Kabanata 4

NIKLAUS

Mula sa sandaling pumasok ako sa pack house na ito, hindi na ako naging sarili ko. May naaamoy ako, at alam ko kung ano iyon. Ang amoy ng isang mate. Isang bagay na hindi ko inaasahan, at hindi ko rin hinahanap. Ako ay isang abalang Alpha, at naniniwala ako na ang isang mate ay isa lamang magiging distraksyon sa aking maingat at planadong buhay. Sinubukan kong balewalain ang amoy, kahit na halos mabaliw na ako dahil dito. Mas malakas ang mate pull para sa mga Alpha.

Ngunit kalaunan, ang amoy ay lalo pang lumapit, hanggang sa makita ko siya—hindi katangkaran, maitim ang balat na may makapal at kulot na buhok, larawan ng kagandahan at elegansya, ngunit halatang kinakabahan siya, tila hindi sigurado sa sarili habang pumapasok. Hindi ko na siya kayang balewalain, at wala na akong magawa kundi yayain siyang sumayaw.

Ngayon, habang nakikita ko kung paano siya tinatrato dito ni Alpha Ronald, kumukulo ang dugo ko. Hindi ko alam kung ano ang meron sa kanila, ngunit balak kong alamin iyon.

Ilang sandali pa lang siyang kinuha ni Alpha Ronald, ngunit naaamoy ko pa rin siya.

Nagdesisyon akong magpadala ng mind link kay Mario, isa sa mga warrior na kasama ko.

'Hanapin mo si Alpha Ronald, at ipaalam mo sa akin ang bawat galaw niya.'

'Opo, Alpha.' agad niyang sagot. Magaling si Mario sa pag-espiya nang hindi napapansin, kaya gusto ko siyang isama kahit saan ako pumunta.

Hindi nagtagal ay nagpadala siya ng update. 'Pababa na ang Alpha mula sa grand stairs ng pack house. Mukha siyang galit.'

'Mag-isa ba siya?'

'Oo.'

Naisip ko kung ito ba ang tamang oras para hanapin ang aking mate. Araw pa noon, at abala ang lahat. Ang buong pack house ay puno ng mga omegas na nagtatrabaho, sa loob at labas.

Ngunit kung maghihintay ako hanggang gabi, maaaring mawala ang pagkakataon kong iligtas siya.

'Sundan mo lang ang Alpha, at ipaalam mo sa akin kapag pumasok siya sa kahit anong silid.'

'Opo, Alpha.'

Kumuha ako ng isang baso ng alak mula sa waiter at ininom iyon nang isang lagok lamang bago ibalik ang baso sa kanya.

Pagkatapos ay umalis ako sa ballroom.

Sinundan ko ang amoy at pumasok ako sa main pack house building. Dahil nakatalaga rin ako ng silid dito, nakapasok ako nang hindi nagdudulot ng suspetsa.

Umakyat ako sa hagdan, nilagpasan ang palapag ng aking silid. Maaaring magdulot iyon ng tanong, ngunit wala akong pakialam ngayon.

Nang makarating ako sa pinakataas na palapag, mas lalo kong naamoy siya. Alam ko ang eksaktong silid kung nasaan siya, at diretso akong pumunta roon. Buti na lang at halos walang tao sa palapag dahil abala sa ball ang lahat.

Ang tanging problema ko lang ay ang bantay na nakatayo sa harap ng silid niya. Madali ko sana siyang mapapabagsak, ngunit makakaakit iyon ng atensyon. Ngunit dahil wala akong ibang pagpipilian, lumapit ako sa kanya. Siya ang hangal na nakita kong humihila sa aking mate palabas ng ballroom.

Nagulat siya sa presensya ko, at tila hindi niya alam kung paano kikilos.

"Lumayo ka, at walang magiging problema." mahinahon kong sabi, at napansin kong kinakabahan siyang tumingin sa paligid.

"Pero Alpha ko..."

"Wala siya rito ngayon." putol ko sa kanya. Napansin kong tila nawalan siya ng focus, at alam kong magmi-mind link na siya, at sa sandaling iyon, hinawakan ko ang kanyang leeg at binali ito. Bumagsak siya sa sahig, walang malay.

Sinubukan kong buksan ang pinto ngunit nakakandado ito. Hinanap ko ang susi sa katawan niya, ngunit wala. Malamang nasa kay Alpha Ronald ang susi.

"Fuck!"

Idinikit ko ang aking tainga sa pinto, nais makarinig ng kahit ano. Alam kong soundproof ang silid, ngunit sa aking Alpha hearing, may narinig ako.

Mahihinang hikbi, pinipigil na pag-iyak. Ramdam ko ang kanyang amoy, at kailangan niya ng tulong. Ang tanging opsyon ay basagin ang pinto. Wala na akong oras para humanap ng sandata, kaya ginamit ko ang aking katawan.

'Mario, humanap ka ng paraan para ilabas ang lahat sa pack house.'

'Opo, Alpha.'

Hindi nagtagal ay may apoy sa isa sa mga silid sa ibaba, kasunod ang malakas na tunog ng fire alarm. Ang natitirang mga omegas at elders sa pack house ay nagsimulang tumakbo palabas.

Iyon na iyon. Nag-ipon ako ng lakas at inihampas ang aking katawan sa pinto.

Napakalakas at makapal ng pinto, kaya hindi ito madali. Inulit ko iyon nang paulit-ulit, hindi pinapansin ang sakit na dulot nito. Unti-unting nagkaroon ng mga bitak ang pinto, na lalong nagbigay sa akin ng lakas.

Sa wakas, nabasag ko ito. Hindi na ako nag-aksaya pa ng oras at pumasok.

"Valerie!" sigaw ko, at narinig ko ang paggalaw sa kabilang pinto. Sa banyo siguro siya.

"Alpha Niklaus?"

Fuck! Nakakulong siya roon. Kumulo ang galit sa loob ko. Halos gusto ko nang hanapin si Alpha Ronald at pagbayarin siya sa ginawa niya sa kanya.

"Sandali lang."

Tumingin ako sa paligid at kinuha ko ang isang kahoy na upuan, saka bumalik sa pinto ng banyo.

"Lumayo ka, Valerie."

Nang marinig ko ang kanyang mga hakbang na umatras, sinimulan kong ihampas ang pinto. Hindi nagtagal ay nabasag ito, kasabay ng pagkasira ng upuan.

Mabilis akong pumasok. Hindi na ako naghintay pa, agad ko siyang binuhat, at agad niyang ipinalupot ang kanyang mga kamay sa aking leeg, mahigpit na kumakapit.

"Alpha Ronald. Baka makita niya ako." sabi ni Valerie, nanginginig sa takot.

"Hayaan mo siyang makita." mariin kong sagot.

At tulad ng kanyang kinatatakutan, nagkita kami ni Alpha Ronald sa gitna ng hagdan, ngunit hindi ko siya ibinaba.

"Ibaba mo siya. Siya ay omega ng pack na ito." mariing sabi ni Alpha Ronald, galit na galit ang mukha.

"Siya ay dati."

"Nararamdaman ko pa rin ang pack bond sa kanya. Ibaba mo siya."

Ibinalik ko si Valerie sa harap ko, ngunit hindi ko binitiwan ang kanyang baywang.

"I-denounce mo ang kanyang pack, sweetheart."

"Huwag mong subukan!" pagbabanta niya, at sa paraan ng bigla niyang panginginig, alam kong may sinabi pa siya sa kanya sa mind link.

"I-denounce mo siya." hinikayat ko siya, hinaplos ang kanyang likod.

"Ako, si Valerie Ava Montrell..."

"HUWAG KANG MAGLALAKAS-LOOB, Omega! Pagsisisihan mo ito." galit na sigaw ni Ronald.

"...ay tinatanggihan ka, Alpha Ronald Ewan..."

"Valerie, hindi!" desperado ang kanyang boses.

"...bilang aking Alpha, at ang Blood Moon pack bilang aking pack!"

Hawak ni Alpha Ronald ang kanyang dibdib at umungol sa sakit. Halos lumuhod siya, ngunit kumapit siya sa railings ng hagdan. Masyadong dramatiko iyon para sa isang pack bond break lamang.

Binuhat ko muli si Valerie at inilabas siya.

Ngunit paglabas namin, napaligiran kami ng Beta at Gamma ng pack na ito, kasama ang mga Alpha, Beta, at elders ng ibang pack.

Lahat ay nakatingin sa amin—may pagkagulat sa ilan, galit sa iba, at ang iba ay para lamang sa drama.

"Labag sa isa sa mga protocol ng pack ang ginawa mo, Alpha Niklaus." sabi ni Alpha Dawson, isang nakatatandang Alpha.

"Pinasok niya ang aking silid at tinatangka niyang tumakas kasama ang isang miyembro ng aking pack." sabi ni Alpha Ronald sa likuran ko.

"Ilapag mo ang babae, Alpha Niklaus." mariing utos ni Alpha Dawson.

Hinigpitan ko ang hawak kay Valerie habang nilibot ko sila ng tingin.

"Hindi."

"Hindi ka maaaring lumaban sa isang Alpha sa sarili niyang pack."

Muli ko silang tiningnan, nakikita ang determinasyon nilang pigilan ako.

Bigla kong ibinaba si Valerie, at napatingin siya sa akin, may sakit sa kanyang mga mata.

"Si Valerie ay hindi na miyembro ng pack na ito..." sabi ko, saka marahan kong hinawakan ang kanyang mukha. "At hindi ako aalis dito nang wala siya, dahil siya ang aking mate."