KABANATA IV

KABANATA IV

Flashback

Puno ng pag-aalinlangan ang mukha ni Bambi habang nakatitig sa salamin, nakatuon ang pansin sa repleksyon ng lalaking nasa kanyang likuran. Pinuntahan siya nito upang ayain na sumama sa kanilang pupuntahan.

Nalaman niya mula kay Nathan na nag-aaya ang ina nitong kumain sa labas. Subalit, hindi lamang iyon ang dahilan. Kasama kasi ng ginang ang anak ng kanyang kumare—hindi para muling magkita, kundi upang ibugaw ang anak sa iba.

Halos taon na rin ang binibilang nila bilang magkasintahan. Matagal na ring alam ng pamilya ni Nathan ang tungkol sa kanila, ngunit patuloy pa rin ang ina nito sa pagtatangka na ipares ang anak sa iba. Dahilan?

Simple lang—hindi raw siya nababagay kay Nathan. Kung sa paningin ng iba ay parang langit si Nathan, si Bambi naman ang lupa. Mariing tutol ang pamilya, lalo na ang ginang, na walang tigil sa paggawa ng paraan upang masira ang relasyon nilang dalawa.

Marahil ay dahil iyon sa pamilya at antas ng buhay na kinalakhan niya kaya't hindi siya magustuhan ng mga magulang.

Marahas siyang bumuntong-hininga upang putulin ang mahabang katahimikan sa pagitan nila.

"Sigurado ka ba na puwede akong sumama sa lakad niyo? Baka mas lalo lang magalit si Tita Maria kapag nakita niyang ako ang kasama mo," tanong niya matapos ang ilang sandaling pananahimik.

Nag-angat ng tingin si Nathan mula sa nilalarong cellphone.

"Hon, bakit mo nasasabi iyan? Maayos naman ang pakikitungo ni Momma sa'yo, pero lagi kong naririnig sa'yo ay puro hindi magagandang salita."

Itinirik ni Bambi ang mga mata.

"Maayos lang kapag nandiyan ka."

"What?" kunot-noong tanong ni Nathan. "Hindi ko narinig ang sinabi mo. Pakiulit."

"Wala akong sinasabi," inosenteng sagot ni Bambi bago inilagay ang mga gamit sa kanyang bag.

Wala siyang inaasahang maganda sa lakad na iyon. Kung siya lamang ang masusunod, mas gugustuhin na niyang huwag sumama. Sigurado siyang gulo lang ang mangyayari. Para kay Bambi, mas mabuting lantaran siyang hindi magustuhan kaysa pakitaan ng pekeng kabaitan—lalo na sa harap ng maraming tao.

"Let's go, malalate na tayo," inakbayan siya ni Nathan. "And I also want you to meet Steph," dagdag pa nito.

Hindi umimik si Bambi. Halatang labag sa loob niya ang sumama, ngunit hindi rin niya kayang tanggihan ang nobyo. Sa kabila ng lahat, nagpapasalamat na rin siya na naaalala pa rin siya nito kahit sa itsura niyang pagod at alanganin.

"I want to announce later our engagement," seryosong wika ni Nathan.

Napahinto si Bambi sa paglalakad at mabilis na nilingon ang nobyo.

"Engagement?"

"Yep. Hon, matagal ko na itong pinag-iisipan. Mamaya ko pa sana sasabihin, pero nakita kong ayaw mong sumama. Kaya please?" pakiusap nito sa kanya.

Bumuga ng marahas na hininga si Bambi.

"May magagawa pa ba ako?" mahina niyang tugon, halatang wala nang ibang pagpipilian. Ngunit sa kailaliman ng kanyang puso, dama niya ang kasiyahang unti-unting sumisingit.

"I love you," bulong ni Nathan bago siya halikan sa labi.

Bago pa man makasagot si Bambi, bumukas ang pinto ng elevator at sabay silang lumabas.

Matapos ang kanilang pag-uusap, muling bumalot ang katahimikan. Ayaw ni Bambi mag-overthink, ngunit alam niya na kung ano man ang mangyari sa pagtitipon, tiyak na hindi agad matatanggap ng ina ni Nathan ang kanilang relasyon. Matagal na niya itong pinaglalaban, kaya't hindi na bago sa kanya ang ganitong sitwasyon.

Hindi pa rin niya lubos maisip kung bakit may mga magulang na mapangmata—lalo na pagdating sa katayuan sa buhay.

"MOM, WHERE ARE YOU?"

Napatingin si Bambi sa kinatatayuan ni Nathan. Pagdating nila sa restaurant na napag-usapan, wala ang ina nito. Sa halip, isang mesa para sa dalawa ang bumungad—hindi para sa kanila kundi para kay Steph, na kararating pa lang.

Harap-harapan na talaga ang pambabastos na ginagawa niya sa akin.

Alam ni Bambi na matagal nang ginagawa ng ina ni Nathan ang ganitong bagay, ngunit iba pala ang sakit kapag nasaksihan mismo kung paano ito pinaghandaan—isang bagay na ni minsan ay hindi nagawa para sa kanila. Dahil kahit kailan, hindi siya kinilala nito.