เข้าสู่ระบบ
“Basta Celine ang bilin ko, pagsisilbihan mo lang ang senyorito mo, iyon lang.” Mahigpit na bilin ng babaeng amo ni Celine.
Napakamot na lang si Celine sa kanyang batok dahil simula kahapon iyon na ang bilin ng babae sa kanya kanina. Paano kasi, takot si Mrs. Valderama na mahulog ang anak niya sa isang katulong, lalo na kay Celine. Maganda si Celine. Taglay niya ang porselanang kutis, mapusyaw na kulay-abong mga mata, at balingkinitang katawan. Sa unang tingin, walang mag-aakalang isa lamang siyang katulong. Kilala niya ang kanyang bunsong anak. Hayok ito sa babae. “Opo madam,” magalang na sagot ni Celine. Masaya si Celine sa trabaho niya, kaya imbes na mag-aral, pinili niyang magtrabaho para makatulong sa pamilyang nangangailangan niya. Mabait din naman kasi sa mag-asawa, kaya napamahal na siya sa trabaho niya. May idadagdag pa sana si Mrs. Valderama nang tinawag siya ng kanyang asawa, kaya nagpaalam na ang ginang. Kumaway lang siya nang makalabas na ang sasakyan ng kanyang amo. Pagkatapos ay bumalik siya sa kanyang ginagawang trabaho para matapos na siya. Ngayon kasi darating ang bunsong anak ng kanyang amo, kaya naglinis siya upang wala na siyang gagawin sa gabing iyon. Dalawang buwan kasing mawawala ang kanyang mga amo dahil sa business meeting nila sa ibang bansa. “Hindi naman siguro malupit ang magiging amo ko,” bulong niya sa sarili. SA kabilang dako, makikita si Timothy Valderama na maraming babae ang nakakandong sa kanya habang umiinom ng alak. “Bro, why are you drinking too much?” Tanong ni Vann, isa sa mga kaibigan niya. Hinalikan niya ang blonde na babae sa harap ng kanyang tropa, kaya naghiyawan ang lahat sa ginawa niya. Hinalikan niya rin ang nasa kaliwa nito, saka sila pinaalis ni Timothy. He was known for being a notorious playboy. Lahat na yata ng babae ay natikman na niya. Paano kasi, palagi niyang iniisip na wala namang direksiyon ang buhay, gaya ng lagi niyang naririnig mula sa daddy niya, kaya pinanindigan niya. He was happy, but something was missing inside him, and he couldn’t name what it was. He shrugged off, “Nothing, I just want to drink.” At tinungga ang isang basong alak. “Alam mo, may balik lahat ng ginagawa mo.” “Edi mas masarap ‘yon,” he smirked and sipped his wine. Hindi niya masabi ang kanyang problema sa kanila, kaya uminom na lamang siya nang uminom. Alas diyes ng gabi siya dumating sa bahay ng kanyang mga magulang. Kung hindi lang dahil sa kanyang mommy, he would never come back to this home. Bumabalik sa kanya ang lahat. Huminga siya nang malalim bago pumasok. Kahit medyo tipsy, alam naman niya ang ginagawa niya. Isang mayordoma ang nagbukas ng pinto nang pumasok siya. Nagtanong siya sa kanyang kuwarto at sinabing paghandaan siya ng pagkain dahil nagugutom siya. NILALAGNAT si Nene na dapat sana ay mag-aasikaso kay Timothy. Tulog na rin ang iba pang mga katulong. Umaasa ang mayordoma na sana ay gising pa si Celine para siya na ang maghatid ngayon, pero gusto ng pagkain ng lalaki. Kinatok niya ang pinto ng babae. Sa unang katok, walang sumagot, pero sa ikalawang katok, bumukas ang pinto. Kumunot ang noo ni Celine nang makitang gising pa ang mayordoma. “Naku, Celine, mabuti na lamang at gising ka.” “Bakit po nay?” Itinuring niyang nanay ang mayordoma simula nang maulila na siya dahil ito rin ang nagkupkop at inalagaan siya. “Ang amo kasi natin ay dumating na medyo tipsy,” sumbong niya. “May sakit si Nene at ang iba naman ay tulog na, kaya walang mag-aasikaso sa kanya.” Dapat ay pahinga si Celine ngayon, ngunit dahil malaki ang utang niya sa mayordoma, tumango ito at sinabing siya na ang mag-aasikaso. Kinuha niya ang pagkain na nakahanda para sa lalaki. Kinatok niya ang pintuan. Mabuti na lamang at bukas ito; pumasok siya, at pagpasok niya, bumungad ang amoy na pinaghalong alak at pabangong panglalaki sa loob ng silid. Timothy was sitting at the edge of his bed, staring at the woman in front of him. His gaze traveled from her slender legs to the curves of her body before stopping at her innocent face. For a moment, he forgot she was only their maid. Hindi siya makapaniwalang katulong ang ganitong kagandang diyosa. Dito dapat ay sinasamba, ngunit heto, siya ang sinasamba. He licked his lower lip, a warmth beneath him awakening as he just stared at the woman. Nakasando lang ng puting at maliliit na shorts si Celine dahil matutulog na siya. Nakalimutan na niyang magbihis. “Good evening, sir. Narito na po ang hapunan ninyo.” Inilapag niya sa bakanteng lamesa ang pagkain para sa lalaki. The man spreads his legs, halata ang kanyang kaumbokan, pero dahil dim lang ang lights ay hindi iyon nahalata ni Celine. “Inaakit mo ba ako?” Deritso niyang tanong. “Hindi po,” agap niya. Natawa lang ang lalaki, “I know your tactics to get rich,” tumayo siya at naglakad patungo sa babae na ngayon ay naguguluhan na sa sinasabi ni Timothy. “You’re just acting innocent to gain money, right?” “Hindi ko po alam ang sinasabi ninyo, sir.” He leaned closer to her; the atmosphere thickened, and the mix of alcohol and mint through his breath ay amoy na amoy ni Celine, at hindi niya maintindihan kung bakit nanghihina ang kanyang tuhod. “Ang pinakaayaw ko sa lahat ay ang paninungaling.” He whispered and seductively bit her lips. Napalunok si Celine nang maramdaman ang paglapit ni Timothy. Dapat siyang umatras. Dapat niya itong itulak. Ngunit sa halip, nanatili siyang nakatayo habang mabilis na tumitibok ang kanyang puso. “Sir…” mahina niyang bulong. Nang marahang dumampi ang labi nito sa kanya, nanlaki ang kanyang mga mata. Sandali siyang natigilan. Ngunit nang maramdaman niyang hindi siya pinipilit at may pagkakataon siyang lumayo, unti-unti niyang ipinikit ang kanyang mga mata. Hindi niya maintindihan kung bakit, pero sa pagkakataong iyon, pinili niyang gumanti sa halik. Sumilay ang tagumpay na ngiti sa labi ni Timothy sa gitna ng kanilang paghahalikan. And by how their kisses deepened, something inside them screams for more. At nang gabing iyon, dalawang katawan ang nagsama pero isa lang ang nahulog.Celine's Pov Ibinuka ko ang aking mga mata at tumama iyon sa mga mata ni Timothy na nakatingin sa akin nang may pag-aalala sa kanyang mga mata o baka guni-guni ko lamang iyon. I looked away, then looked back at him. When I stared at him, his jaw clenched, and his vision darkened. Tama. Bakit naman siya mag-aalala sa isang katulad ko? Hindi dapat ako nag-iisip ng mga imposibleng bagay dahil ako lang din mismo ang gumagawa ng bagay na ikakasakit ko. Tsk. Unayos ako ng tayo at tumingin sa lalaki ng diretso but my cheeks heated upon his gaze towards me. Bakit niya ba ginagawa sa akin ito? Bakit hindi na lang niya alisin ang malagkit niyang titig sa akin? Pinagpagan ko ang aking sarili bago tumingin sa gawi niya. "Ayos ka na ba?" tanong niya sa akin. "Y-yeah," I stammered. "Thanks." Halos pabulong kong sagot at halos hindi makatingin nang diretso sa kanya. Mas lalo lamang lumakas ang kabog ng aking dibdib. Pakiwari ko ay para na siyang magwawala. Na
Celine's Pov The coffee shop was quiet that day. Unusually quiet; I thought no one would come. Hindi naman bago iyon dahil hindi naman araw-araw ay may kita talaga ang coffee shop. Minsan wala. Minsan mayroon. Wala naman akong pake doon dahil ganoon naman talaga ang buhay na pinili ko. To only think about whether it makes me feel good or not at all. Regardless, I still think that it's better not to think about anything and just be positive. Dahil ganoon naman talaga ang buhay. Wala akong magagawa at kailangan kong unahin ang mas importanteng bagay. Aurora and Belinda were usually talkative. Nag-uusap na naman sila tungkol sa mga bagay na hindi ko alam kung saan na naman nila nakalap. "Nabalitaan mo na ba Celine?" Lumapit sa akin si Belinda para itanong ang bagay na iyon. Kumunot ang noo ko. "Ang alin?" "May bago raw pong coffee shop malapit dito." I froze for a moment. Coffee shop? May coffee shop rin? Pero bakit naman sila magtatayo kung
Celine's Pov Tahimik lamang ang buong coffee shop. Iyong bagong customer lang ang hindi, dahil panay ang pakikipag-usap niya sa akin kahit na may ginagawa pa ako. Pero dahil magiging bastos ako kung hindi ako magsasalita, sumagot na rin ako sa lahat ng tanong niya sa akin. "Pasensya ka na, dayo kasi ako dito kaya medyo marami akong tanong sa'yo." Tumango ako, nakangiti. "Ayos lang." Ilang beses na niyang sinabi ang bagay na iyon at palaging iyon ang sagot ko. Pero mukhang wala naman siyang pakialam kung naistorbo niya ako dahil panay pa rin ang pagtatanong niya sa akin kahit sa walang kabuluhang bagay. "Matagal ka na dito?" "Oo, ilang taon na rin." "Kung ganoon, hindi ka taga dito talaga?" "Hindi po, galing po ako sa Manila at namasukan bilang katulong hanggang sa napadpad ako dito." "Bakit ka napadpad dito?" Saglit akong natigilan sa tanong niyang iyon. Napalunok ako. Nilingon ko si Timothy. Hindi naman siya nakatingin sa gawi ko, pero pakiramdam
ANG buong akala ni Celine ay isang katanungan lamang; iyon ang hindi niya akalain ay pupunta nga talaga si Timothy sa tamang oras kung kailan magbubukas ang coffee shop ni Celine. Sina Belinda at Aurora ay parehong nakatingin sa pinto kung saan papasok na si Timothy sa loob. Halos lahat ng paghinga nila ay kanilang pigilan dahil imposible naman na si Timothy ay nandito nang ganito kaaga. Alas otso. "Good morning, Celine," namamaos na bati ni Timothy. "Good morning to you two," bati niya sa dalawang nakatunganga lamang habang nakatingin sa kanya na puno ng pagtataka."I just came by because I need coffee to start working and be productive." He explained, even though no one had asked him. Binaling na niya ang tingin niya kay Celine na kabado nang nakaharap ang lalaki sa simula pa lang ng araw niya.Hindi dapat ganito. Ayaw niya ng ganito ang lalaki sa kanya dahil para na lang din niyang ginugulo ang buong pagkatao ni
BELINDA shrieked and immediately went upstairs, where the bodega was, because of how embarrassed she was. Sinundan siya ni Aurora. And Celine was forced to face Timothy, who was smirking at her. "Ahh," tumingin siya kung nasaan sina Aurora nagtungo tapos balik kay Timothy sabay kamot sa batok. "Pasensya ka na sa kanila kasi ano, si Belinda gusto ng mga lalaking inosente, kaya niya nasabi iyon." Timothy nodded, but his eyes never left her. "Si Belinda lang naman ang ganoon, di ba?" Napakurap si Celine. "Ha?" Ngumuso siya. "Sabi ko, si Belinda lang naman siguro ang gusto ng inosente ang datingan, di ba?" She swallowed hard. Anong sasabihin niya? Magsasalita na sana siya. "Ahh—" Mabuti na lamang at agad na tumunog ang bell—hudyat na may pumasok sa coffee shop, kaya doon natuon ni Celine ang kanyang atensyon. "I'm sorry, Sir, but I have another customer." Hindi na umimik ang lalaki at agad na tumango bilang pagsang-ayon na kailangan ng babae na unahin ang kanya
SINA Belinda at Aurora ang naghatid ng meryenda para sa mga construction worker at kay Timothy. Samantalang naiwan naman si Celine sa kanyang coffee shop. "Tawagin niyo na si Sir, nandito na ang meryenda natin." Utos ng foreman sa isang batang construction worker. Agad naman itong sumunod. "Oh, pila lang ha," utos ni Belinda sa mga lalaking nagtutulakan kung sino ang mauuna. Busangot tuloy ang mukha ni Belinda habang pinagmamasdan niya ang mga construction workers na pumipila. Mabuti na lamang at lumapit ang foreman sa kanya kaya bahagyang napalitan ang inis niya ng kaunting kilig. Si Philip, ang kanang kamay ni Timothy na may maganda ring pangagatawan at maamong mukha, kaya hindi na nakakapagtatakang nahulog si Belinda sa kanya. Si Philip kasi iyong tipo ng lalaki na parang anghel at tila walang gagawing masama sa'yo, kaya mabilis talaga mahulog ang mga babae sa kanya. "Ayos lang ba kayo?" Philip asked Belinda because Aurora was busy giving the cookies they baked







