KABANATA II

KABANATA II

NAGHAGALPAKAN ang lahat ng kaibigan ni Kayde matapos niyang ikwento ang nangyari. Hindi na siya nagulat nang makita ang ilan na nakahiga na sa sahig at halos hindi na makahinga sa katatawa. Wala talagang aasahan sa mga ito—ni isa'y walang matinong kaibigan.

Inubos niya ang laman ng bote at masamang tinitigan ang mga kaibigang tuwang-tuwa, samantalang siya nama'y nanggagalaiti at hindi makapaniwala sa nangyari.

"Dude, isa lang ang ibig sabihin niyan. Nakahanap ka na ng katapat," ani Garrie habang tinatapik-tapik ang balikat niya. "Ano ang pakiramdam na maging isang bayarang lalaki?" At muli na namang nagtawanan ang mga ito na parang mga baliw.

Inis niyang inalis ang kamay ng kaibigan at itinaas ang gitnang daliri. "F*ck you, you know that?"

"Huwag n'yo nang asarin. Problemado ang kaibigan natin," saway ni Denrik—na siya lang yata ang nag-iisang matino sa barkada.

"Thanks, Den," aniya, kahit papaano'y nagkaroon siya ng kaunting pag-asa sa grupo.

"Anyways, ano ang pakiramdam na maging bayarang lalaki?" dagdag pa ni Denrik, ngayon ay nakatitig sa kaniya gamit ang inosentong mga matang nanunukso. Binawi agad ni Kayde ang pasasalamat. Wala na talagang pag-asa ang mga kaibigan niya.

Itinaas ni Kayde ang kamao. "Ito, gusto n'yo maramdaman?" Hindi na nakapagpigil ang lahat at muling humagalpak ng malakas na tawa.

"Ito naman, hindi mabiro. Curious lang kami," ani Denis, ngunit agad ding natahimik nang tapunan siya ng masamang tingin ni Kayde.

"Kidding aside, what are you going to do next?" seryosong tanong ni Denrik habang kinukuha ang ID na nakapatong sa mesa. "Alam mo na ang pangalan at kung nasaan siya. Pupuntahan mo ba siya para i-clarify ang maling akala niya, o hahayaan mo na lang?"

Kaagad na natahimik si Kayde. Inosente ang babae. Hindi nito alam kung sino siya, pero hindi maikakaila na naapakan ang pride niya.

Tinapik ni Denrik ang balikat niya. "Ikaw na ang bahala sa susunod na mangyayari."

Tulala at walang imik si Bambi habang nakaupo sa gilid ng kama sa loob ng kaniyang kwarto. Ilang beses na niyang nilinis ang katawan, ngunit pakiramdam niya'y marumi pa rin siya. Ngayong malinaw na ang isip, bumabalik ang lahat—ang bawat haplos at halik kagabi na hanggang ngayon ay kumikiliti sa kaniyang buong katawan.

Aware siya na maaari siyang mabuntis. Hindi sila gumamit ng proteksyon, bagay na lalo niyang ikinabahala. Paano kung may nakakahawang sakit ang lalaki? Hindi iyon malabo dahil isa itong callboy na siguradong marami nang nakatalik na babae.

"Bambi, saan ka ba nagpunta? Bigla ka na lang nawala kagabi," tanong ni Lani, halatang nag-aalala.

Binalingan niya ang kaibigan saka hinila ito sa kama. Kailangan niya ng opinyon ni Lani sa nangyari.

"May sasabihin ako sa 'yo," pabulong niyang turan sabay hawak sa mga braso nito.

Kumunot ang noo ni Lani. "Bakit? Ano 'yon?"

Nagpakawala si Bambi ng malalim na buntonghininga. Isa-isa niyang ikinuwento ang lahat mula nang umalis ito hanggang sa paggising niya kinabukasan na walang saplot at katabi ang lalaki. "G-Gano'n. Ano ang gagawin ko?"

"Bakla ka! Binihisan ka lang, nakipag-one night stand ka na! At hindi ka pa nag-ingat!" mariing sabi ni Lani. "Magpa-check-up ka. Unahin ang kalusugan bago ang lalaki. Siguradong limot ka na niyon at hindi na kayo magkikita pa."

"Paano ka nakasisigurado na limot na niya at hindi na kami magkikita?" tanong niya.

"One night stand nga, 'di ba? Pagtapos ng isang gabi, limot na ang lahat. Gano'n 'yon," sarkastikong tugon nito.

"Mas mabuti na gano'n na lang ang isipin," kagat-labing wika ni Bambi.

"Basta, after 18 to 45 days, magpa-check-up ka na," payo nito.

"Pwede naman bukas agad."

Ayaw na niyang magsayang pa ng oras. Kung mag-o-overthink siya, lalo lang hihina ang resistensya niya.

"Makinig ka, Inday. Hindi made-detect kung ngayon ka magpapa-check-up." Napabuntonghininga si Lani.

Inihilig ni Bambi ang ulo sa balikat nito at tumingin sa bintana. Lumubog na ang araw, at sumasakit na ang ulo niya sa kakaisip. Ano ba ang nagawa niyang kasalanan? Naging mabuti naman siya pero paulit-ulit siyang binibigyan ng problema.

"Huwag kang masyadong mag-alala. Maski ang callboy, nag-iingat din. Pero mas mabuti nang makasigurado," dagdag pa ni Lani.

Tahimik si Bambi, hanggang sa pumasok sa isip niya ang mga sinabi ng lalaki kagabi—na pampalipas-oras lang nito ang mga babae.

"Oo nga pala, ano ang itsura ng callboy?" tanong ni Lani.

Hindi sinasadyang umayos siya ng upo at napatingin sa kaibigan. Bumalik sa alaala niya ang mala-anghel nitong mukha at ang hubog ng katawan na kayang magpaikot ng ulo ng kahit sinong babae.

"Sakto lang," tipid niyang sagot.

"Sakto lang?" napangiwi si Lani. "Weird ang panlasa mo. Ipaliwanag mo sa 'kin ang 'sakto lang.'"

"Basta, sakto lang."

Sakto lang—para makalaglag ng panty.

MABILIS na lumipas ang mga araw. Unti-unting nawala sa isip ni Bambi ang tungkol sa break-up at mas iniisip niya ang nangyari noong gabing iyon. Hindi siya mapakali, lalo na ngayon na hawak na niya ang envelope ng test result na kanina pa niyang kinatatakutan.

Malakas ang kabog ng dibdib niya habang nakaupo. Humugot siya ng malalim na hininga bago tuluyang buksan at basahin ang resulta. Nawala ang kaba nang makita niyang negative—wala siyang sakit. Ilang araw din siyang halos hindi makatulog sa kaiisip, pero ngayon ay nakahinga siya nang maluwag.

Dahil sa tuwa, hindi niya mapigilan ang tumawag agad kay Lani.

"Hey, Inday! Nakuha mo na?" bungad nito, halatang sabik.

"Yeah, negative," puno ng kagalakan niyang sagot. "Nakahinga ako nang maluwag. Anyway, are you free tonight?"

"Mag-iinom tayo?" May excitement sa boses nito. Kahit kailan, puro alak lang ang nasa isip ng kaibigan.

"Nah. Na-trauma na ako," naiiling niyang tugon.

"Sa tingin ko wala na rin akong ibang gagawin. Kita na tayo?"

"Pwede. Hintayin kita sa D's Café, harap ng office."

Tahimik na nakaupo si Bambi sa café habang walang tigil ang pag-scroll niya sa social media, hinihintay si Lani. Kanina, matapos kunin ang test result, kinailangan pa niyang dumaan sa trabaho para ipasa ang folder na nakalimutan niya sa sobrang taranta bago siya umalis.

"Hi, Miss. Remember me?"

Mabilis siyang nag-angat ng tingin, at agad ding ibinalik iyon sa cellphone. Isang lalaking halos makalaglag-panga ang nakatayo ngayon sa harapan niya.

Hindi niya pinansin. Wala siyang kilalang ganoon kaguwapo. Hay, naku. Ilang oras pa ba akong paghihintayin ni Lani?

"Snob," anito bago naupo sa harap niya, dala ang isang nakakalokong ngiti. "Hindi mo na ako kilala?"

Kumunot ang noo niya. "Sino ka ba?"

"Ouch! Gano'n na lang ako kabilis kinalimutan?" Kunwari'y nasaktan ito at hinawakan pa ang dibdib. "Naalala ko tuloy ang gabi na halos wala kang tigil sa pagsigaw ng pangalan ko."

Napatingin siya rito, at doon na bumalik sa alaala niya ang lahat. Sa sobrang pagmamadali niyang makaalis kinabukasan, at sa dami ng problemang dumating sa loob ng tatlong linggo, nakalimutan na niya ang mukha ng lalaki.

"Mukhang naaalala mo na ako," sabi nito sabay tingin sa envelope na nasa mesa. "It's negative."

"Huh?"

"The test results. Mukhang nagpa-check-up ka." Tumikhim siya. "Don't worry. Sa lahat ng babaeng naikama ko, ikaw lang ang hindi ko ginamitan ng proteksyon."

Napairap siya. "Kailangan ko bang magpasalamat doon?"

"You should be pleasured," sagot nito na parang nagbubuhat ng sariling bangko.

Ang kapal ng hangin! Baka tangayin ako, bulong niya sa isip.

Wala siyang maisagot at pinili na lang ang manahimik.

"Anyway, Kayde," anito, sabay lahad ng kamay.

Nag-aalangan siya. "Bam—"

"Bambi Tubiano," putol ng lalaki, binanggit pa ang buong pangalan niya.

Napabilis ang tibok ng puso niya. "Paano mo nalaman?"

Kumunot ang noo niya nang ilapag nito ang isang ID sa mesa—ang ID na matagal na niyang hinahanap.

"Paano napunta sa iyo 'to?!" ilang araw din niya 'yong hinanap sa bahay, at halos nagpagawa na siya ng bago.

"Kung gusto mong malaman, puntahan natin ang hotel na—"

"Shut up!" putol niya, halatang umiinit ang ulo.

Si Bambi ay kilala bilang kalmado at mahinhin, pero ngayon lang siya nakatagpo ng ganitong klase ng lalaki: makalaglag-panty nga ang hitsura, pero sobrang hambog. Para bang kulang na lang ay magpagawa ito ng trono at magdala ng sariling korona.

Ano bang kailangan ng lalaking 'to? lihim niyang bulong habang pasimpleng sinulyapan ito.

"Baka hindi ka makapagtrabaho dahil hawak ko ang ID mo," sagot agad ng lalaki, na para bang nabasa ang iniisip niya. Hindi lang pala hambog—matalas pa ang pandinig.

"Kung gusto mong isauli, sana iniwan mo na lang sa receptionist o noon mo pa binalik. Kumuha na ako ng bago, at kahit nakita mo 'to, dapat hindi mo na kinuha. Wala ka nang pakialam. It's just a one-night stand. Dapat kinabukasan, kalimutan na."

"Baby, I'm just a concerned citizen," ani Kayde, lumapad ang ngiti. "Paano kita makakalimutan kung ako ang nakauna sa 'yo? At papaano ako mawawalan ng pakialam kung ikaw mismo iniwanan ako ng pera kinabukasan? It's so shameless of me kung hindi ko man lang maibalik ang ID mo."

"Salamat sa pagbalik. Makakaalis ka na," putol niya sa usapan at sumenyas para paalisin ito.

"Hindi pa ako nagla-lunch. Dito na rin ako kakain—if you don't mind." Nagkunwari pa itong inosente.

"I mind," mariin niyang sagot, nakataas ang kilay. "Maraming bakanteng upuan dito. Pumwesto ka na lang sa iba."

"Gusto ko rito," sagot ng lalaki, sabay kumpas sa waitress. "She's paying," dagdag pa nito at itinuro siya, dahilan para lalo siyang mamuhi.

"Ikaw ang kakain, ikaw ang magbabayad," kontra niya.

"Baby, my body and service are worth more than a hundred fifty pesos," balik ni Kayde, nakangisi.