LOGIN"Lawin!" sigaw ni Ginang Andrews.
"Ma, anong ginagawa ng nilalang na ito dito?" tanong niya, sabay tulak sa akin palayo gamit ang kanyang mga balikat.
Si Ginang Andrews ang kanyang ina, nagbibiro ka siguro.
"Lawin, ito si Mary na anak ng bagong katulong." sagot ni Ginang Andrew sa kanyang anak.
"Anak ng katulong?" tanong niya, sabay tawa.
"Naku! Amoy mababang uri na ang lugar na ito." Dagdag niya, sabay upo sa upuan sa tabi ng kanyang ina.
Yumuko ako sa kahihiyan, sigurado akong lalala na ang sitwasyon ngayon. Natatakot akong pumasok sa paaralan, ngayon ay hindi na ako magiging komportable na manatili rito muli.
"Naku, kailangan linisin ng kwarto ko." Sabi niya, sabay lagok ng tubig.
"Lilinisin ko na," agad na alok ng aking ina na kanina pa tahimik.
"Hindi, hindi kita kinakausap." ungol ni Hawk.
"Ayokong nandito ka sa kwarto ko." Dagdag niya.
"Kahit kailan!" bulalas niya.
Lumipat ang tingin niya sa akin, halos matunaw ako.
"Ikaw."
"Gusto kong linisin mo ang kwarto ko. At ikaw ang maglilinis nito araw-araw." Utos niya.
"Naiintindihan mo ba?" tanong niya.
"Oo," mahina kong bulong.
"Ano pang hinihintay mo?" tanong niya ulit. "Gusto kong nandito ka na bago mag-alas-8, huwag kang magpahuli." Dagdag niya.
*****
"Sigurado ka bang magiging maayos ka?" tanong ni Nanay sa pang-apat na pagkakataon.
"Opo, nay." Sagot ko, alam kong hindi ako magiging maayos. Parang kainan ito kasama ang Leon. Nangako si Lawin na sisirain ang buhay ko, hindi ko maiwasang isipin kung ito ba ay isang pagtatangka at kung ang buhay ko ay masisira magpakailanman.
"Sa tingin ko ay hindi ka dapat pumunta nang mag-isa, gusto mo bang sumama ako sa iyo?" tanong ni Nanay.
"Hindi po, nay." bulong ko, sabay tayo.
"Ayokong mahuli,"
*****
Sinikap kong huwag maligaw habang sinusubukan kong hanapin ang kwarto ni Hawk na pinaglaanan ng oras ni mama para ilarawan sa akin. Matatagpuan ito sa kaliwang pakpak sa itaas, hindi mahirap hanapin ngunit nahirapan akong pumasok.
Huminga ako ng malalim na hininga, dahan-dahang pinakawalan ito. Inulit ko ito nang dalawang beses, pagkatapos ay nagpatuloy sa pagkatok. Kumatok ako ng tatlong beses ngunit walang sumagot. Nagsisimula na akong mainis, kumatok ulit ako ngunit wala pa ring sumasagot, pagkatapos ay hinila ko ang doorknob at bumukas ang pinto. Ngunit walang tao sa likod ng pinto, itinulak ko ito, sumilip. Napanganga ako sa malaking kwarto.
Pumasok ako nang lubusan, tumingin sa paligid. Sabi nila, ang mahimbing na pagtulog sa isang magandang kwarto ay mahalaga para sa katawan at isipan. Ang kwartong ito ay naiiba sa mga nakikita ko sa mga magasin.
Itim ang kwartong ito at may sapat na contrast, sapat na espasyo, at liwanag na nagpapaluwag dito at hindi masyadong nakasara.
Ang malaking headboard, at ang malambot na cushioning sa paanan ng kama ay nagbigay dito ng parang pambahay na itsura.
Karamihan ay nakatago ang mga walk-in closet, ngunit ang kwarto ni Hawks ay ibang-iba, gumamit ito ng ibang paraan. May lugar para umupo sa bukas na closet na ito, na nasa kanang bahagi ng kwarto. Kung sino man ang nagdisenyo ng kwartong ito ay mahusay ang ginawa.
May flat screen TV na nakalagay sa mga dingding sa harap mismo ng kama.
Napansin kong nakalubog ang mga paa ko sa kulay abong alpombra sa sahig.
Lumapit ako sa paligid, hinahangaan ang kagandahan ng kwarto.
"Tatayo ka lang ba diyan at maglilibot na parang pumunta ka rito para mamasyal?" Narinig ko ang boses niya sa likuran ko. Napasinghap ako, nilunok ang laway sa bibig ko.
Dahan-dahan akong lumingon, umaasang hindi ako mapapahamak ngayong gabi. Sumigaw ako nang malakas nang makita ko siya. Pinikit ko ang aking mga mata ngunit hindi ko siya mapigilan, ang kanyang imahe ay nakapinta na sa aking isipan.
"Naku po." sigaw ko nang malakas, ngayon lang ako nakakita ng hubad na lalaki sa pisikal na anyo, ngayon lang ako nakakita ng ari ng lalaki, isang napakalaking. Nanginig ang aking mga labi, gusto ko nang lumabas ng silid na ito, hindi ako komportable. Isang hubad na Lawin ang nakatayo sa harap ko at may tumutulo na tubig mula sa kanyang katawan.
Tumalikod ako at tumakbo patungo sa pinto, ngunit sumara ito bago ako makarating doon.
"Palabasin mo ako, pakiusap," sigaw ko.
"Lawin, palabasin mo ako, pakiusap," pagmamakaawa ko, ayaw lumingon.
"Magpapatuloy ka pa ba diyan, o magsisimula ka nang maglinis?" Galit niyang ungol.
"Napakatanga mo!" bulalas niya.
"Hindi ka aalis dito hangga't hindi ka natatapos." Dagdag niya. Agad akong lumingon, ngunit ayaw kong tumingin sa ari niya.
May hawak siyang remote control, may pinindot siya at narinig ko ang pag-click ng pinto at tuluyang pagsara. Napasinghap ako, automatic door pala ang pinto.
"Magtrabaho ka na." Utos niya, sabay talikod. Tinitigan ko ang hubad niyang puwitan na mukhang matigas.
"Sabi ko magtrabaho ka na!" sigaw niya, sabay talikod para humarap sa akin, nakita ko ulit ang malaking ari niya. Mariin kong pinikit ang mga mata ko, umaasang magsusuot siya ng damit. Alam kong natatakot na ako, dahil mahihirapan akong makalimutan ang laki, haba, at hitsura nito, dahil sa maitim na buhok na nakapalibot dito. Napayuko ako sa galit, kung ganoon nga ang hitsura ng ari, mapanlinlang talaga ang mga libro ko sa biology. Paano naman ito magiging ganito kalaki.
Naawa ako sa mga babaeng kinakasapak niya, malamang ay pinagdaanan na nila ang matinding sakit dahil sa bagay na iyon.
"Anong problema mo, hindi ka pa ba nakakita ng ari?"
Tanong niya, narinig ko siyang papalapit sa akin. Minulat ko ang mga mata ko at nagsimulang humakbang paatras.
"Napaka-prutas mo," sabi niya, habang umiikot ang mga mata.
"Swerte ka nga at hinayaan kitang makita ang ari ko," dagdag niya.
Isinandal ko ang likod ko sa pinto, wala nang espasyo para gumalaw ulit ako. Ngumisi siya, dinilaan ang mga labi niya.
"Gusto mo ba?" Bulong niya sa tenga ko, sabay kulong sa pinto.
Umiling ako nang negatibo.
"Sige na, magsalita ka na. Hindi ka tanga." Nilakasan niya ang boses niya, habang mahigpit na nakahawak sa baba ko.
"Hindi," bulong ko sa takot, ang maitim niyang tingin ay nakakatakot sa akin, paano kung ipilit niya ito sa akin.
"Bakit?" tanong niya, habang inilalapat ang hinlalaki niya sa labi ko.
"Ako.... Ako... Ako" nauutal kong sabi, hindi alam ang eksaktong sasabihin. "Masyado ba itong malaki? Siguro mahaba?" tanong niya, habang kinakagat ang ibabang labi habang nakatitig sa akin.
Nanatili akong tahimik, ayaw ko siyang pukawin.
"Natatakot ka sa malaking nakababata kong ito, pero maniwala ka sa akin. Magpaparamdam ito sa iyo ng tunay na saya. Sigurado ka bang ayaw mo nito?" Bulong niya sa aking mga tainga, kinagat ito at kinagat ito.
Gusto ko siyang itulak palayo, gustong-gusto ko siyang suntukin at sigawan sa mukha niya. Pero hindi ko magawa, isa akong mahinang duwag.
Biglang hinaplos ng kanyang mga kamay ang aking mga hita, pinagdikit ko ang aking mga binti, sinimulan kong hilingin na sana ay hindi ako magsuot ng palda.
Natawa siya sa aking reaksyon.
"Sayang at ayaw mo nito, ang ari ko lang ang pinakamatamis na ari na magiging available para sa iyo. At gugustuhin mo rin ito sa lalong madaling panahon o pipilitin kitang gustuhin ito."
"At maniwala ka sa akin, hindi ka na gugustuhin ng ibang ari pagkatapos makuha ang akin." Dagdag niya, habang dinidilaan ang aking mga pisngi.
"Binalaan kita na umalis sa Beverly Dale sa high school, pero tumanggi ka, sinuway mo ako. Hindi ko nakalimutan iyon."
"Babalik ako riyan, ito na ang simula. Sisirain kita Mary." Bulong niya ulit.
"Aalis na ako, maglalaho na ako. Pakiusap, bitawan mo na lang ako," pagmamakaawa ko.
Humiyaw siya, sabay halik nang malakas sa kanyang mga ngipin.
"Huli na ang lahat, binalaan na kita." Sagot niya, sabay hila ng kanyang mga kamay pababa sa aking kandungan. Naramdaman ko ang kanyang mga daliri sa aking panty, at iyon na nga. Itinulak ko siya palayo, pero hindi siya nakaumbok. Nagsimula siyang tumawa nang malakas.
"Seryoso?" Tanong niya. Sa loob ng ilang segundo, idiniin niya ang aking mga kamay sa itaas ng aking ulo gamit ang kanyang kaliwang kamay, hinigpitan ang kanyang hawak dito.
Ang kanyang kanang kamay ay gumapang sa ilalim ng aking palda, hinaplos niya ang aking mga kandungan, nakatingin nang diretso sa aking mga mata. Namilipit ako, mainit ang pakiramdam. Hindi ko maintindihan kung ano ang nangyayari sa aking katawan.
"May suot ka bang panty?" Tanong niya.
Nanatili akong tahimik.
"Hindi ko na uulitin ang aking sinasabi." Ungol niya sa aking mga tainga.
"Oo," bulong ko. Dinilaan niya ang kanyang mga labi, nakatitig nang malalim sa aking kaluluwa. Sinunog ng kanyang mga daliri ang aking panty habang gumuhit siya ng bilog dito, nakakuyom ang aking mga hita at hingal na hingal ako nang himas niya ang aking ari sa aking panty. Pinigilan ko ang isang ungol na nagbabantang kumawala mula sa aking mga labi.
"Bumalik ka rito bukas para linisin ang kwartong ito, pero walang panty." Bulong niya, nanlaki ang aking mga mata sa napagtanto ang kanyang mga sinabi.
"Ano!" bulalas ko.
"Magkita tayo bukas, at huwag mong kalimutan. Walang panty."
"Nalinaw ko na ba ang aking sarili?" sigaw niya, tumango ako sa takot.
"Gusto kong makita ang iyong pag-aasar bukas," sabi niya sa aking mga tainga.
*****
Mary DaviesGustong malaman ng doktor kung alam ng ama ng anak ko ang tungkol sa sanggol, sinabi ko sa kanya na alam niya kahit hindi ako sigurado. Pero siguradong narinig na ito ni Hawk, walang paraan na hindi niya malalaman. Pero kung iisipin, wala siyang nabanggit tungkol sa sanggol sa kanyang mga sulat at nakabalot na kahon, baka nagkukunwari lang siya."May panganib, sa palagay ko ay hindi magandang umasa ng ligtas na panganganak." Kumibot ang bibig ng doktor at bumuntong-hininga siya nang malalim, hinihimas ang kanyang bigote na parang masakit sabihin ang mga salita, katulad ng sakit na pakinggan.Tinitigan ko siya nang blangko, paulit-ulit na kinurap ang aking mga mata."Anong ibig mong sabihin diyan?" naiinip kong tanong."Anong panganib iyon?" tanong ni Vanessa, lumapit pa para hawakan ang aking mga kamay. Hindi siya umimik simula nang magsimula ang doktor sa kanyang trabaho. Ang tanging ginawa niya ay ipinakilala ang doktor sa akin bilang doktor ng pamilya.Nakasuot ako ng h
"Gustung-gusto kong kantutin si Mary, sigurado akong magiging sobrang sikip ng puke niya. Madalas kong naiisip na tinatawag niya ang pangalan ko habang kinakanta ko siya, si Mary Davies ang paksa ng pantasya ko."Napatitig ako sa kanya nang nakababa ang panga."Kaya kitang gawin buong araw nang hindi napapagod." Sabi niya sabay kindat sa akin. Agad akong nakaramdam ng pagkailang. Nagsimulang maghiyawan at sumipol ang mga lalaki sa silid. Napakagandang pag-amin. Magbabago talaga ang mga bagay sa pagitan namin ni Xander, dahil hindi ko na siya makikita tulad ng dati bago ang pag-amin na ito. Sa pagtingin ko pa lang sa kanya ngayon, ang nakikita ko na lang ay isang lalaking gustong-gusto akong kantutin."Ngayon, lumipat na tayo sa hamon." Sabi ni Mikhail, napansin kong nakatitig siya sa akin at iyon ang nagpabilis ng tibok ng puso ko."Hinahamon kita Xander na kantutin si Jemima dito mismo sa harap natin."Nakahinga ako ng maluwag. Napakalapit na. Paano kung ako ang binanggit niya."Hind
Mary Davies"Kailangan ko ng maiinom," narinig ko ang pamilyar na boses ni Justin. Sa tingin ko ay hindi ako iinom ngayong gabi, dalawang beses pa lang akong nakainom ng alak, ang unang beses ay isang pagkakamali at ang pangalawang beses ay sinasadya.Tumayo si Justin at naglaho papasok sa bahay, kakaunti ang mga lalaking sumunod sa kanya."Huwag kang mag-alala Mia, poprotektahan kita mula sa mga malibog na binatilyo rito." Sabi ni Xander, habang hawak ang mga kamay ko."Ako ang magiging itim na kabalyero na may makintab na baluti. Iwinawagayway ang kasamaan gamit ang aking kapangyarihan sa pangkukulam." Dagdag niya, inikot ko ang aking mga mata sa kanyang mahinang pagtatangka na magpatawa."Sandali lang, magtatapos na tayo bago ang tag-init di ba? Kailangang magdaos ang paaralan ng isang espesyal na Halloween party para sa atin, tatalakayin ko ito kay Mr. Lucas sa Lunes. Huling Halloween party sa high school, siguradong magiging kahanga-hanga ito."Sumama si Justin sa amin pagkalipas
"Huwag kang magkunwari, narinig ko sila. Ibig kong sabihin, narinig ito ng lahat. Hindi lang ito isang beses," sabi ni Aminat, habang humaharap sa akin sa pagkakataong ito."Isa pa, ang ingay mo," dagdag niya.Bumuntong-hininga ako nang malalim, lalo niya lang pinapalala ang sitwasyon. Dapat ko pa bang sabihin sa kanya na nananaginip ako kung saan kinakalabit ako ng ama ng anak ko. Naku! Akala ko totoo ang panaginip na iyon. Alam kong hindi ito bahagi ng mga sintomas ng pagbubuntis ko, baka ang nakabalot na kahon ang dahilan kung bakit ako nananaginip nito at naku! Nasa ilalim pa rin ng kama ko ang kahon, gumawa ako ng sulat para itapon ito mamaya."May tinatago ka ba sa akin Mary?" biglang tanong ni Aminat, na nagpatigil sa akin sa pag-iisip.Napatitig ako sa kanya nang may pagkabigla, hindi ko pa masasabi sa kanya na buntis ako. Baka iwan niya ako at talikuran. Talagang nagustuhan ko na si Aminat at ayaw kong mawala ang pagkakaibigan namin."Hindi," pagsisinungaling ko nang buong ta
Mary DaviesPatuloy akong kinakalabit ni Hawk Andrews na parang gusto niyang pumatay. Bawat ulos at hampas ay nagpapanginig sa akin sa ilalim niya. Sinasalakay niya ang lahat ng aking pandama. Hindi man lang niya binago ang kanyang ritmo o posisyon, hindi rin nagbago ang kanyang presyon. Mukhang hindi na siya titigil. Galit na galit ako sa kanya nang labis.Sa tuwing sasampalin niya ako nang malakas ay sumisigaw ako nang napakalakas, umaasang may magliligtas sa akin. Hindi ko alam kung paano ako umalis sa Minazuela at nakabalik sa Beverly Dale. Paulit-ulit siyang sumusulpot sa akin, mas malalim, mas mabilis at mas malakas. Napaungol ako nang matagal ko nang hawak at mahigpit na kumapit sa kanyang tank top."Binalaan kita, sa tingin mo ba ay makakatakas ka sa akin," sabi niya, pinipisil ang aking mga suso.Bigla siyang lumabas sa akin, at kinurot ang aking mga utong nang napakalakas."Ngayon, gusto kong ipasok mo ang aking titi sa loob mo." Ungol niya.Sinubukan kong lumayo sa kanya ng
Mary DaviesMedyo tahimik ang bahay, parang abala ang lahat sa kani-kanilang mga gawain. Hinila ko ang sarili ko palabas ng kama at naligo ng mainit. Hindi ko alam kung ano ang isusuot ko sa party bukas, halos wala akong maisip. Hindi ko mapigilang isipin ang bagong kwentong kaka-update lang ni O D Eleven. Pinapaalala nito sa akin ang kasalukuyan kong buhay. Ang pangunahing bida sa libro niya ay buntis din tulad ko at walang nakakaalam nito sa paaralan, ang pangalan niya ay Mary din.Medyo nag-alala ako tungkol dito, paulit-ulit kong kinumbinsi ang sarili ko na nagkataon lang ito pero hindi ito gumana. Si O D Eleven ba ay isang kakilala ko o isang taong nakakakilala sa akin, imposibleng mangyari iyon, naisip ko. Nagkataon lang talaga."Mary! Nandito ka ba sa loob?" Narinig ko ang boses ni Vanessa mula sa aking kwarto."Nasa banyo ako," sigaw ko, umaasang aalis na siya.Nanlaki ang mga mata ko nang itulak niya ang pinto at pumasok sa aking banyo. Hindi ba niya alam ang tinatawag nilang







