Kabanata 3

VALERIE

Hindi ko pinansin ang lahat ng banta at babala na ibinibigay sa akin ni Alpha Ronald habang sinusundan ko ang estranghero papunta sa dance floor.

"Sino ka?" tanong ko, sa sandaling ipulupot niya ang kanyang mga kamay sa aking baywang at hinila ako palapit. Ramdam ko na agad ang mga sparks ng mate bond sa sandaling mahawakan ko siya, ngunit ngayon, pakiramdam ko ay sasabog ako dahil dito.

"Ang pangalan ko ay Niklaus Blackthorn, CEO ng Blackthorn automobiles, at Alpha ng Crescent wolves."

Alpha? Malakas na tumibok ang aking puso. Bakit ako naka-mate sa dalawang Alpha?

"Ako ay isang omega." Alam kong mahahalimuyak na niya iyon sa aking amoy, ngunit gusto kong sabihin iyon sa kanya mismo. Karamihan sa mga Alpha ay ayaw sa mga omega, at maaaring makaramdam pa sila ng insulto kapag naka-mate nila ang isa, gaya ni Alpha Ronald.

Sa gilid ng aking mga mata, napansin ko na halos lahat ay nakatingin sa amin. Alam kong karamihan doon ay dahil kay Alpha Niklaus at sa kanyang nakakahalina na presensya.

"At ano ang ginagawa ng isang omega dito?" Pinihit niya ako, at napunta ako na nakatalikod sa kanyang dibdib, ang kanyang kamay ay nananatili pa rin sa aking baywang habang kami ay sumasabay sa musika. Diyosa! Napakahalina ng kanyang amoy, at nagsisimula na akong mahilo.

"Nahuli kita sa amoy ko." Pinihit ko ulit ang aking sarili upang humarap sa kanya. Nakatingin ako sa kanya, umaasang kikilalanin niya ang katotohanan na kami ay magka-mate, habang malakas na tumitibok ang aking puso sa takot sa kanyang pagtanggi.

Ulit kaming umikot, ngunit sa halip na mapunta ako sa kanyang mga bisig, may humila sa akin, at napunta ako sa pagsasayaw kasama si Alpha Ronald.

'Sinusuway mo ako.'

'Sinabihan niya akong sumayaw sa kanya.'

Sumimangot siya. 'At inutusan kitang huwag. Tingnan mo kung paano niya hinahawakan ang katawan mo. Susunod niyan, kakantutin ka niya.'

Pinilit kong itago ang aking pagkasuklam. Palagi kong alam na may problema sa kanyang pag-iisip.

Pinihit niya ako, ang kanyang mga kamay ay mahigpit na nakahawak sa aking baywang, halos mag-iwan ng pasa. Napaatras ako sa takot nang maramdaman ko ang kanyang paninigas na tumatama sa aking puwitan.

'Tuturuan kita ng leksyon.'

Isa pang ikot, at napunta ako muli sa mga bisig ni Alpha Niklaus.

"Parang hindi ka maayos. May problema ba?"

"Ilabas mo ako dito, pakiusap." pakiusap ko sa kanya, ang aking mga kamay ay nasa kanyang leeg na, kumakapit nang desperado.

"Sinasaktan ka ba niya?" bulong niya sa akin.

Walang sinuman ang kailanman nagtanong sa akin noon, at hindi ko rin kailanman naipahayag iyon. Alam kong walang tutulong sa akin. Ang Alpha ang pinakamakapangyarihang lalaki sa pack na ito, at walang lalabag sa kanya. Ngunit ang lalaking ito... napansin ko na kahit si Alpha Ronald ay tila may respeto sa kanya. Kaya niya akong iligtas. Kaya tumango ako.

"Kapag bumalik ako sa silid, ikukulong ako."

Natapos ang musika sa sandaling iyon, at tulad ng ibang mga lalaki, yumuko si Alpha Niklaus sa akin, dahilan para mamula ako.

Hinawakan niya ang aking kamay at papalabas na sana kami ng ballroom nang humarang si Alpha Ronald sa aming daan.

Ngumiti siya kay Alpha Niklaus, ngunit halatang pilit iyon. "Mukhang nahumaling ka sa Omega."

"Medyo interesante siya kung ako ang tatanungin mo. Medyo kaakit-akit siya."

"Naniniwala ako riyan. Pero gusto ko ng sandali kasama siya. Ngayon."

Ngumiti si Alpha Niklaus. "Ah, pero may sandali pa ako kasama siya."

"Isang sandali lang." pakiusap niya, ngunit alam kong galit na galit siya sa loob.

Lumingon si Alpha Niklaus sa akin. "Nasa kanya ang desisyon. Gusto mo bang sumama sa kanya, Love?"

'Dalhin mo na ang puwet mo rito at tigilan mo ang pakikipaglaro sa kanya, bago ka pa niya k******n.' sigaw ni Alpha Ronald sa aking isip, at napangiwi ako sa tindi ng kanyang boses.

"Alpha..." tawag ko, nanginginig ang aking boses. "Gusto kong sumama kay Alpha Niklaus."

"WALA KANG KARAPATAN..." sigaw niya sa galit, ngunit nang mapansin niyang napapatingin ang iba, kumalma siya. "Wala kang karapatang magdesisyon o pumunta kahit saan kapag sinabi kong hindi. Umalis ka na at bumalik sa iyong silid."

Dahil sa takot na nakasanayan ko na, binitiwan ko ang kamay ni Alpha Niklaus at akmang aalis, ngunit hinawakan muli ng Alpha ang aking kamay at hinila ako palapit sa kanya.

"Gusto mo ba ang Omega na ito, Alpha?" tanong ni Alpha Niklaus.

"Hindi! Isa lang siyang Omega."

"Kung ganoon, bakit ka ganyan kahigpit?"

Nanigas ang panga ni Alpha Ronald. "May trabaho siya."

"Bakit may silid siya sa pack house? Kakabigay mo lang sa kanya ng utos na bumalik sa kanyang silid."

"Nilalabag mo ang aking awtoridad sa sarili kong pack, Alpha Niklaus. Nilalabag mo ang protokol na nagbubuklod sa ating lahat." sabi ni Alpha Ronald, sapat na lakas para marinig ng lahat.

Napalingon ang ibang mga Alpha, Luna, Beta at lahat ng naroon sa amin, at wala nang magawa si Alpha Niklaus kundi iwan ako, at agad kong naramdaman ang lamig ng kanyang pagkawala.

Hinawakan ni Alpha Ronald ang aking kamay at hinila ako palabas ng ballroom. Akala ko ay iuutos niya sa mga bantay na dalhin ako at ikulong, ngunit sa halip ay siya mismo ang humila sa akin papunta sa kanyang silid.

Mabigat ang aking dibdib at tila pinipiga sa sakit. Ito ang pagkakataong wala ako sa loob ng tatlong taon, at bigla na lang itong nawala.

Ngayon ay mag-isa na kami sa silid, nakakandado ang pinto at wala na akong matatakbuhan. Ang aking isa pang mate ay hindi man lang ako hinahanap. Isa lang akong Omega, bakit niya pa ako pakikialaman?

Lumapit si Alpha Ronald, binawasan ang distansya namin. Hinawakan niya ang likod ng aking ulo nang mahigpit at mariing idinikit ang kanyang labi sa akin. Masyadong marahas, masakit ang kanyang paghalik, halos hindi ako makahinga, ngunit hindi siya tumitigil.

Sinimulan ko siyang hampasin. "Pakiusap, Alpha pakiusap."

"Parang nakalimutan mo na kung sino ang may-ari sa iyo."

Napangiwi ako, pilit na kumakawala sa kanyang pagkakahawak, ngunit masyado siyang malakas para sa akin.

"Hindi ako makahinga. Pakiusap Alpha." Umaagos na ang luha sa aking mukha. Pakiramdam ko ay wala akong magawa.

Bakit ako binigyan ng ganitong mate? Ang mga mate ay dapat nagmamahalan at nagpoprotekta sa isa’t isa, ngunit ang sa akin ay patuloy na dumudurog sa aking kaluluwa.

Hinawakan niya ang isa kong dibdib, mariing pinisil.

"Tumigil ka pakiusap." mahina kong sigaw, wala nang lakas para lumaban.

Bigla siyang huminto at lumayo, at nahulaan kong may dumating na mindlink sa kanya.

"Babalik ako para tapusin ka." pagkatapos ay hinila niya ako papunta sa banyo, itinulak ako sa loob at ikinandado ang pinto.

Nag-iisa na naman ako, walang pag-asa at walang kakayahang kumawala. Sumandal ako sa pinto bago dahan-dahang bumagsak at isinubsob ang mukha ko sa aking mga kamay. At umiyak ako.