جميع فصول : الفصل -الفصل 9

"Pumirma ka na."Idinausdos ni Roman ang folder sa kabilang panig ng mesa nang hindi man lang tumingala mula sa kanyang telepono.Tiningnan ito ni Sera. Tatlumpu't dalawang pahina. Tatlong taon. Dalawang salita.Hinila niya ito palapit sa kanya.Saka lang siya tumingala. Sandali lang. Nakilala niya ang tingin na iyon, naghihintay siya ng isang bagay. Luha, marahil. O ang boses niyang tataas at manginginig gaya noong nakaraang beses na sila'y nag-away. Gusto niya ang bersyon kung saan mawawasak siya habang siya naman ang mananatiling kalmado, saka aalis nang buo pa rin ang loob.Kinuha niya ang panulat."Wala ka na bang sasabihin?" tanong niya."Nasabi mo na ang lahat." Binaligtad niya papunta sa huling pahina. "Dalawang araw ang nakalipas. Nang sinabi mo kay Isabella na naayos mo na ang sitwasyon." Tiningnan niya siya. "Ako ang sitwasyon."Gumalaw ang panga niya. Wala siyang naisagot.Pumirma siya. Hindi mabagal, hindi may kunwari. Pumirma siya sa paraang ginagawa niya ang lahat, para

Nagsimula ang pulong ng lupon ng mga direktor ng alas-otso ng Lunes at tumagal nang mas mahaba pa.Umupo si Roman sa dulo ng mesa kasama ang kape niya at hinayaan si Hartwell na gawin ang pinakamahusay niyang kaya, ang mag-usap tungkol sa mga numero nang may sigasig na karamihan ng tao ay inilalaan lamang sa mga bagay na talagang mahalaga sa labas ng conference room. Nakinig si Roman. Kumuha ng tala kung kailangan. Palagi niyang naaalala ang laci ng kanyang mesa."Ang pinakamalaking pangyayari ngayong linggo ay ang Devlin Corp," sabi ni Hartwell, pindot sa bagong slide. "Tumahimik sila noong hapon ng Biyernes at nalaman namin kung bakit ngayong umaga. Nabili sila. Buo. Nasarahan ang usapan noong katapusan ng linggo."Tumingala si Roman. "Sino ang bumili sa kanila?""Montague Industries." Binigkas ni Hartwell ang pangalan sa paraang parang binibigkas ng isang pangalan ng restawran na daan-daan mo nang nadaanan pero hindi mo pa kailanman napasukan. "Pribadong holding group. Lumang pera

Apat na araw nang binabalak ni Isabella ang hapunang ito.Siya mismo ang tumawag sa mga caterer, binigyan sila ng bagong menu, sinabihan silang burahin ang anumang nasa file na nila. Inilipat niya ang setup ng hapunan mula sa pormal na silid patungo sa bukas na espasyo malapit sa mga bintana dahil gusto niyang makita ng mga tao ang tanawin. Nag-order siya ng puting sentro-mesa, matangkad at parang arkitektura. Malinis na mga linya. Wala nang kahawig sa maluwag, malambot na mga bulaklak na dating nakapatong sa aparador nang unang beses siyang pumasok sa pinto.Bago mag-alas-sais y medya, halatang nabalisa na ang mga caterer."Ang mga baso," sabi ng punong caterer, nang tanungin niya kung ano ang antala. Maingat na lalaki siya, ang uring pumipili ng mga salita na parang inaalis ang isang bomba. "May tiyak na kagustuhan si Bibi Ashford na nakalagay sa file namin. Kristal para sa mga hapunang lampas anim na tao. Ang mga Bordeaux para sa pula, ang isa pang set para sa puti. Palagi kaming s

Natagpuan niya itong muli ni Roman sa umaga ng Sabado.Inilipat niya ito mula sa closet patungo sa nightstand niya nang araw na natuklasan niya ito at hindi na niya ito ginalaw simula noon. Naroon ito buong linggo katabi ng charger ng telepono niya, maliit at madilim ang berde, malambot ang mga gilid dahil sa panahon.Wala itong pinagsabihan si Isabella tungkol dito. Hindi rin niya ito binanggit.Pumunta ito sa brunch ng alas-onse. Tumahimik ang apartment.Kinuha niya ito.Kaparehong pakiramdam ang pabalot gaya nang una niya itong hawakan. Malambot at mainit dahil sa matagal na panahon ng paghawak. Binuksan niya ito sa unang pahina at binasa ang unang linya at naunawaan sa loob lang ng tatlumpung segundo na hindi ito isang diary.Isa itong talaan. Isang gumaganang dokumento, sinulat sa sariling sulat-kamay niya, sa sariling boses niya, na sumusubaybay sa mga bagay na pinamamahalaan niya. Na, unti-unti niyang nauunawaan, ay halos lahat na.Ang unang ilang pahina ay mga kontak at kagust

Tinawagan ni Roman si Garrett Finch ng umaga ng Biyernes.Naging legal counsel ni Garrett ng Ashford Global sa loob ng labing-isang taon. Sumagot siya sa ikalawang tunog, sa paraang laging sinasagot niya ang tawag, na parang inaasahan na niya ito."Kailangan ko ng buong brief tungkol sa Montague Industries," sabi ni Roman. "Mga ari-arian, istruktura, mahahalagang tauhan. Lahat ng maipagsasama-sama mo."Isang paghinto. Hindi mahaba. Hindi si Garrett ang uring lalaking hinahayaang umabot nang matagal ang katahimikan, kaya kapansin-pansin ang paghinto."Sir," sabi niya nang maingat. "Hindi ang Montague ang kompanyang basta-basta na lang sinisiyasat.""Alam ko.""May mga relasyon sila sa ilang partido na nagbibigay-pansin sa uring pagsisiyasat na iyan. Kahit sa pamamagitan ng lehitimong daan, madalas itong napapansin.""Garrett."Mas maikli ang ikalawang paghinto. "Bigyan mo ako hanggang Miyerkules."Tumawag siya pabalik nang hapon ng Martes at hiniling na magkita sila nang personal. Dala