Home / Romance / Pagsisisi Ay Pakikinabangan Pa Lang / Chapter 16: Napatunayang Lupa

Share

Chapter 16: Napatunayang Lupa

Author: Bella Grace
last update publish date: 2026-09-08 02:07:57

“Ano?” matalas na sabi ni Lucas, nababasag ang boses sa shock at nasugatang pride. Lumaki ang mga mata na parang sinampal sa harap ng lahat.

Sa maikling segundo, nanatili siyang nakatayo, tinititigan si Diana, hindi sigurado kung insulto o galit ang nararamdaman.

Sa paligid niya, nagkatinginan ang ibang staff nang may pagkagulat. May sumandal sa desk, may tumuwid, mas maliwanag ngayon ang pagkamausisa kaysa sa aliw.

Agad na namatay ang mahihinang tawa kanina.

Mahinang natawa si Merlin,
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • Pagsisisi Ay Pakikinabangan Pa Lang   Kabanata 90: Pagkatapos ng Pagkawala

    Hindi na nagsalita si Henry ng isa pang salita kay Merlin. Simple lang siyang nakatayo nang ilang segundo, nakatitig ang mga mata sa kanya, na parang sinusubukang isaulo ang mukha, unawain kung anong uri ng lalaki ang kayang kunin ang lahat mula sa kanya nang hindi man lang itinaas ang boses. Walang pagsabog, walang banta, walang argumento. Katahimikan lang na puno ng isang bagay na mas mabigat kaysa sa galit. Pagkatapos, nang walang isa pang tingin, lumiko si Henry at nagsimulang maglakad papunta sa pinto. Matatag ang mga hakbang, pero may bigat dito, parang bawat galaw ay may kapalit. Nang maabot ang pinto, dahan-dahan itong binuksan mula sa kabilang panig. Bumabalik na si Diana. Sa maikling sandali, magkaharap sila. Bahagyang bumuka ang bibig ni Henry, may gustong sabihin, anuman, upang pigilan siya, abutin siya, bawiin ang lahat ng nagkamali sa pagitan nila. Pero bago pa makapagsalita, inangat niya ang kamay. Simpleng galaw na dapat siyang tumahimik. Agad siyan

  • Pagsisisi Ay Pakikinabangan Pa Lang   Kabanata 89: Ang Huling Kagandahang-Loob

    “Hindi ka welcome dito,” sumabog si Diana sa sandaling lumiko at makita si Henry na nakatayo sa pinto, matalas ang boses, puno ng puwersa na may bitbit na galit at isang bagay na mas malalim, isang bagay na matagal nang nagtitipon. Nasusunog ang mga mata habang nakatitig sa kanya, matigas ang buong postura sa pagtanggi. “Umalis ka.” Malambot ang paglabas ng salita, pero may bigat, ang uri na mabigat na pumipilit sa katahimikan ng hospital room. Sa maikling segundo, simple lang siyang nakatayo, sinisipsip ang tanawin sa harap. Nakatayo si Diana nang malapit sa kama ni Merlin, nakatuon ang katawan sa protektibong paraan papunta sa kanya, nakapatong pa ang kamay malapit sa kanya. Mas malakas ang tama ng intimacy ng maliit na galaw na iyon kay Henry kaysa sa anupamang kakalabas lang niyang sinabi. Pero sa halip na lumiko palayo, sa halip na umalis tulad ng hinihingi niya, sumulong. Mabagal, mabigat, sadyang ang bawat hakbang, mahinang tunog ang hospital slippers laban sa makin

  • Pagsisisi Ay Pakikinabangan Pa Lang   Kabanata 88: Pagtutol sa Kaguluhan

    Ilang oras ang lumipas, dahan-dahang kumislap ang mga talukap ni Henry, na parang kahit ang simpleng galaw na iyon ay nangangailangan ng pagsisikap. Malabo ang maliwanag na puting kisame sa itaas habang nagsisikap ang mga mata na umangkop sa liwanag. May mapurol, umuugong na sakit sa gilid ng ulo, dahan-dahang kumakalat na parang mga alon. Muling kumurap, mas sadyang sa pagkakataong ito, at bahagyang iniligay ang tingin sa gilid, sinusubukang kilalanin kung nasaan siya. Napuno ng mahinang amoy ng antiseptic ang ilong. Ang sterile na kaayusan ng kuwarto, ang puting kumot na mahigpit na nakatupi sa paligid, ang IV line na konektado sa braso. Lahat ay tumuturo sa iisang lugar. Ospital. Tuyong nilunok, magaspang ang lalamunan, bahagyang bitak ang mga labi. “Ito ba ang pakiramdam ng paggising sa hospital room nang mag-isa?” mahinang bulong, paos ang boses, halos hindi marinig kahit sa sarili. Dahan-dahang gumalaw ang mga mata sa kuwarto, naghahanap, umaasa, umaasang may makit

  • Pagsisisi Ay Pakikinabangan Pa Lang   Kabanata 87: Mga Apoy ng Katotohanan

    “Mr. Johnson,” tinawag ni Diana, nanginginig ang boses habang nagsisikap na tumaas sa ibabaw ng crackling na apoy na umuugong ngayon na parang buhay na hayop sa pagitan nila at ni Joseph. Mabangis na dinilaan ng apoy ang mga basag na pader, gutom na kumakain ng kahoy at debris, nagpapadala ng makapal na usok na umiikot sa hangin. Mahigpit na hinawakan ni Merlin ang braso, bahagyang hinila siya pabalik habang mapanganib na malapit ang mga spark. Matatag, protektibo ang hawak, sinusuri ng mga mata ang anumang posibleng daanan ng pagtakas. Sa gilid, humigpit ang panga ni Henry, kinuyom ang mga kamao habang kasing mabangis ng apoy sa harap ang galit na nasusunog sa kanya. “Matandang ungas, nagtaksil ka sa akin?” dinura, mababa pero puno ng lason ang boses, nakatitig ang mga mata sa may aninong pigura ni Joseph sa kabila ng apoy. Lumakas ang init, pumipilit sa balat, ginagawang mahirap huminga. Mas mabilis kaysa inaasahan ng sinuman ang pagkalat ng apoy, nilalamon ang mga sulok

  • Pagsisisi Ay Pakikinabangan Pa Lang   Kabanata 86: Mga Apoy ng Katotohanan at Kabaliwan

    Mabigat ang pag-angat at pagbaba ng dibdib ni Merlin habang nagpupumiglas laban sa mga lubid na nagkakadena sa mga kamay sa likod ng upuan. Namumukod ang mga ugat sa leeg sa pagsisikap, dumadaloy ang pawis sa mukha sa kabila ng malamig na hangin sa abandonadong gusali. Desperado ang galaw ng mga daliri, umiikot, humihila, pinipilit laban sa mahigpit na buhol na matagal nang masakit na tumutusok sa balat. Pagkatapos ay biglang may bahagyang paggalaw. Lumuwag ang lubid. Lumaki ang mga mata. Kumislap ang pag-asa na parang kidlat. Sa isang huling hila, nakawala ang mga kamay. “Diana,” agad na tinawag ni Merlin, paos ang boses sa strain, mabigat ang hininga habang itinutulak ang sarili pataas mula sa upuan. Nagyelo pa si Diana sa kinaroroonan, mahigpit na nakakuyom ang detonator sa nanginginig na mga kamay. Nakatitig pa ang mga mata pasulong, walang pokus, nakakandado ang buong katawan sa nakakatakot na bigat ng desisyon na pinaniniwalaan niyang kailangang gawin. “Dia

  • Pagsisisi Ay Pakikinabangan Pa Lang   Kabanata 85: Isang Pagpili mula sa Puso

    Mabilis at hindi pantay ang hininga ni Diana habang isang hakbang na sumulong, nakatitig ang mga mata kay Merlin na walang-awas na nakatali sa upuan sa gitna ng abandonadong gusali. Kumikislap ang malabong ilaw sa itaas nila, naglalagay ng hindi matatag na mga anino na lalong nakakatakot ang eksena kaysa sa dati. Mabangis na tumatakbo ang puso sa dibdib. May bomba na mahigpit na nakatali sa torso ni Merlin. May mga kawad na tumatakbo dito sa magkakasalabid na loop, kumikislap ang mga ilaw na pula sa mga pagitan na parang countdown sa isang bagay na irreversible. Kahit hindi malinaw na naririnig, nadarama niya ang pagtiktok, matatag, malamig, walang awa. “Merlin…” muling tinawag, mas malambot ngayon ang boses, nababasag sa bigat ng takot at desperasyon. Nagsimulang gumalaw papunta sa kanya. Mas mabigat ang bawat hakbang kaysa sa nauna, parang sinusubukan ng lupa mismo na pigilan siya. Nanginginig ang katawan, pero hindi tumigil. Nagawa na ng isip ang isang desisyon, h

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status