THE ALPHA'S CONTRACT BRIDE

Umuulan nang napakalakas nang gabing iyon.Nakayuko ako habang tumatakbo sa ilalim ng isang sirang payong, patungo sa abandonadong gusali ng opisina sa kanto ng Calle Mendez. Basang-basa na ang aking damit at katawan, ngunit mas higit pa sa lamig ng ulan ang yumayakap sa akin—ang matinding kaba at takot na bumabalot sa aking dibdib.Wala akong ibang mapupuntahan. Kailangan ko ng pera, at kailangan ko na ito ngayon din. Kung hindi ako makakakuha, mawawala sa amin ang bahay na tahanan namin mula pa noon. At higit sa lahat… mawawala sa akin si Lola.“Miss Alvarez?”Mabilis akong lumingon. Isang lalaking nakasuot ng itim na damit at amerikana ang nakatayo sa nakabukas na pinto. Ang tindig at ang kanyang hitsura ay nagsasabing siya ay isang tagapagbantay—isang bodyguard. Walang kahit katiting na ngiti sa kanyang mukha, at blangko lamang ang kanyang mga mata.“Sumunod ka,” maikli ngunit mariing utos niya.Hindi na ako sumubok pang magsalita o magtanong. Wala naman na rin akong karapatang pu

“Aria, gising na. Alas-siyete na.” Boses iyon ni Damon. Nakatayo siya sa may pintuan, suot na naman ang kanyang karaniwang itim na amerikana at kasuotan. Walang bakas ng ngiti sa kanyang mukha, at blangko lamang ang kanyang mga mata—tila isang makinang walang nararamdaman. “Anong oras ba ‘yan? Sabado naman ngayon,” reklamo ko habang mas mahigpit pa na yumayakap sa kumot na nagbibigay sa akin ng init at ginhawa. “Pupunta tayo sa tahanan ng mga magulang ko. Magtatanghalian doon. Labindalawa ng tanghali ang usapan,” sagot niya nang diretsahan at mabilis, parang nagbabasa lamang ng ulat o iskedyul ng trabaho. Sa narinig ko, agad akong bumangon at naupo sa kama nang mabilis. “Ngayon na? Bakit hindi mo naman sinabi kagabi pa lang?” “Sabi ko naman sa’yo kagabi bago ako umalis na may pupuntahan tayo,” sagot niya habang lumingon sa labas ng bintana, tila walang halaga sa kanya ang aking pagtataka. “Magbihis ka na. Pumili na ako ng kasuotan para sa’yo. Nakaayos na riyan sa ibabaw ng kama.