LOGIN¿Qué tanto podría girar su vida si se entera que está embarazada de la noche a la mañana? Criada en Florida, Roxanne Smith siempre ha sido intrépida, extrovertida y hasta ambiciosa. Tres problemas rondan en su vida: Mía, su hermana de crianza sufre de una enfermedad autoinmune. Andrew, su hermano mayor, ha estado en la cárcel por dos años sin siquiera tener un abogado y Brooke, su sobrino e hijo de Andrew, a quien le había prometido cuidar mientras su padre no estuviera, está lejos de ella porque le han quitado la custodia total del niño por su desordenada vida. Extra: su prometido se acuesta con la hija de su jefe. Cuando de la nada había visto de frente al padre de su prometido, Paul Fournier, creyó que su vida no podía ser peor. Tan controlador, tan prepotente, tan carismático a su vez, el señor Fournier llega a su vida como un torbellino, para poner patas arriba su vida de la noche a la mañana. Él se considera absuelto de todo compromiso con alguna mujer porque la pérdida de su esposa varios años atrás lo hizo cerrarse al amor, hasta un punto de huirle por completo. Un ser sin sentimientos que ha aprendido por los golpes de la vida. ¿El cuarto problema cuál era? El padre de su hijo es nada más ni nada menos que el padre de su prometido. ¡Su suegro! ¿Cómo podrá Roxanne luchar contra su propias emociones cuando ambos tendrán que lidiar con sus sentimientos desde el primer momento en que se vuelven a ver? El destino los vuelve a unir así de improvisto, y tendrán que lidiar el uno con el otro sino quieren caer en la llama del deseo. Un amor prohibido y lleno de pasión no puede terminar como ellos quieren…¿O sí?
View More"Sa wakas!" Sigaw ko habang mabilis na pinaandar ang kotse na inihanda ko para may magamit ako sa pagtakas sa sarili kong kasal.
Ako si Ysa at mahigpit dalawang taon na naming pinagplanuhan ni Ralph ang kasal namin, bago pa man ako maging ulila. Simula sa simbahan, reception pati sa isusuot namin at ng mga abay. Ang hindi alam ni Ralph, ilang buwan na din akong lihim na nagpaplano kung paano tatakasan ang pinagpaplanuhan naming kasal. Mabait si Ralph, gwapo, matalino at higit sa lahat isang Bilyonaryo pero hindi ko siya kayang pakasalan dahil sa nabunyag ko tungkol sa kanila ng Daddy nya, si Uncle John, Best friend ng mga magulang ko, ilang buwan ang nakakalipas pagkatapos masawi ng mga magulang ko.
At isa pa kahit na pareho na kaming nasa 20’s na at nasa tamang edad na para ikasal, hindi ko sya lubusang mahal iniisip ko lang ang koneksyon ng mga pamilya namin.
Dalawang taon na akong ulila. Namatay sa car accident ang Daddy at Mommy ko. Hindi iyon simpleng aksidente lang dahil mismong ama ni Ralph ang gumawa nun. Sinira nila ang makina ng kotse para mahulog sa bangin ang mga magulang ko at pinalabas na aksidente iyon. Ginawa nila iyon dahil sa kasakiman. Mag-business partners ang mga magulang namin ni Ralph at simple lang ang rason kung bakit nila iyon nagawa: para maangkin nila nang buong-buo ang Casa Del Sol, ang resort na ilang dekadang pinaglaanan ng mga magulang ko ng dugo't pawis nila para mabigyan ako, ang nag-iisang anak nila, ng maganda at eleganteng buhay. Pero ngayon, lahat iyon puwedeng mawala sa akin dahil sa kasakiman nila. Nawala na sa akin ang mahal kong mga magulang, hinding-hindi ako papayag na pati ang Casa Del Sol ay makuha nila sa akin.
Ilang buwan pagkatapos ng libing ng Mommy at Daddy ko naisip ko sanang kausapin si Ralph at Uncle John na wala na akong balak na ituloy pa ang kasal. Alam ko na ganoon din naman ang gusto ni Ralph. Oo alam ko na mahal nya ako pero bilang kaibigan lang at napilitan lang din sya sa kasal na to dahil yun ang napagkasunduan ng mga magulang namin.
Balak ko na ding bayaran o bilihin nalang ang shares nila sa Casa Del Sol dahil mas gusto kong mag isa na itong patakbuhin. Ang iba pa naming business ay ibibigay ko na din sa kanilang Mag-ama, kabayaran sa abalang nagawa ko.
May tatlo pa kaming resorts sa Manila at taos puso ko yung ibibigay sa kanila. Alam kong mas mayaman ang pamilya nila kesa sakin, mas madaming properties and businesses kaya hindi ko maintindihan kung bakit hindi sila makuntento.
Kya naman nagpunta ako sa bahay nila Ralph para ipaalam sana ang mga plano ko. Bago pa man ako makarating sa bahay nila at Nakita ko sina Ralph at Uncle John na nakatayo sa tapat ng bahay nila mukhang kakauwi lang din nila. Nagtaka ako dahil dumirecho papasok ng bahay si Ralph at sinundan sya ni Uncle John, hindi nila pinark ang kotse sa garahe nila na tila ba may pinagtatalunan.
Tumigil ako sa di kalayuan at pinark ang kotse ko, diretso akong lumakad papasok sa gate nila. Bago pa man ko makapasok sa p***o ay narinig ko ang boses ni Uncle John.
"Ralph tandaan mo ako ang nagpalaki sayo kaya malaki ang utang na loob mo sa akin, kung hindi dahil sakin ay wala ka sanang maayos na buhay ngayon. Iniwan ka ng Mommy mo at ako na lang ang pamilya mo. Wag na wag mong balakin na ipagkanulo ako dahil hindi kita mapapatawad." Pagalit na Sabi ni Uncle John.
"Yes Dad, walang makakaalam ng lihim mo na ikaw ang nagutos na sirain ang makina ng sasakyan ng mga magulang ni Ysa para maghulog sila sa bangin. Napakadali lang sayo gawin yun at wala ni isang nag-isip na hindi yun aksidente." Sagot ni Ralph.
"Sympre ako si John Borja at lahat ng gusto ko magagawa ko, walang pwedeng pumigil sakin na kahit na sino!! Ngayon ang dapat natin pagtuunan ng pansin at ang kasal nyo ni Ysa. Pagkasal na kayo mas madali na nating malilipat sa pangalan mo lahat ng ari-arian nila." Nakangising wika ni Uncle John.
Nanlaki ang mga mata ko sa narinig ko. "Tama ba ang narinig ko, ang best friend ng mga magulang ko sinadya nyang sirain ang makina ng kotse para maaksidente sila?" Tanong ko sa sarili ko.
Napahawak ako sa gilid ng p***o ng bahay nila, nanlalamig ang kamay ko at tila naninigas ang mga paa ko. Hindi ko pa naproproseso sa utak ko ang mga narinig ko pero alam Kong kailangan ko ng umalis sa kinatatayuan ko, hindi nila ko pwedeng makita at hindi nila pwedeng malaman na narinig ko ang usapan nila. Kahit halos hindi ako makalakad ay pinilit ko pa rin makarating sa kotse ko, agad kong pinaandar yun para makalayo agad.
Hindi ko alam kung paano ako nakapagdrive simula sa bahay nila Ralph papunta sa tapat ng bahay namin. Nanginginig pa din ako at hindi makapaniwala sa mga narinig ko, bigla na lang akong naiyak habang nakahawak sa manibela. “Ang sasama nila!!! napakayaman na nila pero hindi padin sila nakukontento sa dami ng pera nila. Bakit kailngan pa nilang wakasan ang buhay ng mga magulang ko para sa pera.!!!” malakas kong sigaw habang mag isa sa loob ng sasakyan.
Mga ilang minuto din akong umiiyak ng biglang mag ring ang cellphone ko, lumabas sa screen ang pangalan at number ni Ralph. "Bakit kaya sya tumatawag? Hindi kaya nalaman nila na narinig ko ang mga pinagusapan nila." Tanong ko sa sarili ko habang malakas ang pagkalabog ng dibdib ko.
Kahit kabado ay kailangan kong sagutin ang tawag para malaman ko. Huminga muna ako ng malalim bago sagutin ang tawag. "He- hello" maikli kong sagot.
"Hi Ysa, nasaan ka na?" Malambing na tanong ni Ralph. "Nasa bahay, bakit? Nalilitong sagot ko. "Bakit nandyan ka pa, hindi ba may appointment tayo sa makeup artist na balak mong ihire natin sa kasal natin." Sagot ni Ralph.
"Naku oo nga pala sige papunta na ako." Napahinga ako ng malalim, mukhang wala namang alam si Ralph na nasa bahay nila ako kanina at narinig ko ang usapan nilang Mag-ama. Sa ngayon, magpanggap muna ko na walang alam kailangan kong makahanap ng ibedensyang magpapabagsak sa kanila. "Hindi ko hahayaang hindi kayo magbayad sa ginawa Nyo sa mga magulang ko, pananagutin ko kayo at babawiin ng dapat ng Sakin." Bulong ko sa aking sarili.
Magpapanggap ako na abala para sa kasal Pero sisiguraduhing kong walang kasal na mangyayari sa pagitan namin ni Ralph, iiwan ko sya sa altar.
Pagdating ko sa meetup place namin ng makeup artist. Palinga-linga ako para hanapin si Ralph pero bigla akong natumba ng may bumanga sa akin mula sa likuran ko. "Sorry Miss nagmamadali kasi ako." Sambit ng lalake na nakabangga sa akin. "I'm really sorry namamadali lang talaga ko kailangan ko ng umalis, sorry talaga." Dagdag pa nya at bigla ng umalis. Hindi na ako nakasagot sa kanya. "Ang gwapo nya.......Sino ang lalakeng Yun." Sambit ko na lang sa sarili habang nakatingin sa kanya na papalayo.
Ni siquiera se siente ya con fuerzas y Roxanne coloca una mano en su vientre para calmar éstas angustia al tenerlo frente a ella. Cuatro meses han pasado desde la última vez que se vieron...—Paul…—¿Por qué, Roxanne?Paul la interrumpe con gravedad.—¿Por qué se te ocurrió ocultarme que estabas embarazada de mí? —Paul simplemente no puede creer lo que está viendo. Las palabras sobran porque su mirada dice lo mucho que dolido está—. ¿Cómo pudiste?—Paul, luchaba conmigo misma para no amarte, para alejarme de ti. ¿Crees que fue fácil para mí enterarme de esto después de saber quién eras tú? —unas pequeñas lágrimas se acumulan en los ojos de Roxanne y no tenía ni la mínima idea de qué hacer porque tener a Paul en estos momentos frente a sus ojos es igual que aniquilarse ella misma—. Nuestro trato fue por un pequeño tiempo y decidí trabajar contigo porque necesitaba el dinero y creí que podía lidiar con esto. Unos meses y ya no te volvería a ver más nunca.—Soy el padre de ese niño. No
La mirada de Richard cambia a una tranquila, pero lo conoce lo suficiente para saber que ese hombre no está ahí sólo por gusto. Este hombre es la viva definición del orgullo herido, porque aparecerse frente a ella y de éste manera es peor de lo que hizo aquella noche, y la rabia se apodera del rostro de Roxanne. Las palabras y los reclamos enfrente de Paul y delante de todo el mundo es algo que se quedará en su mente por mucho tiempo. Sus manos incluso sienten algo similar al nerviosismo pero Roxanne alza su rostro. No está a gusto en seguir viendo su rostro, y por supuesto, Richard tampoco. —¿Viniste śolo para quedarte viendome? —inquiere Roxanne con rabia. ¿Quien se cree que es para aparecer delante de ella y de ésta manera? —Sólo pasaba por aquí —Richard responde. Su mandíbula está tan tensa que desde esa distancia incluso puede verlo—. ¿Muy contenta con tu embarazo? —¿Qué quieres, Richard? Todo lo que necesitabas decir ya lo dijiste, ¿No? Ya no hay más que tienes que pregunta
El centelleo de luz a través de sus ojos es lo suficientemente fuerte para ahuyentar el vacío de la soledad, y el pitido en su oído, que se unen con los demás sonidos alrededor del lugar donde se encuentra. El cuerpo está adolorido, como si hubiese sido demolido a golpes. E incluso siente dolor al respirar. Sus oídos siguen turbados pero es capaz de sentarse, con cuidado, sobre la cama que la arropa y no la deja salir y que no hay ninguna persona en el cuarto: es una habitación de un hospital. Mira hacia todas partes para entender que de hecho, es una paciente de un hospital. ¿Qué sucedió? se pregunta, llevándose la mano hacia la cabeza. Observa las manos, las dos con intravenosas. Algo que le parece extraño, sin saber qué decir o qué hacer porque tiene que adaptarse a la luz encandilada del cuarto.Roxanne se lleva la mano hacia su vientre.—¿Qué nos pasó, bebé? —susurra a la nada. De repente, siente miedo. Todos los recuerdos de aquella noche la azotan como un torrente de electr
—¿¡Qué mierda Roxanne?! ¿¡Qué significa esto?!Y su mundo colapsa por completo. No oye las voces, ni los sonidos a su lado, no oye absolutamente nada porque su mundo se derrumba, dejando atrás de ella el pesar, el derrumbe por completo de aquel lugar. De todo. No se oye ningún sonido excepto el de sus tímpanos, que se apresuran y dejan en claro que no hay salida. Ya no la hay. Roxanne sabe que Richard la está gritando pero ni siquiera corresponde a eso. Su mundo se viene para abajo.—¡Mírame! —escupe Richard, furioso. En sus ojos se observa, con claridad, la llama de un fuego, que destila odio, furor. Es peor de lo que imagina. No hay nada en su mundo que le haga regresar a la realidad. Pero tiene qué hacerlo y se aleja de la barandilla, pero Richard vuelve a empujarla contra él. Y sin tener un intento para regresar una vez más a la vida, Roxanne recapacita cuando el agarre de Richard se vuelve más fuerte.—Suéltame, me lastimas —Roxanne simplemente quiere tirar todo a la borde, si












Bienvenido a Goodnovel mundo de ficción. Si te gusta esta novela, o eres un idealista con la esperanza de explorar un mundo perfecto y convertirte en un autor de novelas originales en online para aumentar los ingresos, puedes unirte a nuestra familia para leer o crear varios tipos de libros, como la novela romántica, la novela épica, la novela de hombres lobo, la novela de fantasía, la novela de historia , etc. Si eres un lector, puedes selecionar las novelas de alta calidad aquí. Si eres un autor, puedes insipirarte para crear obras más brillantes, además, tus obras en nuestra plataforma llamarán más la atención y ganarán más los lectores.
reviews