Forbidden 02

​"Shut up! Kasal na ako. May asawa ka na din—"

​Hindi ko natapos. Dumampi ang labi niya sa tainga ko. Kinagat kagat niya nang marahan. Napaungol ako.

​"Stop... Logan~ohhh."

​Tumawa siya. "I knew it. You missed me."

​Itinulak ko siya kaya nabitawan niya ang kamay ko.

​"Stop this. Huwag mo na ulit 'yan uulitin..." mahina kong saad.

​"Bakit?" ngumisi siya.

​Tumitig ako ng matalim sa kan'ya, "Bakit? Ikaw na din ang nagsabi! It's your wedding day. Can you just be happy na ikinasal ka na din? Na finally. Magiging masaya kana! So stop tripping on me." seryosong saad ko.

Natahimik ito. Kaya nagkaroon ako ng pagkakataon na umalis.

Hindi na sana ako pupunta sa reception pero nakasulubong  ko pa sa labas si Scythe. Pinilit akong pumunta dahil wala na nga daw ang kuya niya ay hindi pa ako pupunta.

​Sa reception, nakita kong normal lang ang inakto ni Logan, masaya lang ito habang nag pipicture picture kasama ang asawa niya. Parang wala lang, parang hindi lang kami nag karoon ng sagutan sa CR kanina.

Tinungga ko ulit ang wine glass na hawak ko. Pero​ hindi sapat ang alak. Sobrang sakit ng dibdib ko. Ang sakit ng karma ko, parang gusto kong lunurin ang sarili ko sa alak.

Matapos ang reception ay hindi na ulit kami ng karoon ng moment ni Logan, pero yung dibdib ko. Naninikip parin. Kaya kagaya ng naiisip ko. ​Nagtungo ako sa isang hindi kilalang bar para magpakalulong. Umaasang bukas pag gising ko. Hindi na ako makaramdam ng sakit at guilt. Na matatanggap ko na nakasalanan ko naman kung bakit hindi si Logan ang naging asawa ko. Na hindi ako ang pinakasalan niya.

​Nag-order ako ng tatlong shots ng tequila. Mabilis kong ininom. Uminom ng uminom. Literal akong nagwalwal. Mabuti din naman pala na wala si Scott dahil malaya ako ngayong magpakalulong sa alak. Malaya akong pakawalan ang mga naipong sakit sa dibdib ko na tinago ko ng halos limang taon.

​Nagsimula akong umiyak, tahimik. Wala akong pakialam kong pinagtitinginan na ako ng mga lalaki sa bar counter.

​"Ara?"

​Nanlamig ako. Boses ni Logan. Hanggang dito ba naman?

Pero alam kong imposible. Siguro masaya ng naghohoneymoon ngayon sa mga oras na 'to si Logan at Scythe. Kaya sigurado ako. Namamaling dinig lang ako.

Lasing na siguro ako.

Napatawa ako ng mahina, hindi pinansin ang nagsalita.

"Arabelle!!" malakas ang boses nito na parang pinapagalitan ako. Boses pa rin ni Logan. Teka? Alam niya ang buong pangalan ko.

Sa sobrang pagkabigla ko ay dahan dahan akong napatingin sa kan'ya. Shit! Si Logan nga.

​"Ah... a-anong ginagawa mo rito, Logan?" tanong ko, mautal utal pa ako dahil sa epekto na rin ng alak, sandaling pinahid ang luha sa pisnge ko.

​Umupo siya sa tabi ko. "Ang tanong, Ara, anong ginagawa mo rito? Naglalasing ka sa bar?"

​"Wala kang pakialam!" ani ko. Muling inalis ang tingin sa kan'ya at muling nag order ng inumin.

​Bumuntong hininga siya, "Stop it."

​Inagaw niya ang shot glass ko at agad ng ininom ng deretso kaya napatingin ako sa kan'ya pagkuwa'y napalunok.

"B-bakit ka nandito? This is your special night, s-so why are you here?" muling naiiyak kong tanong. Gustong gusto ko na siyang ipagtabuyan para hindi niya makitang umiyak ako. Mag breakdown.

"Well, it's actually my special night. Our special night." kalmadong saad nito at walang pasabing binuhat ako pasampa sa balikat niya.

"H-hey! I-ibaba mo ko!" sigaw ko pero parang wala siyang narinig.

Tuloy-tuloy lang siya sa paglalakad hanggang sa tuluyan kaming makalabas sa bar.

"Ano ba!? I-ibaba mo 'ko!" saad ko habang hinahampas hampas parin ang likod niya. Sobrang ​bigat ng paghinga ko habang nakasampa sa balikat niya, umiikot ang paningin ko, dahil doon at sa epekto narin ng alak.

​"Logan! I-ibaba mo 'ko! Wala kang karapatang gawin 'to sa 'kin!" sigaw ko.

​Hindi siya umimik. Nanatili lang siyang tahimik.

​"Ano ba! Bakit ka ba nandito? Dapat na kay Scythe ka!"

​Sandali siyang tumigil at nagsalita. "She's already asleep. I made her sleep so that we can enjoy this moment."

​Napaawang ang labi ko sa sinabi niya— sa ginawa niya. Paano niyang nagawa ito sa asawa niya. Paanong kaya niyang magcheat sa unang gabi ng pagiging mag asawa nila.

Hindi pa man ako nakasagot ay muli na siyang gumalaw. Mabilis niyang isang mamahaling sportscar na naka part sa gilid.

"Now. Behave!" anito at binaba ako sa frontseat.

​Umikot siya at pumasok sa driver's seat. Hindi niya ako tiningnan.

​"Saan mo 'ko dadalhin?" tanong ko. Nanginginig ang boses ko.

​Hindi ito sumagot at in-engine na ang makita ng sasakyan.

​"Hey. Ibaba mo na ako dito! Please, Logan. Kasal kana. May asawa ka na. Hayaan mo na lang din akong maging masaya sa buhay ko!"

​Napatawa siya, pero malamig. "Masaya? Sa tingin mo masaya ka?" sarkastikong tanong nito pagkuwa'y mabilis niyang pinatakbo ang sasakyan.

Sandali pang umikot ang paningin ko, kaya kinurap kurap ko ang mga mata ko. Umeepekto na yata ang dami ng alak na nainom ko.

​Ilang sandali pa, huminto kami sa harap ng isang malaking bahay. Hindi ito ang bahay ni Scott. Mas malaki. Parang mansyon sa laki.

​Binuhat niya ulit ako, bridal style. Nawawalan na ako ng lakas kaya hindi na ako makapumiglas pa ng mas  malakas.

Ang taning nararamdaman ko nalang ay ang unti-unting pag init ng katawan ko at ang pagbigat ng talukap ko na pilit kong nilalabanan.

​

  "A-ano ba? Let me go!" pilit kong saad.

  Ngunit nanatili lang siya, buhat buhat ako hanggang sa makarinig ako ng pagbukas at pagsara ng pinto, he managed to open it kahit pa buhat niya ako.

Naramdaman ko ang malambot ng kama sa likod ko, ibinaba na niya ako. Gusto ko ng tumayo at umalis pero sadyang lumalakas na ang tama ng alak sa katawan ko.

 

  Tinignan niya ulit ako ng malagkit. "A-anong gagawin mo, Logan?" tanong ko, akmang tatayo pero muli niyang hinawakan ng mahigpit ang dalawang kamay ko. He locked me on the bed.

  Malakas ang kabog ng dibdib ko, mabibigat ang paghinga ko wala na akong lakas para manlaban.

  Ramdam na ramdam ko ang init ng katawan niya na nakadagan sa 'kin. Amoy na amoy ko rin ang pabango niya. Pati ang pintig ng puso niya dinig na dinig ko.

  Ano ba 'to? Tinutukso niya ba ako? Wala ba siyang pakialam sa mararamdaman ng asawa niya?

  "Bakit mo ko iniwan, para sa pera? Sa yaman? Now I have it." mahinang bulong niya sa tainga ko.

  "Stop this please... L-let's just m-move on." impit kong saad.

  "Ang hirap, ang hirap ng pinapagawa mo Ara." sandali siyang tumayo. Sapo ang ulo niya pagkuwa'y binuksan ang voult na naroon.

  Nilabas niya ang lamang papel na cash mula roon, pinaliguan ako no'n, pati mga alahas nasa niya kinuha niya. Inilapit sa mukha ko.

  "Pera lang naman ang kailangan mo diba—"