Kabanata 2

VALERIE

Bumalik ako sa aking silid upang maligo at magpalit ng isa sa iilang disenteng damit na meron ako. Mas gusto ni Alpha Ronald na bilhan ako ng mga mapanuksong damit, para lamang sa kanyang sariling kasiyahan.

Sobrang natuwa ako para sa kung sinumang tumawag sa kanya, dahil wala siya rito para ikulong ako.

"Saan ka pupunta?" tanong ng isa sa aking mga bantay nang lumabas ako ng silid. Tinitiyak ni Alpha Ronald na palagi akong may bantay, upang hinding-hindi ako makakatakas sa kanya.

"Gusto ako ng Alpha na sumama sa kanya." kumpiyansa kong sabi, ngunit may pagdududang tingin sa kanyang mga mata habang tinititigan niya ako. "Tingnan mo, kung pipigilan mo ako at ang Alpha mismo ang pumunta rito para kunin ako, alam mo kung paano ka niya parurusahan. Kaya lumayo ka na sa daan, para matapos na ang lahat ng ito." Hindi ko na itinago ang iritasyon sa aking boses. Alam ng lahat ng aking mga bantay at ng ibang omegas na sadyang pinili ng Alpha na bantayan ako na kinamumuhian ko siya. Alam nilang isa lamang akong laruan niya, at ilang beses na nila akong narinig na sumagot sa kanya nang pabalang.

Tumango siya, ngunit iginiit pa rin niyang sumunod sa akin. Inirapan ko siya, ngunit hinayaan ko na lang.

Sinundan ko ang amoy, at dinala ako nito mismo sa ballroom. Nakatayo ako sa harap ng napakalaking double doors, habang malakas na kumakabog ang aking puso. Nandito siya, at siya ang aking daan palabas. Napakalakas ng amoy.

Nag-alinlangan ako habang iniisip kung papasok ba ako sa loob. Ang silid ay puno ng mga Alpha, Luna, Beta, Gamma, mga Elders, top warriors at iba pang mataas na ranggong miyembro mula sa iba’t ibang pack. Isa lamang akong omega.

"Papasok ka ba o hindi?" tanong ng bantay. Nakalimutan ko pa nga ang presensya niya.

Huminga ako nang malalim, at pumasok. Umaasa ako na hindi ako mapapansin ni Ronald. Nanginig din ang aking puso sa pag-aalinlangan nang mapagtanto ko na ang mate na hinahanap ko ay hindi rin ako hinahanap. Hindi naman talaga ako umaasa ng romansa sa kanya, gusto ko lang maging malaya.

At pagkapasok ko pa lang, nagsimula ang musika, at ang mga lalaki ay nagsimulang isayaw ang kanilang mga babae sa dance floor. Nakita ko ang maraming masasayang magkapareha na sumasayaw, at umiwas ako ng tingin. Alam kong hinding-hindi ko iyon mararanasan.

Nilunok ko ang bukol sa aking lalamunan habang dahan-dahan akong naglalakad sa ballroom, patuloy na sinusundan ang amoy. Akala ko ay malapit na ako, nang marinig ko ang boses na kinatatakutan ko sa aking likuran.

"Valerie! Ano ba ang ginagawa mo rito, putang ina?" sigaw ni Alpha Ronald habang marahas niyang hinawakan ang aking braso at pinihit ako paharap sa kanya. "Binigyan ba kita ng pahintulot para lumabas?"

"Gusto ko lang ng hangin." bulong ko, pilit na inaalis ang kanyang pagkakahawak.

"At ano itong suot mo? Ipinapakita mo ang mga binti mo sa ibang tao?"

Tumingin ako sa aking katawan. May slit ang aking damit sa kaliwang bahagi na nagpapakita ng isang binti hanggang gitna ng aking hita. Hindi naman ito malaswa, sadyang obsesibo lamang ang Alpha sa pagkontrol sa lahat ng suot ko.

"Bumalik ka sa aking silid. Pupuntahan kita roon kapag tapos na ako dito."

Sumikip ang aking dibdib sa sakit. Alam kong kapag bumalik ako roon, hindi na ako makakalabas muli. At sa pagbabalik niya, sisirain niya ako, kahit ayaw ko.

"Pakiusap. Pakiusap, hayaan mo lang akong manatili sandali."

"Hindi." humarap siya sa aking bantay. "Dalhin mo siya sa aking silid, siguraduhing hindi na siya lalabas. Sa katunayan, ikandado ang pinto."

"Opo, Alpha."

Ano ba ang ginawa ko para sumpain ako ng diyosa ng isang katulad niyang mate? Nanlambot ang aking mga talukap at pinigilan ko ang luha.

Hinawakan ng bantay ang aking braso.

"Mag-ingat ka sa paghawak sa kanya. Ayokong magkaroon siya ng kahit anong marka sa kanyang magandang kayumangging balat."

Para bang isa lamang akong bagay. Isa talaga akong alipin niya. Kailangan kong makahanap ng paraan para makatakas. Hindi ko pwedeng palampasin ang pagkakataong ito.

"Opo, Alpha." sagot ng bantay bago yumuko sa kanya.

Ngunit bago pa man niya ako hilahin palabas, habang ginagawa akong kahihiyan, may narinig kaming boses mula sa likuran—malalim at puno ng awtoridad.

"Bitawan mo siya."

Pareho kaming napalingon, at halos matumba ako nang tumama sa akin ang matamis at malakas na amoy ng gubat at lupa matapos ang ulan. Tumingala ako at napatingin sa isang pares ng hazel na mga mata na tila sinusuri ako.

"Sabi ko, bitawan mo siya." mariin niyang sabi, bawat salita ay may dalang pagbabanta.

Naguluhan ang bantay na humahawak sa akin. Hindi ko siya masisisi. Lalabagin niya ang utos ng kanyang Alpha, ngunit ang lalaking nasa harap namin ay masyadong nakakatakot upang hindi pansinin.

Ang kanyang presensya at boses ay kusang nagbibigay ng respeto. Para bang may kumpiyansa—o kayabangan—sa paligid niya. At nabanggit ko na ba na siya ang pinakamagandang lalaking nakita ko sa buong buhay ko?

"Ano ang nangyayari rito?" ang boses ni Alpha Ronald ay nagpatigil sa aking paglalakbay sa isip, at kumurap ako. Mukhang nakatitig na pala ako sa lalaki at hindi ko namalayang nakalapit na siya.

"Pinapalayo ko lang itong isa sa magandang babae." itinaas niya ang ulo patungo sa bantay, at binitiwan nito ang aking braso. "Sige na, umalis ka na."

Yumuko ang bantay sa mga lalaki bago umalis. Ngayon, naiwan ako sa presensya ng dalawang lalaking nasa kamay nila ang aking kapalaran. Isa ang aking kapahamakan, ang isa ay maaaring aking tagapagligtas.

"Ano ang pangalan mo, mahal?"

Bahagyang uminit ang aking pisngi sa kanyang boses at sa endearment na ginamit niya. Ngunit bago pa ako makasagot, sumingit si Alpha Ronald.

"Isa lang siyang omega na nagdudulot ng gulo. Hayaan mo akong ilabas siya."

"Hindi. Hindi na kailangan iyan." hinawakan ng guwapong estranghero ang aking kamay. "Sumayaw ka sa akin."

Sumiklab ang galit sa mga mata ni Alpha Ronald. Tumingin siya sa akin, parang hinihikayat akong tanggapin ang kamay ng Alpha.

'Kapag hinayaan mong hawakan ka niya, sisiguraduhin kong pagsisisihan mo ito araw-araw sa buong buhay mo.' babala niya sa akin sa pamamagitan ng mindlink, dahilan para manginig ang aking puso sa takot. Alam kong hindi iyon walang laman na banta.

Tumingin ako sa lalaking nakaunat pa rin ang kamay, at pagkatapos ay kay Alpha Ronald. Mayabang ang ngiti sa kanyang labi, para bang sigurado siyang hindi ko kukunin ang kamay ng Alpha.

Ano ba ang mawawala sa akin? Wala na akong gaanong naiwang sarili. At maaari kong makuha ang aking kalayaan kung lalaruin ko nang tama ang pagkakataong ito sa aking bagong mate.

"Valerie ang pangalan ko. Valerie Ava Montrell." sinabi ko sa estranghero, at ngumiti siya, lumabas ang malalim na dimples sa magkabilang pisngi.

Ipinatong ko ang aking kamay sa nakaunat niyang kamay, dahilan para mamula sa galit si Alpha Ronald.

'Pagbabayaran mo ito, Omega.' babala niya, ngunit dinala na ako ng estranghero papunta sa dance floor.