Pregnant For The Bully のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

MaryTuwang-tuwa ako nang ibalita sa akin ni Mama. Nakatanggap ako ng scholarship sa Beverly Dale High School. Lumipat ako ng paaralan. Nakahinga ako nang maluwag."Dapat ay tuwang-tuwa ka," sabi sa akin ni Mama, isang matangkad na babaeng may blonde na buhok, na nasa huling bahagi ng trenta anyos."Paano natin haharapin si Mama?" mahina kong bulong, habang kinakagat ang ibabang labi ko.Hindi kami mayaman, halos wala kaming sapat. Maswerte ako na nakakuha pa ako ng scholarship. Hindi na kailangang mag-abala pa si Mama sa pagbabayad ng aking mga matrikula."Maghahanap tayo ng paraan. "Maghahanap ako ng trabaho sa Beverly Dale." "Huwag kang masyadong mag-alala mahal ko." Bulong niya pabalik, habang hinahaplos ang aking baba.Tumango ako bilang tugon, sinusubukang isipin ang positibong bahagi ng scholarship na ito.Mabuti na lang at nakapagsimula akong muli, mula sa simula. Ito ang magiging bagong kabanata ng aking buhay at anuman ang gawin ko ngayon ay siyang magsusulat ng aking kwento

MaryMas madali pala ang pagtulong kay Olivia sa kanyang takdang-aralin kaysa sa inaakala ko. Matalino talaga siya para sa kanyang edad."Salamat, Mary," sabi niya pagkatapos naming gawin ang kanyang mga takdang-aralin."Walang anuman," sagot ko, sabay tayo para umalis. Gusto ko na talagang umalis sa kanyang silid-laruan."Maaari mo ba akong patuloy na tulungan sa aking takdang-aralin mula ngayon? Gustong-gusto kita," sabi niya, na nakangiti nang abot-tenga."Matalino ka at maganda, napakaganda," dagdag niya, sabay tapik sa aking mga pisngi gamit ang kanyang maliliit na kamay."Pero mag-ingat ka kay Kuya," bulong niya sa aking tainga.Agad akong naging alerto. Kung ang batang babaeng ito ay nagbabala sa akin tungkol sa kanyang kapatid, dapat akong mag-ingat."Gusto niya ang mga babae. Magagandang babae," bulong niya, habang tumatawa.Napangiti ako sa kanyang kacute-an."Wala akong dapat ipag-alala tungkol diyan. Hindi ako sapat na maganda para sa kapatid mo. Maniwala ka, wala ako sa a

Huminga ako ng hangin, mabilis na nilalanghap ito. Humagulgol ako nang mahina. Nanghihina ako, at kinasusuklaman ko ang katotohanang mahina ako. Nanginginig ako, nanginginig ang mga daliri ko, at nanginginig ang mga labi ko."Anong nangyayari dito?" ulit ng boses.Humarap ako sa isang matangkad na lalaki na may bilugan na naka-frame na salamin."Binibini, ayos ka lang ba?" nag-aalalang tanong ng lalaki.Tumango ako bilang tugon. Nakita ko si Hawk na tinitigan ako ng nakamamatay na tingin mula sa gilid ng aking mga mata."Hawk, gusto mo bang sabihin sa akin kung ano ang nangyari dito?" tanong ng lalaki."Wala. Nakikilala ko lang ang scholarship student," sagot niya, habang umiikot ang kanyang mga mata."Oh! Siya pala ang scholarship student. Ang matalinong babaeng nagpasikat sa aming mga rekord. Lumapit ka," sabi ng lalaki, na sa palagay ko ay isang guro.Parang jelly ang aking mga binti habang naglalakad ako. Nakarating ako sa harap ng klase, at sa sandaling iyon, gusto kong maglaho.

MaryNang tumunog ang alarm ko kaninang umaga, ayaw kong bumangon dahil ngayon ang araw na kinatatakutan ko. Ginawa ko ang lahat para payagan ako ni mama na mag-day off sa paaralan ngayon. Pero tahasan siyang tumanggi, at binigyan ako ng mga sermunan tungkol sa hindi pagliban sa paaralan.Bumuntong-hininga ako nang malalim habang naglalakad sa pasilyo na walang tao. Gumaan ang pakiramdam ko, nakapagdesisyon na akong magsimulang mahuli sa paaralan, kung papayagan ako ni mama.Paulit-ulit na nag-flashback sa isip ko ang lahat ng nangyari."Naku! Galit na galit ako sa kanya," bulong ko sa sarili ko.Hinimas ko ang noo ko na nagsisimula nang sumakit, ang pag-iisip pa lang sa kanya ay nagbibigay na sa akin ng sakit ng ulo. Sana mawala na lang siya sa puso ko.Hindi pa rin ako makapaniwala na siya ang anak na pinag-uusapan ni Mrs. Andrews. "Lawin Andrews," napangisi ako, sabay hirit nang malakas.Ang takot na sabihin niya sa lahat ng tao sa paaralan na anak ako ng isang katulong ang nagpaat

Mary DaviesSinikap kong iwasan si Hawk kinabukasan, sinigurado kong umalis siya papuntang paaralan bago ko dalhin ang aking backpack. Alam ng aking ina na may nangyari kagabi, ngunit hindi ko masabi sa kanya ang lahat ng nangyari sa pagitan namin ni Hawk.Nanatili ang takot sa aking sikmura habang pumapasok sa aking isipan ang mga nangyari kagabi. Parang nararamdaman ko pa rin ang kanyang paghawak sa aking katawan, galit ako sa aking sarili, nasisiyahan ako sa anumang ginawa niya sa akin, ngunit hindi ko maintindihan kung ano ang nangyari.Kinuha ko ang aking telepono mula sa aking bulsa habang naglalakad ako papasok sa pasilyo ng paaralan. Agad kong pinindot ang Google App, ngunit hindi ko alam kung ano ang hahanapin. Wala akong ideya kung ano ang ginawa niya sa akin, ibinaon ko ang aking mga ngipin sa aking mga labi habang sinimulan kong isipin ang kanyang mahahabang daliri sa aking puke. Pinagdikit ko ang aking mga hita at isang hindi kilalang pakiramdam ang bumalot sa akin.Hindi