Playing House with the Mafia Don

“Take a look, Don. Your grandfather’s birthday is coming and yet you’re still single,” mahinahong sab isa akin ni Atorney Gutierez bago inabot sa akin ang isang folder.

“Not only that, the elders are also looking forward with your marriage with the eldest daughter of Lance family.”

Dagdag pa niya habang tinitingnan ko ang folde rna ibinigay niya sa akin. Tsk. Sa dinami dami ng problema ko, sasabay pa talaga ito?

And what the fudge do he said? Marriage with the eldest daughter my foot! Hindi ako papayag na mapalapit sa akin ang babaeng iyon, dahil ayukong mapahamak siya. Tsk.

Napahawak ako sa aking ulo. My grandfather is already gone. He made sure na hindi ako tatandang binata kaya siguro ganun na lang ang kondisyong nakalagay sa last will niya, without knowing na nag iingat lang ako dahil hangga’t nabubuhay pa sa mundong ibabaw ang mga taong gustong magpabagsak sa akin, hindi pa ako p’wedeng gumawa ng pamilya.

Sayang naman ang lahi namin kung sa akin mapuputol, tsk.

I guess, this time wala na talaga akong choice, I need this inheritance to expand everything para unti-unti kong mapata—mabura lahat ng gustong magpabagsak sa akin.

Ayukong ipahamak si Sabrina Lance. Kaya kukuha na lang ako ng magiging stand in na anytime pwede kong hayaan na mmtay.

“Butler Mae, bring me the list of young, famous, and talented women in the country, you can also look outside the country just bring the list as soon as possible.”

As soon as I finished my line, Butler Mae swiftly moves to leave. A shadow butler, indeed.

“Oh, I hope na makahanap ka. If I’m not mistaken, the first batch na dinala ni Butler Mae, lahat ‘yon hindi nakapasa sa standards mo, bakit hindi na lang ang eldest daughter ng mga Lance?”

Tiningnan ko ng malamig si Attorney. Ang kapal ng muka nitong makialam sa desisyon ko. He should be thankful na hindi ko kinalabit ang baril na kanina ko pa pinapaikot sa aking kamay.

“Get out,” walang anumang emosyon na sabi ko sa kanya.

Mukang nagulat din naman siya sa sinabi niya, dali dali niyang kinuha ang kanyang mga gamit at ang mga papeles bago ito yumuko.

“S-sorry, Don,” sabi pa nito bago tuluyang lumabas ng aking opisina.

Hindi ko mapigilan mapailing dahil sa nalaman. Only me and Butler Mae knew about the previous list. I think I need to clean this fckng company. Tsk.

Napatingin ako sa ibabaw ng aking marble na lamesa. Nakapatong doon ang isang pahabang bubog kung saan nakalagay ang aking pangalan.

Killian Ignacio Grandford

Napailing ako, pangalan pa lang, oh walang dudang mmmtay tao na. Ang dami daming p’wedeng ipangalan sa akin, ito pa talaga? Na para bang ipinangalan na nila sa akin ang kapalaran ko. Ang pagharian ang business world mapa-legal o illegal man ito. Ang pagharian ang mundo ng mga Mafioso.

---

Boardroom

“So, that concludes our presentation.”

“Is that all?” malamig kong tanong habang pinapaikot ikot ang ballpen na hawak ko.

“W-what do you mean, Mr. Grandford?” nauutal na tanong nang nagpresinta ng kanilang business proposal.

“I didn’t think I’d wasted my time here,” malamig kong sabi bago ako tumayo at naglakad palabas ng boardroom.

Naramdaman ko na sumunod siya sa akin.

“W-wait, Mr. Grandfor—”

Hindi na nito natapos ang sasabihin dahil pigilan na ito ng men in black nan aka-standby.

Naglakad ako pabalik sa aking office, ang mga yapak sa aking likoran ay hinayaan ko lang dahil kilala ko ang sumusunod sa akin ngayon.

Pagpasok na pagpasok ay pabalya akong naupo sa aking office chair.

“What?” patay ang tono na tanong ko kay Christian, na kanina pa nakasunod sa akin.

Inirapan niya ako bago siya nagsalita.

“Don, this is the proposal from the Morrigan company, and they are hoping for your kind response,” nakairap na sabi sa akin ng aking secretary na si Christian.

“And how many times do I have to tell you that I’m Christine and not Christian ha, Don?” Nakapamewang na sabi nito, tinitigan ko ‘to ng malamig. Itong baklang nasa harap ko ngayon, kinakaya ang malalamig kong titig. Palibhasa ay sanay na sanay na sa’kin.

“Hindi mo ako madadala sa malalamig mong titig, Don,” sabi niya bago umirap, “Pero sa mainit mong bisig, siguro oo, yikes” Malanding dagdag pa nito habang inilalapag sa lamesa ko ang proposal na sinasabi niya.

Tiningnan ko lang ang mga papel na nasa ibabaw ng lamesa bago ito hinawi ng aking kamay.

“Alisin mo yang mga kalat na ‘yan!” galit na sabi ko sa kanya.

“Napakawalang puso grabe! Oh s’ya, icacancel ko na ULIT ‘to. Nakakaawa naman, every week nagpapadala ng proposal yet every week mong tinatanggihan.” Umiirap na sabi nito bago maarteng naglakad paalis, walang emos’yon muli akong napabaling sa aking pangalan.

D***e*ath

Coldness

Yan ang ibig sabihin ng aking pangalan. Tila alam ng aking mga magulang na aabot ako sa ganito because we are family of Mafias.

Mabilis akong tumayo at naglakad patungo sa isang private door na narito sa aking opisina. Ito ay isang elevator na patungo sa aking very owned private garage dito sa kompanya kung saan naroroon ang aking magagarang sasakyan.

Ilang minuto akong nakatayo sa loob ng elevator bago ito tuluyang bumukas. Agad na bumungad sa aking paningin ang magagara kong sasakyan.

“What should I use now?”

Lumapit ako sa lagayan ko ng aking susi, walang tingin na kumuha ako ng isa at agad na pinindot. Tumunog ang aking kulay pulang Mercedes Benz kaya dito ako lumapit. Malamang ay susi nito ang aking hawak hawak ngayon.

Mabilis ko itong pinatakbo. Biglang pumasok sa isip ko na unang araw ng pasok ngayon sa paaralan na pag-aari ko mismo. The Grandford University. Although, hindi na ako nag aaral because I already finished my studies in advance when I was 15 years old at ngayon ay 27 na ako at yun ay kinaya ko dahil mataas ang aking IQ.

Kailangan ko pa rin pumunta doon, tsk.

Siguradong maraming bagong estudyante doon. Bakit nga naman hindi kung isang pretihiyoso at dinarayo pa ng mga dayuhan ang paaralang iyon?

Ibig sabihin lang, mas maraming papeles akong kelangang pirmahan. Tsk. Huwag na kaya akong pumunta?

But I’m sure, Van will make my work easier.

Kung mayroon akong secretary sa company, s’yempre I also have here in the university.

Money makes my work easier, you know.

Christian or should I say Christine is 35 years old, yes, he’s gay but walang kaso sa akin ‘yon. As long as, nagagawa niya ng maayos ang mga trabaho niya. While, Van, my secretary in the university is also 35 years old, he’s my father’s friend so I trust him.

They are both connected with my little dirty thing which is the Organization. It’s the group I am handling in the underworld as the Don.

Hindi ko namalayang nakarating na pala ako dahil sa dami kong iniisip. I immediately parked my Benz and wear my hoody. I know I have exceptional face at ayukong makakuha ng atensyon, tsk.