เข้าสู่ระบบ"Lawin!" sigaw ni Ginang Andrews.
"Ma, anong ginagawa ng nilalang na ito dito?" tanong niya, sabay tulak sa akin palayo gamit ang kanyang mga balikat.
Si Ginang Andrews ang kanyang ina, nagbibiro ka siguro.
"Lawin, ito si Mary na anak ng bagong katulong." sagot ni Ginang Andrew sa kanyang anak.
"Anak ng katulong?" tanong niya, sabay tawa.
"Naku! Amoy mababang uri na ang lugar na ito." Dagdag niya, sabay upo sa upuan sa tabi ng kanyang ina.
Yumuko ako sa kahihiyan, sigurado akong lalala na ang sitwasyon ngayon. Natatakot akong pumasok sa paaralan, ngayon ay hindi na ako magiging komportable na manatili rito muli.
"Naku, kailangan linisin ng kwarto ko." Sabi niya, sabay lagok ng tubig.
"Lilinisin ko na," agad na alok ng aking ina na kanina pa tahimik.
"Hindi, hindi kita kinakausap." ungol ni Hawk.
"Ayokong nandito ka sa kwarto ko." Dagdag niya.
"Kahit kailan!" bulalas niya.
Lumipat ang tingin niya sa akin, halos matunaw ako.
"Ikaw."
"Gusto kong linisin mo ang kwarto ko. At ikaw ang maglilinis nito araw-araw." Utos niya.
"Naiintindihan mo ba?" tanong niya.
"Oo," mahina kong bulong.
"Ano pang hinihintay mo?" tanong niya ulit. "Gusto kong nandito ka na bago mag-alas-8, huwag kang magpahuli." Dagdag niya.
*****
"Sigurado ka bang magiging maayos ka?" tanong ni Nanay sa pang-apat na pagkakataon.
"Opo, nay." Sagot ko, alam kong hindi ako magiging maayos. Parang kainan ito kasama ang Leon. Nangako si Lawin na sisirain ang buhay ko, hindi ko maiwasang isipin kung ito ba ay isang pagtatangka at kung ang buhay ko ay masisira magpakailanman.
"Sa tingin ko ay hindi ka dapat pumunta nang mag-isa, gusto mo bang sumama ako sa iyo?" tanong ni Nanay.
"Hindi po, nay." bulong ko, sabay tayo.
"Ayokong mahuli,"
*****
Sinikap kong huwag maligaw habang sinusubukan kong hanapin ang kwarto ni Hawk na pinaglaanan ng oras ni mama para ilarawan sa akin. Matatagpuan ito sa kaliwang pakpak sa itaas, hindi mahirap hanapin ngunit nahirapan akong pumasok.
Huminga ako ng malalim na hininga, dahan-dahang pinakawalan ito. Inulit ko ito nang dalawang beses, pagkatapos ay nagpatuloy sa pagkatok. Kumatok ako ng tatlong beses ngunit walang sumagot. Nagsisimula na akong mainis, kumatok ulit ako ngunit wala pa ring sumasagot, pagkatapos ay hinila ko ang doorknob at bumukas ang pinto. Ngunit walang tao sa likod ng pinto, itinulak ko ito, sumilip. Napanganga ako sa malaking kwarto.
Pumasok ako nang lubusan, tumingin sa paligid. Sabi nila, ang mahimbing na pagtulog sa isang magandang kwarto ay mahalaga para sa katawan at isipan. Ang kwartong ito ay naiiba sa mga nakikita ko sa mga magasin.
Itim ang kwartong ito at may sapat na contrast, sapat na espasyo, at liwanag na nagpapaluwag dito at hindi masyadong nakasara.
Ang malaking headboard, at ang malambot na cushioning sa paanan ng kama ay nagbigay dito ng parang pambahay na itsura.
Karamihan ay nakatago ang mga walk-in closet, ngunit ang kwarto ni Hawks ay ibang-iba, gumamit ito ng ibang paraan. May lugar para umupo sa bukas na closet na ito, na nasa kanang bahagi ng kwarto. Kung sino man ang nagdisenyo ng kwartong ito ay mahusay ang ginawa.
May flat screen TV na nakalagay sa mga dingding sa harap mismo ng kama.
Napansin kong nakalubog ang mga paa ko sa kulay abong alpombra sa sahig.
Lumapit ako sa paligid, hinahangaan ang kagandahan ng kwarto.
"Tatayo ka lang ba diyan at maglilibot na parang pumunta ka rito para mamasyal?" Narinig ko ang boses niya sa likuran ko. Napasinghap ako, nilunok ang laway sa bibig ko.
Dahan-dahan akong lumingon, umaasang hindi ako mapapahamak ngayong gabi. Sumigaw ako nang malakas nang makita ko siya. Pinikit ko ang aking mga mata ngunit hindi ko siya mapigilan, ang kanyang imahe ay nakapinta na sa aking isipan.
"Naku po." sigaw ko nang malakas, ngayon lang ako nakakita ng hubad na lalaki sa pisikal na anyo, ngayon lang ako nakakita ng ari ng lalaki, isang napakalaking. Nanginig ang aking mga labi, gusto ko nang lumabas ng silid na ito, hindi ako komportable. Isang hubad na Lawin ang nakatayo sa harap ko at may tumutulo na tubig mula sa kanyang katawan.
Tumalikod ako at tumakbo patungo sa pinto, ngunit sumara ito bago ako makarating doon.
"Palabasin mo ako, pakiusap," sigaw ko.
"Lawin, palabasin mo ako, pakiusap," pagmamakaawa ko, ayaw lumingon.
"Magpapatuloy ka pa ba diyan, o magsisimula ka nang maglinis?" Galit niyang ungol.
"Napakatanga mo!" bulalas niya.
"Hindi ka aalis dito hangga't hindi ka natatapos." Dagdag niya. Agad akong lumingon, ngunit ayaw kong tumingin sa ari niya.
May hawak siyang remote control, may pinindot siya at narinig ko ang pag-click ng pinto at tuluyang pagsara. Napasinghap ako, automatic door pala ang pinto.
"Magtrabaho ka na." Utos niya, sabay talikod. Tinitigan ko ang hubad niyang puwitan na mukhang matigas.
"Sabi ko magtrabaho ka na!" sigaw niya, sabay talikod para humarap sa akin, nakita ko ulit ang malaking ari niya. Mariin kong pinikit ang mga mata ko, umaasang magsusuot siya ng damit. Alam kong natatakot na ako, dahil mahihirapan akong makalimutan ang laki, haba, at hitsura nito, dahil sa maitim na buhok na nakapalibot dito. Napayuko ako sa galit, kung ganoon nga ang hitsura ng ari, mapanlinlang talaga ang mga libro ko sa biology. Paano naman ito magiging ganito kalaki.
Naawa ako sa mga babaeng kinakasapak niya, malamang ay pinagdaanan na nila ang matinding sakit dahil sa bagay na iyon.
"Anong problema mo, hindi ka pa ba nakakita ng ari?"
Tanong niya, narinig ko siyang papalapit sa akin. Minulat ko ang mga mata ko at nagsimulang humakbang paatras.
"Napaka-prutas mo," sabi niya, habang umiikot ang mga mata.
"Swerte ka nga at hinayaan kitang makita ang ari ko," dagdag niya.
Isinandal ko ang likod ko sa pinto, wala nang espasyo para gumalaw ulit ako. Ngumisi siya, dinilaan ang mga labi niya.
"Gusto mo ba?" Bulong niya sa tenga ko, sabay kulong sa pinto.
Umiling ako nang negatibo.
"Sige na, magsalita ka na. Hindi ka tanga." Nilakasan niya ang boses niya, habang mahigpit na nakahawak sa baba ko.
"Hindi," bulong ko sa takot, ang maitim niyang tingin ay nakakatakot sa akin, paano kung ipilit niya ito sa akin.
"Bakit?" tanong niya, habang inilalapat ang hinlalaki niya sa labi ko.
"Ako.... Ako... Ako" nauutal kong sabi, hindi alam ang eksaktong sasabihin. "Masyado ba itong malaki? Siguro mahaba?" tanong niya, habang kinakagat ang ibabang labi habang nakatitig sa akin.
Nanatili akong tahimik, ayaw ko siyang pukawin.
"Natatakot ka sa malaking nakababata kong ito, pero maniwala ka sa akin. Magpaparamdam ito sa iyo ng tunay na saya. Sigurado ka bang ayaw mo nito?" Bulong niya sa aking mga tainga, kinagat ito at kinagat ito.
Gusto ko siyang itulak palayo, gustong-gusto ko siyang suntukin at sigawan sa mukha niya. Pero hindi ko magawa, isa akong mahinang duwag.
Biglang hinaplos ng kanyang mga kamay ang aking mga hita, pinagdikit ko ang aking mga binti, sinimulan kong hilingin na sana ay hindi ako magsuot ng palda.
Natawa siya sa aking reaksyon.
"Sayang at ayaw mo nito, ang ari ko lang ang pinakamatamis na ari na magiging available para sa iyo. At gugustuhin mo rin ito sa lalong madaling panahon o pipilitin kitang gustuhin ito."
"At maniwala ka sa akin, hindi ka na gugustuhin ng ibang ari pagkatapos makuha ang akin." Dagdag niya, habang dinidilaan ang aking mga pisngi.
"Binalaan kita na umalis sa Beverly Dale sa high school, pero tumanggi ka, sinuway mo ako. Hindi ko nakalimutan iyon."
"Babalik ako riyan, ito na ang simula. Sisirain kita Mary." Bulong niya ulit.
"Aalis na ako, maglalaho na ako. Pakiusap, bitawan mo na lang ako," pagmamakaawa ko.
Humiyaw siya, sabay halik nang malakas sa kanyang mga ngipin.
"Huli na ang lahat, binalaan na kita." Sagot niya, sabay hila ng kanyang mga kamay pababa sa aking kandungan. Naramdaman ko ang kanyang mga daliri sa aking panty, at iyon na nga. Itinulak ko siya palayo, pero hindi siya nakaumbok. Nagsimula siyang tumawa nang malakas.
"Seryoso?" Tanong niya. Sa loob ng ilang segundo, idiniin niya ang aking mga kamay sa itaas ng aking ulo gamit ang kanyang kaliwang kamay, hinigpitan ang kanyang hawak dito.
Ang kanyang kanang kamay ay gumapang sa ilalim ng aking palda, hinaplos niya ang aking mga kandungan, nakatingin nang diretso sa aking mga mata. Namilipit ako, mainit ang pakiramdam. Hindi ko maintindihan kung ano ang nangyayari sa aking katawan.
"May suot ka bang panty?" Tanong niya.
Nanatili akong tahimik.
"Hindi ko na uulitin ang aking sinasabi." Ungol niya sa aking mga tainga.
"Oo," bulong ko. Dinilaan niya ang kanyang mga labi, nakatitig nang malalim sa aking kaluluwa. Sinunog ng kanyang mga daliri ang aking panty habang gumuhit siya ng bilog dito, nakakuyom ang aking mga hita at hingal na hingal ako nang himas niya ang aking ari sa aking panty. Pinigilan ko ang isang ungol na nagbabantang kumawala mula sa aking mga labi.
"Bumalik ka rito bukas para linisin ang kwartong ito, pero walang panty." Bulong niya, nanlaki ang aking mga mata sa napagtanto ang kanyang mga sinabi.
"Ano!" bulalas ko.
"Magkita tayo bukas, at huwag mong kalimutan. Walang panty."
"Nalinaw ko na ba ang aking sarili?" sigaw niya, tumango ako sa takot.
"Gusto kong makita ang iyong pag-aasar bukas," sabi niya sa aking mga tainga.
*****
Hawk AndrewsNakahiga siya sa kama sa tabi ko. Tumataas at bumababa ang dibdib niya, ang kanyang mapupulang utong ay mukhang matigas at malambot pa rin. Kinailangan kong pigilan ang sarili ko na angkinin ito gamit ang aking bibig, literal na nagmamakaawa sila sa akin na sipsipin sila at bigyan sila ng atensyon muli.Kailangan ko lang siyang makausap ngayon, at huwag magambala ng aking gutom na ipagpatuloy ang pakikipagtalik sa kanya. Ang tanawin ng kanyang hubad na katawan ay lalong nagpahanga sa akin sa kanya, napakatagal na naming naging ganito ka-intimidasyon at gusto kong patuloy na tamasahin at lasapin ang sandaling ito hanggang sa pareho kaming mapagod.Ibinaling niya ang kanyang ulo sa akin, may kakaibang ekspresyon sa kanyang mukha."Napagod ba kita o may nagawa ba akong hindi mo nagustuhan?" tanong ko. Namula ang kanyang mga pisngi at lumapit ako sa kanya para halikan siya mismo sa kanyang mga labi."Hindi, wala kang ginawang mali. Ginawa mo ang lahat nang perpekto." Sagot ni
Babala: Mga nilalamang may edad/maaalab sa hinaharapMary DaviesParang nananaginip ako, naaalala ako ni Hawk Andrews. Sobrang saya at ginhawa ang nararamdaman ko, parang may mabigat na pasanin na natanggal sa aking mga balikat. Matapos kong gawin ang lahat para maiwasan ang matandang si Mr. Andrews, kahit nauuhaw ako, hindi ako lumabas ng kwarto, hanggang sa wala na siya. Pero pagbalik ko sa kwarto ko pagkatapos kumuha ng tubig, nawawala na ang dalawa kong libro sa kama. Ang journal ko at ang nobelang ginagawa ko. Hindi ko na sinayang ang oras ko sa pagpunta sa kwarto ni Hawk, dahil siya lang ang iniisip ko na kumuha nito. At narito na ako ngayon.Pinabalik ng Journal ang kanyang mga alaala, natutuwa akong sinunod ko ang payo ni Xander na magsulat ng journal. Kinagat ko nang mariin ang aking mga labi habang ibinaon ni Hawk ang kanyang ulo sa pagitan ng aking mga hita at hindi man lang ako nag-abalang umakyat para huminga. Patuloy na dinadapuan ng kanyang dila ang aking basang puke. H
Iniiwasan ko siya, dahil ayokong isipin niyang ang pantalon niya lang ang gusto ko. Kung gugugulin ko pa ang isa pang minuto malapit sa kanya, matutulog ko na siya. Hindi ko pinagkakatiwalaan ang sarili ko sa kanya, dahil gusto ko siyang kayakap gabi-gabi. Hindi ko maintindihan ang lahat, kakaiba ang mga nararamdaman ko.Hindi ko siya kilala, pero may pakiramdam ako ng sobrang proteksyon sa kanya. Gusto kong makasama siya, marinig siyang magkwento tungkol sa araw niya kasama ako at ilang iba pang bagay na nagpapamukha sa akin na tanga. Siguro nga naapektuhan talaga ako ng aksidente, dahil hindi ko maipaliwanag ang lahat ng hindi maintindihang nararamdaman ko para sa kanya.Bumangon ako sa kama ko at sinubukang tingnan kung ayos lang siya. Naglakad ako papunta sa kwarto niya at nakita kong bukas ang pinto. Pumasok ako at nakitang walang laman ang kwarto. Saan ba siya pumunta? May nakita akong dalawang libro sa kama niya, ito ang dalawang librong nagpapa-abala sa kanya. Dahil sa aking k
Hawk Andrews"Tay, ayoko nang makipagtulungan sa iyo. Gusto kong mag-isa, magsimulang muli nang mag-isa. Ayokong sakupin ang alinman sa mga negosyo mo. Gusto kong bumuo ng pangalan para sa aking sarili sa mundo ng negosyo kasama ang kumpanya ng muwebles ni lola." Sa wakas ay nasabi ko sa aking ama, matagal ko nang pinipigilang sabihin ito. Pero sa ngayon, kailangan niyang malaman. Sawang-sawa na akong kontrolado ni tatay, ayoko nang magtrabaho para sa kanya. Panahon na para maging independent ako. Alam kong hindi ito magiging madali, pero kailangan ko muna itong subukan.Tumahimik agad ang aking kwarto nang sabihin ko ito. Alam kong hindi niya ito inaasahan nang imbitahan ko siya sa aking bahay, pero gusto ko lang itong alisin sa aking isipan.Pagkatapos ng aksidente na muntik nang kumitil ng aking buhay. Nararanasan ko ang ilang uri ng kawalan na hindi ko maintindihan. Para bang ang buhay ko ay isang palaisipan at kailangan itong maayos nang maayos, ngunit may kulang sa palaisipan. N
Mary DaviesNakalabas si Hawk tatlong linggo pagkatapos ng araw na binisita ko siya sa ospital. Nakuha ko ang trabaho bilang assistant ni Hawk Andrews noong nakaraang linggo, salamat kay Carol na nagpabago sa aking hitsura sa pamamagitan ng paggawa ng isang full-blown makeover para sa akin. Nakilala ko na dati siyang nagtatrabaho sa isang beauty parlor noong kanyang kabataan, tumanda na siya ngunit ang mga kasanayang iyon ay hindi pa rin tumatanda. Nagsimula siya sa isang bagong gupit, na sinabi niyang iyon ang aking unang tunay na hakbang sa isang kapansin-pansing pagkakaiba sa aking hitsura.Pagkatapos ay sinubukan niya ang isang bagong kulay sa aking buhok, na isang bagay na mas mapusyaw kaysa sa karaniwang maitim na buhok. Kinulayan niya ang aking itim na buhok ng isang blonde na kulay at inayos ito sa isang preppy na may side-swept bangs at tuwid na buhok na kalaunan ay maaari kong i-bun, o chignon.Sinisigurado niyang mahanap ang pinakamahusay na hugis ng kilay para sa aking muk
Mary DaviesPagpasok namin sa ospital, agad kong napansin ang kakaibang amoy. Amoy antiseptiko, na may bahid ng artipisyal na halimuyak na nasa mga sabon at panlinis.Naglakad kami patungo sa reception area at dumiretso sa Nurse's Desk, may tatlong nurse na available. Bagama't nakasaad sa patakaran dito na "Shhh" na nangangahulugang walang istorbo o anumang uri ng ingay. Ngunit tila may natatawa sa kanila. Lumapit sa kanila si Xander habang ako ay nanatili sa likuran niya at pinapanood ang mga nurse nang may pag-uusisa.Sinubukan ng mga Nurse na tumulong, itinuro kami kung saan binanggit ni Xander sa kanila. Sinunod namin nang mabuti ang kanilang mga direksyon. Malaki ang ospital, kaya mas espesyalisado ang mga kwarto/ward. Hindi ko maiwasang mapansin ang sahig na kumikinang at malinis at ang mahahabang pasilyo. Nakarating kami sa sahig ng pasyente at napansin kong mas matindi at iba-iba ang amoy. Nakita ko ang mga karatula sa berde na nagsasabing EXIT at pati na rin ang mga kwarto na
Mary DaviesTumanggi ang nanay ko na kausapin ako simula kaninang umaga. Pakiramdam ko ay magnanakaw ako kahit wala naman akong ninakaw.Pero ninakaw mo ang mga mansanas.Oo, sang-ayon ako sa konsensya ko. Kinuha ko ang mga mansanas. Hindi ko ninakaw ang mga ito, pero naakusahan ako ng pagnanakaw s
Nagising ako na may matinding migraine, mabigat ang ulo ko. Sinubukan kong bumangon mula sa aking kama ngunit nanghihina at nananakit ang aking pakiramdam. Halos hindi ko maigalaw ang aking mga binti. Nangyayari ito dahil hindi ako makatulog nang maayos kahapon. Natagpuan ni Hawk ang daan papunta sa
Mary DaviesYumuko ako habang naglalakad sa pasilyo, may mga matang nakatingin sa akin, pero hindi ako naglakas-loob na tumingin sa itaas. Isa akong itinakwil.Ang pagiging nerd sa paaralan ay talagang nakakainis, walang gustong makipag-usap sa akin. Isa lang akong walang kwentang tao, napagtanto k
Huminga ako ng hangin, mabilis na nilalanghap ito. Humagulgol ako nang mahina. Nanghihina ako, at kinasusuklaman ko ang katotohanang mahina ako. Nanginginig ako, nanginginig ang mga daliri ko, at nanginginig ang mga labi ko."Anong nangyayari dito?" ulit ng boses.Humarap ako sa isang matangkad na







