CHAPTER 2

“OWWWWWW!!!” sigawan ng mga studyante nang makita ang ginawa sa akin ni Sarah.

Hindi ako nakapalag agad dahil bigla na lang may humawak sa braso ko. Nagawang ibuhos ni Sarah sa akin ang milktea na kanyang hawak hawak. Dumaloy ang malamig na liquid sa mula sa aking ulo patungo sa aking muka hanggang dibdib.

Imbis na pansinin ay winahi ko ang kamay ni Sarah, mabilis akong tumakbo paalis at dumeretso sa CR. Nakangusong tumingin ako sa aking repleks’yon, binuksan ko ang aking bag at kinuha ang wipes pati extra shirt ko. Matapos magpunas ng lagkit na mula sa Milktea ay nagpalit ako ng shirt at agad hinanap ang aking classroom.

Pagpasok sa silid, agad akong naupo sa dulong bahagi at umob-ob sa lamesa upang hindi makaagaw ng pansin.

Dahil sa bahagyang pagkabasa, hindi ko na namalayang nakaidlip na pala ako.

BLAG!

Nagising ako sa isang malakas ng tadyak, nagmulat ako agad ng aking mga mata at doon ay nakita ko si Sarah na nasa harapan ko.

“Nandito ka lang pala, ang bilis mong nakaalis kanina!” sigaw niya sa akin bago muling tinadyakan ang aking bangko.

Dahil sa lakas ng impact, natumba ito kasama ako. Ngayon ay parehas na kaming nasa sahig ng kawawang bangko, huhuhu.

Nag umpisa siyantg tadyakan ako, tanging nagawa ko na lang ay iharang ang aking mga braso. Hindi ko magawang humingi ng tulong, dahil tulad noong highschool. Walang magtatangkang tulungan ako.

“Ang lakas ng loob mo! Kung akala mo makakatakas ka, p’wes! Nagkakamali ka, HAHAHAHA!”

Ramdam ko ang mainit na luhang lumabas mula sa aking mga matang mariin na nakapikit.

‘Tama na… ayuko na… hindi ko na kaya…’ pilit kong sigaw sa aking isipan.

“Tama na ‘yan, nandyan na ang professor!” rinig kong sabi ng isang lalaki.

“May araw ka rin sa’kin, at aaraw arawin kita!” nakangising sabi ni Sarah bago ito umalis at naupo sa isa sa mga upuan sa likod.

Mabilis akong tumayo, bahagya kong pinagpagan ang aking sarili. Tinulungan naman ako ng lalaking umawat kanina at nagsabing paparating na si Prof.

Naupo na ako sa aking upuan at doon ko lang napansin na katabi ko pala siya.

“Okay ka lang ba? Gusto mo dalhin kita sa clinic?” ramdam ko ang pag aalala sa tono ng kanyang pagtatanong.

Hindi ako makatingin sa kanya, tumango na lang ako dito. Malamang, sino ba namang nerd ang maglalakas ng loob na tumingin sa isang napakagwapong nilalang na tulad niya.

S’yempre! Ako na ‘yon! Ako lang na cute!

Tumingin ako sa kanya at ngumiti ng matamis bago nagpakilala.

“Diethrana Icelyn nga pala, salamat kanina, ha?” nakangiti pang sabi ko sa kanya.

Nakita ko na bahagya siyang natigilan habang nakatitig sa akin, siguro nacute-tan siya sa akin ng sobra. Yikes! Ano ba ‘yan, kinikilig ako.

“I’m Nathan Sim, an exchange student from America pero yung parents ko is dito nakatira sa Pinas that’s why I’m fluent in both English and Tagalog.” Pagkalaanan ay sabi niya sa akin at iniabot ang kanyang kanang kamay. “It’s nice to meet someone like you, Miss Icelyn.”

Bahagya akong natulala sa kanyang gwapong ngiti, bago tumingin sa kanyang kamay na nakahaya sa aking harapan.

‘Nugagawen?’ tanong ko sa aking isipan.

Ah! Baka nakikipag-apir? Pero bakit nakatagilid? Bahala na!

Tinapik ko ito ng malakas dahil mas maganda ang apir na may malakas na tunog. Ngunit, hindi ko akalain na makakaagaw ito ng pansin sa aming mga kaklase.

Mabuti na lang at pumasok na ang isang professor sa aming classroom.

“Good morning future business men and women, this is your first day of college life. Now, we will start by introducing yourself first, before we start our discussion.”

“We will start from the back.”

Tumayo na si Nathan at nagtungo sa unahan, grabe ang tangkad niya.

“Ang gwapo!”

“Oo nga, shet!”

Napangiti ako dahil rinig na rinig ko ang kanilang bulong. Masasabi pa bang bulong iyon, kung rinig ko naman?

“Nathan Sim, it’s nice to meet you everyone.” Maikling sabi niya sa unahan bago naglakad pabalik sa pwesto namin.

Seryoso ang muka niya pero ngumiti rin kaagad nang magtama ang aming mga tingin.

“Good luck!” bulong niya sa akin nang magkasalubong kami dahil ako na ang susunod na magpapakilala.

“Hello sa inyong lahat, ako si Diethrana Icelyn, nakatira sa Earth!” Masayang sabi ko bago nag-bow sa unahan.

“Booooo!”

“Baduy! Akala mo ba nakakatawa yon?”

“Umalis ka na diyan, sinisira mo ang view!”

May iilan pang bumato ng papel sa akin, yumuko na lang ako habang may pilit na ngiti sa aking muka habang naglalakad pabalik sa aking upuan.

BLAG

Napaupo ako dahil bigla akong itinulak ni Sarah nang ako ay makaraan na sa kanyang pwesto.

Lalong lumakas ang sigawan ng mga studyante at  nangingibabaw naman ang tawa ni Sarah.

“Quiet!” pagsuway ni Prof sa mga kaklase ko.

Bahagya namang humina ang kanilang ingay, dali dali na akong tumayon at bumalik sa aking upuan.

Sumunod na nagpakilala si Sarah, kumekendeng ang p’wedet nito habang naglalakad paunahan. Para itong bebe na hindi mapaitlog.

“Sarah Kim, 25, I am the Queen of this university. Limuel is mine only, so better back off!”

Maarteng sabi nito, tama naman s’ya. Queen talaga s’ya, Queenbee nga lang lalo na sa suot nitong stripe na yellow at black. Dinaig n’ya pa si Jollibee, kung maglakad pa ‘to ay parang ang laki laki ng p’wet. Pilit lang naman pinag-uusbungan.

Natawa ako sa aking naisip, kung mag negos’yo kaya ako ng pampalaki ng p’wet? Malamang ay papakyawin ni Sarah ang produkto ko.

“Limuel Go, 25, kilalanin n’yo ang babanggain n’yo.” Mayabang na sabi nito bago padabog na naupo sa kanyang upuan.

“I didn’t know na mamemeet ko na naman kayong dalawa ngayong taon, you should focus on studying rather than lovelife or anything else, maawa kayo sa mga magula—”

Hindi pa natatapos ang pangaral ni Prof nang tumayo si Limuel.

“At saan ka naman pupunta?” mataray na tanong ni prof.

“Tanghalian na, gusto mo bang gutumin kami?” pabalang na sagot ni Limuel bago lumabas ng silid.

“Bastos,” rinig kong sabi ni Nathan sa aking tabi.

“Okay, dismiss!” asar na sabi ni Prof kaya naglabasan na ang aking mga kaklase dala ang kanilang mga gamit.

Naiwan kami ni Nathan sa loob ng silid. Napanguso ako.

“Is there a problem? Bakit nakanguso ka diyan?”

“Sabay na tayong maglunch?” Imbis na sumagot ay inaya ko na lang siyang makasabay na maglunch.

Nawiewierdohan ako nitong tiningnan bago tumango, kinuha nito ang bag at nag lakad na. Sumunod ako dito.

Mabuti nalang at wala na sa silid sila Limuel, baka nasa cafeteria na ang mga ‘yon. Ayaw papahuli pagdating sa pagkain.

Mabilis kaming nakarating sa cafeteria at tama nga ako naroroon na sila Limuel.

Pumila kami agad ni Nathan, dito kasi kahit na prestihiyosogn paaralan. Pantay pantay pa rin. Order mo, kunin mo.

“Aba’t tamo nga naman, ang lakas talaga ng loob mong nerd ka?” Nanigas ang katawan ko ng marinig ang boses ni Limuel na nagmumula sa likod ko.

Unti unti akong humarap dito ngunit tulad ng inaasahan, sumalubong sa’kin ang isang tubig. Isinabuy ito sa muka ko kaya napapikit ako.

Hanggang sa namalayan ko na lang ang sarili ko na nasa sqahig na naman. Sasabihin ko na talaga kay mommy na baka ako at ang sahig ang para sa isa’t isa huhuhuh.

Nakita kong umaawat si Nathan, pero hinawakan siya ng mga alagad ni Limuel kaya’t hindi ito makalapit sa akin. Agad akong nakakuha ng pagkakataon. Itinulak ko siya at mabilis na hinawi ang mag estduyanteng kapwa nanunuod bago mabilis na tumakbon upang tumakas sa kanila.

Tumakbo ako ng tumakbo, hindi ko na namamalayan kung saan patungo ang aking mga paa.

Bigla akong nabunggo sa matigas kaya tiningnan ko ito, isang p***o. Dahan dahan ko itong binuksan at tumakbo papasok. Masarap na hangin ang sumalubong sa’kin.

Napaiyak nalang ako, palakas ng palakas ang hikbi ko.

“Huhuhuh *sobs*”

Tuloy-tuloy lang ako sa pag iyak, hindi lang dahil sa mga ginagawa sa’kin ni Limuel at Sarah dahil din sa malakas na pagbunggo ko sa bakal na p***o. Parang niyanig ang katawan ko dahil doon, mas’yadong masakit.

“A grown college lady… yet parang bata umiyak.”

Unti unti akong nagpunas ng aking mga mata nang marinig ang malamig na boses mula sa aking likuran. Lumingon ako agad dito at natulala. Pakiramdam ko ay nanigas ako mula sa aking kinatatayuan.

Lahat ng sakit na nararamdaman ko sa aking katawan ay tila naglaho. Nanlamig ako sa labis na takot.

May bampira sa likod ko!