เข้าสู่ระบบMaagang bumangon si Celine, nagbihis at umalis sa kuwarto ng anak ng kanyang amo bago pa may makakita sa kanya.
Nakahinga siya nang makuwag nang paglabas niya ay wala pang gising. Paika-ika siyang naglakad dahil masakit ang gitnang bahagi ng kanyang katawan at para siyang lalagnatin. Natulog muna siya; alas kuwatro pa naman ng umaga. Mamaya na lang siya babangon dahil pakiramdam niya halos manghina na siya sa ginawa nila kagabi. Paano at hindi siya tinigilan hanggang hindi na-satisfied ang lalaki. Kinagat niya ang kanyang pang-ibabang labi. Hindi niya maisip kung bakit kaagad siyang bumigay, pero namula ang kanyang pisngi nang maalala ang ginawa nila ng lalaki. Ganoon pala ang s**, masakit na masarap. “Ano ba, Celine? Ang landi-landi mo naman!” Singhal niya sa kanyang sarili ngunit nakangiti naman siya habang sinasabi iyon. Pero dahil masakit ang kanyang katawan, agad din siyang nakatulog habang iniisip ang lalaki. SI Timothy naman ay nagising na wala nang katabi. Idinilat niya ang kanyang kabilang mata upang tingnan kung wala na ba talaga ang babae, at nang makumpirma niyang wala nga, napabangon siya agad. It was the woman’s first experience. Nag-aalala siya sa babae dahil siguradong mahapdi ang kanyang gitnang bahagi at masakit ang katawan nito dahil hindi niya tinigilan kagabi. Bigla na namang tumayo na parang sundalo ang kanyang alaga, kahit iniisip pa lang ang babae. It was his first time having s** with a woman na nakailang rounds, paano at matagal siyang labasan kaya minsan ay isa lang dahil satisfied na siya pero kay Celine? Iba, iba ang babaeng iyon, at hindi niya maintindihan kung bakit gusto niyang alagaan ang babaeng iyon. Bumangon siya at nagsuot ng shorts at sando. Alas sais pa lang ng umaga, nakahanda na ang pagkain ng kanilang katulong. “Damihan mo,” utos niya sa kanilang katulong. “Hindi pa ba gising si Celine?” Narinig ni Timothy ang tanong ng mayordoma sa isang babae. “Nilalagnat po si Celine.” Mahinang sagot ng babae pero sapat na para marinig ni Timothy. “Ano? Kahapon naman ay masigla iyon. Bakit nilalagnat na ngayon?” Nalilitong tanong ng mayordoma. “Where is Celine’s bedchamber?” He asked the maid preparing his food. “Sa pinakaunang kuwarto po ng maid’s quarters,” tumango si Timothy at kumuha ng pagkain. Nagtaka naman ang katulong, pero hindi na nagtanong pa dahil ayaw niyang masisante. MATAAS ang lagnat ni Celine. Uminom na siya ng gamot dahil palagi siyang may baon, ngunit kahit ganoon, wala pa rin iyong epekto. Nilalamig siya, kaya nakabalukot siya sa kumot. Ipinikit niya ang kanyang mga mata, ngunit bumukas ang pinto. Akala niya ito ang mayordoma, pero si Timothy pala. “S-sir,” nanginginig ang kanyang boses habang sinasabi iyon. Timothy didn’t say anything. Inilapag niya ang pagkain at naintindihan naman ni Celine kung ano ang gustong gawin ni Timothy, kaya bumangon siya. Inalalayan siya ni Timothy. Inalagaan siya ng lalaki, pinakain, nag-sponge bath at nilagyan ng cool fever ang noo. It was the first time in his life that he took care of a woman, except for his mom. Bakit ko ba inaalagaan ang babaeng ito? Tanong niya sa kanyang isipan. Maybe it was guilt? Or perhaps he was just concerned for her because of what happened. At habang ginagawa iyon ni Timothy kay Celine, may kung ano sa kanyang puso na umaasa. Pero alam naman niyang mali. Hindi puwede dahil mali sa paningin ng iba. But the more he cared, the more she tried to survive on holding what she really felt because it was never right. Pero sa tuwing makikita niya, makikita rin niya kung paano niya makikita ang pag-aalala ng lalaki sa kanya. Mas lalong lumalakas ang kabog ng kanyang dibdib na halos lalabas na ang puso niya sa kanyang dibdib. Nakatulog si Celine. Pinagmasdan ni Timothy ang babaeng mahimbing na natutulog. Somehow, he was sorry for doing this to her. If only he were just gentle, none of this could happen. He crossed the line. Umupo siya sa gilid ng kama ni Celine. Hindi niya maintindihan kung bakit inalis niya sa mukha nito ang ilang hibla ng buhok ng babae at inilagay sa likod ng kanyang tenga. Napakurap siya at agad na bumangon. ‘It was just one night, Timothy.’ Suwayin niya sa kanyang isipan at kaagad na umalis doon. Hindi puwede itong ginagawa niya. Kailan pa siya nagkaroon ng pakialam sa mga babe? NAGISING si Celine; naging magaan na ang kanyang pakiramdam, pero hindi pa rin maayos ang kanyang kalagayan. Umupo siya at nahulog ang cool fever sa kanyang hita na inilagay ni Timothy sa kanyang noo. Kinuha niya iyon at nakangiti siyang tiningnan ang bagay. Ipinilig niya ang kanyang ulo. Hindi puwede. Pero bakit ako inalagaan ng lalaki? Siguro ay naaawa siya sa akin? O…may ibang ibig sabihin no’n? Tanong niya sa kanyang isipan. Lalong gumulo ang lahat ng itinanong niya sa kanyang isipan. Dapat ay itigil na niya ang ganoon. Masasaktan lang siya. Malayo ang agwat nila, sa buhay, at sa kung anu pa man. Nakaramdam siya ng uhaw, kaya nagpasya siyang tumayo at magtungo sa kusina kung nasaan ang tubig. Tahimik ang buong bahay. Mukhang nasa labas ang mga katulong dahil tapos na sila sa paglilinis sa loob. Kumuha siya ng tubig at uminom. Sa sobrang katahimikan sa loob ng bahay, narinig niya ang tawanan sa sala. Kumunot ang kanyang noo. May hinuha siya kung sino, pero pilit niyang itinanggi. Dahan-dahan siyang naglakad palabas ng kusina, at habang papalapit siya sa living room, mas lumalakas ang tawanan ng dalawang tao. Sumisikip ang kanyang dibdib sa hindi niya malamang dahilan. Gusto niyang huminto sa paglalakad, pero gusto rin niyang kumpirmahin ang katotohanan. At kahit sa lakas ng tibok ng kanyang puso, nagawa pa rin niyang maglakad patungo sa isang eksena kung saan tuluyang mababasag ang kanyang puso. Dahil ang saya na kanyang natatamasa ay may kapalit na pait at katotohanan na magpapagising sa kanya mula sa panaginip. Doon, nakita niya si Timothy na may kausap na babae sa sala, at masaya silang nagtatawanan na tila ba sila lang dalawa sa kanilang mundo.6 YEARS “Mommy!” Sigaw ng isang maliit na boses habang tumatakbo patungo kay Celine. Limang taong gulang na si Celeste. Malusog at masigla ang bata. Mabuti na lang at lumalaban ito para sa kanya, kaya sobrang saya niya. Ganoon din sina Sophia at Stefano na kasama ni Celine sa araw-araw. Kung tutuusin, si Stefano na nga ang tumatayong ama ni Celeste. Stefano was trying to pursue Celine, everyone knew it but not her. Inosente siya sa ganyang bagay, at para sa kanya si Celeste lang ang gusto niyang pagtuunan ng pansin dahil minsan na siyang naging tanga sa pag-ibig at hindi naging maganda ang kinalabasan. Kaya ngayon ay pinipilit niya ang sarili niya na lagyan ng kandado ang kanyang puso upang hindi masaktan. Para kay Celine, ang mga lalaki ay sakit lang sa ulo. Though, she could see how Stefano tried to improve himself for her, it wasn’t enough. Baka kagaya lang rin siya ni Timothy, sa una lang magaling. Sa una lang siya pinapahalagahan at pagkatapos niyang makuha
“ERE pa,” utos ng komadrona kay Celine. She was holding her breath and let out forcefully. “Misis, breech itong baby niyo kaya kailangan niyo pong kumuha ng lakas para umire.” “Ano pong breech? At hindi po ako misis.” Namimilipit ang kanyang sagot dahil sa sobrang sakit ng kanyang nararamdaman. “Puwet po ng anak ninyo ang nauna,” sagot ng komadrona, Her stomach was so much in pain that she couldn't catch her breath not to make a sound dahil baka mapagalitan na naman siya ng komadrona. “Isang malakas na ire pa po,” utos ng babae at ginawa niya iyon. “Kailangan mo nakakita lang ilabas ang ulo niya.” Everyone was so thrilled especially that she was primi gravida yet they don’t have enough time because they were in the hospital. Mabuti na lang at may mga gamit naman sila for suction, kaya kampante sila na magiging maayos din ang lahat basta marunong lang umiire ang pinapaanak nila. A one long push makes everything worth it. Nakatulog si Celine habang ang kanyang ana
“THANK you ha,” Stefano told Celine when he and his daughter had a deep conversation together. Masaya si Celine dahil napagbati niya ang mag-ama. Naging magaan na rin ang pakiramdam ni Sophia sa kanya. Kinakausap na siya ng bata at tinutulungan niya ang bata sa kanyang ibang mga assignment. It was a good start for her life. She became a lifetime nanny of Sophia. Mabuti na lang at mabait iyong si Stefano, kaya kahit buntis siya ay hinayaan na lang dahil alam niya ang buhay na wala. “You can stay here and have a maternity leave pag di mo na kaya.” Bilin ni Stefano sa kanya, “And I’ll pay for everything sa bills mo at doon ka na sa ospital ko manganak.” “Sige po sir, salamat po.” Ngumiti lang si Stefano. Pinagmasdan niyang mabuti si Celine. Katulad na katulad siya ng yumao niyang asawa. Mula sa mukha, sa hinhin ng pagsasalita at kung paano makipagkapwa-tao. Sobrang gaan din niyang kausap. Stefano held her hand, he pressed it and stared at him for the longest time.
“AHH!” Malakas na sigaw ni Celine ang nagpabulabog sa buong bahay alas singko ng umaga. Pagising na siya dahil maghahanda na sana siya para sa pangligo, baon at juice ng kanyang alaga. Pinag-aralan kasi niya lahat ng nakalista sa papel na ibinigay ng kasama niya para hindi na siya maligo. Ngunit nang pailawin niya ang ilaw ng kanyang kuwarto, nagulantang na lang siya nang makita ang maraming ipis na nagkalat sa kanyang higaan at sa sahig, kaya siya napasigaw. Samantala, habang nagising ang lahat sa sigaw na iyon ni Celine, may isang bata na naman ang nagwagi habang nakangisi. “Hey, are you okay?” Stefano asked, "Hindi makapagsalita si Celine habang tinatakpan ang kanyang bibig at itinuro ang kanyang higaan. Napailing na lang si Stefano at pinulot ang isa sa mga iyon. “It's just plastic,” he sighed and picked all the ipis in her bed and floor. Ibinigay niya iyon sa katulong na nasa likod ni Stefano, “Burn them all.” Utos niya, saka bumaling kay Çeline na nakahinga
MAHIRAP ang naging buhay ni Celine, lalo na at hindi pa siya kailanman nakarating sa Manila. Naghanap siya ng trabaho dahil hindi sapat ang kanyang pera para sa kanila ng batang nasa sinapupunan niya. At kapag nagpatuloy ito, baka tuluyan silang dalawa na magpaalam na sa mundo, kaya ginawa ni Celine ang lahat upang makahanap ng mapapasukan kahit pa sobrang hirap ng gagawin. Mabuti na lamang at may kumukuha sa kanya pansamantala sa paglalabada, kaya kahit papaano ay nakakaraos siya sa araw-araw na buhay niya, pero hindi iyon sapat. May bata siyang inaalagaan, kaya dapat lang na mas magpursige pa siya sa buhay niya ngayon. Namasukan siya bilang full-time na katulong sa isang doktor na naghahanap ng nanny ng anak nito. Sakto at maalaga naman siya sa bata, kaya tinawagan niya ang numero na nakalagay sa tarpaulin. Nakailang ring siya bago sinagot ang kanyang tawag. “Hello po?” “Hello, who is this?” Tanong ng lalaki sa baritonong boses. Tumikhim si Celine. Mukhang ito ang
MATAGAL na nag-isip si Timothy. Pero sa huli, naisip niyang panagutan niya ang babae; hindi niya ito tatakasan dahil, una sa lahat, they did it...they both agreed to do it, and taking accountability for what he did was the right thing to do. Hindi naman siya matatali agad; he'll go to take responsibility for the baby. Tungkol kay Celine, hindi pa siya sigurado. Pero pagbalik niya sa kuwarto kung saan naka-confine ang babae, wala na ito sa higaan. Timothy searched Celine in the bathroom and the hallway, but he saw none. Tanging amoy ng medisina at tunog ng mga machine ang kanyang naririnig sa loob ng kuwarto. He even looked under the bed, desperately thinking na baka nagtago ang babae doon pero wala. Walang Celine ang nagpakita sa kanya. Nagtungo siya sa billing information and asked the staff, "Do you know where the patient named Celine Madrigal is?" The nurse checked her status, then suddenly another staff member intervened. "Hindi mo na makikita diyan." Binalingan niya







