Forbidden 01

"Ara, sige na. My decision is final. Ikaw na ang bahalang magpaliwanag kay Scythe." Seryosong saad ni Scott habang tinatanggal ang white rose pin na nakapin sa may dibdib na bahagi ng suot niya.

"But—" sinubukan ko pang magsalita pero pinaningkitan niya ako ng tingin kaya napatahimik nalang ako.

"This is a very important business meeting. Dito nakasalalay ang 50 Million contract sa negosyo ko, Ara. Mas mahalaga kesa sa kasal ni Scythe." anito na ikinayuko ko.

Very Scott. Ano pa nga ba ang aasahan ko. Lahat sa kan'ya negosyo ang mahalaga.

"Ikaw nalang ang tumuloy, make your self presentable, wear those diamond necklace na regalo ko sa 'yo. Tell Scythe, I'll make it up to her."

Napatango lang ako, hinubad na niya ang auot niyang barong tagalog at nagpalit ng formal suite niya. Samantalang ako ay tahimik nalang na naglakad papunta sa drawer. Kinuha ko sa jewerly box ang diamond necklace, humarap sa salamin para isuot ito.

Bumuntong hininga ako. It's been five years pero wala parin nagbabago sa pakikitungo sakin ni Scott. Isa parin akong kasangkapan sa kan'ya. Gamit. Palamuti.

Hayst. Muli kong sinulyapan ang sarili ko sa salamin pagkuwa'y nakita ko sa repleksyon ang paglapit niya.

Humalik siya sa pisngi ko, "I have to go. Sa Bagiuo pa ang meeting ko kaya matatagalan bago ako makauwi. Baka pati sa reception hindi ako makapunta."

Tumango nalang ako, pagkuwa'y siya namang pag-alis niya sa likod ko para tuluyan ng umalis.

Tumingin ako sa relos ko, its 9:14. Ilang minuto nalang at magsisimula na ang wedding ceremony ni Scythe kaya tumayo na rin ako.

Mabilis akong bumaba. Agad akong sumakay sa isang kotse ni Scott, nakahanda naman na ang driver kaya nakaalis din kami kaagad.

Sa simbahan, sumalubong sa akin ang magarang decoration. Halatang yayamanin. Actually, hindi ko pa nakita ang magiging asawa ni Scythe dahil masyadong minadali ang kasal nila at hindi nagtama ang mga schedule namin dahil busy din si Scott. Ayaw niya namang ako lang mag isa ang pumunta.

​Nag-umpisa ang wedding march. Tumayo na ang lahat, nakita ko na rin ang pagpasok ni Scythe mula sa pinto.

She's dazzling and glittering sa white gown niya na may sparkling golds. Ngumiti ako ng sandaling nagtama ang mata namin. Luminga pa siya sa tabi ko, siguro'y hinahanap niya si Scott.

Ipapaliwanag ko nalang mamaya, sana ay hindi magtampo sa kan'ya ang kapatid niya.

​Sinundan ko ng tingin si Scythe, hanggang sa abutin na ng father niya ang kamay niya pars idulog sa lalaking nasa dulo ng altar.

​Naistatwa ako. Napanganga. Para akong binuhusan ng malamig na tubig. Pakiramdam ko ay nanlambot ang tuhod ko. Nanikip bigla ang dibdib ko.

Ang groom ni Scythe. ​Pamilyar. Sobrang pamilyar. Ang tindig, ang labi, ang ilong. Walang nagbago.

​"L-Logan..." bulong ko sa sarili ko.

​Si Logan. Logan Castillano.

​Para akong binuhusan ng acid sa sikmura. Ang ex ko. Ang lalaking iniwan ko nang walang paliwanag para sa pera ni Scott.

​Tuluyang bumigat ang paghinga ko. Nag-iinit ang gilid ng mata ko. Ang tibok ng puso ko, parang sasabog. Sakit. Takot. Pagsisisi.

​Nang mag-angat siya ng tingin, nagtama ang aming mga mata.

​Hindi siya nagulat. Nakatingin lang siya ng deretso sa 'kin. Sandali lang, mabilis pagkuwa 'y ibinalik ang tuon kay Scythe na nasa harap na niya.

Inabot niya ang kamay nito. Kasabay ng unti-unting pag patak ng luha ko.

Shit! Bakit ang sakit! Ito ba yung karma? Ganito pala kasakit gawin sakin ang bagay na ginawa ko sa kan'ya. Na sa loob ng ilang taon naming masayang pagsasama bigla nalang akong nakipaghiwalay. Bigla nalang akong ikinasal sa iba.

Walang paliwanag. Walang explaination.

Ngayon, damang dama ko ang hapdi ng bagay na ginawa ko sa kan'ya. Damang dama ko ang sakit kahit matagal na kaming wala. Kahit matagal ko na siyang hindi nakita.

​Nagsimula ang vows. Ito ang pinakamasakit na parte. Ang boses ni Logan, walang pinagbago. Malambing pa rin. Parang musika pa rin. Pero hindi na siya nagsasalita para sakin ngayon.

​"Scythe, you may not be my first Love but you're my greatest and I promise to love you to the fullest..."

​Kumirot ang dibdib ko. Parang tinusok ng karayom ang puso ko sa sinabi ni Logan.

Huh! Ara! Ano ba?! Bakit ka nasasaktan! Bakit ka umiiyak? Dapat amging masaya ka nalang na si Scythe ang napangasawa ni Logan— ng pinakamamahal mong ex. Kaya siyang mahalin ni Scythe ng higit pa sa pagmamahal mo.

​Kinalma ko ang sarili hanggang sa matapos ang kasal, mabilis akong tumakbo papuntang banyo.

​Umiyak ako. Walang tunog. Itinakip ko ang palad ko sa bibig ko.

​"Fuck! Logan! Bakit ka nagpakasal kay Scythe?" usal ko. Limang taon akong nagtago sa guilt, at ngayon, bumalik siya. Nandito siya muli pero bilang asawa ng sister-in-law ko.

​"Ara?"

​Napahinto ako sa pag-iyak. Si Logan. Pumasok siya sa CR, na parang wala siyang pakialam.

Teka? Bakit siya nangdito? Kakatapos lang ng kasal nila kaya dapat pumunta na siya sa reception.

​"Umiiyak ka? Sa kasal ko?" Nanunukso ang tono ng pagkakatanong niya.

​"I'm n-not..." pilit kong sagot pagkuwa'y pinahid ang luha ko.

​Lumapit siya papalapit sa 'kin. Pumwesto sa likod ko kaya kitang kita ko siya sa salamin.

Hinaplos niya ang buhok ko pababa, hinagod ng malumalay.

​"Tingnan mo ang sarili mo. You look so good with your diamond necklace. Proof of wealth. Pero umiiyak ka pa rin. Hindi ka ba masaya na ikinasal na din ako?"

​"Stop it!" sigaw ko, pero mahina lang.

​"You look mesirable, hindi ka masaya?"

​"That's not true!" bulong ko.

​"Iniwan mo ako dahil sa pera. Ipinagpalit mo ako sa yaman ni Scott," sabi niya. Ang kanyang daliri ay dahan-dahang gumuhit sa panga ko.

​"Ngayon, Ara," bumulong siya sa tainga ko. Nanginginig ako. "Now that I have the money and power that your husband has, hindi ka ba nagsisisi sa ginawa mo sa kin noon?"

​Isang malakas na sampal ang dumapo sa pisngi niya. ​Sinapo niya iyon. Ngumisi siya na parang hindi man lang nasaktan.

​"What are you up to, Logan?"

​"Wala. Para lang ipakita sa'yo na pareho na kami ni Scott sa yaman. Diba? Ito ang mahalaga sa'yo, kaya mo nga ako iniwan—"

​Akmang sasampalin ko ulit, pero sinalo niya ang kamay ko. Nanginginig ang kamay ko.

​"Get off me!"

​"Shhh... baby," bulong niya sa tainga ko. "Just tell me you miss me... and I'll give the world to you."

​"Shut up! Kasal na ako. May asawa ka na din—"