ログインกระทั่งผ่านไปเกือบสิบนาที ปรมิณทร์เดินออกมาจากห้องน้ำโดยมีเพียงผ้าขนหนูผูกเอวไว้ผืนเดียว เป้าหมายของเขาคือคนที่กำลังนอนอยู่บนเตียงโดยไม่ต้องสงสัย “เพียงฟ้า” เขาเอ่ยเรียกชื่อคนที่กำลังนอนหลับตาอยู่บนเตียง เปลือกขยับไปมาแต่ไม่ยอมลืมตามองเขา ก่อนที่จะประทับริมฝีปากจุมพิตลงบนหน้าผากของหญิงสาว
จึงกลายเป็นปรมิณทร์ที่ต้องยอมแพ้ให้กับกฎที่เพียงฟ้าตั้งขึ้น เฝ้ารอคอยแต่วันหยุดที่จะได้ใช้เวลาอยู่กับคนรักตลอดทั้งวัน “ใกล้จะเลิกงานแล้ว ปล่อยฟ้าได้แล้ว” “ก็ได้” รองประธานหนุ่มทำหน้าละห้อย ก่อนจะยอมปล่อยคนบนตักอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง เพราะกลัวว่าจะโดนเพียงฟ้าโกรธมากกว่า “
แสงแดดยามบ่ายส่องผ่านผ้าม่านเข้ามาภายในห้องนอน ก่อนที่จะถูกปิดลงโดยฝีมือของปรมิณทร์ที่ตื่นมาก่อนหน้านี้ เขาหันกลับไปมองคนตัวเล็กที่กำลังนอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียง ลมหายใจสม่ำเสมอบ่งบอกว่าเธอกำลังได้พักผ่อนอย่างสบายใจ หลังจากที่ทำงานหนักมาตลอดหนึ่งปี ปรมิณทร์ยกยิ้มมุมปากพลางก้มลงไป
“อ๊ะ... มันอึดอัด” เธอเอ่ยบอกอย่างเขินอาย แต่ก็เป็นสัญญาณบอกกับคนตรงหน้าว่าเธอรู้สึกดีขึ้นกว่าในตอนแรกแล้ว เจ้าของดวงตาสีเข้มไล่มองตั้งแต่ใบหน้าสวยลากผ่านลงมายังก้อนเนื้ออวบที่กำลังถูกกอบกุมด้วยฝ่ามือของเขา กระทั่งมาถึงหน้าท้องแบนที่ยังคงมีความนุ่มนิ่มให้พอได้จับอย่างเต็มไม้เต็มมือ จรดลงที
ความนุ่มหยุ่นโดนสัมผัสด้วยฝ่ามืออุ่น ก่อนที่จะตามมาด้วยริมฝีปากหยักที่ดูดดึงยอดถันแรง ๆ ราวกับกำลังหงุดหงิด เรียวลิ้นอุ่นชื้นละเลงบนฐานยอดมาจนถึงปลายยอด “อ๊าส์...” เสียงหวานหลุดออกมาจากริมฝีปากบางเป็นครั้งแรก เจ้าตัวแอบตกใจจนต้องรีบยกมือปิดปากเอาไว้ เพราะเสียงนั้นค่อนข้างจะฟังดูลามก
“มิน เมามากแล้วนะ” เจ้าของร่างอวบพยายามจะห้ามคนที่ดื่มเหล้าราวกับเป็นน้ำเปล่าเหมือนคนอกหักไม่มีผิด แต่เลขาอย่างเธอก็ไม่กล้าถามอะไรไปมากกว่านั้น “อือ” ปรมิณทร์ตกอยู่ในอาการมึนเมาหลังจากที่ดื่มเหล้าเข้าไปหลายแก้วจนเพียงฟ้าต้องพยายามห้ามไม่ให้ดื่มไปมากกว่าเดิม “กลับคอนโดเถอะ เดี๋ยวฟ
คินน์วางร่างบางลงบนเตียงอย่างเบามือ ขณะที่สายตากำลังจ้องมองกัน คนที่เคยบ่นให้เขาก่อนหน้านี้ยอมเงียบลงเมื่อต่อรองกันเรียบร้อยแล้ว “คราวนี้ล่ะเงียบเชียว” “หนาวจะไม่ยอม ถ้าข้อเสนอที่ได้ไม่มากพอ” ต้นหนาวเริ่มรู้สึกเหมือนว่าเธอจะติดนิสัยชอบต่อรองมาจากคินน์เป็นที่เรียบร้อยแล้ว ม
ทำไมจู่ๆ คนที่มายืนตรงนี้กลับกลายเป็นเธอกันล่ะ“ต้นหนาว ฉันปล่อยให้เธอรอมานานตั้งเกือบสองปีนับตั้งแต่เธอท้อง จนต้นรักอายุได้หนึ่งขวบแล้ว ก่อนหน้านี้ฉันแค่ไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นยังไง ก็เผลอปล่อยให้เวลาเลยเถิดมานานถึงขนาดนี้”“แต่ตอนนี้ฉันคิดว่ามันถึงเวลาที่ฉันจะได้แสดงความตั้งใจจริงที่อยากจะเปิดเผยให้ทุ
“ถ้างั้นหนาวไปเตรียมของไว้ให้ลูกดีกว่า ฝากดูต้นรักด้วยนะคะ” “อืม” เมื่อได้รับหน้าที่ต่อจากต้นหนาวแล้ว คินน์ก็เล่นกับลูกจนได้ยินเสียงหัวเราะอารมณ์ดีของเด็กน้อยดังไปทั่วบ้าน ขนาดแม่บ้านที่กำลังเตรียมอาหารเย็นอยู่ยังอดเดินมาดูคุณหนูตัวน้อยกำลังเล่นกับพ่อไม่ได้ “ทำความสะอาดบ้า
“พี่คินน์! ต้นหนาวจะคลอดแล้วค่ะ” เสียงปลายสายตะโกนจนคนฟังหูแทบแตก ก่อนที่เจ้าของโทรศัพท์จะดีดตัวลุกจากเก้าอี้ภายในห้องทำงานและรีบวิ่งลงไปด้านล่างท่ามกลางสายตาของพนักงานที่มองตามประธานบริษัทกันด้วยความสงสัย หลังจากได้ยินว่าเมียของเจ้านายกำลังจะคลอดลูก รถเก๋งก็รีบมาจอดหน้าบริษัทอย่างรู้งาน แล





![เจ้าสาวใคร่ราคะ [NC30+] + [PWP]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

