Share

Kabanata 99: Ang Opera

Author: Rarejewel
last update publish date: 2026-09-18 17:48:23

Naroon na siya nang dumating siya.

Nakatayo sa lobby, hindi malapit sa bar, hindi nasa telepono. Nakatayo lang sa paraang natutunan niyang makilala bilang siya, na naroon nang hindi ipinagmamalaki. Nakita niya siyang pumasok sa pinto at hindi agad siya lumapit. Hinintay niyang tawirin niya ang lobby, na ginawa niya sa sarili niyang bilis.

Tiningnan niya siya.

Tiningnan siya nito.

Wala siyang sinabi tungkol sa hitsura niya. Naghihintay siya para dito, ang awtomatikong papuri, ang social reflex n
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • Pinakamalaking Pagsisisi ng Ex Kong Asawa”   Kabanata 100: Kung Ano Sila

    Tahimik ang umaga.Gumawa si Sera ng sarili niyang kape at dinala ito sa sitting room at umupo sa upuan niya at hindi umabot sa telepono niya o nagbukas ng aklat o nagsimulang buuin ang araw bago niya natapos ang pag-upo kasama ang gabing nakaraan.Umupo siya kasama nito sa halos buong gabi.Hindi may pagkabalisa. Hindi may hindi mapakaling katangian ng isang taong hindi mapigilang paikot-ikutin ang isang bagay. Payak lamang, sa paraang natutunan niyang mag-upo kasama ang mga bagay, hinahayaang mahanap nila ang tunay na hugis nila bago magpasya kung ano ang gagawin sa kanila.Malinaw ang hugis ngayong umaga.Idiniin niya ito pabalik.Isang segundo sa dilim. Isang pagbaligtad ng kamay, ang pagdiin ng palad sa umaatras na mga daliri, habang hawak ng soprano ang isang parirala at pinupuno ng musika ang buong bulwagan sa paligid nila. Hindi niya ito pinlano. Dumating ito at hindi niya ito pinigilan at ito ay totoo sa tiyak na paraang totoo ang mga bagay na hindi pinlano, na wala sa pinama

  • Pinakamalaking Pagsisisi ng Ex Kong Asawa”   Kabanata 99: Ang Opera

    Naroon na siya nang dumating siya.Nakatayo sa lobby, hindi malapit sa bar, hindi nasa telepono. Nakatayo lang sa paraang natutunan niyang makilala bilang siya, na naroon nang hindi ipinagmamalaki. Nakita niya siyang pumasok sa pinto at hindi agad siya lumapit. Hinintay niyang tawirin niya ang lobby, na ginawa niya sa sarili niyang bilis.Tiningnan niya siya.Tiningnan siya nito.Wala siyang sinabi tungkol sa hitsura niya. Naghihintay siya para dito, ang awtomatikong papuri, ang social reflex na darating nang walang pag-iisip mula sa lalaking dating asawa niya. Hindi niya ito sinabi."Salamat sa pagdating," sabi niya."Salamat sa pag-anyaya," sabi niya.Pumasok sila....Puno ang bulwagan sa paraang puno ang mga opera house, ang tiyak na init ng isang malaking espasyong sinasakupan ng mga taong sabay-sabay na naghihintay. Lagi nang gusto ni Sera ang bahaging ito. Ang bago. Ang paghihintay na pagmamay-ari ng lahat.Iba ang mga upuan nila kaysa sa mga inupuan nila noong unang pagkakatao

  • Pinakamalaking Pagsisisi ng Ex Kong Asawa”   Kabanata 98: Naunawaan Niya

    Sinabi niya kay Dante kinabukasan.Naroon siya sa pintuan na dala ang briefing folder bago pa niya matapos ang unang kape niya, ang karaniwang simula ng isang karaniwang Miyerkules, at tumingala siya at sinabi ito bago pa niya naiisip kung paano ito sasabihin."Sasama ako sa opera kasama si Roman," sabi niya.Napatigil si Dante sa pintuan."Ibig sabihin." nagsimula siya."Oo," sabi niya.Tiningnan niya siya. Ang tiyak na tingin na ginagamit niya kapag tumatanggap siya ng mahalagang impormasyon at nagpapasya kung ano ang gagawin dito."Sera," sabi niya."Alam ko," sabi niya."Sigurado ka ba?"Tumingin siya sa tasa ng kape sa harap niya. Naisip niya ang text na nabasa niya noong Martes ng hapon. Ang tiyak na bagay na nangyari sa dibdib niya nang mabasa niya ito. Ang pagkilala sa isang maliit at tiyak na bagay na hindi niya kailanman ikinuwento sa kanya, hindi kailanman nabanggit kaninuman, na naranasan lang niya minsan at itinago sa kategorya ng mga bagay na naging totoo noong kasal pa

  • Pinakamalaking Pagsisisi ng Ex Kong Asawa”   Kabanata 97: Ang Tanong

    Nakita niya ang listahan isang Martes ng umaga.Dumating ito sa isang newsletter na sinubskrayb niya noong mga nakaraang taon at halos hindi na pinapansin. Sinusuri niya ang email bago ang kanyang alas-nuwebe nang lumitaw ito: isang programang Verdi sa susunod na buwan, ang parehong opera house, ang parehong kompanya. Bago pa ang kasal. Bago pa ang lahat ng iyon. Noong dalawa pa lamang silang tao na natututo pa kung ano ang isa't isa.Naalala niya ito nang malinaw.Nakasuot siya noon ng bagay na berde. Hindi ang pormal na berdeng pang-okasyon, kundi ang tiyak na berde ng isang taong bumili ng damit na hindi para panoorin ang entablado. Pinapanood niya ang konduktor.Dalawampu't siyam na taong gulang siya noon at hindi niya alam ang gagawin sa bagay na iyon.Alam na niya ngayon kung ano ang ibig sabihin nito.Kinuha niya ang telepono at nag-type bago pa niya maisip ang mga dahilan para maghintay ng mas magandang pagkakataon, dahil natutunan niyang ang mas magandang pagkakataon ay hindi

  • Pinakamalaking Pagsisisi ng Ex Kong Asawa”   Kabanata 96: Ang Sinabi ni Louisa

    Tumunog ang telepono ni Sera. Nakita niya ang pangalan ni Louisa sa screen at sumagot nang hindi na nag-iisip."Nakilala ko ang Roman mo ngayon," sabi ni Louisa."Hindi siya akin." Nagsimula si Sera. Humigpit ang hawak niya sa telepono."Ang Roman mo," singit ni Louisa."Louisa." Ipinikit ni Sera ang mga mata. Sumandal siya sa sofa. Nakasindi pa rin ang iisang lampara mula noong nakaraang gabi. Kumakabog ang dibdib niya."Sinadya kong maupo sa tabi niya," sabi ni Louisa."Ano?" Nanatiling nakapikit ang mga mata ni Sera. Bumagsak ang mga salita na parang bato sa tiyan niya. Naisip niya iyon. Si Louisa na sadyang umupo sa upuan. Si Louisa na nagtatanong. Ang ingay ng luncheon sa paligid nila. Bumigat ang lalamunan niya.Hindi tumigil si Louisa. Ikinuwento niya ang buong pag-uusap. Bawat detalye. Kung paano umupo si Roman doon at sumagot nang walang pambobola. Walang maayos na dahilan. Sinabi niya ang tungkol sa text ni Sera na hindi niya kailanman sinagot. Binanggit niya ang mga Thursda

  • Pinakamalaking Pagsisisi ng Ex Kong Asawa”   Kabanata 95: Hatol ni Louisa

    "Sunog ang salmon, katamtaman lang ang alak, at mukha kang lalaking naghihintay sa firing squad."Hindi man lang ako tumingala mula sa plato ko.Narito ako sa charity luncheon na ito para sa image, wala nang iba. Punô ng mga elite ng lungsod ang ballroom ng Pierre, lahat ay nagpapanggap na interesado sa literacy habang palihim na sinusukat ang yaman ng isa't isa.Mag-isa akong nakaupo sa nakatalaga kong mesa, nagpapasalamat sa maikling pahinga mula sa mga walang kuwentang usapan, nang kumaladkad sa sahig ang upuan sa tabi ko.Lumingon ako.Ang babaeng kakaupo lang ay hindi mukhang firing squad.Mukha siyang lumang yaman at matatalim na gilid.Eleganteng hindi nangangailangan ng anumang pagsisikap, nakabalot sa seda na malamang ay mas mahal pa kaysa sa centerpiece, habang sinusuri ako ng kanyang mga mata na para bang isa akong sirang linya ng code."Roman Knight," sabi ko, bumalik ang boses ko sa magalang at malamig na tono na ginagamit ko sa mga estranghero. "At maayos naman talaga an

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status