงมาโวยวายแบบนี้เพราะลูกสาวตัวเองตั้งท้อง และพูดเหมือนว่าพ่อของเด็กคือมาเฟียอย่างไงอย่างงั้น

“คุณน้า ผมไม่เคยทำอะไรพรีมเลยนะครับ ให้ผมสาบานก็ได้”

“ฉันไม่เชื่อ หรือเธอจะบอกว่าลูกสาวฉันใจแตก เลยท้องไม่มีพ่อแบบนี้ ใช่ไหม?”

“ผมไม่ได้หมายความว่าแบบนั้นนะครับ” มาเฟียพูดด้วยเสียงที่เบาลง ใบหน้าคมเต็มไปด้วยความกังวล มันใช้มืออีกข้างกุมมือนับดาวได้แน่นราวกับจะไม่มีทางปล่อยผู้หญิงคนนี้ไป

“คนนี้ใช่ไหมแฟนเธอ มีคู่หมั้นอยู่แล้วแท้ ๆ แต่กลับไปมีแฟนหน้าตาเฉย จนลูกสาวฉันต้องมานั่งบอกว่าจะยกเลิกทุกอย่างเอง ส่วนทางตระกูลนี้กลับเงียบกริบ นี่น่ะเหรอตระกูลใหญ่ ไร้ความรับผิดชอบสิ้นดี!”

“นี่มันอะไรกัน พิมพ์นภา!” เสียงที่ทรงอำนาจดังก้องกังวานจนทุกคนหันกลับไปมอง คุณย่าที่ถูกพยุงโดยอุ้ม คนรับใช้คนสนิท และคุณหมิวนักกายภาพบำบัดเดินเข้ามาใกล้พวกเราที่ยืนคุยกันอยู่เรื่อย ๆ จนเหลือระยะห่างไม่มาก

“คุณป้ามาก็ดีแล้วค่ะ จะได้รู้เรื่องที่หลานชายคุณป้าไปทำงามหน้าไว้”

“หลานฉันทำอะไร”

“ลูกสาวดิฉันท้องค่ะ” คำพูดนั้นทำให้คุณย่าเอามือทาบอก ดวงตาทั้งสองเบิกกว้างด้วยความตกใจ “และคุณป้าเองก็รู้ดีว่าลูกสาวดิฉันเป็นเด็กดีแค่ไหน ผู้ชายที่ใกล้ชิดด้วยก็มีแต่คู่หมั้น ไม่สิ... อดีตคู่หมั้น”

คำว่าคู่หมั้นที่อีกฝ่ายย้ำแล้วย้ำอีกทำให้ผมตกใจ ถ้าลูกสาวของคุณน้าคนนี้คือคู่หมั้นของมาเฟีย ก็หมายถึงผู้หญิงคนนั้นอย่างนั้นเหรอ

ผมประมวนผลทุกอย่างอย่างรวดเร็ว จำได้แล้วว่าคุณน้าคนนี้คือคุณพิมพ์นภา เธอมีชื่อเสียงในแวดวงผู้ดีตระกูลเก่าแก่ไม่ต่างอะไรจากตระกูลของมาเฟีย ซึ่งมันแตกต่างจากแวดวงพ่อชาวจีนแบบบ้านผม ไม่แปลกเลยที่ผมจะไม่ค่อยรู้จักเธอเท่าไหร่ แต่ก็เคยคุ้นหน้าคุ้นตามาบ้าง

ส่วนพรีม อดีตคู่หมั้นของมาเฟียก็เป็นลูกสาวเพียงคนเดียวของคุณพิมพ์นภา ผมไม่นึกแปลกใจแล้วที่สองตระกูลนี้ถูกหมั้นหมายกันไว้ เพราะความเหมาะสมทั้งหน้าตา ฐานะ ชื่อเสียงวงศ์ตระกูลนี่เอง

แต่เรื่องการหมั้นอะไรนั่นถ้าไม่ใกล้ชิดจริง ๆ คงไม่มีทางรู้ เพราะมันเป็นแค่การหมั้นปากเปล่าของผู้ใหญ่ ตัวผมเองขนาดเป็นเพื่อนสนิทกับมาเฟียมาตั้งแต่เด็ก ๆ ก็เพิ่งรู้เมื่อไม่นานมานี้เอง ถ้ารู้ก่อนหน้านี้เรื่องคืนนั้นก็คงไม่เกิดขึ้น...

“เธอได้ถามหนูพรีมหรือยังพิมพ์นภา”

“ลูกสาวดิฉันไม่อยู่ให้ถามหรอกค่ะ แม่พรีมหอบเอาลูกในท้องกลับไปอยู่ที่ออสเตรเลียแล้ว”

“อืม เรื่องนี้มันเรื่องใหญ่ พูดมากไปคนที่จะเสียหายก็คือหนูพรีม เธอกลับไปก่อน ฉันสัญญาว่าจะทำทุกอย่างด้วยความเป็นกลาง ขอให้ฉันได้คุยกับหลานหน่อยก็แล้วกัน”

“แต่ว่า...” ดูเหมือนว่าคุณพิมพ์นภาจะไม่ยอมง่าย ๆ แต่ก็ไม่กล้าพูดอะไรมากนัก เพราะยังไงที่ตรงนี้คุณย่าก็เป็นใหญ่ที่สุดอยู่ดี

“ฉันเอาศักดิ์ศรีทั้งหมดที่มีเป็นประกัน ถ้าฉันตัดสินทุกอย่างด้วยความลำเอียงจริง ๆ เธอจะประจานฉันก็ได้ แค่นี้พอที่ทำให้เธอเชื่อใจได้บ้างหรือเปล่าพิมพ์นภา”

คำพูดของคุณย่าทำให้เกิดความเงียบขึ้นชั่วขณะ เพราะไม่มีใครคิดว่าผู้ใหญ่วัยเจ็ดสิบที่รักศักดิ์ศรีตัวเองยิ่งกว่าอะไรจะเอาสิ่งนั้นมารับประกัน คุณพิมพ์นภานิ่งไปสักพัก ก่อนจะยอมเอ่ยออกมาด้วยเสียงที่อ่อนลง

“ก็ได้ค่ะ ดิฉันต้องกราบขอโทษด้วยที่มาแบบเสียมารยาทแบบนี้ แต่เพราะดิฉันกำลังตกใจ และโกรธที่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นกับลูกสาวตัวเอง หวังว่าคุณป้าจะเข้าใจนะคะ”

“ฉันเข้าใจ เธอกลับไปพักผ่อนก่อน แล้วเดี๋ยวฉันจะโทรหา”

“ค่ะ ดิฉันลานะคะ” คุณพิมพ์นภาไหว้ลาคุณย่าของมาเฟีย ก่อนที่จะเดินออกไปโดยที่ยังไม่วายมองมาเฟียด้วยสายตาตำหนิ เมื่อร่างโปร่งบางนั้นหายลับไปจากสายตาคุณย่าก็หันกลับมามองหน้าของหลานชายตัวเอง สลับกับมองหน้านับดาว และสุดท้ายเอ่ยสั่งเสียงเฉียบขาดก่อนจะเดินนำไปที่ห้องหนังสือ

“มาเฟีย ไปคุยกับย่า นับดาวรออยู่นี่ก่อน”

“ค่ะคุณย่า”

“เชื่อใจกันนะ เข้าใจไหม” มาเฟียหันมาบอกนับดาวด้วยเสียงที่ร้อนรนผิดวิสัยของมัน ส่วนนับดาวพยักหน้ารับไปทั้ง ๆ ที่สีหน้าไม่สู้ดีเท่าไหร่

“นายไปคุยกับคุณย่าก่อน ไว้เราค่อยคุยกัน”

“อืม” มาเฟียเดินตามคุณย่าไป แต่ยังไม่วายจะหันมามองนับดาวอยู่เป็นระยะ ผมเห็นสีหน้าของนับดาวค่อนข้างแย่จึงเอ่ยชวนให้เธอเข้าไปนั่งพักก่อน

“นับดาวเข้าไปนั่งในห้องนั่งเล่นก่อนนะ”

“อือ” นับดาวพยักหน้ารับก่อนจะเดินกลับไปในห้องนั่งเล่น เธอนั่งลงบนโซฟาอย่างหมดแรง ดวงตาทั้งสองข้างแดงก่ำแต่กลับไม่มีน้ำตาซักหยด

ผมกลับมานั่งคิดทบทวนเรื่องราวที่เกิดขึ้น วันนั้นที่เจอพรีมที่โรงพยาบาลผมได้เห็นรูปถ่ายอัลตร้าซาวด์​ของเธอ แต่เพราะหลังจากนั้นผมต้องรับมือกับโบตั๋นเลยทำให้ลืมเรื่องของพรีมไปสนิท เพิ่งมานึกได้ก็วันนี้ แปลว่าเธอกำลังท้องจริง ๆ คุณพิมพ์นภาไม่ได้เข้าใจผิดไปเอง

แล้วเธอท้องกับใคร...

ผมจำได้ว่าตัวเองเป็นผู้ชายคนแรกของเธอ แต่ใครเป็นคนต่อจากนั้นล่ะ ตัดมาเฟียออกไปได้เลย เพราะมันไม่มีทางนอกกายนอกใจนับดาวเด็ดขาด แล้วใครล่ะที่ทำให้เธอท้อง...

หรือว่าแท้จริงแล้วพ่อของเด็กจะเป็นผม

ไม่มีทาง

ผมรีบปัดความคิดนั้นออกไป วันนั้นถึงแม้จะได้เป็นคนแรกแต่ผมก็ใช้ถุงยางอนามัยทุกครั้งที่สอดใส่ เรื่องพวกนี้ผมถูกป๊าสอนมาอย่างดีว่าให้ดูแลตัวเองและคู่นอนไม่ให้ติดโรคหรือพลาดทำผู้หญิงท้อง ซึ่งผมก็ปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัดมาโดยตลอด และไม่เคยพลาดเลยซักครั้งเดียว ไม่ใช่ผมแน่ ๆ

แม้จะมั่นใจ แต่ทำไมมันรู้สึกหวิว ๆ แบบนี้นะ....