Kabanata 05: Pure Anger

CHRISTINA CHAVEZ’s 

I was lost for words. I can feel the warmth of his against my cold ones. Wala sa sarili kong hinila ang aking kamay at kusang humakbang paatras ang aking mga paa. Gulat akong nakatingin sa kanya na para bang nakakita ako ng isang multo.

And no matter how much I try, I couldn’t look away.

Kung hindi siguro ako hinawakan ni Mommy sa braso, hindi ako magigising sa aking pagkagulat. “Are you okay, anak?” Bakas ang pag-aalala sa tinig nito.

“Yes,” mabilis akong tugon at saka ko pa lang napilit ang sariling ibaling ang tingin sa aking ina. “I’m good, mom. I’m good.”

A low chuckle resonates from the man named Liam. “Mukhang nagulat yata natin ang anak mo, love.”

Kumunot ang aking noo .Yung gulat na alam kong bakas sa mukha ko kanina ay agad na nawala at napalitan ito ng pagkakakunot ng noo. I turned to my mother with a questioning look. “Love? Mommy, anong ibig sabihin nito? Bakit ka may boyfriend? At ngayon pa talaga sa victory party ni Daddy?”

Halo-halo na ang aking nararamdaman. Nagsisimula na rin akong makaramdam ng galit.

Mataas ang tingin ko kay mommy, and I’m not expecting her to do something this outrageous! Hindi lang ito kawalan ng respeto kay daddy, nagloloko ito at gusto nitong masira ang pamilya namin.

Hinawakan ni mommy ang aking mga kamay. “Calm down, anak. Hayaan mo akong mag-explain.”

Parang gusto ko na yatang maiyak. Ang daming pangyayari ngayong gabi at hindi ko alam kung ano ang dapat kong unahin. Nanginginig pa rin ang katawan ko dahil sa nalaman kong pagbubuntis ko ngayong gabi, tapos ito na naman?

“Alam ko namang wala ng time sa ‘yo si Daddy dahil sa politics, pero bakit niyo po siya niloloko?” mahina kong tanong.

Kahit na gusto kong magwala, hindi ko pwedeng sirain ang big event ng daddy ko. Maraming importanteng tao ang nandito ngayon, mayroon ding mga media. Kaya as much as possible, hinihinaan ko ang boses ko.

Tila’y napansin din ni mommy ang panginginig ng kamay ko dahil nakita ko ang pagdaan ng pag-aalala sa mukha nito. Focus na focus ang tingin ko sa kanya dahil hindi ko magawang tignan ang lalaking pinapakilala nito.

“How about we talk somewhere quiet? H’wag ito. At kailangan mo ring kumalma,” wika ni mommy at hinawakan nang mahigpit ang aking kamay. “Let’s go.”

Hindi na ako umimik at nagpatangay na lang sa kanya.

I’m holding on to that tiny string of respect I have because she’s my mother and I looked up on her. Sobrang maintindihin ni mommy sa ‘kin kaya naman pipilitin ko ang sariling intindihin siya.

Sana lang talaga ay may logic ang panloloko niya kay daddy. Dahil ewan ko na lang talaga.

Dinala ako ni mama sa hardin kung saan kitang-kita ang malawak na kalangitan at humahalo din sa hangin ang amoy ng mga bulaklak. Pinaupo niya ako sa isang bench at nang umihip ang hangin, naamoy ko ang isang pamilyar na pabango.

So he was following us.

“Anak, Christina, I’m sorry for keeping this from you for so long,” panimula niya.

“So long?” Kulang na lang talaga ay magdugtong ang aking mga kilay. “What do you mean so long? Ilang taon na? You cheated on my father?”

Ayan na. Hindi ko na mapigilan ang magtaas ng boses at mas lalong nanginig ang aking buong katawan. This time, it’s not because of fear, but because of anger.

“I’m sorry,” sambit nito. “Alam kong walang rason ang kayang mag-justify sa katotohanang niloko ko ang daddy mo. Ngunit hindi ko talaga mapigilan ang puso ko, anak. Wala nang oras sa akin ang daddy mo. Ikaw naman, focus ang atensyon mo sa studies mo na kahit na sa iisang bahay lang tayo, isang beses sa isang linggo ko lamang kayo makita.”

I bit my lower lip.

She does have a point. But still, it’s not right! “You’re right, walang rason ang makaka-justify sa ginawa mo. Pero bakit mo pa siya dinala rito, mom?”

Kung makapagsalita ako ay parang wala ang lalaking tukoy ko rito. But I don’t care. I’m mad. Kahit pa siya ang lalaking ama ng dinadala ko, wala akong pakialam!

“Because your daddy wanted to meet him.”

Doon na ako tuluyang natigilan. “Dad wants to meet him? What do you mean? Alam ni daddy na nanloloko ka.”

Humugot muna siyha ng malalim na hininga bago tumango. “Lately ko lang din nasabi sa kanya. It was when I mentioned I wanted a divorce. I don’t want to be tied in a marriage where warmth has already left. Ayaw niyang pumayag noong una, ngunit nang banggitin ko sa kanyang may iba ako, he asked me to introduce my new man. Kaya ngayon ko siya dinala.”

I think I’m lost for words. Nangangapa ako sa kung ano ang dapat kong sabihin.

“So…are you and dad…” Hindi ko na magawang dugtungan ang tanong na ‘yon.

Ayokong sambitin.

Natatakot ako.

“Yes, anak.” She nodded without even waiting for me to finish my question. “Your dad and I decided to have a divorce.”

“No.” Agad akong napatayo at muntikan pa ngang matumba, ngunit mabilis ko lang din namang naibalanse ang aking katawan. “I don’t want to hear any more of this.”

Anger.

Pure anger.

Hindi ko alam kung saan ko ibabaling ang galit na nararamdaman ko ngayon at feeling ko ay ano mang oras, sasabog na ako. Nang tumalikod ako sa kanya ay bumungad naman sa ‘kin ang gwapong mukha ng lalaking naging dahilan kung bakit nagkanda-leche-leche ang buhay ko ngayon.

I bit my lower lip hard. Mariin kong kinuyom ang aking mga kamay at agad na naglakad para lampasan siya. Rinig na rinig ko ang pagtawag sa akin ni mommy, ngunit wala na akong ganang lumingon pa.

Pagkapasok ko muli sa hotel, agad akong sinalubong ni Nicole. This time, she’s not wearing any perfume. Nakabihis na rin ito kahit na pinaghandaan nito nang mabuti ang party na ito ngayon.

“What happened?” bungad nitong tanong. “What’s wrong? Why are you crying? Nasabi mo na ba kay Tita?”

Gamit ang nanginginig na mga kamay, hinawakan ko ang kanyang braso. “Take me away from here…please…”

She probably sensed the desperation in my voice. Walang pagdadalawang-isip itong tumango at hinawakan ako sa kamay.

“Don’t worry. I always got your back.”